GoldenEye 007

De eerste driedimensionale Bond‑game is meteen een groot succes. GoldenEye 007 zorgt voor een revolutie binnen het shooter‑genre op consoles. Voor het eerst blijkt dat een first‑person shooter niet exclusief thuishoort op de pc, maar ook uitstekend werkt op de televisie in de woonkamer.

Het spel verandert niet alleen het genre, maar wordt ook gezien als een van de eerste écht kwalitatieve film‑naar‑game‑adaptaties. Dat komt niet alleen door het slimme gebruik van de Nintendo 64‑controller, maar ook doordat Rare veel elementen uit de films weet over te nemen, zoals de iconische gun barrel, volledig geanimeerd in hun eigen engine.

Kort daarna volgt een animatie die je met enige goede wil kunt beschouwen als een vroege vorm van een titelsequentie. We zien geen acteursnamen, maar wel welke personages bij welke modellen horen, soms met een korte toelichting, zoals bij ex‑KGB‑agent Valentin Zukovsky. Het zijn nog geen traditionele titels zoals in de films, maar het is zonder twijfel het prille begin.

Tomorrow Never Dies

Wanneer EA de rechten van Rare overneemt, verschijnt voor het eerst een traditionele titelsequentie met Tomorrow Never Dies. Niet in‑engine geanimeerd, maar wel duidelijk anders dan de filmversie.

De game toont regelmatig beelden uit de film, zo ook vlak vóór de titels. Waar het eerst lijkt alsof de filmsequentie één‑op‑één wordt overgenomen, blijkt al snel dat EA van Daniel Kleinman een nameloze kopie heeft gekregen. Ontwikkelaar Black Ops Entertainment plaatst daar vervolgens de namen van het development team overheen.

Het lettertype is niet dat wat Kleinman gebruikt in de jaren negentig, maar is Serpentine. Dat is hetzelfde font dat wordt gebruikt voor de filmtitel op posters. Daardoor krijgt de sequentie toch een eigen identiteit.

Net als in de film eindigt de game met een ander nummer dan die speelt tijdens de titels. Wie de game op de hoogste moeilijkheidsgraad uitspeelt, ontgrendelt namelijk een sizzle reel met (voornamelijk bèta) gameplaybeelden op Surrender van KD Lang.

Nightfire

Na de afwezigheid van titelsequenties in The World Is Not Enough en Agent Under Fire, keren de titels in 2002 terug in Nightfire. Daarbij valt meteen op dat deze titelsequentie opvallend weinig daadwerkelijke titels bevat. Het is vooral een muzieknummer met daaroverheen animaties.

Die animaties, met verwijzingen naar de aarde, vuur en raketten, sluiten duidelijk aan op het buitenaardse plot en de naam van de organisatie van schurk Drake, Phoenix.

Nightfire is bovendien de eerste Bond‑game met een speciaal voor de titelsequentie gecomponeerd nummer, Nearly Civilized van de Canadese Esthero. De soundtrack wordt verder gecomponeerd door Steve Duckworth, Ed Lima en Jeff Tymoschuk.

Everything or Nothing

In 2004 brengt de Amerikaanse R&B‑zangeres Mýa het titelnummer Everything or Nothing uit voor de gelijknamige EA‑game. Mýa is vooral bekend van de hit Lady Marmalade, samen met Christina Aguilera, Lil’ Kim en Pink. Haar elektronische nummer doet denken aan Die Another Day van Madonna, dat twee jaar eerder verschijnt.

De gun barrel opent met een shot van de maan, en dat cirkeltje wordt aan het begin van de pre‑title sequence mooi rondgemaakt wanneer de camera daar opnieuw uitkomt op een filmisch shot terwijl de titels verschijnen. De sequentie speelt met het witte licht van de maan en rode doeken waarin dansende silhouetten verschijnen. Een stijl die zo van Maurice Binder of Daniel Kleinman afkomstig kan zijn.

Opvallend zijn ook de vele platinakleurige tanks. Eén daarvan richt zijn loop recht op de camera, waarna de camera in de loop van de tank verdwijnt. Net als in een Bond‑film uit de jaren zestig keren er communistische elementen terug, zoals de sikkel en hamer. Met deze sequentie weet EA voor het eerst een titelopening neer te zetten die nauwelijks onderdoet voor die van EON Productions.

Op YouTube is ook een bètaversie van deze titels te vinden. Niet alleen zijn de animaties daarin duidelijk minder ver uitgewerkt, ook klinkt de muziek op sommige momenten anders dan in de definitieve versie. Het concept is echter vrijwel hetzelfde, en het uiteindelijke resultaat is al goed herkenbaar. Opvallend is dat in deze versie nog een paar geanimeerde benen achter het rode doek te zien zijn wanneer de titel van de game in beeld verschijnt. Een detail dat in de uiteindelijke versie is verdwenen.

GoldenEye: Rogue Agent

GoldenEye: Rogue Agent kiest voor een stijl die draait om het centrale concept van de game: het gouden, cybernetische oog van de protagonist. De titelsequentie gebruikt harde contrasten, metallic texturen en agressieve, pulserende animaties die de duistere toon van het verhaal ondersteunen. Ook zijn er regelmatig shots te zien van oude Bond-schurken, zij werken in deze game met of tegen de speler.

Het gouden oog fungeert als visueel ankerpunt: het verschijnt als motief in abstracte patronen, reflecties en close‑ups. De stijl wijkt bewust af van traditionele Bond‑openingen en benadrukt dat dit geen verhaal is over Bond, maar over een antiheld die zich in de onderwereld beweegt.

Waar de titels in de vorige games traditioneler van vorm zijn, grijpt Rogue Agent het moment ook aan om het verhaal van de game op te zetten. Zo horen we een voice-over en ontmoeten we de schurken Goldfinger en Doctor No, die elkaar de oorlog verklaren.

From Russia with Love

In Sean Connery’s laatste officiële Bond‑vertolking opent de game met een instrumentale titelsequentie zonder zang, net als de gelijknamige film uit 1963. De ontwikkelaars combineren fragmenten uit de originele film met digitale animaties van de Oriënt Express, de Aston Martin DB5 voor het Houses of Parliament en het Kremlin. Ook zijn er korte nieuwe opnames te zien van de Bond‑dames die speciaal voor de game zijn geïntroduceerd.

De subtiele verwijzingen naar iconische elementen uit de film, zoals de dansende silhouetten en de grafische patronen, doen denken aan de originele Maurice Binder‑stijl en de originele filmposter. Het resultaat voelt als een liefdevolle reconstructie, verrijkt met (voor toen) moderne game‑animaties.

Quantum of Solace

De speltitel Quantum of Solace kan bij de speler een Roger Moore-achtige wenkbrauw doen rijzen. De levels van deze game zijn namelijk niet alleen gebaseerd op de 22e James Bond‑film, maar ook op diens voorganger Casino Royale. De game opent zelfs precies waar Casino Royale eindigt: bij het oppakken van Mr. White.

De titelsequentie sluit qua stijl sterk aan op die van Casino Royale, met een zwart‑witte gunbarrel en intense verticale bloedstrepen. Opvallend is ook dat Activision niet het themalied uit de film Quantum of Solace gebruikt. Mogelijk vinden ook zij Another Way to Die evenmin om aan te horen. In plaats daarvan kiest de game voor een alternatief nummer van de Estlandse zangeres Karli, When Nobody Loves You.

Ook Activision probeert in deze titels een verhaal te vertellen. Tijdens de sequentie wordt de achtervolging uit het begin van Quantum of Solace geanimeerd. Het lijkt er bovendien op dat ontwikkelaar Treyarch heeft mogen meekijken in de keuken van MK12, de titelontwerpers van de film, want veel visuele patronen komen overeen. Denk bijvoorbeeld aan de manier waarop de namen van de acteurs in beeld verschijnen en de vele duinen.

GoldenEye: Reloaded

De titels van GoldenEye: Reloaded spelen zich af op het moment dat James Bond van de dam in Rusland springt, het iconische beeld waarmee de film uit 1995 opent. In deze gameversie lijkt de dam echter ook een waterkrachtcentrale te bevatten, compleet met enorme watervallen. Om aan de Russen te ontsnappen moet 007 zelfs in zo’n waterval duiken. De titelsequentie verandert daardoor in een soort onderwaterballet, gevuld met dansende en zwemmende vrouwen.

