Onze Benelux delegatie werd vanuit ‘The Londoner’ begeleid naar de taxi, de dames in een avondjurk (lang) en de heren black-tie, voor een rit door donker Londen. Richting Bankside, op de zuidelijke oever van de Theems, tussen Blackfriars Bridge en Londen Bridge. Om dat vervolgens te worden afgezet onder de bogen van een verlaten Londense tunnel voor een gala in 007-stijl, georganiseerd door de Zwitserse horlogemaker Omega. Dit alles ter ere van de lancering van twee speciale Omega Seamaster horloges ter van 60 jaar James Bond.

Het gala markeerde hun langdurige samenwerking (de vertrouwde uurwerken van de geheim agent zijn sinds 1995 van Omega) en nu de James Bond-franchise 60 wordt, was er veel te vieren, waaronder de onthulling van twee nieuwe herdenkingseditie ‘Seamaster’-horloges door niemand anders dan Daniel Craig in persona. Wat is er mooier deelgenoot te mogen zijn van zo’n uniek event? 

Die ochtend op Regent Street

Op naar de Omega Boutique op Regent Street, waar de jubileum-Seamaster ons werd gepresenteerd. Het is een no-date (dus zonder datumwijzer) met een blauwe wijzerplaat en bezel, gelijk het origineel van Pierce Brosnan uit 1995. De wijzerplaat is voorzien van gelaserde golven; James Bond is tenslotte Commander van de Royal Navy. Op de plek waar zich normaal een driehoek bevindt op de bezel, is deze nu vervangen door het cijfer 60, als originele jubileum-verwijzing. De band is van dun geweven mesh, wat het horloge een stijlvolle, vintage uitstraling geeft.

Maar het meest indrukwekkend is de achterzijde van de Seamaster. De horlogemakers hebben veel energie en kennis gestoken in het subtiel verwerken van de welbekende openingssequentie van elke Bondfilm. Dit is de scène waarin we James Bond zien door de loop van een pistool.

Het effect van een bewegende Bond in de gun barrel wordt bereikt door een verbinding tussen de achterzijde van het horloge met de kleine wijzer op de voorplaat. Deze wijzer drijft dus als het ware het met laser bewerkte schijfje op de achterzijde aan. Op die wijze wordt het aanstekelijke moiré-effect gecreëerd, waar Omega eerder al succesvol mee speelde in hun ‘Snoopy Watch’. 

007-vintage horloges

Er kwamen een aantal indrukwekkende ‘007 vintage’ horloges uit de archieven gerold. De Seamaster Planet Ocean die James Bond (Daniel Craig) draagt in Casino Royale (2006) lag voor me. Bond rolt met het horloge door het zand in Madagascar aan het begin van de film. En dat is er nog altijd aan te zien: het stof zit er nog op. 

Een heel bijzonder horloge is de vintage Omega Chronograph met Caliber 321 uit 1965. Die werd dan weer door Bond gedragen aan het einde van Spectre (2015).

007 all-in gala

Terug naar het event. Het black-tie-gala, compleet met sets en rekwisieten, deed denken aan eerdere James Bond-films. Gasten werden door een rode loper geleid met laserstralen, door een bakstenen boog die was ontworpen om eruit te zien als een fictief ondergronds treinstation genaamd ‘London Arch’. 

De uitnodiging voor het evenement was, toepasselijk, een replica van een London Underground-kaartje met GPS-coördinaten om de geheime locatie te lokaliseren. 

Secret Missions

Eenmaal binnen transformeerden livemuziek en het verre geluid van treinrails (het blijft Londen hè) de vervallen ruimte in een glamoureuze speakeasy met op maat gemaakte – shaken, not stirred – cocktails, chique canapés, pokertafels (a la Casino Royale) en spionage missies. Professionele acteurs trokken de gasten geraffineerd mee in het verhaal om codes te achterhalen met als doel Spectre te ontmaskeren.

Waarna de eregast Daniel Craig en Raynald Aeschlimann, CEO van Omega, het podium betraden om het nieuwe uurwerk te introduceren: een 42 mm staal en blauw geanodiseerd aluminium wijzerplaat horloge met lasergegraveerde golven en mesh-armband. 

Al bijna drie decennia heeft de ‘Seamaster’ de missies van Daniel Craig en Pierce Brosnan op het scherm uitgerust, dus het is niet meer dan normaal dat deze fan-favoriete editie wordt beïnvloed door eerdere iteraties. “A Bond movie isn’t really a Bond movie without gadgets, and right there at the apex is Omega. Even if it’s just telling the time, it becomes an important part of the storytelling.” aldus Craig.

De horloges;

Seamaster Diver 300M 60 Years of James Bond | Stainless Steel

Dit model is geïnspireerd op de allereerste Seamaster die 007 droeg in de film GoldenEye. De achterzijde van de 42 mm horlogekast is voorzien van James Bond in silhouet en een draaiende pistoolloop. Deze iconische openingsscène speelt zich af onder het saffierglas.

De bezel en wijzerplaat zijn beide gemaakt van blauw geanodiseerd aluminium. De kenmerkende wijzerplaat beschikt net als het model uit 1995 over laser gegraveerde golven. Zowel de bezel als wijzers en indexen zijn rijkelijk voorzien van witte Super-LumiNova. Iets wat onmisbaar is voor een marinier. De traditionele omgekeerde driehoek van de duikschaal is vervangen voor de 60-minuten markering, als verwijzing naar de 60ste verjaardag van Bond. Deze is in tegenstelling tot de rest voorzien van groenkleurig lichtgevend materiaal. Een andere nieuwe eigenschap is de ‘lollipop’-secondewijzer.

De Seamaster wordt aangedreven door een nauwkeurige Co-Axial Master Chronometer Caliber 8806. Het automatische uurwerk heeft een energiereserve van 55 uur en een tikgetal van 25.200 per uur. Het horloge wordt gepresenteerd op een band in mesh-stijl, die overeenkomt met de horlogeband die James Bond droeg in No Time To Die.

Het speciale James Bond model wordt geleverd in een blauwe horlogedoos van hout, met kenmerkend golfpatroon, inclusief een geheime drukknop aan de rechterkant. De nieuwe Omega Seamaster 300 is verkrijgbaar – vanaf begin 2023 – voor een verkoopprijs van €8.500.

A Bond movie isn’t really a Bond movie without gadgets, and right there at the apex is Omega. Even if it’s just telling the time, it becomes an important part of the storytelling.
Daniel Craig

Seamaster Diver 300M 60 Years of James Bond | Canopus Gold

Dit speciale horloge van 42 mm is gemaakt van Omega’s eigen 18K Canopus Gold, een exclusieve witgouden legering die bekend staat om zijn glans en langdurig effect. De grijze wijzerplaat is geïnspireerd op het prachtige zandstrand van het Jamaicaanse huis van Ian Fleming, genaamd GoldenEye. De plaats waar de schrijver James Bond heeft gecreëerd. Dankzij het gebruik van kristallieten is het patroon op elke wijzerplaat totaal uniek.

Ter ere van de Jamaicaanse vlag is de bezel ingelegd met diamanten in 10 verschillende tropische tinten, variërend van extra donker bosgroen tot cognac, overgaand in olijfgroen, geel, goud en goud/cognac. Twee extra heldere diamanten bij de 12-uur positie voegen extra sprankeling toe aan de look en verwijzen naar het 60-jarig jubileum.

