De start van JBN betekende in 2006 ook de start van Daniel Craig als James Bond nummer zes. Een Brit, uiteraard, met blond haar. Dat kon voor sommigen niet. Maar men trok snel bij na het zien van Craig in een strakke zwembroek. Casino Royale met sloeg in als een bom. In de film zien we hoe James Bond zijn Double O-status behaalt. Een schitterend debuut van Daniel Craig die de rol na Casino Royale nog vier keer speelde. In 2021 hing hij zijn Walther aan de wilgen.

2026 markeert twintig jaar Casino Royale. Dat laat Amazon MGM Studios niet zomaar voorbijgaan. Het brengt dit najaar Casino Royale terug op het witte doek! Dat wordt genieten van de achtervolging op Madagaskar, de ontluikende liefde tussen Bond en Vesper en het daaropvolgende het drama in Venetië. Amazon viert het twintigjarig bestaan van Casino Royale in oktober, terwijl de film in november uitkwam. Misschien wel op James Bond Day. Dat is op 5 oktober, de premièredatum van Dr. No (1962). Laat ze dan gelijk maar met een acteur voor Bond 26 komen…

Synopsis Casino Royale

Nadat hij 00-agent is geworden, jaagt James Bond op een bommenmaker in Madagaskar. Dat leidt hem via de louche financier Alex Dimitrios in de Bahama’s naar het complot om een prototype Skyfleet-vliegtuig bij Miami Airport op te blazen. Door de bomaanslag te voorkomen, laat Bond de criminele bankier Le Chiffre op de rand van faillissement kwakkelen. Die verloor het geld van zijn klanten door te wedden op het faillissement van Skyfleet op de aandelenmarkt.

Le Chiffre zet een pokerspel op met hoge inzetten in Montenegro om het verloren geld terug te winnen. Bond is aanwezig met financieel agente Vesper Lynd en wint. Daarop ontvoert Le Chiffre Vesper en martelt Bond in een poging om de winst terug te krijgen. Ze worden gered wanneer Mr White, een figuur in de dan nog onbekende terroristische organisatie, Le Chiffre vermoordt. Lynd werkt echter in het geheim voor White en heeft een deal met hem gesloten om Bonds leven te redden.

Verliefd op Lynd neemt Bond ontslag bij MI6 en reist met haar naar Venetië. Daar realiseert hij zich dat ze hem heeft verraden en het geld heeft gestolen. Na een vuurgevecht in een instortende Venetiaanse villa, laat Lynd zichzelf verdrinken omdat ze de last van haar schuld niet kan dragen. Bond achtervolgt White en schiet hem neer, waarna hij zichzelf introduceert: “De naam is Bond, James Bond.”

Rijden in een Aston Martin DBS

James Bond krijgt van de geheime dienst een gave bolide mee. Hij rijdt in de film met een Aston Martin DBS. Een ander exemplaar heb ik eens goed aan de tand gevoeld. Die video kan je hieronder bekijken. Liever lezen? Klik dan hier.

Het bericht ‘Casino Royale’ keert terug in de bioscoop verscheen eerst op James Bond Nederland.

Quantum of Solace is een vreemde eend in de bijt. De film verscheen een tweetal jaar na het succesvolle Casino Royale (2006). In het verhaal zit er slechts een tiental minuten tussen het einde van de eerste en de tweede film. In werkelijkheid duurde het twee jaar voordat we als James Bond-liefhebbers van de film konden genieten.

De film werd niet zo goed ontvangen. Dat is op zich niet vreemd omdat de film midden in een schrijversstaking is opgenomen. Dat heeft de productie flink geraakt. Toch ben ik Quantum de afgelopen jaren steeds meer gaan waarderen. Het begin van de film doet aan als een Jason Bourne-avontuur. Snel gemonteerd met bombastische muziek. Dat klinkt me prima in de oren. Let in het artikel ook even op de U waarmee we je als lezer aanspreken. Dat doen we echt al jaren niet meer. Het zegt wat over de tijdgeest waarin ik het artikel schreef. Let ook vooral niet op de linkjes, die werken soms niet meer.

Origineel artikel, 30 oktober 2008

Gisteren beleefde Quantum Of Solace haar wereldpremière in het bij zijn van de prinsen William en Harry. De fans van James Bond hadden zich al vroeg verzameld op en rond Leicester Square in hartje Londen. Ze wilden een glimp opvangen van de sterren uit de nieuwste James Bondfilm Quantum Of Solace welke gisteren zijn Royal World premiere beleefde.

Rond half één gingen de hekken open.  Er stond al een lange rij met fans vanuit de hele wereld. Dit was op de webcams van een vier sterrenhotel op het plein voor de thuisblijvers uitstekend te volgen. Men kon rustig zijn of haar plekje zoeken.

In Leicester park werden intussen de laatste voorbereidingen getroffen wat betreft de aankleding. In het park was een rode loper aangelegd welke op een soort pleintje uitkwam en daarna doorliep naar de ingang van het Odeon theater.

De Aston Martin DBS had een prominente plaats en stond op een verhoogt podium midden in het park. Bij de première van Casino Royale in 2006 stond deze meer aan de rand van het park. Een aantal redactieleden van James Bond Nederland was hierbij aanwezig. De DBS werd omhuld door een levensgroot videoscherm dat was opgebouwd uit vele pixels. Je ziet ze ook wel bij concerten. Op het scherm werden de blogupdates en trailers gespeeld om zo de première meer aan te kleden. Fans genoten ervan en hadden genoeg afleiding als ze dat al niet hadden met de opbouw. Het tweede en derde vak gingen pas later open. Deze waren gesitueerd bij het Odeon theater. Hiervoor moest de straat worden afgesloten.

Een dag première is vrij zwaar. Je moet vroeg op om als een van de eerste een goede plek te bereiken in de publieksvakken. Daarna wacht je nog minimaal zes uur voordat de ster uit de film verschijnt. Gelukkig word je vermaakt en soms geïnterviewd. Ook komt het voor dat je zomaar zonder dat je het weet op een website of in een krant komt te staan. En dat is altijd leuk, een herinnering.

De première was begonnen en de eerste ster die arriveerde was Daniel Craig. Onder luide klanken van het bondtheme maakte hij zijn entree. Bondgirls Olga Kurylenko en Gemma Artenton volgden snel. Eerst was de pers aan de beurt. Verslaggevers, cameraploegen en fotograven kwamen in actie. Dame Judi Dench, Mathieu Amalric en Anatole Taubman volgden later. Dench zag er oogverblindend uit en had plakdiamantjes in haar nek welke het 007 logo vormden.

De twee bondgirls kwamen ook in stijl. Artenton viel nog het meest op. Ze droeg een paarse jurk die van achter lang was en van voren een minirokje vormde. Wat zou zij het koud hebben gehad. De temperaturen lagen rond drie graden. Olga Kurylenko was in het rood en één en al glamour. Natuurlijk droeg Craig een smoking. Hij had ook een mitella om. Bij de laatste opnames heeft een verwonding aan zijn hand opgelopen.

Mathieu Amalric viel ook op. Hij had een tweedelig pak aan zonder das of strik. Ook had hij zich niet geschoren tevens rookte hij een sigaret. Waarschijnlijk wilde hij zijn personage uitstralen. Op een première komen meer sterren af dan enkel de cast van de film. Zo waren onder andere Robbie Coltrane, Elle MacPherson, Samantha Bond, Boris Johnson (burgermeester Londen), Rick Yune, Grace Jones, Colin Salmon en Bob Geldof waren aanwezig.

Je kan een première natuurlijk niet Royal noemen zonder leden van het Britse koninklijk huis. De prinsen William en Harry waren aanwezig om aandacht te vragen voor twee goede doelen en een praatje te maken met de makers van de film en de cast. Ze namen uitgebreid de tijd om te praten met verschillende militairen die op wat voor manier dan ook nazorg nodig hebben nadat ze van het slagveld zijn terug gekeerd. De prinsen steunen de volgende goede doelen: Help For Heroes en The Royal British Legion.

