Alles stond eerder al eens op Prime. In oktober nog, tijdens James Bond-maand, zette Amazon, de nieuwe eigenaar van Bond, het schuifje tijdelijk open. Nadeel is dat het schuifje na één of twee maanden ook weer dichtgaat. Zo is dat halverwege april straks ook het geval op Netflix. Wie alle Bond-films op de streamer wil bekijken, moet relatief snel zijn. Alhoewel, drie maanden voor de hele Bond-cyclus van 26 films, moet te doen zijn toch?

Gevoelsmatig is het een traktatie. Netflix is een grote speler in streamingland. Als we mijn vriend ChatGPT mogen geloven, heeft iets meer dan de helft van alle Nederlandse huishoudens toegang tot de streamingdienst met de grote rode N. Op verre afstand gevolgd door Videoland, Disney+ en als vierde speler pas Amazon Prime. Wat wil zeggen dat de kans groot is dat James Bond op dit moment wel bij je linkerburen maar niet bij je rechterburen op het scherm te zien is. En dat dan door het hele land. Om deze illusie in stand te houden negeer ik voor het gemak dat Netflix ook nog andere content biedt. Want wie wil nog iets anders zien als je ook James Bond kunt kijken?

Het is met name het idee dat het kan. En het idee dat de James Bond-films hoe dan ook breder worden bekeken dan wanneer dan ook in de moderne geschiedenis. Want het aanbod ligt er en er zullen genoeg mensen zijn die op een lusteloze avond lukraak even een amusant Bondje weg willen kijken. Een gouwe ouwe die ze ooit al eens hebben gezien, in de bioscoop of op RTL7.

Zo geldt dat ook voor mij. Een slaapkamer die aan een opfrisverfbeurt toe is; op de achtergrond klinkt The Man with the Golden Gun (1974). Niet om voor te gaan zitten, maar als vertrouwd kabbelend geluid terwijl ik mijn roller nog eens indoop. Het automatische meepraten met de dialogen en vooral de sfeer die deze guilty pleasure met zich meebrengt: ‘Nick Nack, tabasco!’

Die kamer had ik jaren geleden al kunnen schilderen met James Bond op de achtergrond. Maar dan moest ik mijn externe blu-rayspeler op de laptop aansluiten, het menu doorwandelen en als de laptop opzij moest, dan zit je met zo’n snoerenmassa. En vooral dit: voel je tijdens het sauzen een sterke neiging voor The Living Dayights (1987), dan moet je ineens van schijfje wisselen! Zul je net zien dat je alleen de eerste map van de blu-raybox mee naar boven hebt genomen — naar beneden om hem om te ruilen voor die tweede map. Jij weer naar boven. Het schijfje van The Golden Gun eruit, altijd onder protest van de speler, want die was nog niet klaar met de film. Haal je het ene schijfje eruit, kom je er dus achter dat je de eerste map waar The Golden Gun in moet, mee naar beneden had genomen en je deze disc dus tijdelijk in het kartonnetje van The Living Daylights moet steken. Knaagt snoeihard aan het chronologiefetisjisme kan ik u vertellen: A view to a Kill (1985), The Man with the Golden Gun, Licence to Kill (1989). Dat rijmt gewoon niet.

Maar goed, het is even niet anders en niemand die het ziet. De portable blu-rayspeler heeft duidelijk geen trek in Timothy Dalton, hij pakt ’m niet. Het advies is dan om de lade iets geforceerd in te drukken. Het apparaat begint als een dolle te draaien, de G-krachten zijn duidelijk voelbaar. Als dan eindelijk het mapje van de BD-rom zich opent, moet je weer langs dat menu en dan eindelijk, eíndelijk, rollen de dots over het scherm. Inmiddels is je kwast hard en je kopje thee koud…

Nee, dan is de Netflix-optie een stuk praktischer. Ik krijg er zelfs zin in het hele huis van een likkie verf te voorzien.

Voor wie onder een steen heeft geleefd en bij toeval nú pas op de Bond-cyclus bij Netflix stuit: doe er je voordeel mee, het is nog niet te laat. Tijd genoeg om alle films te kunnen zien, om je favorieten eruit te pikken of de kinderen en kleinkinderen op deze pareltjes te wijzen. En dat label van 12 jaar is overigens een wassen neus. Ik heb het bewijs in de vorm van de Special Editions in de kast staan dat álle Bond-films tot aan Licence to Kill voor álle leeftijden zijn. De Bond daarna, die vanaf de jaren 90, is overigens gestopt met roken en hij slaat geen vrouwen meer. Of je moet Famke Janssen heten, maar dan vraag je erom.

Een korte kijkwijzer is misschien wel handig. Toen ik in de jaren 90 kinderen van kennissen van mijn ouders in de wereld van James Bond mocht inleiden, wees ik steevast op The Spy Who Loved Me (1977). Een lekkere Bond-film die alles wat James Bond James Bond maakt in zich heeft. Die film staat nog steeds als een huis, maar ik denk dat deze aanpak anno nu niet meer afdoende is. De films uit de jaren 60, 70 en ook 80 ogen, hoe kundig ze ook zijn gemaakt, inmiddels behoorlijk oud (that’s putting it mildly). James Bond is toch altijd een product van zijn tijd geweest. Hoezeer wij die oudjes ook koesteren, voor de jeugd is het niets anders dan ouwe meuk. Of je moet nét jong genoeg zijn om daar doorheen te kunnen kijken. Gaat je kind of kleinkind nog helemaal op in een poppenkastspel ‘Jan Klaassen, de boef staat achter je!’, dan is 8 jaar een uitstekende nieuwe kijkwijzerclassificatie. De fantasie van de oude James Bonds gaat er bij hen in als zoete koek. 

Voor de 12-plussers onder ons: wie nu in wil komen in James Bond, doet er denk ik slim aan om te beginnen bij Casino Royale (2006), met opvolgend de rest van de moderne Bond-films met Daniel Craig. Hoewel Casino Royale dit jaar twintig kaarsjes uitblaast en dus moeilijk ‘modern’ kan worden genoemd, moeten we het er maar mee doen. Niet bij mij komen klagen dat we al ruim twee decennia geen verse James Bond meer hebben.