Net als het bij stalen model is de achterzijde voorzien van het James Bond silhouet met een ronddraaiende pistoolloop. De tropische verschijning wordt aangedreven door het luxe Co-Axial Master Chronometer Calibre 8807. Het automatische uurwerk heeft een energiereserve van 55 uur en een tikgetal van 25.200 per uur. De horlogeband van de Seamaster is net als de kast gemaakt van 18K Canopus Gold.

Het kleurrijke 007-horloge wordt geleverd in een mangoboom doos met parelmoer inlegwerk en een 60 Years of Bond-logo. Het gebruik van mangoboom verwijst naar een beroemd lied uit de eerste James Bond-film Dr. No (1958), terwijl het parelmoer een knipoog is naar de schelpen van Crab Key. De nieuwe Omega Seamaster 300 Canopus Gold is vanaf begin 2023 verkrijgbaar.

Sit-down diner bij kaarslicht

Eregast Daniel Craig genoot van het diner (en cocktails) met Raynald Aeschlimann, CEO van Omega. Tussen het luxe zwarte tafellandschap werd de gasten een driegangendiner met een voorgerecht met bos thema van paddenstoelen en gerookte kastanje en afgesloten met een sculpturaal kersenrood dessert.

Omega x 007

Maar hoe kwam Omega eigenlijk terecht bij James Bond? Na Pierce Brosnan was het Daniel Craig die de rol van 007 op zich nam voor vijf memorabele films. De acteur is gedurende zijn hele spionnen-carrière ambassadeur van Omega geweest. Naast hem sloot ook Naomie Harris als Moneypenny (Skyfall, Spectre en No Time To Die) zich aan bij de Omega-familie.

Het was Lindy Hemming, de met een Oscar bekroonde kostuumontwerper, die voorstelde dat 007 een Omega zou moeten dragen. Over haar keuze voor de Seamaster, zei ze: “I was convinced that Commander Bond, a naval man, a diver, and a discreet gentleman of the world would wear this watch”. Deze gedachte kwam echter niet helemaal uit de lucht vallen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft Omega namelijk meer dan 110.000 horloges geleverd aan piloten, navigators en soldaten van de Britse Royal Navy.

De Seamaster 300, oorspronkelijk uitgebracht in 1957, werd uitgegeven aan militaire duikers over de hele wereld. In 1967 werden er tweede generatie Seamaster 300-horloges aan het Ministerie van Defensie geleverd voor uitgifte aan speciale eenheden. Het is dus volkomen begrijpelijk dat ook commandant Bond een Omega Seamaster om heeft tijdens zijn gevaarlijke en soms romantische missies.

Het bericht London Calling: JBN op Omega Spy missie met Daniel Craig verscheen eerst op James Bond Nederland.

Daar waar John Barry’s ego de Big Ben oversteeg, is David Arnold altijd het sullige neefje gebleven die iedere keer weer blij was dat hij een muziekje mocht maken voor James Bond. De twee componisten zijn als appels en peren, maar de connectie ‘Bond’ is bij beiden sterk aanwezig. Samen bestrijken ze zestien van de 25 Bond-scores.

Nadat Arnold na Quantum of Solace (2008) voor geen enkele Bond-film meer is gevraagd, bleef hij wel bevriend met de producenten. Waarom ook niet. Er was voor zover bekend nooit een onvertogen woord tussen componist en filmmakers gevallen. Naar eigen zeggen kon Arnold eindelijk weer eens onbevangen naar een nieuwe Bond-film kijken. Dat tekent de echte gentleman.

Een hoger niveau

Op Twitter deed David Arnold zich voor als fervent biscuitjeseter; een minzaam persoon die graag een lolletje trapt en het leven verder niet zo serieus neemt. Op filmscoregebied bleef het langere perioden rustig, voor tv scoorde hij nog het een en ander. Bond was passé voor hem. In het kielzog van regisseur Sam Mendes kwam Thomas Newman, toch van een compleet ander kaliber. De Bond-muziek leek ineens volwassen.

Nu na tien jaar luisteren ben ik een enorm bewonderaar van de Bond-muziek van Newman. De klank van James Bond in Skyfall (2012) en Spectre (2015) reikt naar een hoger niveau. Minder van dik hout. Waarmee ik David Arnold absoluut niet te kort wil doen, maar Thomas Newman is een klasse apart.

Of met Newman de Bond-sound intact is gebleven, is een andere vraag. Met het verstrijken der jaren heeft Casino Royale (2006) als top 3-film plaats moeten maken voor Skyfall, en dat allemaal vanwege de muziek.

David Arnold is terug

Maar nu. David Arnold is weer helemaal terug. Hoewel er over zijn deelname aan Bond 26 nog niets bekend is (over een toekomstige Bond-film is enkel gesproken over ‘een mogelijke startdatum’ van ‘ergens in 2024’), en of daar überhaupt sprake van gaat zijn, maar Arnold is de man die het complete zestigjarige jubileummuziekfeest van 007 op zijn zestigjarige schouders heeft genomen. Had John Barry nog geleefd en in goede doen (zie John Williams), dan had de eer hem toegekomen. Obviously. Arnold is het levende alternatief, dat laatste was wel een voorwaarde voor de organisatie van een feestje.

En een feestje werd het. Veel lof over de optredens, met name die van de originele artiesten (Shirley Bassey, Garbage, Lulu, Hans Zimmer, en dat was het), waarbij vooral het feest der herkenning zegevierde. Judi Dench kondigde de artiesten aan, Nicholas Dodd dirigeerde het orkest. Dat doet hij altijd voor Arnold, de componist kan dat zelf niet, in tegenstelling tot John Barry en Thomas Newman en iedereen daar tussenin die de baton wel wisten te hanteren.

Zo’n concert is niet in een middagje samengesteld. Arnold moet daar lange tijd mee bezig zijn geweest. Het belletje naar Shirley Bassey was zo gepiept, die heeft niet eens een telefoon nodig om zich verstaanbaar te maken. De rest was duwen en trekken. Paul McCartney (geen tijd), Adele (geen zin), Tom Jones (geen idee). Het applaus in de Royal Albert Hall op 4 oktober was er niet minder om. Dit had David Arnold toch maar mooi geregeld.

Dan was er deze maand de reprise van Casino Royale in Concert; opnieuw mocht Arnold een retourtje South Kensington richting de Hall declareren.

Stabiele factor

Ondertussen liep hij rond met een geheim. Een geheim dat hij met pijn en moeite verborgen hield. Vorige week was het nieuws dan daar: zijn Bond-debuut Tomorrow Never Dies (1997) heeft een La-La Land-behandeling ondergaan en is sinds enkele dagen verkrijgbaar op een superdeluxe dubbel-cd. Ondanks dat velen de meeste muziek van deze film na 25 jaar inmiddels in bezit heeft, inclusief tracks die niet op de originele 1-disc uit 1997 staan, is dit toch een mooi toetje voor 2022.