Foto`s

Getty Images is een overkoepelende organisatie waar fotograven hun foto`s kunnen aanbieden welke vervolgens worden verkocht aan verschillende media. Nu is er een special Quantum Of Solace fotoboek waarin ruim vijfhonderd première foto`s staan. Het aantal neemt nog steeds toe. U kunt deze bekijken via de volgende link. Klik hier. U heeft trouwens de keuze uit foto`s van de aankomst van de sterren op de loper, aankomst in het theater en de afterparty. Ook kunt u zoeken op persoon. Er zijn ook foto`s van de prinsen in gesprek met de cast en crew.

Video`s

BBC News komt met een video over de première. Hierop zien we de aankomst van de beide prinsen en de gekte welke ontstaat als de sterren langs het persvak lopen. Aan het einde van de video zien we het gesprek dat prins William en prins Harry hadden met de cast en crew. Producent Michael G. Wilson leidt de beide heren langs de cast en crew.

Een verslaggever van de BBC had een interview met Craig op de dag van de première. In deze video zien we vele beelden uit de film welke Spoilers! bevatten. Ook ging hij de straat op en vroeg een filmcriticus over de film. De aanleiding was de soms matige reviews van de pers.  De dame van The Times vertelde dat mensen vooral de film zelf moeten gaan zien en niet op de critici moeten afgaan. Een verstandige opmerking. Ze voegde er wel aan toe dat de film minder goed is dan Casino Royale. Daniel Craig is trouwens erg tevreden. Hij ziet in de toekomst graag de twee vaste karakters uit de serie Moneypenny en Q terugkeren.

Sky News komt met een première verslag. De reporter spreekt met Daniel Craig en Dame Judi Dench over de film en hun ervaringen.

Quantum Of Solace in Nederland.

Pathé Cinema’s beleefd alleen in de voorverkoop al een succes met de nieuwe Bond-film. Dit meldt De Pers. De bioscoopketen heeft alleen in de voorverkoop al achtduizend kaarten tot nu toe verkocht! Meestal zijn dit tweeduizend kaarten. De film breekt alle records. Reserveren is dus noodzakelijk als u de film op zijn eerste draaidagen wilt zien. De eerste voorstelling is op 6 november om 00:07u.

Het bericht Terug naar oktober 2008: Wereldpremière ‘Quantum of Solace’ verscheen eerst op James Bond Nederland.

Zijn boek Intelligent Fitness is een handleiding voor iedereen die serieus werk wil maken van zijn lijf – of dat nu voor een Hollywoodrol is, of gewoon omdat je het zat bent om bij het traplopen te hijgen alsof je Mount Everest beklimt.

Acteurs trainen: geen luxe, maar precisiewerk

Op het moment van het interview zit Simon in New York. Niet om een of andere acteur te drillen tot sixpack-niveau, maar voor research. Films worden tegenwoordig niet meer op de gok gemaakt. Elk fysiek detail moet kloppen. “Niks ligt vast, maar ik hou van dat onvoorspelbare. Vandaag Disney, morgen explosies.”

Zijn aanpak is niets minder dan chirurgisch: script lezen, scènes analyseren, fysieke eisen vertalen naar trainingsschema’s. Shirtloze scène? Calorietekort. Achtervolging over daken? Functionele kracht en mobiliteit. Het resultaat: geen modefitness, maar atleten in de camouflage van filmrollen.

“Becoming Bond betekent: atleet worden”

“Je kunt geen fitheid acteren” zegt Simon. En dat geldt niet alleen voor acteurs. Mensen denken nog altijd dat drie keer per week trainen genoeg is om eruit te zien als Daniel Craig in Casino Royale. Fout. Fit zijn is een fulltime mentaliteit. Voor de camera én erachter.

Watersons cliënten weten dat. En áls er al eens eentje denkt dat hij ermee wegkomt, zorgt Simon er wel voor dat die illusie snel verdwijnt. Met schema’s die zo strak zijn als een Zwitsers horloge en motivatie die eerder op een militaire missie lijkt dan op een PT-sessie, houdt hij zijn sterren scherp. “Ze weten waar ze ‘ja’ tegen zeggen.” zegt hij droog. “En het maakt mijn werk alleen maar makkelijker.”

De mythe van de ene perfecte training

Er bestaat geen ‘juiste’ oefening, zegt Simon. Alleen een juiste uitvoering – afgestemd op het lichaam, de rol, en de context. Toch gaan dingen soms mis. “Blessures zijn onvermijdelijk” zegt hij. “Het gaat erom hoe je ermee omgaat. ”Preventie, luisteren naar het lichaam, slimme aanpassingen: geen poespas, wel effect.”

Maar de grootste uitdaging is niet fysiek. Het zit tussen de oren. Een blessure haalt niet alleen het lichaam onderuit, maar ook het zelfvertrouwen. Simons aanpak: niet dramatiseren, maar managen. Rustig blijven, herplannen, en mentaal erbij blijven. Herstel is geen zwakte. Het is deel van de strategie.

Comfortzones zijn (meestal) overrated

Tom Hiddleston zei ooit: “Ik ben blij buiten mijn comfortzone, zolang het me brengt waar ik moet zijn.” Simon knikt instemmend, maar voegt er meteen aan toe dat zijn werk vaak níet draait om het pushen, maar juist om het afremmen. “Soms is mijn werk om iemand te vertellen: niet rennen, maar rusten.”

Als iemand als Hiddleston elke ochtend op nuchtere maag tien kilometer wil rennen terwijl Simon probeert spiermassa op te bouwen, dan ontstaat er wrijving. “Dan ben ik de spelbreker,” grinnikt hij. “Maar wel met reden.”

De 5-2 methode: efficiëntie boven alles

Simons 5-2 methode (vijf oefeningen, twee minuten cardio tussendoor) is geen ingeving, maar een resultaat van jarenlange ervaring. Het past in elke setting: thuis, in een hotelkamer, in de gym, of in een jungle. Het geheim? Simpel. Geen loze pauzes, maximale focus, en een systeem dat je overal kunt toepassen.

“Efficiëntie is key” zegt hij. “We hebben geen tijd voor onnodige fratsen.” Het klinkt bijna zen: minder poespas, meer resultaat.

Gear is handig, maar je lijf is het belangrijkste

Simon is niet vies van apparatuur. Hij noemt merken als Keiser, Eleiko, Woodway, maar benadrukt dat het niet om de prijskaartjes draait. “Een simpel ab-wheel van een tientje kan net zo effectief zijn als een apparaat van tienduizend euro.” Wat telt, is hoe je het gebruikt. En dat je überhaupt begint.

Herstel is geen pauze – het ís je training

Als je Simon hoort praten over herstel, lijkt het bijna belangrijker dan trainen zelf. “Slaap is je sterkste wapen.” En nee, daar bedoelt hij niet acht uur onder een donzen dekbed mee. “Het begint met kleine dingen: eerder naar bed, tech uit, koude douche na je training, meditatie. Geen dure toestellen nodig. Je hoeft geen ijskamer in te stappen om je lichaam te leren resetten.”

Het grootste probleem? Schuldgevoel. Dat stemmetje dat zegt dat je lui bent als je niet traint. “Dat moet je herprogrammeren. “Herstel ís onderdeel van het proces. Zonder herstel? Geen vooruitgang. Punt.”

De TRX en andere militaire vindingen

Het gesprek eindigt met een knipoog naar Simons militaire achtergrond. Zijn liefde voor de TRX – oorspronkelijk bedacht met parachutekoord aan een tank – is daar een mooi voorbeeld van. “Functionele training is improviseren; je past je aan en je gebruikt wat je hebt. Net als in het veld.”

Samengevat?

Simon Waterson laat zien dat training geen optelsom is van sets en reps, maar van discipline, aanpassing, en het vermogen om jezelf serieus te nemen – zónder jezelf te serieus te nemen. Zijn boek – Intelligent Fitness – is geen fitnessbijbel, maar een routekaart voor wie bereid is werk te maken van zijn lijf.