Opvallend is dat veel van de visuele stijl doet denken aan de film Quantum of Solace, met name aan de software die MI6 gebruikt in hun Barbican‑hoofdkwartier. De manier waarop de namen in beeld verschijnen, sluit sterk aan bij diezelfde visuele identiteit.

Verder valt direct op dat Activision niet het originele nummer van Tina Turner gebruikt, maar een nieuwe opname met Nicole Scherzinger. Deze versie is geproduceerd door David Arnold, die van 1997 tot en met 2008 verantwoordelijk was voor de muziek van de Bond‑films.

Blood Stone

Blood Stone grijpt terug op de meest traditionele Bond‑opening sinds Everything or Nothing: een volledig geanimeerde titelsequentie die naadloos voortkomt uit de gameplay. Met het bombastische themanummer I’ll Take It All weet Joss Stone (die in de game ook de vrouwelijke hoofdrol speelt) een typisch Bond‑geluid neer te zetten. In combinatie met de animatie is duidelijk dat ontwikkelaar Bizarre Creations veel energie in deze opening heeft gestoken, waarin diamanten het centrale motief vormen.

Opvallend is hoe deze diamanten zich soms samenvoegen tot een dna‑streng. Een visueel idee dat later, toevallig, in No Time to Die op een andere manier terugkeert. De titels zinspelen bovendien al op het einde van de game, met een verwijzing naar de achtervolging tussen Bonds auto en die van Nicole.

Verder is het gebruik van beeldmateriaal interessant dat oorspronkelijk in 2006 wordt opgenomen voor de titels van Casino Royale. Deze fragmenten zijn hier duidelijk te herkennen, al doken ze ook al op in de twee voorgaande games. Een ander leuk detail is dat deze titels gebruikmaken van een dikgedrukte variant van het lettertype Century Gothic, waarvan in vier van de Craig‑films de reguliere variant wordt gebruikt door Daniel Kleinman.

007 Legends

007 Legends legt zichzelf een ambitieuze missie op: zes verschillende films, met zes verschillende Bond‑acteurs, samenbrengen in één game. Dit doet de game door al deze verhalen aan elkaar te knopen terwijl Bond bewusteloos in het water ligt, nadat hij door Eve van een Turkse trein is geschoten en tientallen meters naar beneden is gevallen.

De titels vormen daardoor een mengelmoes van al deze films, ondersteund door een vernieuwde instrumentale versie van Goldfinger. Het resultaat voelt als een hommage aan vijftig jaar Bond‑geschiedenis, verpakt in een modern jasje.

Zo wordt de iconische goud geverfde dameshand uit Goldfinger opnieuw geanimeerd, net als de het beeld van diezelfde vrouw op het hotelbed. De koude berglandschappen uit On Her Majesty’s Secret Service komen voorbij, evenals het spel tussen ijs en vuur dat doet denken aan de titels van Die Another Day. De gevaarlijke Sanchez uit Licence to Kill duikt op en ook de diamanten uit wederom Die Another Day spelen een prominente visuele rol. Uiteindelijk vervormt dit netwerk van diamanten tot het ruimtestation van Hugo Drax uit Moonraker.

Het is 007 Legends verrassend goed gelukt om van al deze elementen een coherente titelsequentie te maken. Jammer dat die coherentie niet in de rest van de game is terug te vinden.

First Light

Met de titels van First Light is het duidelijk dat IO Interactive zijn huiswerk uitstekend heeft gedaan. Waar eerdere games losse elementen uit de Bond‑titelsequenties wisten te kopiëren, vormt First Light voor het eerst een totaalpakket dat naadloos aansluit bij de stijl van Daniel Kleinman en het themanummer van zangeres Lana Del Rey.

Hoewel er natuurlijk geen ‘EON Productions presents’ meer in een nieuwe titelsequentie zal verschijnen, voelt de rest qua stijl bijna als een één‑op‑één‑kopie, zij het met andere namen dan we gewend zijn. Zelfs de manier waarop de namen in beeld komen, met exact hetzelfde lettertype Century Gothic, inclusief timing en animatie, voelt authentiek.

De visuele stijl leunt sterk op herkenbare elementen uit Skyfall en Spectre, zoals een rennende James Bond in de schaduw. Tegelijkertijd weet de game met zijn gouden kleurpalet en grote schaakstukken ook een eigen identiteit neer te zetten.

Artikel gaat verder onder de video.

Een ander opvallend detail zijn de terugkerende cirkels, vergelijkbaar met die in No Time to Die. In First Light krijgen ze echter een subtiel driedimensionaal effect en transformeren ze later tot in pixels van een scherm. En waar de Craig‑films regelmatig focusten op de blauwe ogen van de acteur, heeft IO Interactive dat hier moeiteloos overgenomen.

Ook de grote kroonluchter die op de grond uiteenvalt springt in het oog. Deze lijkt eveneens voor te komen in een van de trailers van de game en speelt mogelijk een belangrijke rol in het verhaal.

Alles bij elkaar weet First Light, in ieder geval qua titelsequentie, de meest authentieke Bond‑filmervaring tot nu toe naar consoles te brengen. Mocht het IO Interactive lukken om het drieluik van games te maken waar de studio zo op hoopt, dan belooft dat veel goeds voor de volgende twee spellen.

First Light is nu beschikbaar voor Xbox Series X/S, PlayStation 5 en pc (Steam, Epic Games Store). Voor Nintendo Switch 2 is nog geen releasedatum bekend.

Bekijk onze overzichtspagina voor toekomstige updates over de game.

Het bericht De evolutie van titelsequenties in de 007-games verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het blijft een schande dat Pierce Brosnan twintig jaar geleden met een simpel telefoontje werd bedankt voor zijn trouwe diensten voor koningin, vaderland en de rest van de wereld. Hij moest ophoepelen omdat de producenten van de films een andere kant op wilden met hun franchise. Toentertijd hadden de Bond-makers tenminste nog wel een visie.

Waren ze met het wegwerken van de perfecte James Bond even vergeten dat deze man 007 naar het nieuwe millennium had geloodst? Was de geheim agent begin jaren 90 op sterven na dood, met de juiste ingrediënten en de juiste hoofdrolspeler werd de misogynist dinosaur gereanimeerd en levend gehouden tot het magische jaar 2000. Dat 007 het zó lang zou volhouden, daar hadden hun vader en zijn compagnon, toen zij James Bond begin jaren 60 naar het grote scherm brachten, nooit van kunnen dromen. Met Pierce Brosnan als vaandeldrager werd het in 1995 al gauw duidelijk: James Bond kon op deze manier nog jaren mee.

Voor de verandering begon ik de Brosnan-trilogie maar eens aan het eind. The World Is Not Enough bestaat dit jaar vijfentwintig jaar en ik had gewoon weer eens zin om een van mijn minst geliefde Bond-films te herkijken (minst geliefd, maar een film waar ik bepaald geen hekel aan heb). Samen met mijn vader dus.

Zijn reacties op de doldwaze stunts met de Q-boat, en tot mijn stomme verbazing riep hij toen Q in beeld kwam: ‘Stop! Stop! It isn’t finished!’; Bond die zijn stropdas herschikt als hij met het bootje onder water verdwijnt; de besneeuwde pieken van Chamonix; de herkenning als Robbie Coltrane in beeld verschijnt; de snoekduik van de Maiden’s Tower. Mijn vader reageerde zoals ik graag zelf weer verrast zou worden bij een Bond-film, welhaast kinderlijk. En nee, hij mankeert van alles, maar dement is hij niet.

Mijn vader is een normale bioscoopganger. James Bond ziet hij graag, maar het hoeft niet gelijk op de premièredag. En zo heeft hij The World Is Not Enough (die hij in 1999 toevallig wél op de premièredag zag omdat ik bij Grolsch zes kaartjes had gewonnen) in een kwart eeuw nog wel enkele keren voorbij zien komen, op dvd en op tv. Maar veel van zo’n film verwatert, zodat je een veel frissere kijk op James Bond houdt en je jezelf dus kunt laten verrassen door een stunt waarvan je niet precies meer weet hoe hij afloopt.