Arnold is de laatste maanden sterker met James Bond verbonden dan de tien jaar daarvoor. Barbara Broccoli doet er verstandig aan om de vijfvoudig Bond-componist aan te trekken voor het debuut van 007 nummer zeven. Ten eerste omdat de Broccoli’s zelf geen verstand van muziek hebben, ten tweede omdat Arnold na al die jaren biscuitjes eten bijna uit elkaar knalt van inspiratie (als ik hem was zou ik alle mogelijke killer-tunes achter de hand houden voor een mogelijke nieuwe Bond-opdracht, want niets is zo belangrijk als 007), ten derde omdat David Arnold een stabiele factor is. De man levert sowieso, des te belangrijker met een nieuwe Bond-acteur die in zijn eerste missie wellicht nog wat wankel op zijn beentjes staat. Een muzikale begeleiding door een oude rot is dan meer dan welkom.

David Arnold is geen John Barry. Daarvoor levert de zestigjarige componist te weinig memorabele thema’s af. Daar waar Barry er drie, vier, vijf per film uit zijn mouw schudde, moet Arnold het er met een beetje geluk met één doen. Maar wat er uit zijn kokertje komt (White Knight, Welcome to Cuba, Night at the Opera) is fenomenaal. Als er iemand is die de Bond-sound begrijpt, is hij het wel. Bovendien is het ook gewoon een aardige jongen. Tag hem in een tweet; David G. Arnold reageert wel.

De Moonraker-tapes

De aankondiging van de hernieuwde soundtrack van Tomorrow Never Dies (Arnolds beste) leverde op social media trouwens nog veel beter nieuws op. John Barry’s Moonraker (1979) is een ondergewaardeerd meesterwerk dat nooit in zijn volle glorie te horen is geweest. Ik was in dezen niet te beroerd om La-La Land nog maar eens een tip te geven. Het zijn niet zozeer David Arnolds Bond-werken waar we naar smachten (Die Another Day (2002) en The World Is Not Enough (1999) kwamen al enkele jaren eerder uit), hoe sympathiek en beter iets dan niets deze geste ook is. Nee, het is John Barry, en met stip op nummer één dus Moonraker dat eenieder door zijn speakers wil laten schallen. Nou, dat gaat na meer dan veertig jaar gebeuren, aldus lieden die daar meer van af schijnen te weten.

Het feit dat de originele Moonraker-tapes onvindbaar zijn, blijkt volgens beterwetenden onjuist. De opnamebanden zijn niet zoek, maar bevinden zich in Parijs, daar waar John Barry in 1979 zijn orkest de pannen van het dak liet spelen in studio Davout. Sterker nog, La-La Land Records had naast Tomorrow Never Dies zowel Licence to Kill (1989) als Moonraker op de rol staan om opnieuw uit te brengen, destijds ter viering van de dertigste en veertigste verjaardag van de films. De pandemie gooide ook hier roet in het eten, want een oude Bond-plaat uitbrengen terwijl alle aandacht naar het noodlijdende No Time to Die (2021) dient te gaan, is not done. Dus werd alles op de lange baan geschoven en, zo wil het verhaal, wordt er voor de nabije toekomst gekeken naar én Licence to Kill én naar Moonraker. Dit is enkel een kwestie van tijd.

Ook David Arnold moet hiermee in zijn nopjes zijn. Want als er iemand van James Bond-muziek houdt, zijn wij het wel.

Stem nu: De James Bond Top 2022

Hij weer terug terug van weggeweest: de James Bond Nederland eindejaarstop! Dit jaar willen we niet alleen weten wat je favoriete films zijn en wie je favoriete James Bond is, maar ook wie je favoriete acteur uit de Benelux is. De stembussen sluiten op dinsdag 20 december. Klik hier om te stemmen!

Het bericht Column: Het jaar van David Arnold verscheen eerst op James Bond Nederland.

Van tevoren wisten we bij JBN enkel dat Omega een evenement had voorbereid, de details bleven geheim. Met hoge verwachtingen en wat gezonde spanning vloog ik gisterenochtend naar Londen. Een chauffeur wachtte me op. Hij was zo vriendelijk om nog even langs MI6 te rijden voor een kort onderhoud met M.

Aangekomen in The Londoner Hotel kreeg ik een mooie hotelkamer aangewezen. Dit is het soort kamer waar Bond ongetwijfeld graag zou logeren. Veel comfort! Toen viel mijn oog op een mysterieus doosje met een brief van Omega en een toneelkijker. Mijn missie lag klaar. De inhoud van het doosje is For My Eyes Only, voorlopig nog. Blijf James Bond Nederland volgen op Instagram, Facebook en Twitter voor meer, volg onze website voor verdere updates rond deze missie!

Bond en Omega

De relatie tussen Bond en Omega gaat terug naar GoldenEye (1995). Toen droeg Pierce Brosnan voor het eerst een fraai horloge van het merk. De Seamaster 300M Quartz 2541.80.00 is misschien wel een van de bekendste Bond-horloges door de verborgen laser. Bond kan daardoor ontsnappen uit de trein waarin hij zit opgesloten. Praktisch! Ook Bonds Omega’s in The World is Not Enough (1999) en Die Another Day (2002) hebben coole gadgets. In de negentiende Bond-film bevat het horloge een verborgen grijphaak die 007 uit een netelige situatie redt. Met de Omega in Die Another Day keert de laser terug. Handig als je door het ijs moet snijden!

In de Daniel Craig-films staat het design en de schoonheid van de horloges voorop. In Casino Royale (2006) merkt Vesper pijlsnel op dat Bond een duur horloge draagt, maar over het merk is ze niet zeker. Rolex? Nee, Omega verzekert Bond haar. In de jaren die volgen draagt James Bond een verscheidenheid aan Omega-modellen. Meest recentelijk nog de Seamaster Diver 300M 007 Edition in No Time to Die (2021). Ook Nomi en Miss Moneypenny dragen Omega aan hun pols. Omega ontwikkelt horloges speciaal voor de Bond-films en komt af en toe met een speciale editie geïnspireerd op de films op de markt, net zoals nu.

Blijf vooral alles rondom het speciale evenement van Omega en 60 jaar Bond volgen, en dan ben jij een van de eersten die weet wat er gebeurt! Nu moet ik me voorbereiden op de gevaarlijke missie die me wacht. Agent Hayco out!

Het bericht JBN op missie voor Omega! verscheen eerst op James Bond Nederland.

Orlebar Brown werkt al sinds 2018 samen met James Bond, en brengt onder andere zwembroeken en polo’s op de markt. Via James Bond Lifestyle zien we nu enkele nieuwe designs. Het merendeel van de nieuwe 007 Heritage-collectie vindt inspiratie bij Dr. No (1962). Logisch, want het is de film waarmee alles begon. Orlebar Brown brengt met een nieuw zwemshort een ode aan het begin van het begin: verschillende shots uit de allereerste gun barrel sieren het broekje.

In een patroon van vierkantjes zien we de gun barrel van Dr. No tot leven komen: stuntman Bob Simmons loopt, draait en schiet. Zo begint de allereerste Bond-film, en nu kan je er het zwembad mee induiken! Het logo van Dr. No staat in het rood afgebeeld in een lege gun barrel op de linker broekspijp. Stijlvol! Het model van de zwemshorts is het Bulldog-model, met middellange pijpen. Hier te koop op de website van Orlebar Brown voor £245.