Het bericht Simon Waterson trainde de fysiek van Daniel Craig verscheen eerst op James Bond Nederland.

Met vijf James Bond-films op zijn naam heeft Daniel Craig bijna twintig jaar van zijn carrière gewijd aan de geheim agent. Sindsdien heeft hij rollen gekozen die een bewuste breuk lijken te markeren met zijn Bond-imago.

Of het nu als de zuidelijke detective Benoit Blanc in Knives Out (2019) is, of op Broadway als Macbeth, Craig zoekt het avontuur buiten 007. Zijn nieuwste project, de film Queer, is daarin een wederom een ander vertrekpunt. Gebaseerd op William S. Burroughs’ roman, speelt Craig een man in een complexe en intieme relatie met een jonge Amerikaan, vertolkt door Drew Starkey. De expliciete scènes maken het een van de gedurfdere rollen in Craigs carrière. Hij vertelt er alles over in dit interview met The New Yorker, al is hij ook openhartig over zijn periode als James Bond.

Het verlies van anonimiteit

Hoewel hij met trots terugkijkt op zijn tijd als Bond, was het geen eenvoudige reis. “De constructie van mannelijkheid die bij Bond hoort, was soms lachwekkend,” vertelt Craig. “Maar je kunt het niet belachelijk maken en verwachten dat het werkt. Je moet er volledig in meegaan.” Hij benadrukt dat het niet aan hem was om Bond te beoordelen, maar om het personage met integriteit te spelen. “Toen ik aan Bond begon, was ik één persoon. Nu ben ik een totaal ander mens.”

Craig geeft toe dat hij aanvankelijk moeite had met de druk die de rol met zich meebracht. “Op mijn 35e dook ik een diepe, donkere put in. Ik sloot mezelf op en voelde me paranoïde, met een reden. De aandacht was overweldigend.” Het verlies van anonimiteit trof hem hard: “Iedereen die beroemd wordt en een beetje hart heeft, rouwt om het leven dat ze hadden.” Toch vond hij een manier om ermee om te leven. “Op een gegeven moment besef je: je moet gewoon doorgaan.”

Bond bepaalt niet

Craig is openhartig over de uitdaging om andere rollen te spelen tijdens zijn tijd als Bond. “Na een Bond-film dacht ik: ‘Ik doe een ander project om mezelf op te frissen.’ Maar ik had daar gewoon geen energie voor.” Hij erkent dat sommige van die projecten “oké” waren, maar niet meer dan dat. Uiteindelijk leerde hij gas terug te nemen: “Ik dacht: ik heb geld, ik hoef niets. Neem een pauze, start een gezin, doe de dingen die nodig zijn.”

Hoewel Bond hem heeft gedefinieerd, weigert Craig zich door de rol te laten bepalen. “Intern bepaalt Bond niet wie ik ben. Iemand anders zal het personage ooit spelen, het leven gaat door. Het zal niets meer betekenen.” Tegelijkertijd is hij trots op wat hij heeft bereikt. “Mensen voelen zich ontzettend gepassioneerd over die filmreeks en dat is terecht.”

Vroeg verantwoordelijkheid

Craig prijst Barbara Broccoli, die hem al vroeg verantwoordelijkheden gaf. “Ze zei: ‘Klaag niet, praat met het hoofd van de afdeling.’ Dat gaf me het vertrouwen om dingen aan te pakken, hoewel ik dat vertrouwen eerder helemaal niet had.”

Met Queer en andere projecten zoekt Craig naar nieuwe manieren om zichzelf als acteur uit te dagen. “Ik had deze film niet kunnen maken toen ik Bond speelde. Het zou voelen alsof ik iets moest bewijzen. Nu doe ik het gewoon omdat ik het wil.”

Queer draait vanaf 13 januari 2025 in de bioscoop.

Het bericht Daniel Craig openhartig over angsten als James Bond verscheen eerst op James Bond Nederland.

James Bond-producenten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson hebben gisterenavond op een groot gala in Hollywood een ere-Oscar in ontvangst mogen nemen. Niemand minder dan James Bond #6, Daniel Craig, prees zijn voormalige werkgevers in een prachtige speech.

Laat het nou net Daniel Craig zijn die op de vijftiende editie van The Governors Awards in het Dolby Theatre de show stal. Hij viel gelijk maar met de deur in huis en beantwoordde de vraag waar de zaal op zat te wachten. Weet hij wie de nieuwe James Bond is? Craig verwoordde het zo:

Voordat ik aan mijn speech begin wil ik gelijk maar met de deur in huis vallen. Ik weet niet wie de nieuwe James Bond is. Hij zit misschien wel in de zaal. Maar misschien ook niet!

Daniel maakte er uiteraard een grap om, maar wij Bond liefhebbers staan natuurlijk sinds eind 2021 droog. Nadat 007 in No Time to Die (2021) werd opgeblazen hebben we niets meer over zijn toekomst gehoord. Wel vierden we in die tijd 60 jaar feest voor de films, 70 jaar feest voor de boeken van Ian Fleming en Goldfinger (1964) stond volop in de spotlights.

Het jubileum van The Man With The Golden Gun (1974) vergeten we voor het gemak maar even. Het is dat de liefhebbers (zoals wij) er op sociale media nog aandacht aan besteden, maar verder is James Bond voor velen erg ver op de achtergrond verdwenen. Dat is jammer. We moeten geduld hebben.

Alle lof voor Barbara en Michael

Als we naar de tijd van No Time To Die en de decennia daarvoor kijken kunnen we, met enkele tussenpozen, amper om Barbara Broccoli en Michael Wilson heen. Ze namen in 1995 het stokje van Albert R. “Chubby” Broccoli over. Zijn dochter Barbara en stiefzoon Michael hadden toen al jaren over de schouders van hun pa meegekeken tijdens de productie van de Bond-films.

Het resulteerde in een zeer succesvolle periode van James Bond-films met Pierce Brosnan in de rol van 007. Een onverschrokken actieheld die altijd overwon. Maar men moest er hard voor werken. Met name na de wat minder ontvangen films (The Living Daylights, 1987 en Licence To Kill, 1989) met Timothy Dalton in de hoofdrol. GoldenEye (1995) was na heel wat rechtszaken rond de rechten van de films een schot in de roos. Dat moest ook wel, want de toekomst van de Bond-films hing aan een zijden draadje.

Nadat Broccoli en Wilson hun actieheld op een niet zo nette manier de wacht hadden aangezet koos men met volle overgave voor Daniel Craig. Een Brit met een duidelijke visie, zo bleek aan het einde van No Time to Die. Craig had een aardige vinger in de pap rond zijn vijftal James Bond-films en schopte het zelfs tot coproducent in Spectre (2015) en No Time to Die. Geen enkele Bond acteur deed hem dit na.

Barbara Broccoli en Michael Wilson spraken voor de uitreiking van de Irving G. Thalberg Memorial award met Associated Press. Daar kwam Bond 26 uiteraard ter sprake. Het enige wat de twee erover kwijt wilden was dat het kiezen van een nieuwe James Bond een grote beslissing is.

Wanneer we een nieuwe James Bond kiezen veranderen de films. Het is een enerverend proces. Hoe gaat verhaal eruitzien? Elke nieuwe 007 nam in het verleden iets mee, iets wat het karakter vormgaf.

Daar kunnen we dus helemaal niets mee. En dat past eigenlijk wel in het proces van het kiezen van een nieuwe James Bond. De twee producenten laat niets los. Hoe erg de wereld ook om een flintertje nieuws smeekt. Dat was rond Bond #5 en Bond #6 niet anders. Waarom zou het voor Bond #7 wel zo zijn?

We zijn enorm vereerd

Broccoli is trouwens de tweede vrouw in de geschiedenis van de Governors Awards die de Irving G. Thalberg Memorial award ontvangt. Kathleen Kennedy, president van Lucasfilm (Star Wars) kreeg het beeldje en de eer in 2018. Barbara was dan ook enorm vereerd.