Wie deze films kijkt, vindt James Bond misschien wat zwaar op de hand, maar als je in het achterhoofd houdt dat er in de serie ook echt heel leuke, niets-aan-de-hand-films zitten, kan zich daarna álsnog verdiepen in de rest van de reeks. Begin bijvoorbeeld na de Craig-films aan die met Pierce Brosnan, natuurlijk als eerste met GoldenEye (1995). Pret verzekerd en als dat bevalt, ligt er nog zoveel fijns voor het oprapen.

De eerste week dat Bond op Netflix te zien was, doken No Time to Die (2021), Spectre (2015), Skyfall (2012) en Casino Royale nog op in de dagelijkse top 10. Quantum of Solace (2008) ontbrak aan het lijstje. Na die eerste week was er in de top 10 geen spoor meer te bekennen van 007. Het leek mij juist zo leuk om een goede oude Bond-klassieker naar de top te hijsen. Persoonlijk vind ik dat ik mijn best heb gedaan, maar ik kan het niet alleen.

Dus wat als we op de 7^e van deze maand om 7 uur ’s avonds op Netflix massaal Dr. No (1962) aanzetten? We zullen er met de Nederlandse Bond-community voor zorgen dat Netflix nooit meer zonder 007 wil. Heb ik gelijk een mooi excuus om mijn verdere schilderwerk uit te stellen.

Het bericht Column: Jongensdroom verscheen eerst op James Bond Nederland.

Aangezien het via X allemaal niet meer loopt (de meeste berichten die ik plaats krijgen hooguit twee, drie likes en zelden nog een retweet of ‘repost’ zoals dat nu moet heten), ben ik maar eens gaan kijken of ik via een ander kanaal de aandacht kan trekken.

Facebook had ik al opgezegd; te onoverzichtelijk, teveel ruis, gewoon heel onprettig. En zo kwam ik als vanzelf bij Instagram uit. Van precies dezelfde Meta-moeder als the social network, maar net iets anders en in mijn scheve optiek net iets vriendelijker, al zal het in de praktijk allemaal één pot nat zijn.

Ik dus naar Instagram. En ik moet zeggen dat ik me daar in de twee weken dat ik er nu op zit best vermaak. Niet zozeer door de berichten die ik daar tegenkom; ik ben vooral tevreden over mijn eigen bijdragen.

Dat zit zo. In een gekke bui ben ik wat gaan knutselen. Instagram is vooral van het uiterlijk, niet van de inhoud. Al is de inhoud die ik plaats uitermate onderhoudend: clipjes uit James Bond-films.

Ik beperkt mij deze periode tot de jubilarissen Goldfinger (1964) en The Man with the Golden Gun (1974), en plaats, vooralsnog dagelijks, een clipje van één tot twee minuten uit de film. Met een simpel ontworpen anniversary-kadertje zodat er nog een beetje eigen werk aan zit.

Het aparte van die clipjes, ‘reels’ volgens Instagram, is het formaat. Eén bij één. Oftewel: vierkant. Dat vierkante heeft iets hips. Iets leuks aparts, heb ik altijd al gevonden, ook bij het gebruik van foto’s op mijn blog die ik niet zelden als vierkant plaats.

Voor filmbeelden werkt dat net iets anders, want geschoten in de breedte, naturally. Ik stoor mij ronduit groen en geel aan verticale opnamen. Dat is puur luiigheid. Alles en iedereen filmt tegenwoordig met zijn mobiel en weinigen nemen de moeite om hun toestel een kwartslag te draaien om met twee handen een leuk shotje te maken. Nee hoor, lekker uit de losse pols een ongeluk zwieren van links naar rechts. Niet om aan te gluren, de kijker wordt er kotsmisselijk van, maar de socials vreten het als warme broodjes en de hartjes vliegen je om de horen, dus er zal wel iets goed gaan.

Vierkante beelden kan ik daarentegen beter aan. Het is vooral een uitdaging om het shot zodanig te perfectioneren dat de scène, ook met links en rechts verlies van beeld, overeind blijft. Ik heb er zelfs lol in gekregen.

Als ik nu na twee weken naar mijn eerste pogingen kijk, denk ik: wat een amateur was ik toen! Ik heb mijzelf sinds die tijd zoveel nieuwe montagetrucjes aangeleerd, dat mag niet onvermeld blijven. En doe er je voordeel mee zou ik zeggen! Zelfs de social mediaredacteur van 007.com kan er wat van leren, daar zit sowieso geen groot licht aan de stuurknuppel. ‘Happy birthday Honor Blackman’, toeterde @007 in december destijds op Twitter bij een vierkante foto; de actrice was eind augustus jarig. Ja, ze leefde nog wel in die tijd, godzijdank. ‘Met welke Amerikaanse bondgenoot van Bond zou jij ten strijde trekken?’, vroeg 007.com via de socials vorig jaar. Je mocht onder meer kiezen uit Jack Wade die te zien was in GoldenEye (1995) en The World Is Not Enough uit 1999… En laatst nog werd op het officiële Bond-kanaal een knuffelbeer te koop aangeboden ter ere van Goldfingers vijftigste verjaardag…

Wat betreft mijn eerste Instagram-clipjes, die zijn nog wat statisch. In de opening van The Man with the Golden Gun, mijn eerste poging, zien we eerst een establishing shot van Scaramanga’s eiland. Andrea Anders in het midden, links blijft een klein stukje zee over, rechts de rotsformatie. In het tweede shot komt Nick Nack aanlopen met een vol dienblad, gevolgd door de camera. Tot zover niks aan de hand. Het derde shot is gelijk aan het eerste, en nu komt het: rechts loopt Nick Nack in beeld, in het midden zit dus Andrea en rechts komt Scaramanga de zee uit lopen. Met een vierkant beeld is het kiezen wat je nu wilt laten zien. Tenminste, dat dacht ik in eerste instantie.