Een oude favoriet

Terug van weggeweest is deze zwembroek met een Dr. No-print. Het was één van de eerste items waar Orlebar Brown zijn samenwerking met Bond mee lanceerde. De zwembroek was al snel uitverkocht, maar is dus nu ter ere van de 60ste verjaardag opnieuw te koop. We zien een stukje van de filmposter, maar het overgrote deel van de zwemshort is strand en een lichtblauwe lucht. Sean Connery als Bond en Ursula Andress als Honey Ryder zijn te zien in de bekende scène waar Honey uit het water komt. De fleurige zwembroek is hier weer te koop voor £245.

Nieuwe kleuren

En de 007 Heritage-collectie is compleet met een hele hoop nieuwe kleuren voor eerder uitgegeven producten. Je herinnert je misschien nog de badjas die Bond krijgt aangereikt als hij op Dr. No’s eiland arriveert. Orlebar Brown maakte in 2019 al een versie van de badjas, en nu is hij weer verkrijgbaar in twee kleuren: een donkerder midnight blauw, en een lichtere tint mid-blauw. Leuk detail is het etiketje met daarop het opschrift “The property of Dr. Julius No Crab Key”. De badjas is hier verkrijgbaar voor £295.

Ook mateloos populair is de lichtblauwe onesie uit badstof uit Goldfinger (1964). Deze was al eerder door Orlebar Brown uitgebracht. Helaas voor de fans keert het kledingstuk niet terug in zijn oorspronkelijke kleur, maar er zijn wel twee alternatieven: en een witgele versie die shell wordt genoemd en een donkere midnight navy-variant. Gelukkig keert hierbij wel de typerende riem terug. Perfect voor boven je zwembroek, zoals ook James doet! De onesie koop je hier en kost £345.

Een laatste kleurenvariatie vinden we in deze polo’s, geïnspireerd door de polo die Bond droeg in Dr. No. De blauwe variant kennen we al en was al eerder te koop, maar daar komen nu een knalrode en een midnight navy-variant bij. Geen idee of de rode polo inspiratie vond bij Harry Saltzman, maar het doet wel een beetje aan hem denken. De polo’s zijn hier te koop voor £165.

Het bericht 60 jaar Bond: Orlebar Brown lanceert nieuwe collectie verscheen eerst op James Bond Nederland.

VIDEO Gisterenavond mocht de veilingmeester van het Britse veilinghuis Christies met zijn hamer aan de slag. Met de nodige humor hamerde hij 25 topstukken uit 60 jaar James Bond filmgeschiedenis af. Mijn gewaardeerde collega Corneel keek live mee. En jij kan de stream hierboven terugkijken!

Corneel over de veiling

Er waren een heel aantal items die boven de vraagprijs in pond weg gingen. Onder andere het masker en kledij van Safin, daar werd flink over en weer geboden. Vooral het Octopussy-ei is voor een astronomisch bedrag verkocht. Een man in het midden van de zaal bleef maar bieden. Ook grappig: een vrouw vooraan zei dat ze het heel graag wilde hebben, maar daarna heeft ze er niet meer op geboden. Ook de strikjes van Daniel Craig en een mapje met foto’s op de set van No Time To Die (2021) gemaakt door Craig, Wilson, Williams en Dove gingen voor veel meer weg. Die had ik niet verwacht!

Bijzonder was ook dat de veilingmeester zelf mocht meebieden als hij vond dat de prijs niet hoog genoeg was. Dat gebeurde vooral bij de stunt-DB5, het topstuk van de avond ging voor iets boven de vraagprijs weg. Meer dan 2 miljoen pond dus, maar het was een merkwaardig moment waarbij de veilingmeester z’n uiterste best moest doen om de enige bieder telkens te overtuigen verder te bieden, anders kocht Christie’s de DB5 terug. Bij andere auto’s kwam er minder weerwerk, en de twee Land Rovers en de Jaguar zijn zelfs onder de vraagprijs verkocht!

Er kwamen vooral ongelofelijk veel Bond-mensen aan het woord: Barbara, Michael en Gregg Wilson zaten vooraan en BB en MGW gaven een inleidend praatje en een slotwoord. MGW bood voor de grap mee op een vijfdaags arrangement op Goldeneye, Jamaica. Dali Bensalah (Primo) was er en zag zijn oog verkocht worden, Chris Courbold zat naast de Broccoli’s en gaf uitleg over de auto’s. Ook Samantha Bond (Moneypenny in de Brozza films) zat in de zaal.

Er waren videoboodschappen bij een aantal loten: Hans Zimmer vond het jammer dat hij er niet was en prees een gehandtekende versie van de bladmuziek van NTTD de hemel in, Pierce Brosnan had een videoboodschap over The Prince’s Trust en de Q-boot uit The World is Not Enough (1999), en Daniel Craig verscheen vanuit de States om het laatste lot van de avond aan te kondigen: de Triumph Scrambler. Die overigens ook voor een heel mooi bedrag, flink boven de vraagprijs, weg ging.

Verder was alles strak geregeld: er waren speciale kaartjes gedrukt met het verjaardagslogo, de veilingmeester kende haast alles van Bond en maakte referenties naar films die niet op z’n blaadje stonden. Hij hield het tempo erin en had af en toe ook een grap: “Probeert u nu een foto te maken, mevrouw, of is dat een bod?”.Uiteindelijk bracht de veiling 6 miljoen Pond op, en dat was duidelijk meer dan iedereen had verwacht. Net voor het laatste lot mocht BB gokken wat het totaalbedrag was: ze gokte 4 miljoen. Ze was erg geëmotioneerd aan het einde en bedankte het publiek.

Een aantal veiling highlights

Dat ik een groot liefhebber van de James Bond-film The World is Not Enough weet jij als trouwe lezer natuurlijk al lang. Daarom doet het me plezier om te lezen dat de Q-Boat voor flink wat meer dan de vraagprijs is afgehamerd! De boot met dikke V8 bracht 126.000 pond op! Terwijl men 20 tot 30 duizend ponden had geschat!

De Q-Boat is geen lege huls voor enkel stunts. Nee dit exemplaar heeft een groot deel van de achtervolging op de Thames gevaren en is voorzien van een werkende torpedo. Dat wil zeggen het luik en de raket bewegen. Echte torpedoes kan je er niet mee afschieten!

Primo zijn bionische oog

Tijdens de chase in Matera kijkt Bond nogal verbaast naar het bionische oog wat Primo tijdens een gevecht verliest. Het is ook een rare gewaarwording. James geeft er vanwege het moment weinig aandacht aan. Maar het oog in No Time To Die is wel degelijk iets bijzonders.

Het is namelijk de mogelijkheid voor Blofeld om te zien wat er in het veld gebeurt. Ook Ernst heeft een bionisch oog waarmee hij kan meekijken. Toch vrij bijzonder dat de bewakers van Belmarsh dat over het hoofd hebben gezien. Het te veilen oog moest tussen de 4600 en 6900 euro opbrengen maar bracht 44.100 pond op! Het bedrag is geheel aan British Academy of Film and Television Arts gedoneerd.