Het is echt een eer. Ik denk vanavond aan al die mensen die de award mochten ontvangen een inmiddels niet meer onder ons zijn.

Albert R. Broccoli kreeg de Irving G. Thalberg Memorial award in 1982. Het was volgens zijn dochter het voorwerp dat hij het meest koesterde.

Het bericht Barbara en Michael ontvangen ere-Oscar voor oeuvre verscheen eerst op James Bond Nederland.

„Levert dat nou nog iets op?”, vroeg de tandarts toen hij plots halthield bij een richeltje boven mijn kies. Voordat ik een nietszeggend antwoord had kunnen formuleren: „Voel eens.” Met mijn pinknagel betastte ik het richeltje in mijn rechterbovenkaak. „We gaan snijden.”

Onbewust moet ik altijd aan Laurence Olivier denken als ik in die stoel lig. Ook mijn tandarts heeft een vleespet en een bril. Het was diezelfde tandarts die toen mijn eerste verstandskies door was tijdens een periodieke controle vroeg of hij hem er meteen uit moest halen. „Uhu”, antwoordde ik nonchalant. Ik verkeerde immers in de veronderstelling dat je daarvoor altijd eerst een afspraak moest maken. Nou, niet bij mijn tandarts. Voor ik het wist had ik een spuit in mijn mond en tingelde na een aantal behendige wrikbewegingen mijn overbodige kies in het metalen bakje. Piece of cake.

Ook nu zaten de geniepige spuitjes erin voordat ik er goed en wel erg in had. Hij vroeg de assistente om het scherpste mesje. „Deze?” Nee, daar schilde hij altijd zijn aardappelen mee, want het aardappelschilmesje gebruikte hij weer voor het halveren van paracetamolletjes. Het zweet parelde over mijn voorhoofd, in welke horrorfilm was ik ineens beland? Inmiddels had hij de juiste scalpel ter hand genomen. „Doe je mond maar open. Beetje meer naar mij toe. Goed zo.” Het mesje gleed soepel het zachte tandvlees binnen.

Vroeger, ja vroeger, toen werden er nog James Bond-films gemaakt. Die laatste film, dat had toch niets met James Bond te maken? Wie is jouw favoriet? „Uuuh…” Hij vond die met Sean Connery altijd erg goed, en van die met Roger Moore had hij erg genoten. Vaste prik, om de paar jaar zo’n film, heerlijk was dat. Maar tegenwoordig. Wanneer komt er nu weer eens een nieuwe? „Nou, eh…”

Het was altijd tegen de Russen. Dat kan nu zo weer! Ik voelde het mesje tussen twee kiezen schrapen. Ogen open, ogen dicht; geen idee wat daarbinnen gebeurde. Het voelde allemaal zo reusachtig, alsof hij met een kolenschop tussen mijn molaren groef. Was hij op zoek naar een cyanidecapsule? Als professioneel folteraar moest hij toch weten dat we dit jaren geleden al hadden afgeschaft?

Ondertussen probeerde ik mij te concentreren op die laatste James Bond-film van drie jaar geleden. Ik haalde de première terug, de tinteling die zo’n nieuwe film met zich meebrengt, het kinderlijke plezier. Het speculeren vooraf en de teleurstelling achteraf.

Toegegeven, ook al houd ik mijn rug zo recht mogelijk, na het zien van Quantum (2008), Spectre (2015) en No Time to Die (2021) wist ik heus wel dat dit niet de beste afleveringen waren. Recentelijk las ik mijn review van Quantum of Solace terug, waarin ik beweerde dat Quantum niet moeilijk deed en doorging waar Casino (2006) was gestopt. Dat het verhaal doodsimpel was gehouden en de actie-om-het-verhaal (dus niet puur om de actie) was opgeschroefd. Nou, als je Casino Royale per ongeluk had gemist, was er geen touw aan Quantum of Solace vast te knopen en de film zit zo volgepropt met snelle montages dat er van een verhaal überhaupt weinig sprake is.

Zo lang een wat mindere Bond-film een aantal jaren als voorlopig sluitstuk blijft bungelen, geeft dat een weinig hoopgevend gevoel. In precies dat vacuüm verkeren we op dit moment. Want hoewel ik No Time to Die pal na de première nota bene tegenover Jort Kelder probeerde te verdedigen, ‘James Bond is dood! Dat kan niet!’, en ik al die onnozele voorbijgangers in de Reguliersbreestraat verschrikt zag opkijken, wist ik natuurlijk dat de charmante bretelsdrager gelijk had.

Het kan niet, het mag niet, en toch hebben ze het gedaan. En daar is een reden voor. Maar dat dat net tóen moest, na anderhalf jaar corona, waarin we zo veel ellende hadden meegemaakt, geliefden ons vroegtijdig waren ontvallen, waarin we tijden lang geen theater mochten betreden, of slechts met anderhalve meter afstand van elkaar, totaal van elkaar vervreemd; en het moment dat dat allemaal niet meer hoefde, dat ons juist op dát moment de meest duistere James Bond-film werd voorgeschoteld. Daar waren we op dat moment gewoon even echt niet aan toe.

Maar ook No Time to Die gedijt na drie jaar. Zo blijkt. Ik zag de film onlangs op een zaterdagavond voor het eerst sinds drie jaar in zijn geheel. De film is veel te lang, dat moet gezegd, en ondanks het emotioneel bedoelde einde, voel ik het niet. De introtonen van Billie Eilish doen mij wat dat betreft nog het meest. Maar alle James Bond-ingrediënten zijn in de film aanwezig. De actie is tiptop in orde, de beelden van Linus Sandgren zijn (zeker in 4K) een lust voor het oog, het door Hans Zimmer aangepaste James Bond-thema met de overheersende drums dendert door de speakers. Er zitten genoeg leuke twists en easter eggs in; de vondst van de vrouwelijke 007 is slim bedacht.

Dat Felix, Ernst en James alle drie dood moesten, dat is natuurlijk onnodig. Ik had het veel logischer gevonden als Bond en Blofeld op het eind een gevecht op leven en dood hadden ingezet, ze gezamenlijk hun noodlottige einde tegemoet waren gestort, en we met een open eind naar bed waren gestuurd. Met een cliffhanger die nooit werd ingewilligd. Of wel. Mocht Daniel Craig na jaren duimendraaien toch nog zin hebben in een zesde… Al met al was dat definitieve einde minder definitief geweest.

Ik had dit allemaal tegen mijn tandarts willen zeggen, maar mijn mond zat vol gereedschap. Hijzelf was niet opgehouden met praten, over krulspelden die net als een beugel te strak kunnen zitten, waardoor je tandvlees langzaamaan terugtrekt. Krulspelden hadden datzelfde effect op zijn ooit zo weelderige haardos gehad. Tandartshumor, je moet ervan houden. En Sean Connery droeg al die tijd een toupet, wist hij mij te vertellen.

Ondertussen depte de assistente met een gaasje en zoog zij het bloedspeeksel weg. Ik kon weer opgelucht ademhalen. Ondanks het oorverdovende gegraaf in mijn binnenste, had ik geen centje pijn gevoeld. „Tot over drie jaar maar weer!” Nu was het mijn beurt om lollig te doen.

Wat ik daarmee bedoelde, wilde de tandarts weten. Hij keek er ernstig bij. Waar dacht ik naartoe te kunnen gaan? Hij moest nog beginnen! Terwijl ik als een geslagen hond terug de stoel in gleed en op bevel mijn mond weer opende, slingerde de beul een zenuw snerpend boortje aan. Langzaam boog hij zich naar mij toe. Toen fluisterde hij in mijn oor: „Is it safe?”

Het bericht Column: Is it safe? verscheen eerst op James Bond Nederland.