Dus in de versie die nu nog op Instagram staat, is Nick Nack verdwenen. We horen enkel het gerinkel op het dienblad. Ik heb ervoor gekozen de meest linker kant van het beeld te gebruiken, want hierin introduceert de schurk zich. Daarna was het nog best ingewikkeld om die zoom naar de derde tepel goed in beeld te houden, zonder dat de personages Scaramanga en Andrea half uit het kader verdwijnen. Dat lukte ook niet helemaal, maar toen was ik dus nog niet zo slim om zélf binnen het vierkantje te pannen. En dat mag de vondst van 2024 worden genoemd!

De nieuwe versie van diezelfde scène, nog niet gepubliceerd overigens, laat in het derde shot zowel Nick Nack (rechts) als Scaramaga (links) in beeld zien; terwijl het origineel een vaststaand shot is, verschuift het kader in mijn montage namelijk van rechts naar links. Pure blasfemie, ik weet het, maar het is nooit míjn idee geweest om vierkante beelden toe te staan.

In de Moneypenny-scène uit Goldfinger was het een uitdaging om Sean Connery en Lois Maxwell beide in beeld te houden. De camera van Ted Moore zwenkt en zoomt op een natuurlijke manier in die scène, iets wat mij als kijker nooit was opgevallen. Maar zelfs in een bestaande camerabewegingen is het mogelijk om een eigen beweging in te brengen, al luistert het voor het beste resultaat bijzonder nauw.

Alsof ze zestig jaar geleden wísten dat vierkant de norm zou worden, mag het gezegd dat de actie in een veelvoud aan shots uit Goldfinger en The Man with the Golden Gun netjes gecentreerd zijn geschoten. Bijkomend montagevoordeel bij deze twee klassiekers is het beeldformaat. De films werden gedraaid in een aspect ratio van respectievelijk 1.66:1 en 1.85:1, dat is van zichzelf al iets vierkanter dan het meer voorkomende 2.39:1 dat bijna alle andere Bond-films hebben; het formaat met boven en onder dikke zwarte balken.

Het kan nooit lang meer duren voor de eerste vierkante James Bond-film verschijnt. Voor de puristen zal Bond 26 in een select aantal theaters in breedbeeld worden uitgebracht, de jeugdige kijkers met hun vierkante ogen mag zich tegoed doen aan de Instagram-versie van de film. Met een beetje moeite van de makers zullen de vierkante kijkers net zo’n complete film voor ogen krijgen. Daar sta ik vierkant achter.

Ook in 2024…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Column: Vierkant verscheen eerst op James Bond Nederland.

Shirley Bassey en Garbage. Dat waren de twee grote namen die hadden toegezegd voor The Sound of 007 in Concert, zo schreef ik eind juli. Samen met jong talent Celeste brengen ze de alom bekende Bond-nummers. Daar kunnen nu een rijtje namen aan worden toegevoegd. De nadruk ligt op onbekendere, jonge artiesten. De echte grote namen uit de muziekwereld blijven thuis. Slechts één andere zangeres van een titelnummer komt opdagen. Lulu, zangeres van The Man with the Golden Gun (1974), zal haar nummer zingen op 4 oktober. De tekst van het nummer werd geschreven door Don Black en de muziek komt van John Barry. Barry beschouwde The Man with the Golden Gun als één van zijn mindere werken. Oordeel vooral zelf maar:

Eén andere Bond-artiest

Shirley Bassey, Garbage en Lulu. Daar moeten we het dus mee doen, al is er nog een deelnemende artiest die twee Bond-nummers schreef. Chrissie Hynde staat straks ook op het podium. Zij is de zangeres van de band The Pretenders, de Amerikaans-Britse band die in 1987 twee nummers schreef voor The Living Daylights. Het nummer Where Has Everybody Gone is te horen als leitmotif voor de schurk Necros: het is te horen door zijn walkman. If There Was a Man is dan weer het liefdesthema en is naast de instrumentale versie ook te horen tijdens de aftiteling. Het is niet bekend welke van de twee nummers te horen zal zijn. Misschien zingt Chrissie Hynde ze wel allebei.

Naast deze oudgedienden uit de Bond-reeks staat er dus vooral veel jong Brits talent op het podium van de Royal Albert Hall. Naast Celeste zijn dat Becky Hill, Ella Eyre, Jamie Cullum, John Grant en Paloma Faith. Zij zullen dus de zware taak op zich moeten nemen om grote namen als Paul McCartney, Adele of Tina Turner te vervangen. De iconische liedjes zullen we vast wel horen, de iconische artiesten blijven thuis. Jammer maar helaas: naar Jaspers column werd niet geluisterd.

Live-opname en gitaar

Voor zij die er die avond niet live kunnen bijzijn, is er een goedmaker. Het hele concert zal worden opgenomen en is straks exclusief te bekijken via Amazon Prime. Wanneer het concert online verschijnt, is niet bekend gemaakt. De ticketverkoop van het evenement zal ten goede komen aan Nordoff Robbins Music Therapy en The BRIT Trust, twee liefdadigheidsinstellingen. Er zal ook een speciale gitaar, een Duesenberg, worden geveild. Deze gitaar bevat handtekeningen van producenten Michael G. Wilson en Barbara Broccoli, componist David Arnold en de deelnemende artiesten.

Naast de bekendmaking van alle artiesten werd ook een poster voorgesteld, met daarop het 007-logo en een muzieknoot. Het rood dat we zien is kenmerkend voor de Royal Albert Hall. Onderaan zien we twee verjaardagslogo’s: de Royal Albert Hall bestaat 150 jaar en James Bond viert uiteraard zijn zestigste verjaardag.

Naast The Sound of 007 in Concert verschijnt op James Bond Day ook de nieuwe muziekdocumentaire The Sound of 007, die ons meeneemt van het James Bond-thema in Dr. No (1962) tot het thema van Billie Eilish voor No Time to Die (2021). Ook verschijnt er een al eerder aangekondigde cd met daarop instrumentale versies van alle 25 titelnummers. Behalve muziek zijn er heel wat andere festiviteiten voor James Bond Day op 5 oktober: er is een veiling en er worden panels georganiseerd. Ook Ian Fleming Publications komt met een aankondiging.

Het bericht Nieuwe artiesten aangekondigd voor The Sound of 007 in Concert verscheen eerst op James Bond Nederland.