BMW Aston Martin DB5

Topstuk van de veiling is niet geheel verrassend een Aston Martin DB5 stunt car uit No Time To Die. En nee, onderhuids is het geen Aston Martin maar een BMW. Het was simpelweg te kostbaar om van de grond af opgebouwde DB5s te gebruiken. Ook is een BMW met 3,2 liter zes-in-lijn beter geschikt voor het betere driftwerk en zijn onderdelen relatief te doen.

“There are few greater synergies in the world of film-making than that between James Bond and the Aston Martin DB5. Aston Martin is part of Bond’s DNA.” zegt producent Micheal G. Wilson. En gelijk heeft hij. Sinds we de DeeBeeFive voor het eerst in Goldfinger (1964) zagen is deze auto niet meer zonder de naam James Bond in een zin te benoemen.

Ik hoop wel dat je een platinum creditcard hebt want het beest wat men gaat veilen moet tussen de 1,7 en 2,3 miljoen euro opbrengen! De veilingmeester hamerde de wagen uiteindelijk af voor 2,9 miljoen pond! Dat is 3,25 miljoen euro. Al kan dat gezien de huidige status van het VK zomaar morgen minder zijn. De opbrengst gaat naar The Price Charles His Trust.

Galajurk Paloma

Deze Michael Lo Sordo ‘Alexandra’ wil je als Bondgirl toch in de kast hebben hangen? Gemaakt van de fijnste Italiaanse stoffen met een hoge splits en laag uitgesneden decolleté ben jij de ster van elke première!

De outfit is pas compleet met Aquazzura pumps en bijpassende Jimmy Choo handtas. En ook die zitten erbij! De Walther PPK en automatisch machinegeweer zijn optioneel! Deze set moet tussen de 9200 en 14000 euro in het laatje brengen. Dat werd uiteindelijk flink meer. Het kleedje wisselde van 37,800 pond van eigenaar. De opbrengst van de jurk wordt in zijn geheel gedoneerd aan het Rode Kruis. Een overzicht van alle items en opbrengst check je hier.

Het bericht 6,1 miljoen pond: 60 Years of Bond Auction succesvol! verscheen eerst op James Bond Nederland.

Shirley Bassey en Garbage. Dat waren de twee grote namen die hadden toegezegd voor The Sound of 007 in Concert, zo schreef ik eind juli. Samen met jong talent Celeste brengen ze de alom bekende Bond-nummers. Daar kunnen nu een rijtje namen aan worden toegevoegd. De nadruk ligt op onbekendere, jonge artiesten. De echte grote namen uit de muziekwereld blijven thuis. Slechts één andere zangeres van een titelnummer komt opdagen. Lulu, zangeres van The Man with the Golden Gun (1974), zal haar nummer zingen op 4 oktober. De tekst van het nummer werd geschreven door Don Black en de muziek komt van John Barry. Barry beschouwde The Man with the Golden Gun als één van zijn mindere werken. Oordeel vooral zelf maar:

Eén andere Bond-artiest

Shirley Bassey, Garbage en Lulu. Daar moeten we het dus mee doen, al is er nog een deelnemende artiest die twee Bond-nummers schreef. Chrissie Hynde staat straks ook op het podium. Zij is de zangeres van de band The Pretenders, de Amerikaans-Britse band die in 1987 twee nummers schreef voor The Living Daylights. Het nummer Where Has Everybody Gone is te horen als leitmotif voor de schurk Necros: het is te horen door zijn walkman. If There Was a Man is dan weer het liefdesthema en is naast de instrumentale versie ook te horen tijdens de aftiteling. Het is niet bekend welke van de twee nummers te horen zal zijn. Misschien zingt Chrissie Hynde ze wel allebei.

Naast deze oudgedienden uit de Bond-reeks staat er dus vooral veel jong Brits talent op het podium van de Royal Albert Hall. Naast Celeste zijn dat Becky Hill, Ella Eyre, Jamie Cullum, John Grant en Paloma Faith. Zij zullen dus de zware taak op zich moeten nemen om grote namen als Paul McCartney, Adele of Tina Turner te vervangen. De iconische liedjes zullen we vast wel horen, de iconische artiesten blijven thuis. Jammer maar helaas: naar Jaspers column werd niet geluisterd.

Live-opname en gitaar

Voor zij die er die avond niet live kunnen bijzijn, is er een goedmaker. Het hele concert zal worden opgenomen en is straks exclusief te bekijken via Amazon Prime. Wanneer het concert online verschijnt, is niet bekend gemaakt. De ticketverkoop van het evenement zal ten goede komen aan Nordoff Robbins Music Therapy en The BRIT Trust, twee liefdadigheidsinstellingen. Er zal ook een speciale gitaar, een Duesenberg, worden geveild. Deze gitaar bevat handtekeningen van producenten Michael G. Wilson en Barbara Broccoli, componist David Arnold en de deelnemende artiesten.

Naast de bekendmaking van alle artiesten werd ook een poster voorgesteld, met daarop het 007-logo en een muzieknoot. Het rood dat we zien is kenmerkend voor de Royal Albert Hall. Onderaan zien we twee verjaardagslogo’s: de Royal Albert Hall bestaat 150 jaar en James Bond viert uiteraard zijn zestigste verjaardag.

Naast The Sound of 007 in Concert verschijnt op James Bond Day ook de nieuwe muziekdocumentaire The Sound of 007, die ons meeneemt van het James Bond-thema in Dr. No (1962) tot het thema van Billie Eilish voor No Time to Die (2021). Ook verschijnt er een al eerder aangekondigde cd met daarop instrumentale versies van alle 25 titelnummers. Behalve muziek zijn er heel wat andere festiviteiten voor James Bond Day op 5 oktober: er is een veiling en er worden panels georganiseerd. Ook Ian Fleming Publications komt met een aankondiging.

Het bericht Nieuwe artiesten aangekondigd voor The Sound of 007 in Concert verscheen eerst op James Bond Nederland.

Oké oké, vooruit dan. Het aangekondigde concert was inderdaad mijn ideetje (herinner je je de laatste alinea van deze column nog?) Applausje, buiginkje, dank je wel, en weer verder, want daar gaat het niet om. Nou ja, een beetje, ere wie ere toekomt natuurlijk. Belangrijker is dat David Arnold het idee heeft opgepikt en vervolgens zijn deluxe telefoonklapper geraadpleegd.

Een concert deluxe in optima forma, dat is wat mij voor ogen stond. Met natuurlijk Shirley Bassey en Garbage, maar ook met Nancy Sinatra, Paul McCartney, Duran Duran, Madonna, Adele… Inderdaad, de hele reutemeteut. Once in a lifetime. Alle originele artiesten tijdens één groot Bond-spektakel, het grootste ooit. Omdat dit zestigjarig jubileum de enige keer is dat het nog kan; de meeste artiesten beginnen aardig op te drogen. Daarom móet het deze keer gebeuren. Kom op Sheena Easton! Kom op Gladys Knight! Kom op Billie Eilish!

Wie niet meedoet, die cancelen we gewoon voor een tijdje. Ja, wat moet je anders? Niks met agenda’s en geplande tourdata, niks met geen zin. Je weet al zestig jaar dat dit eraan zit te komen. Zien jullie niet wat je de wereld aandoet als je vertikt het vliegtuig richting Londen te pakken?