Bij de aftiteling kwam mijn vader tot de conclusie dat dit toch wel een van zijn favoriete Bond-films was en Pierce Brosnan een van zijn favoriete Bonds. Die oudjes met Connery en Moore zijn ook leuk hoor, maar die met Brosnan zijn spectaculairder en ogen, ook na vijfentwintig jaar, nog modern genoeg. Puur vermaak, weinig tijd om na te hoeven denken, gewoon domweg genieten van de capriolen op het scherm en verder geen quasi gepsychologiseer.

Het mooie van alles: ook ik had een prima James Bond-film gezien. Het was voor mij de beste vertoning van The World Is Not Enough in vijfentwintig jaar. Zelfs op de premièredag had ik niet zo van de film genoten als deze keer; dat had overigens meer te maken met het feit dat ik in de veronderstelling verkeerde dat ik op dé première in Amsterdam aanwezig zou zijn. Maar in plaats van bij de Tuschinski zag ik de film in City, terwijl Desmond Llewelyn en Denise Richards op dat moment luttele kilometers verderop bij het koninklijk theater uit een limousine stapten. Dat heeft mijn onnozele ik de hele film dwarsgezeten.

De week daarna Tomorrow Never Dies (1997), opnieuw genieten geblazen, en ook deze kreeg van mijn vader het stempel ‘een van de beste’. Deze Bond-film zagen we eveneens voor de eerste keer samen in de bioscoop, één dag vóór de uiteindelijk release. Ik herinner mij nog goed hoe het White Knight/Surrender-thema beklijfde. Die pure Bond-sound. Ook de song aan het einde was een traktatie en hield mij de gehele aftiteling in mijn bioscoopstoel. Vooral de titelsequentie van Daniel Kleinman vond ik destijds overweldigend. Ik bleef maar denken ‘dit is nieuw, dit is nieuw…’.

En recentelijk vertoonde Pathé tot mijn grote genoegen GoldenEye. Die ik ook voor de eerste keer met mijn vader zag, na het winnen van een prijsvraag uit de Zondagskrant. Daarvoor moest ik enkele weken achter elkaar James Bond-plaatjes uit de krant knippen en een aantal vragen beantwoorden (waaronder ‘In welk land komt James Bond in GoldenEye voor de eerste keer?’). Het formulier leverde ik eigenhandig in bij de redacteur om er zeker van te zijn dat mijn inschrijving in goede orde werd ontvangen.

De voorstelling was op een woensdagmiddag in de inmiddels verdwenen Brinkmann-bioscoop in Haarlem. Een sfeerloze jaren 80 bakstenen popcornkelder waar je nog niet dood gevonden wil worden. We zaten er met zeven winnaar-koppels en ontvingen per paar een GoldenEye-sweater en een GoldenEye-pin (die ik later op mijn portemonnee bevestigde waarna ik hem ben kwijtgeraakt). Voor wie de eerste twee James Bond-films wist op te schrijven, was er tevens de 30th Anniversay Collection te winnen. Een cd die ik al had, maar ik kon de vraag onmogelijk fout beantwoorden.

Nadat de koppels de koppen bij elkaar staken om tot een totaal van twee Bond-films te komen, en de jury zich over de antwoorden had gebogen, werd vermeld dat slechts één iemand de vraag goed had beantwoord. Ik zette gelijk een stap naar voren. In plaats van applaus ontving ik meewarige blikken, de winnaar was immers nog niet eens omgeroepen. Snotaap.

In die periode, in het najaar van 1995, was de informatie over nieuwe films nog niet zo alomtegenwoordig als vandaag de dag. Een filmtrailer zag je als je mazzel had één keer in zijn geheel voorafgaand aan een bioscoopvoorstelling, op televisie moest je zoeken om een geamputeerde versie tegen te komen. Ik wist voor aanvang van GoldenEye bar weinig over het verhaal of de hoofdrolspelers. GoldenEye is de eerste Bond-film die ik in de bioscoop zag, en de laatste die mij nog compleet kon verrassen.

Na het huidige weerzien met GoldenEye besloot mijn vader dat Pierce Brosnan toch wel een van de beste James Bonds was. Ik kon hem geen ongelijk geven. Eerder opteerde ik voor Bond 26 voor de nieuwe Roger Moore, maar ik geloof dat de nieuwe Pierce Brosnan beter op zijn plaats is; het oude vertrouwde James Bond-gevoel in een modern jasje.

‘Pierce Brosnan heeft toch maar drie Bond-films gemaakt?’, vroeg mijn vader nog. Ik heb hem maar in die waan gelaten…

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Column: De Brosnan Trilogie verscheen eerst op James Bond Nederland.

Pierce zijn tweede Bond-film Tomorrow Never Dies uit 1997 zit prima in elkaar en kent een aantal geweldige plottwists, actiescènes en dialogen. Een spionnenfilm is het echter niet. Dat zijn Brozza’s films op GoldenEye (1995) na sowieso niet. Nee, als je een film met de Ier aanzet kijk je naar een actiefilm.

Daar is gezien de jaren negentig niets mis mee. Het was een en al actie in de bioscoop. Mijn persoonlijke vijf favorieten uit Tomorrow Never Dies heb ik voor je op een rijtje gezet.

005 Opening en 007’s stoerheid

James Bond is op de wapenmarkt aan de Russische grens volledig in zijn element. Dat zien we al wanneer hij vanuit zijn schuilplaats de boel observeert. Het gaat met een professionaliteit en elan gepaard waar ik persoonlijk van geniet.

Deze spion is van alle markten thuis en heeft controle. Terwijl men dat bij MI6 niet heeft. Daar zorgt Admiraal Roebuck wel voor. Hij ziet zijn te snelle beslissing om een raket te sturen in een nachtmerrie veranderen.

Van achter een vrachtwagen komen twee nucleaire raketten onder een vliegtuig tevoorschijn. Vervolgens geeft 007 een bewaker een vuurtje en breekt op tempo de hel los. Bond controleert de situatie. Hij is tactisch maar schuwt het grote geweld niet om zijn doel te bereiken. De raketten moeten zo snel mogelijk weg. Met het Aero Vodochody L-39 Albatross-vliegtuig probeert hij de raketten weg te krijgen.

Hij slaat snel de copiloot bewusteloos. Een andere Albatross volgt. Wanneer de copiloot bijkomt, wordt het nog even spannend. Maar in ware James Bond-stijl rekent Bond met het gespuis af. En passant vraag hij waar de admiraal zijn bommen afgeleverd wil hebben. De nadruk op waar maakt deze opmerking nog veel beter.

004 Helikopter die de zwaartekracht tart

Na hun ontsnapping uit het hoofdkantoor van Elliot Carver in Ho-Chi-Minh-City worden Wai Lin en James Bond al snel achtervolgd. Het zijn handlangers van Carver in dikke Range Rovers. De twee hebben vervoer nodig. Hun oog valt op de enige motor met de sleuteltjes in het contact.

Het is een BMW R 1200 C. Een op het oog een nogal zware machine. Een typisch geval van product placement. Met deze motor vluchten Wai Lin en Bond richting het oude centrum. Daar weten ze in een achtervolging vol actie over de daken van huizen en rondvliegende blikjes Heineken hun achtervolgers af te schudden.

Ze hebben alleen niet op een helikopter gerekend. Eentje die over zwaartekracht tartende opties beschikt. De sprong per motor over de helikopter is er eentje om in te lijsten. Maar als de twee agenten in de val lijken te zitten, komt de helikopter terug en probeert ze met zijn rotoren een kopje kleiner te maken.

De hoek waarin de helikopter zich bevindt, is er eentje die absoluut niet kan, de machine zou door het gebrek aan lift onherroepelijk neerstorten. Bond en Wai Lin weten de helikopter met een waslijn uit te schakelen. Hoezo inventief?

003 Inbraak bij Carver in Hamburg

Na een avond met netwerkproblemen tijdens de lancering van Carver zijn nieuwe netwerk gaat James op onderzoek uit. Het was trouwens 007 die deze problemen de avond ervoor veroorzaakte. Via het dak van het Atlantic Hotel in Hamburg verschaft Bond zich toegang tot de drukkerij van Carver. Het gaat allemaal op de bekende manier, gedistingeerd en onopvallend.