James Bond gaat in The Man with the Golden Gun (1974) op zoek naar wapensmid Lazar. Die bekent onder druk dat hij de gouden kogels voor Scaramanga maakt. Lazar verhandelt zijn kogels via het drijvende casino in Macau. Bond gaat met hem mee om te zien wie de kogels aanneemt. Lazar neemt plaats aan een sic bo-tafel en begint het dobbelspel te spelen. De setting is logisch: sic bo is ontstaan in de casino’s van Macau. Sic bo zou zoveel betekenen als ‘dobbelstenenpaar’, wat vreemd is, want je speelt het spel met 3 dobbelstenen. Een andere vertaling is mogelijk ‘kostbare dobbelstenen’. De spelers zitten aan een grote tafel, met daarop een veld van flikkerende lichtjes. In de film worden de dobbelstenen gerold onder een glazen beker.

Sic bo ziet er indrukwekkend uit, met die lampjes en bakjes. Maar eigenlijk is het spel heel simpel. Je plaatst je inzet op 1 van de vakjes op tafel, waar verschillende uitkomsten genoteerd staan. Vervolgens worden de dobbelstenen gerold, en naar gelang de waarschijnlijkheid van de uitkomst, krijg je meer of minder geld terug. Je kunt inzetten op even of oneven, maar ook op een dubbele of zelfs een tripel uitkomst: 2 of 3 keer hetzelfde aantal ogen. Het vaakst wordt er echter ingezet op ‘big’ of ‘small’. Bij een ‘small’ voorspel je dat de drie dobbelstenen samen een waarde zullen hebben tussen 4 en 10, bij een ‘big’ gok je op een totale score tussen 11 en 17. Wikipedia heeft een volledige tabel met mogelijke voorspellingen en hun waarschijnlijkheid, op de afbeelding hieronder zie je alle vakjes waar je op kan inzetten.

Sic bo versus craps

Sic bo is niet het eerste dobbelspel dat Bond tegenkomt. In Diamonds Are Forever (1971) waagt hij zich in een casino in Las Vegas aan craps. De spellen zijn eigenlijk niet helemaal te vergelijken. Bij craps kan je inzetten, en moet er soms eerst een bepaalde combinatie worden gerold voordat je inzet winst of verlies op kan leveren. Daarom speelt strategie bij craps ook nog een rol. Sic bo is echter puur geluk: elke inzet op het bord betekent ofwel directe winst, ofwel direct verlies. Je zou het systeem van inzetten dus meer kunnen vergelijken met roulette. Als iedereen heeft ingezet, wordt er een stolp over de glazen beker geplaatst. Vervolgens wordt er driemaal met de dobbelstenen onder de stolp gerold. Het belletje dat we in de film zien, kondigt aan dat er geen inzetten meer mogen plaatsvinden. De stolp wordt van de beker gehaald, en tot slot worden de winsten uitbetaald aan de spelers en de verliezen van tafel gehaald.

En hoe zit dat dan met die mandjes? Deze maken intrinsiek geen deel uit van sic bo. Ze zijn slechts een methode om inzetten en winsten te vervoeren en worden niet vaak gebruikt in casino’s, maar als ze worden gebruikt, is het gewoon een manier om meer spelers tegelijkertijd aan dezelfde tafel te ontvangen. In The Man With The Golden Gun is het een handige manier van Scaramanga om zijn gouden kogels te ontvangen. Lazar krijgt een mandje voor zijn neus gedropt, en haalt er het geld uit. Een sigarettenpakje met daarin de kogels stopt hij in de plaats. Het mandje wordt weer naar boven gehaald, en Andrea Anders neemt de kogels in ontvangst. Bond kijkt stiekem toe, en heeft zijn volgende connectie te pakken in zijn zoektocht naar Scaramanga. Hij verlaat prompt het casino.

De twee boten

Misschien heb je in het nieuws iets gelezen over een boot uit Hong Kong die gezonken is. Het Jumbo Floating Restaurant zonk tijdens het transport. In verschillende media in Nederland en België was te lezen dat de boot te zien was in The Man With The Golden Gun. Alleen: dat verhaal klopt helemaal niet. Het casino waar sic bo wordt gespeeld, bevindt zich dus in Macau, en is het Macau Floating Casino. James Bond bezoekt even later wel Hong Kong, maar gaat daar naar de Bottoms Up Club, en niet naar het Jumbo Floating Restaurant. De media heeft hier dus twee boten door elkaar gehaald. De website Friday Everyday meldt zelfs dat het Jumbo Floating Restaurant pas 2 jaar na The Man With The Golden Gun werd geopend.

Vandaar dus geen artikel over de gezonken boot, maar je weet nu wel hoe je sic bo moet spelen. Waag je een gokje dit weekend?

Het bericht Zo speel je Sic Bo: het merkwaardige gokspel uit TMWTGG verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het is niet alleen het laatste James Bond-verhaal wat verschijnt bij The Folio Society: het is ook het laatste James Bond-verhaal dat Ian Fleming schreef voor zijn dood. Ian Fleming begon met schrijven aan het verhaal in zijn huis op Jamaica: GoldenEye. Hij startte hiermee in januari 1964 en drie maanden later was het gereed. Maar qua gezondheid ging het slechter met de auteur en het boek is ook niet geschreven op de manier zoals hij altijd deed: dagelijks 2.000 woorden schrijven in de ochtend en later op de dag nog een keertje eraan werken.

Toen in maart het eerste deel naar zijn vaste editor ging was hij nog zeker niet tevreden. Het boek moest her en der echt nog wel herschreven worden vond hij. Zijn editor, William Plomer was het daar niet mee eens, maar Fleming had zich bedacht om in het voorjaar van 1965, als hij weer op Jamaica was, het verhaal te herzien. Maar dat is er nooit van gekomen. In augustus 1964, een aantal maanden na zijn terugkeer in Londen, overleed de auteur.

Uiteindelijk werd het manuscript door uitgever Jonathan Cape in 1965 uitgegeven. Dit nadat er een aantal mensen, waaronder Kingsley Amis, het verhaal nog eens hadden bekeken. De suggesties om aan te passen werden niet overgenomen en het boek is dan ook anders dan de andere James Bond-boeken van Ian Fleming.