Ook al is het veertig, vijftig jaar geleden dat je je kunstje hebt vertoond; met het vertolken van een Bond-thema heb je een pact gesloten. Een pact met ons. Jij bent nu de wereldberoemde Rita Coolidge omdat je ooit All Time High hebt mogen inzingen. Als John Barry had geweten dat je zo laks met je Bond-tune was omgesprongen, dan had hij Bonnie Tyler wel gevraagd. Bah! Rita is af, tenzij…

Shirley Bassey is bijna honderd, haar stem kraakt als een oude grammofoonplaat, maar als het op Bond aankomt, dan staat mevrouw daar. Altijd. Ongeacht een klapperend gebit of een uit de kom gedraaide heup. Shirley Bassey weet als geen ander wat haar rol als deluxe grande dame van de Bond-kunsten betekent.

Kom op Dionne Warwick! Kom op a-ha! Kom op Sheryl Crow! Kom op Jack White en Alicia Keys! Pak je koffertjes — het is maar een avondje en je hoeft niet over Schiphol. Dus wat is je excuus?

Als we het doen, en dan spreek ik met name David Arnold aan, dan doen we het goed. Anders mag je de boel wel afblazen. Leuk geprobeerd, maar het lukt gewoon niet. Het lukt niet omdat k.d. lang (inderdaad, net als a-ha allemaal onderkast) al vóór de zomer met vriendinnen heeft afgesproken te gaan kaasfonduen. Dus heeft de wereld verder pech. Het lukt niet omdat Sam Smith een deluxe familieweekendje in Bishop’s Stortford heeft gepland — net als ieder jaar, zelfs stiekem tijdens corona.

Hoe gaaf moet het zijn om al die James Bond-artiesten, de échte, song na song elkaar te zien aflossen. Met op de achtergrond beelden van de titelsequenties van Maurice Binder, Robert Brownjohn, Daniel Kleinman en in een enkel geval MK12. Een groter Bond-feest dan dit is uitgesloten, omdat muziek veel meer verbindt dan met 5000 man naar dezelfde film turen. Dit concert, mits goed gedaan, krijgt de handen wel op elkaar en de keeltjes los. Grootser dan dit bestaat niet. Het succes van James Bond bestaat mede bij de gratie van zijn titelsongs. Laat dat maar eens goed tot je doordringen Lulu!

Eenmalig en tiptop geregistreerd. De streamingverkoop via Amazon Prime rijst de pan uit. Live uitgezonden wereldwijd, zodat we overal ter wereld gelijktijdig onze ramen kunnen openen om gezamenlijk From Russia with Love uit volle borst mee te zingen. Poetin zal zich bij het horen van zoveel liefde omdraaien in zijn deluxe bunker, in huilen uitbarsten en het volgende couplet gebroederlijk arm in arm meebrullen met Zelensky. Oorlog opgelost. Onze boeren, moet je opletten, bij het aanbreken van We Have All the Time in the World. Zij zullen hun trekkers op de vluchtstrook parkeren, hun raspstemmen gebruiken voor een perfecte imitatie van Louis Armstrong en daarna, echt waar, hun eigen rommel opruimen.

James Bond-muziek is zoveel meer dan een pophitje, zoveel meer dan een filmliedje, zoveel meer dan een concert met de twee Shirleys, hoe goed bedoeld ook.

Monty Norman, John Barry, Matt Monro en Chris Cornell. Zij zijn de enigen met een rechtsgeldig excuus dat ik niemand hoef uit te leggen. Voor rest is iedereen er nog! Dat is al een feest op zich. Kijk Nancy Sinatra, dat jij in 1967 twintig takes nodig had om één liedje op te nemen — dat is goddomme zó lang geleden, het is toch te hopen dat je na 55 jaar je tekst een keertje kent! En wat dan nog, het publiek zingt zo hard mee, je hoeft zelf alleen maar te playbacken, zitten die opgespoten lippen ook niet zo in de weg.

Als je behoort tot het gilde der Bond-muzikanten dan ben je verplicht je aan te melden voor The Sound of 007 in Concert, zoals het evenement officieel is gedoopt. Of je nu van The Pretenders bent, Patti LaBelle of Éric Serra heet, of een kutnummer als Die Another Day hebt afgeleverd. Je hoort erbij! En ja, ook al is het nog geen kerstmis, Nina mag ook komen.

Het bericht Column: Concert deluxe in optima forma verscheen eerst op James Bond Nederland.

Ik schreef net nog over de feestelijke programmering van het BFI, dat uitpakt met panels en films. Nu blijkt dat dat niet het enige is. Vandaag wordt duidelijk dat er nog wel meer dingen gepland zijn. Dé blikvanger is een exclusief concert met Dame Shirley Bassey. Er is een veiling met een Aston Martin DB5. En voor wie minder geld heeft om helemaal naar Engeland te reizen: een aantal Bond-films worden ook opnieuw uitgebracht op blu-ray, ditmaal in steelbook-vorm.

The Sound of 007 in Concert

Dame Shirley Bassey is de headliner van dit benefietconcert op 4 oktober. Op de vooravond van James Bond Day kan je terecht in de Royal Albert Hall voor The Sound of 007 in Concert, dat opgevoerd wordt ten voordele van een aantal goede doelen. Welke dat zijn, wordt later bekend gemaakt. Shirley Bassey is inmiddels 85 jaar, maar heeft nog voldoende energie om ‘s avonds op een podium te staan. Ze zong drie Bond-nummers, Goldfinger (1964), Diamonds Are Forever (1971) en Moonraker (1979). Of ze ook alle drie de nummers gaat brengen, weten we nog niet. Met het diamanten jubileum ligt vooral Diamonds Are Forever voor de hand.

Naast Shirley Bassey zal ook de band Garbage te horen zijn met hun Bond-nummer The World Is Not Enough (1999). Verder wordt er vooral een beroep gedaan op jonge artiesten. Een aantal rijzende sterren zullen hun versie van verschillende Bond-nummers brengen, waaronder singer-songwriter Celeste. Andere artiesten zullen later bekend worden gemaakt. De avond wordt gecureerd door vijfvoudig Bond-componist David Arnold. De muziek wordt verzorgd door het Royal Philharmonic Concert Orchestra. De ticketverkoop zal op 1 augustus van start gaan op de website van de Royal Albert Hall.

Ook komen er weer opvoeringen waarbij je naar een Bond-film kijkt terwijl de muziek live wordt gespeeld. Deze ‘… in Concert’-reeks kenden we al, en eerder kon je al gaan luisteren en kijken naar Casino Royale en Skyfall in Concert. Die twee films worden nu weer op dezelfde manier opgevoerd. En er komt dit jaar nog een titel bij: ook Spectre krijgt de concertbehandeling, en Thomas Newmans muziek zal dus live worden gespeeld terwijl je de film ziet.

Veiling voor het goede doel

Ook veilinghuis Christie’s doet mee met het feestje en het steunen van goede doelen. Er worden precies 60 kavels geveild, op twee verschillende manieren. Allereerst is er een fysieke veiling in Londen op 28 september waar verschillende voertuigen, kostuums en horloges uit No Time To Die (2021) onder de hamer gaan. En ondertussen loopt er een online veiling van 15 september tot James Bond Day op 5 oktober, waar je zult kunnen bieden op rekwisieten en verzamelobjecten uit alle 25 EON-geproduceerde Bond-films. Tussen 15 en 28 september kan je ook gaan kijken bij Christie’s naar de verschillende kavels. Ter gelegenheid daarvan is er een gelimiteerde catalogus uitgebracht.