Met de antenne van zijn Sony Ericsson-telefoon maakt hij een luik open en stapt hij de bovenverdieping van de drukkerij binnen. De telefoon is uiteraard door Q en zijn technici van allerlei gadgets voorzien. Zo gebruikt hij het ingebouwde stroomstootwapen om het kantoor van Gupta binnen te komen. Maar eerst luistert hij het gesprek van Gupta en zijn bewakers af. De satelliet in het vertrek is 300 miljoen waard.

In het kantoor gaat 007 geroutineerd aan de slag. Het is iets waar ik als liefhebber gek op ben. Bond is een man met een licentie om te doden maar weet exact wat hij doet. Gelukkig maakt hij soms een foutje, dat houdt het menselijk. De kluis is snel gevonden en met de Ericsson in een mum van tijd gekraakt.

Het GPS-apparaat ligt tussen een bak cash, drugs en Duitse pornoblaadjes. Bond heeft zijn doel bereikt. Als hij geruisloos de drukkerij wil verlaten, komt Wai Lin zijn missie verstoren. Bond krijgt de cavalerie achter zich aan. Maar voordat hij vlucht, gooit James de peperdure satelliet om.

002 Parking Lot Chase

Wat doe je als je iedereen van de Carver Media Groep achter je aan hebt en weg moet zien te komen? Je springt in je op afstand bestuurbare BMW 750iL en probeert ze te slim af te zijn. Dat is wat James Bond doet als hij de mannen van Carver bij de auto ziet. Ze hebben in eerste instantie al meerdere pogingen ondernomen om in te breken. Deze zijn op niets uitgedraaid omdat Q voor een uitermate strikt alarmsysteem heeft gekozen.

Maar goed, James Bond moet toch weg zien te komen. Hij start de auto, rijdt deze naar zich toe en springt door het raam van de achterpassagiers naar binnen. De mannen van Carver beginnen direct op hem te schieten. Dat heeft vanwege de bepantsering weinig zin. Met een paar auto’s versperren ze de weg. Uiteraard is Bond voorbereid en schiet hij met een raket uit het dak van de BMW de auto’s opzij.

Een achtervolgende auto wordt door kraaienpoten uitgeschakeld. De schurken kijken geamuseerd toe als 007 zelf over de poten rijdt. De banden gaan lek maar James blaast ze met een druk op de knop weer op. Hij kan een glimlach niet onderdrukken. Ondanks al het geweld heeft Bond de situatie geheel onder controle.

Zelfs een raket die dwars door het passagierscompartiment vliegt, kan hem niet deren. Deze tot de tanden toe bewapende en gepantserde 750iL kan alles aan. Q Branch was enkel vergeten om de ramen tegen een bazooka-inslag te beschermen. Een gespannen staalkabel wordt per zaag in het BMW-logo onklaar gemaakt. Bond herinnert zich dat hij de auto netjes bij Avis moet terugbrengen en doet dat in stijl. De wagen vliegt van het dak van de parkeergarage het plaatselijke filiaal in.

001 Keiharde afrekening met Dr. Kaufman

Hoe hard moet James Bond zijn? Ik vind dat 007 in elke situatie moet laten zien dat hij de boel onder controle heeft. Of daar gepast geweld of juist een behouden aanpak voor nodig is, weet James als geen ander. Voor mij is het voorbeeld van hard zijn in Tomorrow Never Dies de dood van Doctor Kaufman.

Deze moordenaar en leermeester van Stamper is erop uitgestuurd om Paris Carver te doden. Dat enkel omdat ze haar man Elliot met Bond heeft bedrogen. Elliot kan het simpelweg niet accepteren dat zijn vrouw voor 007 kiest. Carver is levensgevaarlijk en meedogenloos. Dat laat hij met deze beslissing zien.

Als Bond zijn auto parkeert in de garage van het hotel en zijn kamer binnengaat, ziet hij Paris liggen. Hij is duidelijk geschokt. Dan merkt hij Kaufman op. Die legt uit dat hij Bond gaat vermoorden om het zo op moord en zelfmoord te laten lijken. Maar dan blijkt dat Carvers handlangers in de garage niet zomaar in Bonds auto kunnen. Kaufman moet Bond de BMW laten openmaken om het GPS-apparaat terug te halen.

Bond geeft Kaufman zijn telefoon en laat hem de code oproepen. Wat Kaufman niet weet, is dat recall 3 send het stroomstootwapen activeert. Hij komt hopeloos aan de voeten van James te zitten. 007 aarzelt geen moment en doodt hem in koelen bloede met een schot door het hoofd. Bond is keihard wanneer het moet, zo ook in Tomorrow Never Dies. Net als in Dr. No (1962) wanneer hij Professor Dent het zwijgen oplegt.

Dit waren mijn vijf favoriete momenten uit de achttiende James Bond-film Tomorrow Never Dies. Deel jij mijn top vijf of kies je voor andere momenten? Laat het me in de reacties weten. Meer Top 5 lees je via de link.

Ook in 2024…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Top 5: Mijn favoriete Tomorrow Never Dies momenten verscheen eerst op James Bond Nederland.

Breakfast was Bond’s favourite meal of the day. When he was stationed in London it was always the same.

Bondesque Magazine wordt nieuw leven ingeblazen

Het Nederlandstalige James Bond-magazine Bondesque is terug! De eerste editie van Bondesque Magazine verscheen in 2011, toen nog onder de paraplu van James Bond Nederland. Editie nummer 6 verschijnt halverwege juni als zelfstandig magazine.

Na zes jaar van afwezigheid is Bondesque Magazine terug. Medeoprichter van James Bond Nederland, Merlijn Kuiper lanceert, op een eigen platform, weer een nieuwe uitgave van het 007-blad Bondesque. In dit nieuwe nummer heeft hij een mooie balans gevonden tussen de wereld van de James Bond-films en die van de 007-boeken. Het blad neemt je mee naar de thuisbasis van Fleming – Jamaica – geeft je een blik achter de schermen bij de setontwerpen van de laatste Bond-film, No Time to Die (2021), en duikt in de verrassende geschiedenis van de titelsongs. Niet alleen de bekende: ook de nummers die het witte doek niet haalden. Lees hier meer.

De zomer van Blockbusters

Tot het moment er eindelijk nieuws is over Bond 26, kan Jasper voorlopig iedere column beginnen met ‘bij gebrek aan een nieuwe Bond-film’. Daarom: bij gebrek aan een nieuwe Bond-film hebben we altijd nog de alternatieven in het vooruitzicht. Zoals wanneer eind deze maand de zomer van de blockbusters begint. En Bond zit daar niet bij.

Jasper heeft nogal een mening over de aanstaande Bondloze zomer. Meer lezen? Klik dan hier.

Nieuwe hemden van Turnbull & Asser

Het traditionele Britse herenmerk Turnbull & Asser heeft twee nieuwe hemden in de collectie. Ze zijn gebaseerd op twee hemden die Brosnan draagt in Tomorrow Never Dies (1997) en The World Is Not Enough (1999).

Het crème katoenen Hamburg-hemd uit Tomorrow Never Dies is een van de nieuwkomers in de James Bond-collectie. Dit hemd is gebaseerd op het hemd dat James Bond draagt als hij aankomt in de Duitse hoofdstad. In The World Is Not Enough draagt James Bond een blauw Oxford katoenen hemd als hij in Istanboel is. Meer over deze nieuwe hemden kun je hier lezen.

Recensie: Bloedkoorts (Charlie Higson)

“De familie van een schoolgenoot van James verdwijnt op de Middellandse Zee. James ontdekt een duister genootschap dat samenkomt op een verborgen plek op zijn kostschool Eton. En ver van Groot-Brittannië, in het ruige binnenland van Sardinië, heeft een sinistere Italiaanse graaf een bizar fort in de bergen gebouwd. Is er een connectie? Toeval zorgt ervoor dat James zijn zomervakantie op Sardinië doorbrengt. Hij komt steeds meer te weten over het complot dat daar wordt gesmeed. Opnieuw beleeft Bond een avontuur dat je bloed doet koken!”