The Folio Society

The Folio Society is in 1947 opgericht in Londen. Ze hebben als missie om literaire grootheden te eren door speciale edities op de markt te brengen. Eerder verschenen al edities van J.R.R. Tolkien, Oscar Wilde en Charles Darwin. Ze onderscheiden zich door het gebruik van lettertypen, illustraties, papier en de manier van binden. De eerder verschenen edities van The Folio Society werden in de Bond en literaire wereld met veel lof ontvangen. De ‘simpele’ omslagen van de boeken doen heel erg denken aan de eerste edities welke door Jonathan Cape werden uitgegeven. Dat de boeken verschijnen in een slipcase maakt het dat het een mooie, unieke verzameling is geworden. Het uitgeven van de boeken is een samenwerking met Ian Fleming Publications, de beheerder van het literaire nalatenschap van Ian Fleming.

Fay Dalton

De illustraties zijn wederom van de in Londen wonende Fay Dalton. Haar stijl kenmerkt zich vooral door de vintage look en past daarom helemaal in het plaatje van James Bond. In 2010 won zij de Pickled Ink Award for Illustration, een belangrijke prijs voor kunstenaars. Kenmerkend voor het werk van Dalton is de combinatie tussen traditionele teken- en schildermethodes en digitaal tekenen.

Eindoordeel

Zoals gezegd is dit het 12e James Bond-boek welke bij deze uitgever verschijnt. Het blijft een geweldig product om de kast te hebben staan. En ook deze keer heeft Fay Dalton weer mooie illustraties voor het boek getekend. Niet te veel en vooral genoeg ruimte om je eigen beeld van het verhaal te vormen. En de materialen die gebruikt zijn zorgen ervoor dat de boeken lang mooi blijven. Deze serie is echt een aanvulling voor elke James Bond-liefhebber. De prijs is wellicht aan de hoge kant met omgerekend € 45,–. Maar als je ziet wat je ervoor terug krijgt is dat het zeker waard.

Nu resten alleen nog de twee bundels met korte verhalen: For Your Eyes Only en Octopussy And The Living Daylights. Door The Folio Society zijn daar nog geen uitspraken over gedaan, maar ik geloof bijna niet dat ze die niet gaan uitgeven. Ik schat in dat we deze allebei volgend jaar kunnen gaan verwachten.

The Folio Society editie van Ian Fleming’s The Man with the Golden Gun, geillustreerd door Fay Dalton, is exclusief verkrijgbaar via  www.foliosociety.com/bond

Het bericht Boekrecensie: The Man With The Golden Gun verscheen eerst op James Bond Nederland.

On The Tracks: het begin

Het avontuur van On The Tracks Of 007 begon 25 jaar geleden. In het voorwoord laat Martijn Mulder weten dat dit hem meer plezier heeft gebracht dat hij ooit had kunnen bedenken. “Het bracht mij niet alleen op de mooiste plekken van de wereld, maar ook leerde ik heel veel mensen kennen waarvan ik sommige zelfs als mijn vrienden kan bestempelen”. Het eerste verhaal wat hij ooit schreef over het reizen naar James Bond-locaties ging over Azië.

In 1995 begon Martijn zijn hobby: het vinden van filmlocaties uit James Bond-films. Het internet stond in de kinderschoenen en alles Googelen was er nog niet bij. Hij startte zijn eigen website met de titel The James Bond Locations Page. Met informatie ui verschillende magazines, krantenartikelen en boeken. Zo kwam hij in contact met wijlen Dirk Kloosterboer. Hij was in 1995 of 1996 in Hong Kong en Thailand geweest. Ze hadden ondertussen ook zoveel informatie dat het idee ontstond om er een boek over uit te geven. Hun eerst verhaal werd Faces Of Asia, gebaseerd op informatie van de reis die Dirk had gemaakt. Het werd het begin van wat uiteindelijk het boek On The Tracks of 007 zou worden. Zelf reisde Martijn pas in 2005 naar het Verre Oosten.

Voor de uitgevers die we aanschreven hadden we een A5, met spiraal gebonden hand-out gemaakt van Faces Of Asia. Tussen de regels door witte vlakken gelaten, waar we foto’s tussen konden plakken. Het was het beste wat we toen konden. Nu kan ik er alleen maar om lachen.

Martijn Mulder

Faces Of Asia 2.0

Het oorspronkelijke verhaal van Faces Of Asia richtte zich op de steden Hong-Kong en Macau plus Thailand. Maar in de loop der jaren is er ook veel meer informatie gekomen over bijvoorbeeld de plaats waar de spiraalsprong met de AMC Hornet uit The Man With The Golden Gun (1974) heeft plaatsgevonden. In de “nieuwe” versie is dan ook besloten om alleen Thailand te beschrijven, waar een deel van The Man With The Golden Gun en Tomorrow Never Dies (1997) werden opgenomen.

On The Tracks of 007: Guide To Thailand

Het nieuwe boek valt op met de omslag. Net als het eerder verschenen boek over Japan is de omslag getekend door Jeff Marshall. Op de cover prijken Roger Moore en Pierce Brosnan en diverse scènes uit beide films.

Het boek bevat niet alleen heel veel informatie uit het oorspronkelijke Faces Of Asia, ook heeft Martijn informatie gekregen van diverse James Bond-fans die het land hebben bezocht. Veel nieuwe informatie en foto’s werden door Thomas Gleitsmann gedeeld. Hij vond vooral veel locaties uit de film Tomorrow Never Dies.

Het nieuwe boek heeft drie categorieën: Welcome To Thailand, Bangkok en Phang Nga Bay. Ook is er een duidelijk overzicht waar de diverse kaarten in het boek te vinden zijn. Vooral handig dus als je op reis gaat.

Welcome To Thailand

Het eerste hoofdstuk gaat over Thailand. Niet alleen James Bond staat centraal. Het boek begint met algemene informatie over het land, zoals het klimaat en de economie. Ook wordt er kort stilgestaan bij andere grote films die in het land werden opgenomen, zoals Good Morning, Vietnam (1987), Alexander (2004) en de negende film uit de Fast & Furious-reeks (2021). En zo rollen we in de James Bond-films die er werden opgenomen.