Het topstuk op de veiling is één van de acht gemodificeerde replica-Aston Martin DB5s uit No Time To Die. De wagen werd speciaal voor de film gebouwd en ontwikkeld, zodat het de complexe stunts uit de pre-titles kon uitvoeren. Het is het enige exemplaar dat ooit verkocht zal worden, en daarom wordt er geschat dat de wagen tussen de £1,5 en £2 miljoen op zal brengen. Deze opbrengsten zullen gaan naar een aantal liefdadigheidsinstellingen van Prins Charles, die opgericht zijn om leden van de Britse inlichtingendiensten en het leger te steunen.

Andere topstukken zijn een special effects-versie van Q’s boot uit The World Is Not Enough, een Land Rover Defender 110 uit No Time To Die, een ei dat lijkt op het Fabergé-ei uit Octopussy (1983) gemaakt door Swarovski en een tuxedo gedragen en gesigneerd door Timothy Dalton. Meer informatie vind je op de website van Christie’s.

Nieuwe steelbooks

Iets toegankelijker zijn de nieuwe steelbooks van een aantal films. Dr. No (1962) krijgt een coole jubileumeditie met de kenmerkende gekleurde stippen op de voorkant, een fotoboekje, postkaartjes en een miniatuurversie van de draaktank uit de film. Eerder waren er al steelbooks te koop van een aantal films, nu worden er nog eens negen films aan toegevoegd. Opnieuw dienen de beelden uit de titels als inspiratie. De films zijn The Man With The Golden Gun (1974), The Spy Who Loved Me (1977), Moonraker (1979), Octopussy (1983), A View To A Kill (1985), The Living Daylights (1987), Licence To Kill (1989), Tomorrow Never Dies (1997) en The World Is Not Enough (1999). Daarmee hebben enkel Live And Let Die (1973) en Die Another Day (2002) nog geen steelbookversie gekregen. Laten we hopen dat we binnenkort de collectie compleet kunnen maken.

Opmerkelijk is wel dat de schijfjes die in de steelbooks zitten, de gewone blu-rayschijfjes zijn. Het gaat dus louter om een nieuwe verpakking met een mooie opdruk. De films worden vooralsnog niet op 4K uitgegeven. Voor velen is dit een gemiste kans. Misschien dat deze nog volgen.

Floris lanceert No. 007

De exclusieve geur No. 007 is geïnspireerd door de stijl en inhoud van de James Bond-films die het publiek al generaties lang vermaakt.

We zijn verheugd door de samenwerking met EON Productions en om een ​​geur te creëren die 60 jaar James Bond-films viert. Het parfumerieteam van Floris is geïnspireerd door dit project en vond het belangrijk om na te denken over wat de James Bond-films voor zoveel mensen betekenen en hoeveel ze ons door de jaren heen enorm hebben vermaakt.

Parfumdirecteur Edward Bodenham

Floris zit al bijna 300 jaar in het hart van Jermyn Street in Londen. Ian Fleming kwam er graag voor zijn eigen geuren en benoemt het merk in meerdere boeken.

No. 007-geur is een rijke en kruidige geur met amber aan de basis. Deze boeiende geur is een mix van verfrissende citrus- en jeneverbestonen, tegen een subtiel rokerig akkoord met vleugen van pittige dianthus-anjer met een aromatisch hart gecreëerd door een fusie van roos, lavendel, rozemarijn en geranium. Ze worden onderstreept door de warmte van sandelhout, eikenmos en musk.

De Dr. No dots inspireerden het team van Floris voor etiket. Dit iconische ontwerp maakt het uiterlijk op de verpakking compleet met een stijlelement die alle James Bond-fans zullen herkennen. De geur is vrij prijzig en kost £200, je kunt hem bestellen op de website van Floris of in de 007store.

Er is dus genoeg te doen in de weken voorafgaand aan James Bond Day! Het concert mag dan wel in het oog springen, maar waar kijk jij het meest naar uit?

Het bericht Nog meer 60 jaar Bond: concert, veiling en steelbooks verscheen eerst op James Bond Nederland.

Barbara Broccoli en Michael G. Wilson zijn eind juni door het BFI benoemd tot Fellows, een prestigieuze onderscheiding. Ze werden toen geprezen door de voorzitter van het BFI, Tim Richards. De appreciatie is duidelijk wederzijds, want het BFI mag nu, in samenwerking met EON Productions, een heus feestweekend voorzien. Dat weekend gaat door van vrijdag 30 september tot en met zondag 2 oktober, een paar dagen voor James Bond Day op 5 oktober. De activiteiten zijn verspreid over twee BFI-bioscopen: BFI Southbank en BFI IMAX. Tickets voor alle evenementen gaan op 4 augustus in de verkoop.

De blikvanger is een conversatie met Bond-producenten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson op vrijdag. Zij zullen vertellen over de Bond-films die ze produceerden, hun carrières, EON en de Bond-reeks. Dit alles wordt ondersteund door fragmenten uit de films, en zal 90 minuten duren. Het evenement heet officieel Barbara Broccoli and Michael G. Wilson in conversation: 60 years of James Bond. Het is daardoor nog onduidelijk in welke vorm de conversatie precies plaatsvindt. Ik durf te gokken op een presentator die vooraf geselecteerde vragen voorlegt aan Barbara en Michael. Het zou leuk zijn als het publiek vragen mocht stellen, maar ik vermoed dat EON daar niet om staat te springen. Ze willen graag terugblikken. “Wie wordt de volgende Bond?” zal allicht niet beantwoord worden. Kaarten voor het evenement kosten £15.

Panelgesprek en preview

Er zijn nog twee andere leuke blikken achter de schermen in BFI Southbank. Allereerst is er een panelgesprek over de stunts en de visuele effecten van de Bond-films op zaterdag. Tijdens het panelgesprek blikken visual effects supervisor Chris Corbould en anderen terug op 60 jaar Bond en vertellen uitgebreid over hun bijdrage aan de Bond-films. Naast Corbould zijn er verder nog geen namen bekend gemaakt, maar reken alvast maar op een aantal bekende crewleden die met passie kunnen vertellen over actie, ontploffingen en stunts. Tickets voor het panelgesprek kosten ook £15.

Ook op zaterdag vindt er alvast een preview plaats van de documentaire The Sound of 007. Deze documentaire werd geregisseerd door Mat Whitecross en duurt 90 minuten. Op James Bond Day zal de documentaire uitgebracht worden op Apple TV+. Als je de film dus op groot scherm en vier dagen eerder wil bekijken, moet je bij BFI Southbank zijn. Tickets kosten eveneens £15. De docu werd geproduceerd door EON Productions en Ventureland. Op de website van het BFI vinden we een allereerste synopsis voor de film:

Deze nieuwe documentaire onthult de geschiedenis van zeven decennia aan Bond-muziek, vanaf het ontstaan van Dr. No in 1962 en Monty Normans iconische themanummer, tot aan No Time To Die in 2021. De film tekent de ups en downs van de Bond-soundtracks op, en combineert interviews met verbluffend Bond-archiefmateriaal van de zestigjarige reis van de franchise.