Na het succes van Missie Silverfin (2005) kreeg Charlie Higson de kans om een tweede Young Bond-boek te schrijven. Dit werd Bloedkoorts. Kan dit boek tippen aan zijn voorganger? Lees de volledige review hier.

Dit was het weekoverzicht (22) voor deze week. Volgende week zondag zijn we er weer met een nieuw weekoverzicht. Jorrit gaat aankomende week rijden in een Aston Martin DBS, hou onze sociale media goed in de gaten. Gosse publiceert het eerste artikel van zijn drieluik over Istanboel. Een stad die bomvol zit met Bond-locaties. We zien je graag terug, tot dan!

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht JBN Weekoverzicht (22): Nieuw magazine en Turnbull & Asser verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het crèmekleurige hemd uit Tomorrow Never Dies

Het crème katoenen Hamburg-hemd is een van de nieuwkomers in de James Bond-collectie. De pasvorm van het hemd is de populaire Turnbull & Asser Regular Fit, samen met een Prince of Wales kraag en vierkante dubbele manchetten. Dit hemd is gebaseerd op hemd dat James Bond draagt als hij zijn briefing van M ontvangt in de auto in Londen. Later draagt hij het ook met zijn ontmoeting met Q op het vliegveld, voordat hij infiltreert in het hoofdkwartier van mediamagnaat Elliot Carver.

De outfit wordt in de film afgemaakt met een bronskleurige das met blauwe accenten, tevens van Turnbull & Asser. Ook over de overcoat die Bond op het vliegveld draagt is nagedacht. Gewoonlijk combineert men zijn overcoat niet met de kleur van zijn das, maar kostuumontwerpster Lindy Hemming zag de jas als een integraal onderdeel van de outfit. De jas is door Brioni op maat gemaakt met zacht gevoerde schouders en een volle snit door het lichaam. Het horloge wat hij draagt is een Omega Seamaster.

Het hemd is te bestellen op de website van Turnbull & Asser en kost €‌ 495.

Het blauwe hemd uit The World Is Not Enough

In The World Is Not Enough draagt James Bond een blauw Oxford katoenen hemd als hij in Istanbul is. Dit hemd is een Regular Fit, heeft een No.3 kraag en 3-knoops manchetten. 007 draagt het Turnbull & Asser overhemd in Istanbul tijdens de laatste confrontaties met Elektra King, zijn duik in zee en het gevecht met Renard in een onderzeeër.

Tijdens deze scènes draagt Pierce Brosnan een crème visgraat linnen pak. Linnen draagt men in informele situaties, omdat de stof gemakkelijk kreukt. Dit pak heeft meer speelse details, zoals opgestikte zakken en een enkele opening aan de achterkant. Hij heeft hetzelfde horloge om als bij het hemd uit Tomorrow Never Dies.

Het hemd is te bestellen op de website van Turnbull & Asser en kost €‌ 410.

Uitbreiding assortiment oktober 2022

In oktober vorig jaar breidde Turnbull & Asser de James Bond-collectie ook uit ter ere van het 60-jarig bestaan van de films. Er werden toen onder andere een nieuwe hemd en twee pochetten geïntroduceerd. Meer daarover kun je hier lezen. Jorrit en ik hebben in die zomer zelf ook een bezoek gebracht aan de winkel in Jermyn Street. Daar hebben we een video opgenomen over de stijl van Casino Royale (2006).

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Nieuwe hemden van Turnbull & Asser verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het fijne aan de Bond-reeks is dat de meeste films afzonderlijk van elkaar bekeken kunnen worden. Van Dr. No (1962) tot Die Another Day (2002) bestaat er niet iets als een belangrijke continuïteit. Er zijn elementen van voorgaande films die telkens terugkomen. Blofeld en SPECTRE, Felix Leiter, het MI6-team… Maar het is niet erg als je die referenties niet helemaal snapt. Het verhaal is in elke film goed volgbaar. Daardoor ontstaan er verschillende manieren om te beginnen met Bond. En zelfs in de Daniel Craig-films, die wél op elkaar volgen, valt er wat te schuiven. Naargelang je interesses kan je een aantal films uitkiezen om mee te beginnen. Hieronder volgen een aantal opties.

1: Gewoon chronologisch

Begin met: Dr. No, From Russia with Love, Goldfinger, Thunderball…

Je hoeft dus niet chronologisch te beginnen aan Bond, maar het is wel de meest voor de hand liggende optie. Beginnen doe je bij Dr. No uit 1962, en zo volg je de officiële reeks van 25 films met From Russia with Love (1963), Goldfinger (1964), enzovoort. Als je interesse hebt om te weten hoe de Bond-reeks geëvolueerd is, dan is chronologisch kijken de beste manier. Zo merk je het verloop van serieuze films naar wat meer humor en dan terug naar serieus beter op. Je snapt de keuzes van Connery en Moore om af te zwaaien. De evolutie van de kwaadaardige organisatie SPECTRE in de eerdere films is op die manier goed te volgen. Referenties naar de gebeurtenissen in On Her Majesty’s Secret Service (1969) zijn duidelijk.

Een opmerking daarbij: het lijkt me wel handig om de twee onofficiële Bond-films, Casino Royale (1967) en Never Say Never Again (1983) pas achteraf te bekijken. De ene is een parodie en de andere een remake van Thunderball (1965), en dat kan raar aanvoelen tussen de andere films in. Als je een jongere kijker bent, dan kan het gebeuren dat je sowieso afhaakt. Het lage budget van Dr. No valt dan meer op. From Russia with Love en Thunderball voelen traag naar moderne maatstaven. Als je je ergert aan gedateerde special effects, dan is het een slecht idee om met het begin te beginnen. Gelukkig is dat niet nodig.

2: De Craig-saga

Begin met: Casino Royale, Quantum Of Solace, Skyfall, Spectre en No Time to Die

Geen zin in oude films maar wel in Bond? Begin dan met de films met Daniel Craig. Die films zijn een reboot. Craigs eerste film, Casino Royale (2006), voelt aan als een ideaal startpunt. James Bond krijgt zijn 00-status, en gaandeweg worden de klassieke elementen uit de oudere films geïntroduceerd. Van ‘shaken not stirred’ over de Aston Martin DB5 tot Q en Miss Moneypenny: ze krijgen een nieuwe oorsprong in de vijf films. Het Craig-verhaal wordt ook duidelijk neergelegd in No Time to Die (2021), dus het is een fijn compact begin van de Bond-reeks. Deze methode zie ik vaak terugkeren bij YouTubers die hun reacties filmen: ze beginnen vaak bij Daniel Craig.

Na de Craig-films heb je wel nog maar één stijl van Bond-films gezien. De verhalen zijn persoonlijk, de emoties worden niet geschuwd. Dit is anders in een groot deel van de andere films. Dat zijn meer op zichzelf staande avonturen. Als jongere ben je misschien de verweven universums van Marvel of DC gewoon, maar laat je niet afschrikken om na de modernere Craig-films een film met Sean Connery of Roger Moore te bekijken. Het zal even aanpassen zijn om een andere stijl te zien, maar die natuurlijke schommelingen in toon zijn eigen aan de Bond-reeks.

3: Het beste van iedere acteur

Begin met: Goldfinger, On Her Majesty’s Secret Service, The Spy Who Loved Me, Licence to Kill, GoldenEye en Skyfall

Als je nog geen enkele Bond-film hebt gezien, weet je meestal al wel dat er verschillende acteurs zijn die James Bond speelden. In totaal zijn het er zes in de officiële reeks. Als je een snel idee wil van de verschillende stijlen, en hoe elke acteur Bond vertolkte, dan is het lijstje hierboven een goed begin. Van daaruit kan je dan een acteur en een stijl kiezen die je boeit, en verder de rest van de films ontdekken. Dit rijtje films neemt je mee van uiterst iconisch met Sean Connery in Goldfinger naar George Lazenby’s enige film. Van de humor van Roger Moore in The Spy Who Loved Me (1977) naar Timothy Daltons hardere Bond in Licence to Kill (1989). Van een joviale Pierce Brosnan in GoldenEye (1995) naar het middelpunt van Daniel Craigs verhaal met Skyfall (2012).