Daniel Craig in Othello, die combinatie doet misschien een belletje rinkelen. Craig speelde namelijk al eerder de rol van slechterik Iago in dat bekende stuk, op de planken in New York. In de winter van 2016 en 2017 was hij in de New York Theatre Workshop te zien samen met David Oyelowo als hoofdrolspeler Othello. Dat stuk werd geproduceerd door Barbara Broccoli en staat te blinken op de website van EON Productions. Terwijl Craig zijn vleugels spreidde en rust zocht na de tumultueuze opnames van Spectre (2015), onderhandelde Broccoli in New York met haar leading man. Tijdens Othello kon Craig door haar overtuigd worden om nog een laatste keer terug te keren als 007 in No Time to Die (2021).

Nu, vier jaar later, blijkt dat Broccoli Craig nooit heeft losgelaten. 2021 en 2022 werden lange ererondes voor Craig als Bond, met een documentaire en een boek. En als Craig aanklopt bij Broccoli om een filmbewerking te maken van het stuk waar hij met plezier z’n tanden in zette, doet ze mee. Die bewerking komt er nu, schrijft filmsite World of Reel. Het stuk haalde Othello naar de moderne tijd: een Amerikaanse barak in Irak tijdens de War on Terror. De film zal zich eveneens op die locatie en in die tijd afspelen.

Hulp uit Qatar

De film zal geregisseerd worden door Sam Gold, die ook het toneelstuk regisseerde. Craig speelt opnieuw Iago, een Othello moet nog gevonden worden. Op de Britse overheidswebsite voor openbare bedrijfsinformatie is terug te vinden dat EON een dochterbedrijf aanmaakte om de financiën te regelen, The Othello Film Company Limited. Als bestuursleden vinden we naast Broccoli ook twee EON-mensen terug. David Pope is co-producent van de laatste drie Bond-films en de EON-films Film Stars Don’t Die in Liverpool (2017) en The Rhythm Section (2020). En logischerwijze duikt ook John Roebuck op, EONs accountant.

Laat het geld nu net een probleem geweest zijn. Twee jaar lang zochten Broccoli en Craig naar mensen die wilden investeren in het project. In tegenstelling tot wat Bond-liefhebbers wel eens fluisterden, heeft Barbara Broccoli dus niet stilgezeten. Maar uiteindelijk vond het duo een sponsor: Qatar. Het Arabisch emiraat wil best helpen om Othello op het witte doek te krijgen, Misschien wordt de film dan ook daar opgenomen. Volgens World of Reel gaan de opnames mogelijk volgend jaar van start. Craig rondde net het filmen van de derde Knives Out-film, Wake Up Dead Man, af. Die moet in 2025 verschijnen.

Toch ook wat nieuws voor Bond 26

Aan het nieuws zit ook een gerucht vast rond Bond 26. De deal met de Qatari’s zou er namelijk gekomen zijn na de belofte dat de Qatarese hoofdstad Doha een locatie wordt in de volgende Bond-film, ving World of Reel op. Het sponsoren van een Bond-film door een promotiedienst van een land is niet nieuw: Mexico-Stad had flink wat geld over voor de opening van Spectre en de Italiaanse filmsubsidies zijn de laatste jaren zo gegeerd dat Craigs Bond in vier van zijn vijf films wel ergens in Italië te vinden was. En zeg nu zelf: Othello is leuk en aardig, maar Bond is toch een stukje prestigieuzer.

Het zou echter de eerste keer sinds Tomorrow Never Dies (1997) zijn dat een Bond-film echt in Azië wordt opgenomen. De achttiende Bond-film trok naar Thailand, wat instond voor Vietnam. Daarna ging de filmploeg wel nog een paar keer naar de scheidingslijn tussen Europa en Azië, met Azerbeidzjan in The World is Not Enough (1999) en Turkije in Skyfall (2012). Alle andere scènes die zich in Azië afspeelden, werden in Engeland opgenomen, zoals Noord- en Zuid-Korea in Die Another Day (2002) of Shanghai en Macau in Skyfall.

Op het Arabisch schiereiland zit het grote geld. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Bond zich vroeg of laat zou laten verleiden tot een tripje naar dat deel van de wereld. Tom Cruise ging 007 al voor en filmde Mission Impossible: Ghost Protocol (2011) in Dubai. Een achtervolging in de woestijn maar vooral een beklijvende scène met een rennende Ethan Hunt aan de buitenkant van de Burj Khalifa waren het resultaat.

Bond 26 moet het voorlopig doen zonder regisseur, scenario, acteur of zelfs een dochteronderneming en toegewezen financiën. Al heeft EON nu misschien wat beloofde Qatarese rials en een locatie op zak.

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Daniel Craig en Barbara Broccoli zetten hun schouders onder Othello verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het zorgt voor een verandering van James Bond zelf, want in plaats van de traditionelere cocktail cuffs in de pre-jaren-90-films, dragen Bond-acteurs Pierce Brosnan en Daniel Craig veel meer vaker manchetknopen dan hun voorgangers. In dit tweede deel; de manchetknopen van Daniel Craig, en aandacht voor de kopen die Ian Fleming, geestelijk vader van agent 007, draagt.

S.T. Dupont 5174 uit Casino Royale

James Bond draagt ​​een paar S.T. Dupont 5174 manchetknopen in Casino Royale (2006) tijdens de eerste ontmoeting met Vesper in de hogesnelheidstrein naar Montenegro. De manchetknopen zijn vierkant en hebben dunne lijntjes in de gebogen bovenkant. De nieuwe uitgaven van deze knopen kunnen een wat andere sluiting hebben dan degene die Bond in de film draagt.

Deze manchetknopen zijn tegenwoordig erg moeilijk te vinden, maar heel soms worden ze aangeboden op Ebay of op Bond Lifestyle.

S.T. Dupont 5172 uit Casino Royale en Quantum of Solace

Een paar vierkante S.T. Dupont 5172-manchetknopen met diamantreliëf en palladiumafwerkingen wordt gedragen door Daniel Craig in Casino Royale en het vervolg Quantum of Solace (2008).

In Casino Royale draagt ​​James Bond de manchetknopen als hij in de taxi zit met Vesper en als hij zijn Walther inpecteert in de Aston Martin DBS (over die auto trouwens binnenkort een video op JBN). In de volgende film draagt Bond ​​deze manchetknopen met zijn Tom Ford-smoking in de operascènes van Bregenz. De S.T. Dupont 5172-manchetknopen zijn voorzien van het iconische Diamond Head-patroon, dat terug te vinden is op veel S.T. Dupont-artikelen.

De knopen maken geen deel uit van de officiële James Bond-collectie uit 2006 en worden daarom geleverd in de gewone Dupont-doos. Van 2020 tot 2023 werden de knopen opnieuw uitgebracht, maar wel met een nieuwe typenummer: 5568. De prijs lag toen rond de € 130. Op internet worden ze nu aangeboden voor een prijs rond de € 320.

S.T. Dupont 5244 uit Casino Royale

S.T. Dupont heeft een paar exclusieve palladium manchetknopen gemaakt voor Casino Royale. Deze manchetknopen worden geleverd met een certificaat waarop staat dat ze een exacte reproductie zijn van de manchetknopen uit de film.

Het ontwerp van de knopen is geïnspireerd op het ontwerp van de smoking die hij in de film draagt. Ze maken deel uit van de James Bond Casino Royale-collectie uit 2006, die onder meer pennen, aanstekers, sigarenknipper omvat.

De oorspronkelijke prijs lag rond de $ 300, maar de manchetknopen zijn inmiddels erg prijzig geworden, en kunnen soms meer dan $ 1000 kosten.

Tom Ford gestreepte T-cylinder JM0093U-G18KW uit Skyfall

James Bond draagt Tom Ford gestreepte T-cylinder-manchetknopen met het referentienummer JM0093U-G18KW in film Skyfall (2012). Hij draagt het paar in de openingsscènes in Turkije. Vlak nadat hij van de kraan in de treincoupé sprinkt verstelt hij ze nog even, om vervolgens zijn achtervolging op Patrice te vervolgen.

De manchetknopen in de film zijn witgoud, maar ze zijn op het moment van schrijven alleen te koop in het geelgoud. Sinds kort kost een paar je meer dan $ 10.000.