Bangkok

De Thaise hoofdstad met meer dan 8 miljoen inwoners was het decor voor veel scènes uit The Man With The Golden Gun. Zo werden er diverse scènes met Mary Goodnight in een hotel opgenomen en vinden we in Bangkok de karateschool van Hai Fat. Ook twee achtervolgingen uit de film werden er opgenomen: de bootachtervolging door de kanalen van de stad en de achtervolging met de AMC Hornet die eindigde met de beroemde spiraalsprong.

Phang Nga Bay

Het laatste gedeelte van het boek gaat over de locaties rondom de baai. Een bepaalt eiland werd wereldberoemd en later omgedoopt tot James Bond Island. Het is het eiland waar Francisco Scaramanga zijn basis heeft. In deze omgeving werden ook opnames gemaakt voor Tomorrow Never Dies, waarbij James Bond en Wai Lin achter de stealth boot van Carver aangingen.

Reisboek

De nieuwe uitgave van On The Tracks of 007 is wederom een echte reisgids. Elk onderdeel begint met een kaart waar locaties op staan aangegeven met een letter. Daarna lees je de informatie met beelden uit de film en hoe de locatie er nu uit ziet. De letters komen hierbij weer terug. Overzichtelijk met veel informatie. Een echte aanrader voor elke James Bond-liefhebber die er graag op uittrekt naar verre oorden waar 007 ook is geweest.

Voorwoord

Het voorwoord van On The Tracks of 007: Guide To Thailand is van Bond-girl Britt Ekland (Mary Goodnight in The Man With The Golden Gun). Ze verteld over het geweldige avontuur in Thailand en vooral de glamour van het filmmaken: van luxe hotels tot een hutje op een Thais eiland zonder goede voorzieningen.

Naast het originele boek van On The Tracks of 007 verscheen al eerder een special On the Tracks of 007: Guide To Japan. Naast de boeken organiseerde Martijn afgelopen decennia ook unieke groepsreizen naar de locaties van de James Bond-films, zoals de Aston Martin Tour (2013) en de Amsterdam Tour (2015). In 2017 ging een groep onder leiding van Martijn naar Japan ter viering van de 50e verjaardag van You Only Live Twice (1967). Dat was een groot succes dat vorig jaar hetzelfde werd gedaan voor de viering van 50 jaar On Her Majesty’s Secret Service (1969). Samen met James Bond George Lazenby ging de groep naar Portugal en Zwitserland, waar grote delen van de film werden opgenomen.

On The Tracks Of 007: Guide To Thailand bevat 136 pagina’s, honderden foto’s van achter de schermen en beelden van toen en van nu. Het boek komt in 2 verschillende edities: de gewone editie (€ 30,–) en een gelimiteerde gesigneerde editie (€ 50,–). De laatste editie heeft een oplage van 100 stuks en is gesigneerd door Britt Ekland. Bezoek de website voor meer informatie.

On The Tracks Will Return?

Het bericht On The Tracks Of 007: Guide To Thailand verscheen eerst op James Bond Nederland.

If you ever want to get rid of someone: The Man With The Golden Gun! Lulu zong er in 1973 over. Nu kan jij je Fransisco Scaramanga voelen met je eigen Golden Gun replica!

Mijn collega Daniël schreef er van de week al over. De marketing-machine van EON Productions draait al volop. Zo komt Funko met negen nieuwe Funko’s en verscheen het bericht dat er in de 007Store een nieuwe gouden pistool replica uit The Man With The Golden Gun is te reserveren!

De online winkel is nog niet echt scheutig met informatie. De voorverkoop begint op zondag 1 september. Het is nu alleen nog maar mogelijk om je gegevens achter te laten om op de hoogte te worden gehouden. Tja, daar moeten we het dus nu mee doen. Een replica waarvan amper iets bekend is. Voor de verzamelaar zal dit niet veel uitmaken, zeker omdat de kans groot is dat het door Factory Entertainment gemaakt gaat worden.

Replica nummer zoveel

Een replica? Is dat iets nieuws? Zeker niet! In 1994 kwam S.D. Studios voor het eerst met een replica van het gouden pistool op de proppen. Dit ter gelegenheid van de 20e verjaardag van de film The Man With The Golden Gun. Factory Entertainment presenteerde haar exemplaar in 2009. Ik heb het geluk gehad om beide versies van dichtbij te bekijken en moet zeggen dat de S.D. Studios-versie me meer aanspreekt. Het wapen glimt meer en is beter in goud afgewerkt.

S.D. Studios

Het gouden pistool van S.D. Studios is gebaseerd op het tweede prototype van het originele uit de film van 1974. Het eerste prototype beschikte over magneten die de verschillende onderdelen met elkaar verbond. Dat beviel blijkbaar niet en er werd voor een andere oplossing gekozen. Maar uit wat voor onderdelen bestaat het unieke vuurwapen van Francisco Scaramanga eigenlijk?

• Een pen
• Een aansteker
• Een sigarettenkoker
• Een manchetknoop

Het gouden pistool is niet het enige dat S.D. Studios rond James Bond heeft uitgebracht. Ze kwamen ook met de ademautomaat uit Thunderball en de pols dartpistool uit Moonraker. Van het gouden pistool zijn 2.500 exemplaren gemaakt, terwijl de bedoeling was rond de 7.500 stuks.  Tijdens het produceren van het gouden pistool zijn er nog een aantal verbeteringen aangebracht, waardoor er spraken is van een eerste en tweede serie. In de inzet een verschil tussen de twee versies. Wie destijds voor $ 675 het item kocht, kan nu rekenen op een waarde die ongeveer 5 tot 6 zo hoog ligt. Wegens licentieproblemen moest S.D. Studios vroegtijdig stoppen met zijn James Bond-props. Er lagen nog een paar mooie items in het vooruitzicht, zoals de hoed van Odd Job en de attachékoffer van Bond uit From Russia With Love.