Misschien wil je als echte Bond-fan reageren: “Voor Connery of Moore had je beter die film genomen!”. Iedereen heeft natuurlijk eigen voorkeuren, maar ik denk dat dit rijtje de meest exemplarische films zijn voor elke acteur. Niet noodzakelijk de beste film, maar wel eentje waarbij duidelijk hun versie van Bond naar boven komt. Daarom dus ook de voorkeur voor Licence to Kill in plaats van The Living Daylights (1987), of Skyfall boven Casino Royale: objectief gezien zijn dit allicht de meest duidelijke films om een bepaald type Bond te leren kennen, op het moment dat ze op hun hoogtepunt zijn.

4: Actie met popcorn

Begin met: Goldfinger, You Only Live Twice, The Spy Who Loved Me, Octopussy, GoldenEye en Tomorrow Never Dies

Soms wil je gewoon even onderuit zakken om een lichte actiefilm te bekijken. Weinig gezeur aan je hoofd, verstand op nul, popcorn erbij, genieten. Ook dat kan met Bond. Als opstap naar de rest van de reeks is het rijtje films hierboven voor een deel gelijk aan de vorige categorie. Je hebt dus nog altijd een aantal Bond-films die veelal erg goed worden bevonden, maar dat wordt aangevuld met een aantal lichtere films. Als je je niet per definitie wil verdiepen in Bond, maar gewoon eens wil zien wat dat nu voor een reeks is als ontspannend vertier, dan is dit een goed lijstje. Van de grote sets en bestorming van de basis van de schurk in You Only Live Twice (1965) over Roger Moore in z’n fraaiste safari-outfit in Octopussy (1983) naar keihard knallen met Pierce Brosnan in Tomorrow Never Dies (1997). Lichtvoetig entertainment dat ook typisch Bond is.

5: Voor de filmliefhebber

Begin met: From Russia with Love, On Her Majesty’s Secret Service, Licence To Kill, Casino Royale en Skyfall

Ja, ik heb deze films allemaal al eens genoemd. En met reden: dit is vermoedelijk het beste wat Bond te bieden heeft vanuit filmtechnisch en dramatisch perspectief. Het is een rijtje atypische Bondfilms. Een boeiende spionagethriller uit de Koude Oorlog. Het ijzersterke regiedebuut van Peter Hunt met een wervelende Diana Rigg. Een harde wraakfilm uit de jaren 80. Een Bond die letterlijk en figuurlijk wordt uitgekleed tot enkel het meest essentiële overblijft. En een film met meesterlijke cinematografie van Roger Deakins en een Oscar-waardige Judi Dench. Dit is Bond als pure cinema. Met dit rijtje komt James Bond het dichtste bij de kunstvorm die film is. Het talent, voor en achter de schermen, is zichtbaar. Het is de tegenpool van de vorige categorie. Als filmliefhebber kom je hier aan je trekken. Te bekijken op het grootste scherm dat je kunt vinden.

Je merkt het: 60 jaar en 27 films later is James Bond heel divers. De reeks kent een rijke en boeiende geschiedenis, en de films bieden voor elk wat wils. Waar je ook begint met je reis langs de films met onze favoriete geheim agent in de hoofdrol, voel je niet bevreesd om eraan te beginnen. Een avontuur met schitterende locaties, boeiende actie, puike acteerprestaties, een intrigerende lifestyle en spannende avonturen wachten op je.

Het bericht Je eerste Bond-film, hoe pak je dat aan? verscheen eerst op James Bond Nederland.

In GoldenEye (1995) wordt stafchef Bill Tanner weer van stal gehaald, gespeeld door een behoorlijk empathische Michael Kitchen. In de boeken van Fleming is Tanner een goede vriend van Bond, maar dat heb ik nooit gemerkt aan Kitchens vertolking. Ja, hij durft kritiek te leveren op M achter haar rug, maar ik heb hem nooit gezien als het type dat met Brosnans Bond nog een biertje gaat drinken na het werk. Daarvoor is hij te saai, te oud, te serieus. Brosnan is immers een joviale Bond. Als geluk bij een ongeluk kan Michael Kitchen door tijdsgebrek niet terugkeren als Tanner in Tomorrow Never Dies (1997). De perfecte oplossing dient zich aan: Colin Salmon geeft vanaf die film gestalte aan Charles Robinson, M’s nieuwe rechterhand.

Tomorrow Never Dies

Robinson mag dan wel bedacht zijn als snelle vervanger van Tanner, Salmons acteerwerk brengt het personage naar een hoger niveau. Robinson heeft direct de eerste zin in de film en fungeert in de pre-title sequence als communicatieman tussen M op het hoofdkwartier en Bond op het terrein in Rusland. Bond moet wapens in kaart brengen, maar spot opeens nucleaire bommen onder een gevechtsvliegtuig. De raket van de Britse marine is echter al onderweg. Robinson is duidelijk een leidinggevende. Hij geeft het order aan Bond om zich onmiddellijk terug te trekken. Hoewel hij gefrustreerd raakt, is hij tegelijkertijd bezorgd. Zijn “Get out of it, James!” voelt vriendschappelijk.

Robinson noemt Bond in de film herhaaldelijk bij de voornaam en zijn reacties in de pre-title sequence – als Bond eerst uit beeld verdwijnt en daarna toch weer teken van leven geeft – spreken boekdelen. Salmons lachje aan het eind van die scène is geniaal: het geeft opluchting aan, maar ook een gevoel van “Ik kan niet wachten om straks te horen hoe je dat hebt geflikt.” Bonds briefing in de auto verloopt net zo gemoedelijk, met Robinson die een heel stuk uitleg geeft. Je ziet ze zo praten over wat ze afgelopen weekend deden.

The World Is Not Enough

Robinson keert terug in de volgende film, The World Is Not Enough (1999). Maar ook Michael Kitchen als Tanner is weer van de partij. Hierdoor wordt de tegenstelling tussen beide personages uitvergroot: Tanner loopt op de begrafenis van Robert King aan de zijde van M, Robinson loopt naast Moneypenny en Bond. Robinson werpt zich op als staflid met een persoonlijkere relatie met Bond, terwijl Tanner het moet ontgelden. Bond is zichtbaar kwaad op hem als hij zijn opdracht niet krijgt. Het roept wel de vraag op: wie is nu M’s stafchef? En staan Tanner en Robinson op gelijke voet? Opnieuw zie ik Brosnans Bond makkelijker een babbeltje slaan met Robinson dan met Tanner. De relatie met Robinson wordt daarna niet meer in beeld gebracht: Bond is teveel gefocust op M en Colin Salmon mag nog een paar keer in de achtergrond verschijnen. Jammer.

Die Another Day

Tanner is weer afwezig in Die Another Day (2002), dus Robinson krijgt veel te doen. Hij blijkt een man van de actie: in Bonds training met de VR-bril van Q neemt Robinson een wapen ter hand en gaat met Bond het kantoor van M binnen. Hij wordt daarop wel prompt doodgeschoten, maar Bond maakt de virtuele training af. Ik vind het een geslaagde ontwikkeling: Robinson in actie, als een soort lijfwacht van M, die toch wat wapentraining blijkt te hebben gehad. In de rest van de film treffen we Robinson weer in de positie van mission control, communicerend met Bond. De rol zit hem als gegoten en Colin Salmon krijgt de kans om nog wat kwinkslagen uit te delen.

Geen vervolg

Robinson wordt door kijkers zo’n fijne rol gevonden, dat Colin Salmon hoog op het lijstje van de bookmakers belandt als er na Die Another Day een nieuwe Bond moet worden gevonden. Salmon zelf ziet dat wel zitten en zoekt de media op om zijn hoed in de ring te gooien. Het zorgt voor een mediastorm waarbij gokkantoren de weddenschappen tijdelijk moeten stopzetten, omdat er teveel op Salmon wordt geboden. In een interview met de Daily Mirror van 14 februari 2005 laat ook Pierce Brosnan zich uit over zijn mogelijke opvolger. Hij steunt de kandidatuur van Colin Salmon openlijk, maar voegt eraan toe dat de producenten volgens hem “de ballen niet hebben” om een gekleurde acteur te casten als James Bond.