Tom Ford 18 karaat geelgouden parelmoer manchetknopen uit Skyfall

Een paar van mijn favoriete manchetknopen van Bond; de ronde Tom Ford geelgouden parelmoer manchetknopen uit Skyfall. De manchetknopen zijn te zien in het casino van Macau en op de poster van de film.

Een paar kost je zo’n € 3500, al worden ze niet meer vaak te koop aangeboden.

Tom Ford-manchetknopen met het familiemotto Orbis Non Sufficit uit Skyfall

In Skyfall draagt Daniel Craig een paar manchetknopen die speciaal voor de film zijn ontworpen. De ronde manchetknopen tonen het familiewapen van Bond met het motto Orbis Non Sufficit. Het is hetzelfde wapen als wat we zien in On Her Majesty’s Secret Service (1969).Bond draagt dit paar manchetknopen samen met een grijs Tom Ford-pak wanneer Silva M opzoekt in de rechtbank.

Ongeveer dertig paar van deze manchetknopen werden gemaakt door Tom Ford voor de film. In 2012 werd een van de paren geveild voor maarliefst £ 30.000! Een replica van de manchetknopen gemaakt door Magnoli Clothiers is beschikbaar voor $ 50.

Lapis Lazuli en parelmoeren Tom Ford-manchetknopen met initialen

James Bond draagt in Spectre (2015) manchetknopen met zijn initialen JB, die gegraveerd zijn. Hij heeft zowel een paar van Lapis Lazuli als een paar van parelmoer. De JB-gegraveerde manchetknopen zijn ontworpen door de Nederlandse Jany Temime en vervaardigd door Tom Ford.

Bond draagt de blauwe JB-manchetknopen gedurende de hele film bij elk van zijn Tom Ford-pakken. De parelmoer-versie van de manchetknopen draagt hij wanneer hij in de trein wil dineren met Madeleine Swann, samen met zijn Tom Ford-smoking en zwarte Crockett & Jones Alex-schoenen.

Eén van de originele drie paren manchetknopen werd in 2016 geveild voor £ 74.500.

De mysterieuze manchetknopen van Ian Fleming

De manchetknopen van Ian Fleming, met parels en de inscripties WUS, SIL, UDH en NUF, waren oorspronkelijk een uitdaging voor aspirant-spionnen en codekrakers, volgens Louise Dennis, hoofd juwelen bij veilinghuis Mallams in Oxford. Fleming, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Marine Inlichtingendienst diende, had een grote interesse in codes en codekraken, wat blijkt uit zijn werk en zijn eigen ervaringen. De specifieke betekenis van de inscripties blijft echter een mysterie, wat het verhaal alleen maar intrigerender maakt.

De werden gedragen door Fleming op een feest na de première van de eerste Bond-film Dr. No in 1962. Ze zijn waarschijnlijk speciaal voor hem gemaakt en later doorgegeven aan een inwoner van Oxfordshire.

Ze werden in 2021 verkocht voor £ 5.720 aan een bieder in het Verenigd Koninkrijk.

Het eerste deel van dit tweeluik lees je via de link.

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Deze manchetknopen draagt James Bond – Deel 2/2 verscheen eerst op James Bond Nederland.

Om in het thema van deze website te blijven schets ik hieronder een kortverhaal over James Bond en zijn trouwe bazin M.

Licence to Care

Op een avond begin februari is James Bond tijdens een spaarzame periode van rust in zijn appartement in Chelsea. Hij staat op het punt om een lekker potje te koken als zijn trouwe vriend Bill Tanner hem belt. De boodschap is duidelijk, M is met spoed opgenomen in het ziekenhuis en hij heeft nog geen details. Bond bedenkt zich geen moment en rijdt naar het ziekenhuis toe.

Daar wordt na een aantal uur van onzekerheid een diagnose gesteld. Deze is zeer levensbedreigend, het leven van M hangt aan een zijden draadje en dat zet zijn leven abrupt stil. Er is acuut een operatie nodig. Deze wordt de dag erna succesvol uitgevoerd.

Een periode van onzekerheid, waarin M voor haar leven vecht, vol met ziekenhuisbezoeken volgt. Samen met de directe staff van MI6 zit Bond wanneer het kan aan het bed en zorgt hij ervoor dat het M aan niets ontbreekt. Na een periode van een week keert de rust terug.

De toestand van M is stabiel en als alles goed gaat mag ze binnenkort naar huis om te herstellen. Het doet Bond een hoop maar na een maand van zorg ziet hij dat het langzaam beter met zijn trouwe baas gaat. Ze is thuis en neemt rust.

Het bijzondere van dit verhaal is dat ikzelf James Bond ben en M mijn moeder is… In dit soort situaties leer je trouwens je echte vrienden kennen. Vrienden die me door dik en dun hebben gesteund en waarvoor ik ze zeer dankbaar ben.

00-Status bevestigd: Casino Royale

Het was vanaf het begin van de 21ste James Bond-film Casino Royale (2006) duidelijk. Deze keer is het persoonlijk. De manier hoe regisseur Martin Campbell zijn personage introduceerde was totaal anders dan alle voorgaande twintig films samen. In zwart-wit zien we een man zijn kantoor betreden.

Het is Dryden, chef van de 00-sectie van MI6 in Praag. Hij gaat rustig zitten als James Bond zijn introductie maakt. We zien dus niet een situatie die de wereldvrede op scherp zet, waarna de titels rollen en we Bond bij M op het kantoor zien verschijnen. Nee, dit is totaal anders.

James Bond laat direct zien dat hij de touwtjes in handen heeft. Dryden overspeelt zijn hand en wil Bond uitschakelen. Helaas voor hem weet James waar deze man zijn wapen bewaart. In koelen bloede schakelt James hem uit. Na een eerder gevecht op leven en dood heeft Bond zijn 00-status behaald en kan zijn avontuur beginnen.

Later in de film wordt Bond verliefd op Vesper Lynd. Een uitgebreide romance volgt. Iets wat we tot dan toe enkel in On Her Majesty’s Secret Service (1969) zagen. Daar valt Bond na wat hard to get van Tracy di Vincenzo als een blok voor haar. Ze trouwen zelfs. Helaas steekt Ernst Stavro Blofeld hier een stokje voor. Onthoud die naam.

De missie lijkt in Casino naar mate de film vordert steeds minder belangrijk te worden. Bond zijn liefde voor Vesper neemt de overhand. En dat is wederom een stijlbreuk met alle films na Majesty’s. 007 kiest voor Vesper en maakt mede hierdoor, maar ook door het gebrek aan ervaring, kapitale inschattingsfouten.

Quantum Revenge

Na de dood van Vesper is Bond in Quantum of Solace (2008) uit op wraak. Wie heeft zijn geliefde Vesper vermoord? Het brengt hem via Italië naar het Zuid-Amerikaanse Haitï waar hij Edmund Slate op het spoor is. Eenmaal in de hotelkamer krijgt Slate niet eens de kans om iets te zeggen. De wraak op alles wat Bond is aangedaan zit te hoog. Het is persoonlijk geworden. James legt Slate het zwijgen op en het spoor loopt dood.

Na de speedboot achtervolging tussen Bond, Camille en de mannen van Greene zien we James in volle woede. Die duurt als hij met een bewusteloze Camille naar een eiland vaart niet lang. 007 is met zijn gedachten ergens anders. De film heeft een kort rustmoment als Bond op de boot voor zich uit staart. Een zeldzaam moment van reflectie wat je in de films voor die van Daniel Craig amper zag.

Dat moment wordt versterkt als hij per ‘geleende’ Ford Bronco over het eiland rijdt. We zien beelden van de omgeving en haar bewoners ondersteund door de soundtrack van David Arnold.