Factory Entertainment

Precies 10 jaar geleden (de tijd gaat snel) kwam Factory Entertainment met de eerste James Bond replica’s op de markt. Ze hadden een exclusieve deal met EON Productions afgesloten en daar werd gebruik van gemaakt. Zo verscheen als eerst het gebit van Jaws (The Spy Who Loved Me en Moonraker), tarotkaarten uit Live And Let Die en het gouden pistool uit The Man With The Golden Gun. Later kwamen er nog replica’s bij: het GoldenEye-wapen uit de gelijknamige film en de Spectre-ring uit Thunderball. De items werden goed ontvangen en er verschenen nog meer items: laserpistool uit Moonraker en de ademset uit Thunderball en Die Another Day. Met de komst van Quantum of Solace werd de Q-pin eraan toegevoegd net als het tracking device uit Goldfinger.

De Golden Gun uit 2009

De nieuw aangekondigde gouden pistool wordt de tweede serie van Factory Entertainment en komst precies 10 jaar na de eerste serie. In 2008 verscheen de aankondiging van de eerste serie, die uiteindelijk in 2009 geleverd werd. Dit gouden pistool is voorzien van een 24-karaats gouden laag en is een rechtstreekse kopie van de originele. Het team van Factory Entertainment werd bijgestaan door een team van specialisten van EON Productions en mensen die bij de film en propdepartment destijds waren betrokken. Zo werd van de Art Department Bond veteranen Peter Lamont en Ron Quelch erbij gehaald. Beide zijn betrokken geweest bij vele James Bond-films vanaf de jaren ’60. Maar ook een team van EON Productions stond klaar met beeldmateriaal en originele tekeningen.

3D model

Voor het fabriceren van alle aparte onderdelen en dat alle onderdelen goed op elkaar passen, werd er een uitgebreid 3D model gemaakt welke tot in elk klein detail werd uitgewerkt. Vervolgens werden er diverse mallen en afgietsels gemaakt. Omdat het geheel zou worden voorzien van een goud laagje en het niet naar een keer in elkaar zetten eraf was, moest alles met grote precieze en vakkundigheid worden gedaan. Resultaat is dan ook een zeer hoogwaardig product die in geen enkele verzameling mag ontbreken!

Het bericht Nieuwe ‘Golden Gun’ replica aangekondigd! verscheen eerst op James Bond Nederland.

HBO Television staat bekend als het kwalitatief hoogstaandere alternatief voor Netflix. En het moet gezegd worden, TV-series als The Wire, Westworld, Sex & The City, True Detective, The Deuce en Game Of Thrones vinden gretig aftrek op Nederlandse TV en streaming services (In Nederland wordt al het HBO-materiaal uitgezonden door Ziggo GO).

Maar HBO maakt niet alleen series. De tak HBO Films brengt ook regelmatig zeer interessante TV-films uit. En ons viel natuurlijk de biopic My Dinner With Hervé op. Is deze biografie over Hervé Villechaize net zo’n succes als recente HBO biografie-films Behind The Candelabra en Game Change?

Een dynamische journalist als tegenwicht

Voor de Bond-fan is het natuurlijk uitkijken naar alle scènes die The Man With The Golden Gun behandelen. Ook wijlen Sir Roger Moore was in 2017 op Twitter erg benieuwd wie Bond zou gaan spelen. Deze details zijn leuk, maar hiervoor hoef je My Dinner With Hervé eigenlijk niet te kijken. De film gaat toch écht over Hervé’s gehele levensloop. HBO Films heeft dan ook alles uit de kast gehaald om zijn moeilijke leven in begrijpelijke, hapklare stukken te presenteren.

Vanuit het perspectief van het laatste grote interview dat de fictieve journalist Danny Tate had met Hervé Villechaize (gebaseerd op het leven van journalist/regisseur Sacha Gervasi), zien we hoe hij als jong kind tot aan z’n zelfmoord op 4 september 1993 omgaat met zijn primordiale dwerggroei.

Het helpt daarbij dat het karakter Danny Tate ietwat geromantiseerd is ten opzichte van Sacha Gervasi zelf. De Noord-Ierse acteur Jamie Dornan speelt namelijk een aan alcohol verslaafde Tate, waardoor ook hij te kampen heeft met de nodige strubbelingen in zijn carrière. Het zorgt aanvankelijk voor flink wat irritaties, en vooral veel onwil tussen Villechaize en Tate om nader tot elkaar te komen. Met behulp van flashbacks die teruggrijpen naar enkele van Hervé’s moeilijke momenten in z’n leven, en stevige, goed geschreven conversaties tussen het tweetal, bloeit er uiteindelijk tegen wil en dank alsnog een vriendschap op.

Een dramatische jeugd

Daarbij is het voor de Bond-fan interessant om te zien dat Hervé’s moeder tijdens de Britse première van The Man With The Golden Gun wegloopt. Uit schaamte zoals uiteindelijk blijkt. Vooral de zeer moeilijke relatie tussen Hervé en z’n ouders komt goed uit de verf. Moeder Evelyn Villechaize kon het erg moeilijk verkroppen dat zijn zoon primordiale dwerggroei had. Met als gevolg dat vader André alles in het werk stelde om met behulp van zeer pijnlijke operaties en infusen Hervé sneller te laten groeien. Overigens zonder succes.

De verstoorde jeugd van Villechaize draagt later bij aan veel mentale problemen die hij op de sets van The Man With The Golden Gun en Fantasy Island zal meemaken. Zo is bekend dat de acteur verslaafd was aan seks en erg neurotisch en narcistisch uit de hoek kon komen. Het vastlopen van liefdesrelaties, de ontwrichtende gevoelens van jaloezie ten overstaande van acteur Ricardo Montalbán (gespeeld door Andy Garcia) en de vele ruzies laten dat duidelijk zien. Toch mist er iets aan de vertolking door acteur Peter Dinklage. Aan z’n acteerprestatie zal het niet liggen -de helse pijnen en zware benauwdheidsaanvallen waar Villechaize onder leed- weet Dinklage perfect uit te beelden.

Goede Dinklage, maar niet steengoed

Nee, het zal voornamelijk Dinklage’s meer geaccepteerde dwerggroei zijn anno 2018. Zijn serieuze rollen in onder andere Game Of Thrones doen menigeen zijn kleine gestalte vergeten. Iets wat perfect past in de huidige geëmancipeerde #MeToo-wereld. En daar gaat het een beetje mis in zijn rolprent als Hervé Villechaize. Voeg daaraan toe een andere vorm van dwerggroei waaraan Dinklage lijdt, achondroplasie, en het geheel komt in de film soms wat geforceerd over.