Salmon is vereerd:

Het is de ultieme eerbetuiging. Er zijn een aantal goede kandidaten, maar Pierce heeft me vijf of zes screentests zien doen en hij weet dat ik dit kan.

Uiteindelijk is Salmon geen Bond geworden in rebootte de reeks. Robinson komt dus ook als personage niet meer terug. Naast de reboot, ligt het vooral aan Colin Salmon zelf dat hij later niet meer genoemd wordt in het rijtje der favorieten. Als je hard roept dat je Bond wil worden, levert dat zelden de rol op. Misschien had hij toch maar genoegen moeten nemen met een briljante rol op de achtergrond.

Het bericht Charles Robinson: een betere Bill Tanner dan Tanner zelf? verscheen eerst op James Bond Nederland.

De veiling is online te volgen en verdeeld over twee dagen: 28 en 29 april. Er worden meer dan 400 items geveild uit blockbusters als Alien (1979), Die Hard (1988) Batman (1989), de Harry Potter films (2001-2011) en meer. En dus ook uit de James Bond-films. De vuurwapens komen uit de films Moonraker (1979), Never Say Never Again (1983), Tomorrow Never Dies (1997) en Die Another Day (2002).

Moonraker

Het eerste James Bond-item is wellicht niet het spannendste. De kavel van de film Moonraker bevat een M16 A1 machinegeweer. Deze zijn te zien in de scènes in de oude tempel in het Amazonegebied. Het personeel van Drax draagt dit wapen. Zoals vele vuurwapens uit de 007-films werd deze geleverd door wapenexpert Bapty & Company LTD en verhuurd aan de productie. Het wapen is speciaal voor de film gemaakt en heeft een metalen behuizing en rubber onderdelen. Het bevat geen bewegende delen en heeft nooit iets kunnen afvuren.

Dit kavel komt met een certificaat van echtheid van de Prop Store in Londen. De verwachte opbrengst is tussen de € 8.000,– en € 17.000,–.

Never Say Never Again

Het tweede kavel is een zeer fraai item: de Walther P5 die door Sean Connery werd gebruikt in Never Say Never Again. Er werden voor de productie twee verschillende Walther P5 wapens geleverd. De eerste, voorzien van serienummer 015377 werd gebruikt op de set van de studios en Elstree. Het tweede werd gebruikt voor de opnames in het buitenland aan de Franse Riviera. Deze droeg serienummer 001482 en is in dit kavel te vinden.

Het wapen werd geleverd door Maratier Armes & Costumes. De eigenaar, Jean-Charles Maratier heeft na afloop van de productie een certificaat van echtheid toegevoegd. De Walther P5 is in 2014 gedeactiveerd, maar alle bewegende functies doen het nog wel. Het serienummer is aan de zijkant van het wapen te vinden.

Leuk detail: ten tijde van het verschijnen van Never Say Never Again verscheen ook Octopussy (1983). Daarin gebruikt Roger Moore, het zou bijna toeval zijn, ook een Walther P5. Het wapen, met serienummer 015377 werd overigens maar in 1 film gebruikt, daarna kreeg 007 weer zijn vertrouwde PPK terug.

De kavel van de Walther P5 uit Never Say Never Again moet tussen de € 95.000,– en € 120.000,–. opbrengen.

Tomorrow Never Dies

In Tomorrow Never Dies zien we James Bond voor het eerst met de Walther P99. Het wapen was eigentijdser en moest de iconische PPK vervangen. 007 “krijgt” het wapen van Wai Lin in Ho Chi Minh City en ook verscheen het op posters en merchandise.

Voor de film werd gebruik gemaakt van rubberen Walther en een elftal zogenaamde PAK-pistolen, waarvan dit kavel er een is. Het betreft wapens die vanuit Walther al geproduceerd zijn en gebruikt worden film, theater en voor verzameldoeleinden. Deze wapens kunnen alleen losse flodders of gasmunitie afschieten, waardoor ze echt lijken. Ook dit wapen werd door Bapty & Company Limited aan EON Productions geleverd.

De Walther P99 uit dit kavel is niet alleen gebruikt voor de productie van Tomorrow Never Dies. Het wapen is ook gebruikt als “holstervulling” voor The World Is Not Enough (1999) en Die Another Day. Ondanks dat het een PAK-pistool betreft is deze gedeactiveerd en wordt geleverd met een certificaat van echtheid getekend door Tony Watts, eigenaar van Bapty & Limited Company.

Men verwacht een bedrag tussen de € 70.000,– en € 95.000,–

Die Another Day

Wanneer James Bond aankomt in Havana neemt hij contact op met Raoul. Tijdens zijn ontmoeting met Raoul neemt James een revolver mee: een Smith & Wesson Model 10 HB. Het wapen gebruikt hij later in de kliniek als hij achter Zao aangaat.

Het wapen werd (ook) geleverd door Bapty & Limited Company en draagt serienummer D660468. Het betreft een onklaar gemaakt vuurwapen, maar alle bewegende delen doen het nog. Het kavel wordt vergezeld met een certificaat van echtheid afgegeven door het Londense bedrijf.

Een tweede kavel van de veiling bevat nog een rubberen stuntversie van deze Smith & Wesson.

Veiling

Voor wie interesse heeft in de James Bond-items van de veiling kan zich inschrijven op de website van Julien’s: www.juliensauctions.com. Hier zijn alle items en voorwaarden terug te vinden.

Het bericht Veiling: James Bond vuurwapens bij Julien’s verscheen eerst op James Bond Nederland.

Voor deze top vijf zet ik de vijf momenten die ik cool, gaaf, sophisticated en helemaal bij James Bond passen op een rij. Eerder deed ik zoiets soortgelijks met de vijf Sean Connery gadgets. Nu is Pierce Brosnan aan de beurt. Mijn favoriete James Bond.

Hoe Pierce Bond kon worden

Laten we bij het begin beginnen. Pierce Brosnan was al voor de twee films met Timothy Dalton als James Bond, The Living Daylights (1987) en Licence To Kill (1989) de gedoodverfde kandidaat om Roger Moore op te volgen. Helaas gooide de NBC roet in het eten. Men besloot, na goede kijkcijfers, toch nog een seizoen van de detectiveserie Remington Steele op te nemen.

Grote problemen rond de rechten van de James Bond-films resulteerden in het annuleren van Dalton zijn derde film als 007 in 1991. Toen werd het stil. Dalton bedankte voor de eer. Pas in 1994 kon men verder met Bond en werd Pierce Brosnan als James Bond nummer zes gepresenteerd. GoldenEye (1995) werd het succes waar men op hoopte én nodig had.

#001: Een ijzersterke introductie

Waar men in 1973 nog zoveel mogelijk hun best deed om Roger Moore maar niet op zijn voorganger te laten lijken, werd dit in 1995 gelukkig losgelaten. Dalton was een harde James Bond. Een man met een missie. Dit geldt zeker ook voor Pierce Brosnan. Zijn introductie als 007 in de films is memorabel.

Na de gunbarrel zien we een vliegtuigje over een dam vliegen. Op de dam zien we een man in het zwart rennen. Hij heeft duidelijk een missie. Als een touw aan de reling is gehaakt maakt de man zich klaar voor het onmogelijke. Een wijd camerashot van boven laat zien dat hij gaat springen! Als hij springt wordt het op wat omgevingsgeluid na stil. Eenmaal binnen komen we erachter wie de man is.

Beg your pardon, forgot to knock.

Brosnan als Bond zijn eerste tekst komt als hij via de toiletten de basis infiltreert. Uiteraard in stijl, op kop hangend vanuit de ventilatie een toilet in. De arme soldaat die net wat weg wil gaan brengen en zijn krantje zit te lezen weet niet wat hem overkomt.

#002: Een testritje per telefoon

Na een ontspannen vlucht komt James Bond in Tomorrow Never Dies (1997) in Hamburg aan. Daar staat een oude bekende in een Avis pak hem op te wachten. Het is Q met de auto van dienst. Nu is de BMW 750 iL niet gelijk de Bond wagen van mijn keus maar de scènes met Q geven weer dat Brosnan ook een komische kant heeft. Het begint al bij de blikken die Q en 007 tijdens het invullen van de papieren uitwisselen.