Het wordt pas echt persoonlijk als we het einde van de film naderen. Na het gevecht met Dominic Greene krijgt 007 de kans hem te ondervragen. Hij vertelt hem dat ene Yusef Kabira voor Quantum werkt. Kabira verleid hooggeplaatste vrouwen in ruil voor informatie en geld waarbij hij zichzelf laat gijzelen. Hij was tevens de ex-vriend van Vesper voordat ze James leerde kennen. Nu heeft Yusef zijn zinnen gezet op de Canadese agent Corrine Veneau. Bond treft het paar en adviseert Corinne haar dienst te waarschuwen. Tot de verrassing van M leeft Yusef nog, waarna hij door MI6 wordt gearresteerd.

Skyfall: de aanval op zijn geliefde baas

James Bond is zijn baas M steeds meer gaan waarderen. Deze relatie wordt in Skyfall (2012) ernstig op de proef gesteld wanneer M persoonlijk wordt geraakt. Oud-MI6-agent Tiago Rodriguez was voor 007 het lievelingetje M. Ze noemt hem zelfs een “briljante agent”. Tijdens de overdracht van Hong Kong aan China in 1997 kiest M vanwege landsbelang voor de opoffering van haar agent. Dat is Rodriguez nooit vergeten.

Het verhaal begint bij het veiligstellen van een USB-stick waarop de identiteiten van alle actieve geheim agenten staan. Wanneer dit niet lukt zijn hun levens in acuut gevaar. Bond doet er samen met Eve alles aan om de stick in handen te krijgen. Helaas trekt Bond aan het kortste eind en wordt hij per ongeluk door Eve neergeschoten. Hij valt zo’n 100 meter naar beneden en leeft daarna onder de radar, maar geheel verslagen, in Turkije.

Na de aanslag op MI6 laat Bond zich weer zien. M komt na de begrafenis van haar omgekomen medewerkers thuis wanneer ze 007 treft. Hij ziet er onverzorgd uit en is duidelijk beschonken. Hoe veilig Bond zich bij zijn geliefde baas voelt is direct duidelijk.

Rodruguez heeft zich inmiddels omgedoopt tot Raoul Silva en is het brein achter de aanslagen op MI6 en M. Tijdens het publieke onderzoek over de relevantie van het 00-programma valt Silva met zijn mannen binnen. Hij krijgt bijna de kans om M te doden, maar het is Mallory die de kogel voor haar opvangt. M is niet langer veilig en wordt na een vuurgevecht door Tanner weggeleid. Het is echter James Bond die M snel per Jaguar evacueert.

Ze gaan samen per Aston Martin DB5 naar Schotland. Daar wordt M in een ultiem gevecht met Silva en zijn mannen door een kogel geraakt. Wanneer M in de armen van James Bond sterft zien we James voor het eerst huilen…

Een broer van Spectre?

Wie of wat is de oorzaak van alle persoonlijke ellende die Bond zo kwelt? Het is familie! Niemand minder dan Franz Oberhauser blijkt de broer van Bond te zijn. De broer? Nee, de man is zich na een aantal jaren Ernst Stavro Blofeld gaan noemen. Zijn doel is James Bond zoveel mogelijk pijn doen.

Tijdens de meeting van het misdaadsyndicaat, waarvan James tot dan toe de naam niet weet, is het Blofeld die Bond op een zo persoonlijk mogelijke manier probeert te raken. Hij slaagt hier aardig in en vernederd 007 voor de ogen van al zijn helpers. Uiteraard pikt James dit niet en weet hij te ontsnappen. Maar niet voordat hij zijn dienstwagen op de bodem van de Tiber parkeert.

Wraak nemen op de dood van Vesper en M doet James gedurende Spectre (2015) niet echt. Ik had hier toch meer van verwacht. Sowieso is de film gefilmd met een bijzonder gele lens. Richting het einde van de film kiest Bond weer duidelijk voor zichzelf en de mensen wie hij waardeert. Hij kan ook niet anders, omdat Madeline Swann – zijn nieuwe liefde en de dochter van Mr. White – door Blofeld wordt ontvoerd.

Na een gevecht in het hart van Londen, waarbij 007 van grote afstand met zijn Walther PPK een helikopter neerschiet, eindigt deze op Westminster Bridge. Hoe Bond het voor elkaar heeft gekregen om met een klein kaliber wapen de heli van grote afstand te raken is me nog steeds een raadsel.

James maakt een zeer persoonlijke keuze, hij is klaar met de geheime dienst en gooit zijn wapen weg. Het doel is bereikt, de cirkel is stond. Blofeld, de man die de oorzaak is van alles wat er in de voorgaande Craig-films gebeurde is gepakt.

(No) Time for familie

Was Spectre het perfecte einde van Daniel Craig zijn periode als geheim agent James Bond? Wanneer je me deze vraag stelt zal ik die met ja beantwoorden. Het verhaal was wat mij betreft afgelopen. Het was zo klaar als een klontje; Blofeld zat achter alles wat Bond pijn heeft gedaan. Alles wat hem over de wereld bewoog. Maar EON Productions koos ervoor om nog een film met Craig te maken. Het werd No Time to Die (2021). Een film vol persoonlijke verhalen van James Bond.

Dat begint al direct wanneer hij met Madeline Swann op reis is. Ze hebben het geweldig samen. Totdat SPECTRE hen in Matera vindt. Bond is op de begraafplaats waar Vesper ligt begraven als er een bom ontploft. Het vertrouwen in Madeline is weg. In een ultieme confrontatie op het marktplein laat Bond het erop aankomen. De ramen van de Aston Martin DB5 worden volledig aan puin geschoten. Is Madeline een product van SPECTRE? Ze zegt van niet en James racet weg. Hij zet haar op de trein. Het is klaar.

Wanneer Madeline na een periode van vijf jaar afwezigheid weer in Bond zijn leven verschijnt komt hij een klein meisje tegen. Het is haar dochter en zeker niet die van James. Madeline kan niet goed liegen want het meisje met de naam Mathilde blijkt later wel degelijk Bond zijn dochter te zijn. Hij heeft een familie. Vanaf dat moment verandert alles. Bond brengt het ultieme offer. Onze held is dood. Net als Blofeld overigens. En alle leden van SPECTRE. Er moesten hier duidelijk nog wat losse eindjes aan elkaar worden geknoopt.

Alternatief Universum

De films met Daniel Craig als James Bond bestaan uit een doorlopende verhaallijn met per film een extra verhaal. Ze passen daarom naar mijn mening niet bij de eerste twintig waarin onze superspion alles overleefde. Craig creëerde samen met het team van EON Productions, scenarioschrijvers en regisseurs een eigen tijdlijn binnen het Bond-universum. Het was immers Craig die al voor Casino Royale bedacht dat 007 wel eens de dood zou kunnen vinden. Eens zien wat de kersverse James Bond in het 26e avontuur voor ons in petto heeft. Zei er iemand 2026 toevallig?!

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Craig’s 007: Deze keer is het persoonlijk verscheen eerst op James Bond Nederland.

Die Another Day wordt in 2002 met gematigd applaus onthaald. Het is de meest succesvolle Bond-film van dat moment, en brengt uiteindelijk bijna $ 432 miljoen op. Over de film zelf zijn de meningen verdeeld, en de appreciatie voor de film zakt steeds verder onder het vriespunt. Ondanks de meningen van het publiek, blijft Pierce Brosnan officieel James Bond. Een nieuwe film is nog niet aan de orde, maar Brosnan is nog altijd het gezicht van 007 in merchandise en reclamespotjes.

Alles of niets

Nog voor Die Another Day de bioscopen bereikt, is er al een nieuwe Bond-game in ontwikkeling. Schrijver Bruce Feirstein wordt in 2001 gevraagd om het verhaal te bedenken van een gloednieuwe game met Pierce Brosnan als James Bond. Die game wordt Everything or Nothing (2004), naar de zin die (volgens sommigen, tenminste) aan de basis stond van het bedrijf EON Productions. De game volgt de lijnen van de Bond-films op dat moment: groter is beter, en sciencefiction is niet ver weg. In de game moet Bond de wereld redden van de gemene Nikolai Diavolo (Willem Dafoe) en zijn vernietigende nanobots.