Een interessant, maar geen onvergetelijk verhaal

Los van Dinklage’s rol in deze TV-film, leent het verhaal van Hervé Villechaize zich misschien ook net wat minder voor een verfilming dan bijvoorbeeld het verhaal omtrent presidentskandidaat John McCain en z’n keuze voor Sarah Palin als running mate (Game Change, 2012) en Michael Douglas’ natuurgetrouwe interpretatie van de zeer kleurrijke Liberace (Behind The Candelabra, 2013). Niet voor niets is ervoor gekozen om de rol van de interviewende journalist in My Dinner With Hervé veel interessanter te maken dan die in werkelijkheid was.

Toch blijft My Dinner With Hervé nog overeind staan. Het is geen meesterwerk uit de HBO-stal, maar weet met scherpe dialogen, stabiel acteerwerk en een standaardverhaal toch nog toe te werken naar een bevredigend einde. Een einde dat natuurlijk culmineert in de zeer dramatische zelfmoord van de zeer kleurrijke Hervé Jean-Pierre Villechaize, zoals hij voluit heette.

Het bericht Filmrecensie: My Dinner With Hervé verscheen eerst op James Bond Nederland.

En hierbij alvast een voorproefje van het James Bond-gedeelte uit de film. Villechaize vertolkte in 1974 de rol van Nick Nack in de film The Man With The Golden Gun. 

HBO Movies

De film werd gemaakt door HBO Movies onder leiding van schrijver en regisseur Sacha Gervasi. Het script van de film is gebaseerd op het leven van de kleine Fransman en de interviews die Gervasi vlak voor zijn dood in 1993 met hem had. Begin 2017 diende Gervasi het script in bij HBO en in mei van dat jaar werd het goedgekeurd. De opnames begonnen op 23 juni 2017. Op 4 oktober 2018 ging de film in Los Angeles in première.

Acteur Jamie Dornan, schrijver en regisseur Sacha Gervasi, acteur Peter Dinklage en directeur HBO Films Len Amato tijdens de première.

Cast

De rol van Hervé Villechaize wordt vertolkt door Peter Dinklage (X-Man, Game Of Thrones en Avenger). Andere belangrijke rollen in de films zijn weggelegd voor Jamie Dornan (Danny Tate), Andy Garcia (Ricardo Montalban), Mireille Enos (Kathy), Harriet Walter (Baskin), David Strathairn (Marty Rothstein), Mark Povinelly (Billy Barty), Wallace Langham (Aaron Spelling) en Michael Elwyn als Gore Vidal.

The Man With The Golden Gun

James Bond mag dus zeker niet ontbreken in deze film. De rol van James Bond wordt in de film vertolkt door acteur Mark Umbers. De manier van bewegen en zijn stem is een mooie ode aan wijlen Sir Roger Moore. De rol van Britt Ekland, Mary Goodnight in de film, is actrice Helena Mattson. Zij acteerde voornamelijk in bekende Amerikaanse televisieseries als NCIS, CSI, Two And A Half Man en Nikita. Acteur Doug Cox werd gecast als regisseur Guy Hamilton.

Kijken

HBO is sinds vorig jaar niet meer in Nederland verkrijgbaar. Behalve voor Ziggo abonnees met een uitgebreid pakket, die kunnen films en series van HBO gewoon blijven kijken. Meer info: www.ziggo.nl

Het bericht My Dinner With Hervé nu te zien! verscheen eerst op James Bond Nederland.

Nick Nack, deze kleine James Bond schurk spreekt bij de Bond liefhebber tot de verbeelding. Het hulpje van Francisco Scaramanga in The Man With The Golden Gun  (1974) werd gespeeld door Hervé Villechaize. De eerste beelden van een TV-film over zijn leven zijn nu online verschenen.

In My Dinner With Hervé ontmoeten we Hervé (Peter Dinklage, Tyrion Lannister uit Game Of Thrones), een klein markant mannetje met een gezonde en soms extreme lust voor vrouwen. Villechaize is de meest bekende persoon met dwerggroei ter wereld. Een journalist (Jamie Dornan, Fifty Shades films) krijgt de opdracht om hem te volgen.

Hervé beloofd de journalist om hem een bijzonder verhaal te vertellen. Het gaat om zijn deelname aan films als The Man With The Golden Gun en series als Fantasy Island. Dinklage heeft, zoals we in de teaser horen, het accent van de James Bond schurk goed onder de knie.

Naast Dinklage en Dornan schitteren Andy Garcia, Mireille Enos, Harriet Walter, Oona Chaplin, David Strathairn en Marty Rothstein in de TV-film. Garcia speelt de rol van Ricardo Montalbán, Hervé zijn tegenspeler in Fantasy Island.

Het script van My Dinner With Hervé is geschreven door Sacha Gervasi. Ze volgde hem langdurig in het jaar dat hij overleed.

Het leven van Hervé was er eentje van pieken en dalen. Hij had veel gezondheidsproblemen. Zo waren zijn organen van normale grote en dronk hij excessief. Uiteindelijk maakte Villechaize in 1993 op 50-jarige leeftijd een einde aan zijn leven.

In een eerder artikel haalde ik een aantal quotes van Sir Roger Moore aan die het leven van Hervé goed illustreren:

Hij was een klein mannetje en raakte me vaak aan. Dan zei ik tegen hem; raak me niet aan je bent ziek. Ik heb Hervé nooit bespot om zijn lengte maar hij was een seksmaniak. Hij had een niet natuurlijke lust naar vrouwen.

In Hong Kong ging hij de clubs met een zaklamp af, daar keurde hij vrouwen en riep hij; Jij niet, Jij wel. Ik vroeg hem hoeveel vrouwen hij tijdens de opnames in het Verre Oosten had gehad. Hij antwoordde dat het er 35 waren!

My Dinner With Hervé is op 20 oktober bij HBO te zien. Of de TV-film ook bij de Nederlandse streamingsdienst te zien is, is helaas niet bekend.

Het bericht Eerste beelden My Dinner With Hervé verscheen eerst op James Bond Nederland.