We weten daardoor nog altijd niet veel over de inhoud van The Sound of 007, behalve dan dat de tekstschrijvers op de website niet erg aandachtig waren: we vieren dit jaar geen zeven maar zes decennia aan Bond-muziek. Verder lijkt het erop dat de documentaire ook kritisch durft te kijken naar de geschiedenis en dat er waarschijnlijk weinig oog (of oor) zal zijn voor de muziek van niet-EON-geproduceerde Bond-films. Maar goed, de muziek van Never Say Never Again (1983) was toch altijd al een zwak punt.

Verjaardagsfilms en Bond terug in IMAX

Naast deze speciale evenementen is het natuurlijk ook fijn als je een Bond-film op het witte doek kunt bekijken in dit verjaardagweekend. Het BFI toont drie films in BFI Southbank. Er is gekozen voor drie films die allemaal een verjaardag te vieren hebben. Op vrijdag 30 september is er uiteraard Dr. No, waar het in 1962 allemaal mee begon. Je kan deze vertoning combineren met het gesprek met Barbara en Michael. Op zaterdag 1 oktober kan je gaan kijken naar The Spy Who Loved Me (1977), die dit jaar 45 jaar geleden in de zalen verscheen. En voor de liefhebbers van Timothy Dalton en Jeroen Krabbé is er later op de dag The Living Daylights (1987). Deze film viert dus zijn 35^ste verjaardag. Alle films worden in 4K vertoond.

En ook in BFI IMAX wordt er meegedaan met het feestje: de drie meest recente Bond-films worden daar opnieuw uitgebracht in de beste omstandigheden. Het grote IMAX-scherm zorgt voor helder beeld en er is fantastisch surround geluid. Deze films zie je allemaal op zondag. Perfect voor een filmmarathon. Allereerst kan je kijken naar Skyfall (2012), die dit jaar alweer tien jaar geleden verscheen. Wat vliegt de tijd… Daarna is er Spectre (2015), en het weekend sluit af met de meest recente Bond-film, No Time To Die (2021) in al zijn glorie op het grote IMAX-scherm. Volgens de website wordt wel de 3D-versie vertoond.

Overzicht van alle evenementen

Vrijdag 30 september

18:30 uur | Barbara Broccoli and Michael G. Wilson in conversation: 60 years of James Bond | 90 minuten | £15 (tickets met korting £12) | BFI Southbank

20:40 uur | Dr. No | 110 minuten | BFI Southbank

(combi-tickets voor beide £25 of £18 met korting)

Zaterdag 1 oktober

11:30 uur | The Spy Who Loved Me | 126 minuten | BFI Southbank

14:40 uur | Panelgesprek: James Bond Behind the Scenes: Stunts and VFX | 80 minuten | £15 (tickets met korting £12) | BFI Southbank

17:00 uur | Preview: The Sound of 007 | 90 minuten | £15 (tickets met korting £12) | BFI Southbank

20:15 uur | The Living Daylights | 131 minuten | BFI Southbank

Zondag 2 oktober

12:30 uur | Skyfall | 143 minuten | BFI IMAX

16:00 uur | Spectre | 148 minuten | BFI IMAX

19:30 uur | No Time To Die | 163 minuten | 3D | BFI IMAX

Een overzicht vind je ook op de website van het BFI.

Wie wil genieten van al deze Bond-pret zal dus snel tickets moeten kopen, je paspoort pakken en naar Londen trekken. Stap jij op het vliegtuig of op de trein?

Het bericht BFI presenteert Bond At 60: weekend met panels, preview en films verscheen eerst op James Bond Nederland.

Soms zoek je iets, maar kun je het nergens vinden. Je kijkt overal. Het is er niet. Nog geen dag later, op een moment dat je er niet aan denkt, zie je het opeens liggen. Zo’n soort gevoel had ik toen ik zojuist: Ik was mijn favoriete James Bond-pakken op een rij aan het zetten, maar het jasje van Goldfinger stond niet op de website van Anthony Sinclair. Vandaag ging voorbij zonder dat ik het verder aandacht heb gegeven, maar na het kijken van The Man With The Golden Gun (1974) met mijn vader zie ik plots een Instagrampost van Mason & Sons. Mijn gebeden waren gehoord, ik had gevonden wat ik zocht.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Mason & Sons (@mason_and_sons)

De jubileumcollectie: Royal Mile

Dit jaar is het zestig jaar geleden dat Dr. No (1962) zijn première beleefde op het witte doek. We hebben vanuit EON Productions nog niet veel gehoord, maar gelukkig betekent dat niet dat we ons als fans hoeven te vervelen. Om deze mijlpaal te vieren herintroduceert Mason & Sons het iconische witte jasje en twee pakken.

Om het jubileum van de James Bond-filmfranchise te vieren, heeft Anthony Sinclair een collectie van essentiële spionagekleding gecreëerd om zestig jaar Bond-stijl te vieren.

Het ontwerpteam van Sinclair overwoog drie opvallende pakken die het karakter van James Bond hielp te definiëren. Het selecteerde een enkel stoffen van de historische Schotse koopman Holland & Sherry. Het is super 140s wol, vier-seizoenengaren bekend als Royal Mile. Het is een eerbetoon aan de geboorteplaats van Sean Connery.

De website van Mason & Sons

Zoals veel Bond-kenners weten is het jasje van Goldfinger niet wit, maar het is ook niet ivory zoals vaak wordt gezegd. Dat is ook wat ik dacht, totdat ik dit artikel schreef. Het jasje is ecru. Ecru is de kleur van zijden en linnen in ongebleekte staat. Zoals elk fatsoenlijk dinner jacket heeft het jasje één enkele knoop aan de voorzijde en geen flap aan rug. Aan het eind van elke mouw zitten vier knopen. De revers (de kraag of in het Engels lapel) van het jasje lijkt wat breder te zijn dan het model dat Connery droeg in Goldfinger.

Mocht je meer willen lezen over wat Bond draagt, dan kan ik je dit artikel van Bond Suits van harte aanbevelen.

De twee pakken

De andere twee pakken zijn blauw en grijs. Het blauwe pak komt net als het ecru-jasje uit Goldfinger. Het past goed bij de pakken waar Ian Fleming in de boeken vaak over schreef, wat vaak blauwe pakken waren, met een wit hemd en een zwart gebreide das. Het grijze pak is gebaseerd op een scène uit Thunderball (1965). Bond draagt het als hij door Fiona Volpe wordt achtervolgd en in zijn kuit wordt geschoten.

Het andere icoon

De donkerblauwe smoking uit Dr. No is minstens net zo iconisch als het ecru jasje uit Goldfinger. De omgeslagen randen aan de mouwen van zijn jasje zijn uniek en zijn hemd wordt afgemaakt door roségouden manchetknopen. Zoals in bijna al zijn films draagt Sean Connery er een smalle strik bij.

Wil je meer weten over de stijl van James Bond? Afgelopen week kwam er een artikel op onze website online over de stijl van Turnbull & Asser en Casino Royale (2006). Vergeet ook vooral niet de video van ons bezoek bij Turnbull & Asser te bekijken!

Het bericht Het witte jasje van Goldfinger is terug verscheen eerst op James Bond Nederland.