Everything or Nothing wordt door producent EA aangekondigd op 8 mei 2003, en was dus al een tijdje in ontwikkeling. Pierce Brosnan neemt voor het eerst dialoog op voor Bond in een game. Het spel zou al op 4 november 2003 klaar moeten zijn, maar die datum wordt niet gehaald. Everything or Nothing wordt nog gefinetuned tot eind januari 2004, en verschijnt uiteindelijk in de winkels op 19 februari in de Verenigde Staten en op 27 februari in het Verenigd Koninkrijk.

Brosnan onzeker

Amper twee maanden later, op 2 april 2004, komt de BBC met een artikel. Pierce Brosnan klinkt positief over zijn toekomst als James Bond, zo vertelt hij op een persconferentie voor zijn nieuwe film The Matador. Als hem wordt gevraagd wie de volgende James Bond moet worden, zegt Brosnan duidelijk “Ik.” Hij denkt nog niet aan stoppen, Barbara Broccoli en Michael G. Wilson zouden een stuk minder zeker zijn. De planning voor de 21e Bond-film lijkt wel al vast te liggen. In 2005 moet het filmen beginnen, schrijft de BBC nog.

Ze zitten in een malaise van verwarring over hoe ze verder willen gaan met de volgende film. Ze weten waar ze me kunnen vinden als ze me nodig hebben.

Pierce Brosnan

Nu weten we dat er een hoop ideeën waren over de volgende stappen in de reeks. Het is rond deze tijd dat Quentin Tarantino zijn versie van Casino Royale pitcht. Trouw aan het boek, met een jaren vijftig-setting, en mét Pierce Brosnan. Zover komt het nooit.

De geruchtenmolen en de eerste nee

Gedurende de zomer van 2004 komt de geruchtenmolen op gang. Pierce Brosnan zou zijn rol niet verlengen als Bond, klinkt het. Brosnan zelf krijgt het beruchte telefoontje waarin hij door Barbara en Michael bedankt wordt voor bewezen diensten. “Je hebt het geweldig gedaan”, zegt Barbara hem. In de media is Brosnan vrij duidelijk over zijn Bond-avontuur. Op 29 juli 2004 vertelt hij aan Entertainment Weekly: “Dit is het. Ik heb alles gezegd wat ik te zeggen heb in de wereld van James Bond. Bond is een vorig leven, het ligt volledig achter me.” Het is duidelijk, Brosnan is klaar met Bond. En na de zomer gaat de geruchtenmolen verder: eind september beweert de Sunday Mirror dat Dougray Scott het van Brosnan overneemt.

Brosnan moet daarna nog een paar keer verkondigen dat het echt afgelopen is. Men lijkt het niet te willen geloven. Op 14 oktober publiceert Sun Media een eerder afgenomen interview. Pierce vertelt daar al over het telefoontje. “Mijn agenten vertelden me dat ze van gedachten waren veranderd. Het was teleurstellend, het was verrassend. En ik accepteerde mijn einde als Bond na 24 uur in shock.”

Een laatste woord

Er heerst op dat ogenblik doodse stilte in het kamp van EON. Geruchten glijden van het productiebedrijf af als water van een eend. De titel Casino Royale duikt op, het woord ‘reboot’ valt. De naam van regisseur Martin Campbell, die eerder GoldenEye (1995) maakte, wordt rond de jaarwisseling genoemd. Niet EON, maar Brosnan heeft het laatste woord over zijn einde als James Bond. In een blogpost op zijn website op 1 februari 2005 maakt de acteur het officieel.

Ik wil iedereen bedanken die me het laatste jaar gesteund heeft in relatie tot het spelen van James Bond. Het was tien jaar van mijn leven die ik altijd in mijn hart zal dragen en een tijd die ik nooit zal vergeten. En jullie, beste vrienden, stonden aldoor aan mijn zijde. Veel, heel veel dank! Maar aan alles komt een einde, en men moet deze beslissing accepteren. Je kunt er niet op een andere manier mee omgaan dan met een bepaalde waardigheid en de wetenschap dat ik de taak deed naar het beste van mijn vermogen.

Of het afgesproken is met EON, niemand die het ooit zal toegeven. Feit is dat EON amper twee dagen later met een eigen statement komt, daarin bevestigt dat de titel van de 21e Bond-film Casino Royale zal zijn en dat Martin Campbell zal regisseren. De enige verwijzing naar Pierce Brosnan in het persbericht is het noemen van GoldenEye in het lijstje van verwezenlijkingen van Campbell, een film “die Pierce Brosnan met veel succes introduceerde in de rol van 007”. Het persbericht sluit af met het korte zinnetje “Er is nog geen beslissing genomen bij het casten van de rol van James Bond”.

Bond begint

De zoektocht naar de nieuwe James Bond-acteur begint in het voorjaar van 2005. Daniel Craig doet auditie, of liever: de producenten overtuigen Craig om auditie te doen. In mei 2005 zegt Craig gevleid te zijn door de geruchten, maar wil nog niets bevestigen. Hij tekent in alle geheim het contract. De wereld heeft inmiddels door dat Craig bijna Bond is, maar het duurt nog tot 14 oktober 2005 dat het wereldkundig wordt gemaakt: Daniel Craig is de zesde James Bond in de EON-reeks. De beelden van de Britse acteur in het bootje van de marine gaan de wereld rond.

De eigenlijke productie van Casino Royale begint pas maanden later, op 3 januari 2006. Het filmen eindigt op 20 juli. De crew werkt de film af en op 14 november beleeft de film z’n première in de Odeon-bioscoop op Leicester Square. De fans zijn met verstomming geslagen, want de zo betrouwbare Pierce Brosnan is net voorbijgestoken door een nieuweling met veel branie.

Terug naar het heden

Er zitten vijftien maanden tussen de eerste bevestiging van het stoppen van Pierce Brosnan als 007 en de officiële aanstelling van Daniel Craig. Verbazingwekkend kort, lijkt het nu. In het verhaal van toen herkennen we dingen die nu ook spelen. De richting die EON eerst wil bepalen, de radiostilte. Wie weet is een van de gokken van de tabloids wel de juiste, zoals toen. Maar er zijn ook verschillen. De snelheid waarmee Brosnan – van game naar eerste gerucht – aan de kant wordt geschoven, is opvallend. Craig kreeg meerdere overwinningsrondjes: een documentaire, een boek, hij blijft ook opvallend veel aanwezig in compilatiefilmpjes voor de Oscars of 60 jaar Bond.

Brosnan en Craig zijn elkaars tegenpolen. De een wilde niet weg maar moest, de ander stond op een Grieks eiland het vervolg op Knives Out te filmen terwijl hij door EON telkens in herinnering werd gebracht. Als we Craigs terugkeer als Bond en tegelijk bevestiging van zijn laatste film bij Stephen Colbert als startpunt nemen, dan zitten er tot nu meer dan 70 maanden tussen afscheid en de volgende Bond-acteur. Nemen we de oorspronkelijke premièredatum van november 2019 voor No Time to Die met Danny Boyle als uitgangspunt, dan zitten we op ongeveer 43 maanden. Met de aanstelling van Cary Fukunaga en de originele filmrelease in februari 2020 tellen we 40 maanden. Tenslotte zitten we 20 maanden zonder Bond als we kijken naar de definitieve première in september 2021.

Ergens is het niet juist om de twee tijdlijnen met elkaar te vergelijken. Andere tijden, andere situatie. Maar toch valt op hoe snel de Bond-producenten kunnen schakelen naar een volgende film, als ze het willen. Daniel Craig blijft, ongewild, voorlopig nog even hangen als een haast onvervangbaar spook. Maar net zoals Pierce, zoals Timothy, zoals Roger, George en zelfs Sean, zal blijken dat ook hij te vervangen is. Het gebeurt alleen op een heel andere manier dan de vorige keer.

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht De vorige keer ‘zonder Bond’: dit was het einde van Pierce Brosnan verscheen eerst op James Bond Nederland.