Q: It’s the insurance damage waiver for your beautiful new car. Now, will you need collision coverage? 
James Bond: Yes. 
Q: Fire? 
James Bond: Probably. 
Q: Property destruction? 
James Bond: Definitely. 
Q: Personal Injury? 
James Bond: I hope not, but accidents do happen. 
Q: They frequently do with you. `
James Bond: Well, that takes care of the normal wear-and-tear. Is there any other protection I need? 
Q: Only from me 007, unless you bring that car back in pristine order. 

Uiteraard heeft de 750 iL a few tricks up her sleave. (Is dat een Dalton quote?) Q wil het 007 graag laten zien. In een hangar tovert Q het nieuwste model van Sony Ericsson tevoorschijn. De auto is te besturen via de telefoon! Na een voorzichtig testritje van Q, waarbij het niet helemaal schadevrij verloopt, neemt Bond het over. Hij maakt direct kennis met de vrouwelijke spraakcomputer en jaagt Q op de kast!

In de deleted scènes van de film zien we dat Q liever voor een katachtige auto zou kiezen. Zoek maar eens naar “Tomorrow Never Dies Jaguar”. Eerste YouTube video, even doorspoelen naar 4:30 min.

#003: Vrouwelijke pit

Op de derde plaats in mijn top vijf vinden we uiteraard Pierce Brosnan maar moet ik toch ook even Dame Judi Dench als de nieuwe M in GoldenEye benoemen. Haar eerste tekst laat direct zien dat ze zich niet laat bedonderen. We zien Bond, Bill Tanner, Moneypenny en M in de situation room bij Mi6. Tanner geeft aan niet zo blij met zijn nieuwe baas te zijn.

Dit behoeft wat introductie. 007 heeft in Monaco niet kunnen voorkomen dat er een prototype van een Tiger gevechtshelikopter werd gestolen. Hij verwachtte dat de helikopter weer op zou duiken en linkte het aan Severnaya. M was er nog niet zo zeker van. Tanner is er op zijn zachts gezegd niet blij mee.

Bill Tanner: Seems your hunch was right, 007. It’s too bad the Evil Queen of Numbers wouldn’t let you play it… 
[M walks in]
M: You were saying? 
Bill Tanner: No, no, I was just… just um… 
M: Good. Because if I want sarcasm, Mr Tanner, I’ll talk to my children, thank you very much.

Na deze veeg uit de pan loopt de situatie rond de helikopter uit de hand. De basis in Severnaya wordt vernietigd. Als de rookwolken zijn opgetrokken praten M en 007 verder. Ook van 007 zijn stijl heeft M niet bepaalt een hoge pet op.

M: You don’t like me, Bond. You don’t like my methods. You think I’m an accountant, a bean counter more interested in my numbers than your instincts. 
James Bond: The thought had occurred to me. 
M: Good, because I think you’re a sexist, misogynist dinosaur. A relic of the Cold War, whose boyish charms, though wasted on me, obviously appealed to that young woman I sent out to evaluate you. 
James Bond: Point taken.

#004: Een ontspannen boottochtje

Tijdens de briefing van M aan 007 in The World is Not Enough (1999) is er iets niet in de haak. De ijsblokjes in Bond zijn glas bourbon beginnen te reageren. Er is een bom in het pand! Sir Robert King komt net het losgeld wat zijn dochter vrij moest kopen ophalen. Helaas ontploft het geld en komt hij om. In de chaos die volgt mag James vol aan de bak!

Voor mij is de boat chase die volgt de reden dat ik fan werd van James Bond. Hoe is het mogelijk dat een filmproductie toestemming krijgt om in het hart van de democratie in Groot-Brittannië zoveel duizelingwekkende stunts uit te halen. Onderuitgezakt in mijn bioscoopstoel wist ik niet wat me overkwam!

Terug naar de actie. Bond is in deze (lange) opening sequentie echt de geheim agent die ik zo gaaf vind. Voor Pierce Brosnan was het hard werken. Hij moest niet alleen acteren maar was ook verantwoordelijk voor een “Q-Boat” met een dikke V8 aan boord. Niets CGI, in alle shots van dichtbij bestuurde Brosnan zelf de boot!

#005: Een koele moordenaar

James Bond heeft een Licence To Kill. Maar in koelen bloede iemand vermoorden om je missie te doen slagen? Daar heb je wel lef voor nodig. 007 is na een momentje voor queen en country met Elektra King in The World is Not Enough op zoek naar informatie over King Industries. Wat bezielde Elektra om haar oliepijpleiding voor een enorm kapitaal om te leggen? Nog voordat hij een spoor vindt komt chef beveiliging Sasha Davidov binnen.

Eenmaal buiten ontdekt 007 een lijk in de kofferbak van Davidov zijn jeep. Hij ziet Sasha foto’s van zichzelf maken. James bedenkt zich geen moment en gaat naast het lijk in de kofferbak liggen. Na een rit naar een verlaten vliegveld doet Davidov de kofferbak open en schiet Bond hem dood. 007 neemt zijn plaats in. Maar wat te doen met het lijk? Dat werpt Bond de vuilnisbak in. Met zijn goede vriend René Mathis doet hij in Quantum of Solace (2008) hetzelfde. Of dat nu zo ethisch is?

Bekijk ook

• Top 10 Bond-auto’s volgens Gosse
• De Top 5 Sean Connery Gadgets
• De vijf dikste auto’s uit de Craig films
• De Top 5 Timothy Dalton Momenten

Het bericht De Top 5 Pierce Brosnan Bond Momenten verscheen eerst op James Bond Nederland.

HIEPERDEPIEP

Deze week vierden we de verjaardag van Michelle Yeoh. De 57-jarige actrice vertolkte de rol van Chinees geheimagent Wai Lin in de tweede James Bond-film van Pierce Brosnan: Tomorrow Never Dies (1997). Volgens Pierce Brosnan was zij de vrouwelijke versie van James Bond. Er waren zelfs plannen voor een spin-off. Maar die kwam er niet.

Embed from Getty Images

Focus of the Week

Afgelopen week verscheen er een nieuwe Focus Of The Week op de officiële website 007.com. Deze week stond in het teken van de slechterik Renard uit The World Is Not Enough (1999). Het personage werd gespeeld door Robert Carlyle. Lees verder . . .

Embed from Getty Images

We brachten je deze week vooral nieuws rond Bond 25. Terwijl menig James Bond-liefhebber geniet van een welverdiende vakantie, wordt er door de crew hard gewerkt. Vooral in Italië.

• Persconferentie. Met veel smart zaten we te wachten op de perspresentatie in Jamaica. Maar het grote nieuws, de titel, bleef uit. Volgens insiders zou een dag ervoor de gekozen titel afgekeurd zijn. Maar niet getreurd: volgens James Bond Brasil komt in oktober, na het filmen in Italië, een persconferentie op Pinewood Studios.
• Matera. De crew van Bond 25 is momenteel druk bezig in de oude Italiaanse stad Matera. Redacteur Jorrit laat je de verschillende voorbereidingen zien. Het bericht bevat spoilers. Lees verder. . .
• Aan de kust. Terwijl de crew druk bezig is in Matera, plaatste regisseur Cary Fukunaga een foto van de badplaats Lido I Gabbiani. Waarschijnlijk zal dit ook een locatie zijn/worden.
• Vogel gevlogen? De vrouw die aan tafel zit tijdens de S.P.E.C.T.R.E.-meeting zou wellicht terugkeren in Bond 25. Actrice Brigitte Millar vertolkte de kleine rol van Dr. Vogel. Redacteur Jorrit vroeg het haar: ze wilde noch bekennen, noch ontkennen of zijn een terugkeer maakt in de nieuwe film. Lees verder. . .
• Annapurna Pictures failliet? De nieuwe distributeur van Bond 25, het redelijk onbekende Annapurna Pictures zou momenteel financieel in zwaar weer zitten. Benieuwd wat er is gebeurd en wat een distributeur doet? Gastredacteur Gerard legt het je uit! Lees verder . . .

Het bericht JBN Weekoverzicht Week 32 verscheen eerst op James Bond Nederland.