Voor James Bond-fans die graag in stijl reizen, is Globe-Trotter al sinds Skyfall (2012) een vertrouwde naam. Het Britse merk combineert traditioneel vakmanschap met een ontwerp dat moeiteloos past bij de wereld van 007. Met de nieuwe Casino Royale-collectie staat een van de belangrijkste films uit de moderne Bond-geschiedenis centraal: de eerste film met Daniel Craig als James Bond, die in 2006 in première ging.

De collectie bestaat uit twee gelimiteerde handbagagekoffers, een attachékoffer en diverse kleinere reisaccessoires. De ontwerpen zijn geïnspireerd op de vormgeving van de title sequence van Casino Royale, waarin het kaartspel en de confrontatie tussen Bond en Le Chiffre een centrale rol spelen.

Een bijzondere lancering in Burlington Arcade

De introductie van de collectie werd gevierd met een speciaal lanceringsevenement in de Burlington Arcade in Londen, ter gelegenheid van James Bond Day. Globe-Trotter ontving hiervoor genodigden uit de Bond-gemeenschap en leden van de Britse fanclub, 007GB.

De avond stond in het teken van reizen, avontuur en het vakmanschap waarvoor Globe-Trotter bekendstaat. Tijdens een champagne-receptie konden de aanwezigen kennismaken met de nieuwe jubileumcollectie. De winkelmanager gaf daarbij een toelichting over de ontwerpen en de verwijzingen naar Casino Royale.

Ook voor JBN was het een mooie gelegenheid om de nieuwe collectie van dichtbij te bekijken en de sfeer van deze bijzondere avond te ervaren.

Twee gelimiteerde handbagagekoffers

Het middelpunt van de collectie wordt gevormd door twee 20-inch handbagagekoffers. Beide uitvoeringen zijn gelimiteerd tot slechts honderd exemplaren, die individueel zijn genummerd.

De eerste uitvoering, Black & Grey, heeft een zwarte romp van het kenmerkende vulcanised fibreboard van Globe-Trotter. Zwart en grafietgrijs leer, nikkelkleurig beslag en contrasterend wit stiksel geven de koffer een ingetogen uitstraling. De verwijzingen naar Casino Royale zitten vooral in de details. Zo zijn de bevestigingspunten van de riemen voorzien van ingegraveerde schoppensymbolen en zorgen subtiele rode accenten voor een extra kleurcontrast.

De tweede uitvoering, Black & Ivory, combineert eveneens een zwarte romp met leren details, maar kiest voor ivoorkleurige accenten. Hierdoor ontstaat een uitgesprokener contrast.

Op de riemen is de winnende pokerhand van James Bond verwerkt: vijf opeenvolgende kaarten van vier tot en met acht. Het detail verwijst naar de beslissende pokerscène in het casino van Montenegro, waarin Bond het opneemt tegen Le Chiffre. In plaats van de hand simpelweg op de koffer af te drukken, heeft Globe-Trotter deze daadwerkelijk in de riemen verwerkt.

Ook het interieur is voorzien van verwijzingen naar de film. Patronen uit de openingstitels en de verschillende kaartkleuren vormen de inspiratie voor de binnenbekleding. Door de collectie heen keren bovendien details terug die verwijzen naar pokerfiches, Bonds winnende hand en Vesper Lynd.

Van attaché tot horlogekoffer

Naast de twee handbagagekoffers omvat de collectie een 14-inch attachékoffer. Deze is uitgevoerd in zwart vulcanised fibreboard, met contrasterende leren details, nikkelkleurig beslag en rode accenten. Het ontwerp sluit daarmee aan op de rest van de collectie, zonder de klassieke uitstraling van de Attaché uit het oog te verliezen.

Een opvallend onderdeel is de speciale Casino Royale-horlogekoffer. Deze biedt ruimte aan maximaal zes horloges. Bij het openen van de zwarte koffer komen zes rode horlogekussens tevoorschijn. De binnenzijde van het deksel is versierd met een patroon dat is geïnspireerd op de kaartkleuren en grafische elementen uit de openingstitels van Casino Royale.

Voor wie zijn bagage graag georganiseerd houdt, zijn er daarnaast drie modulaire packing cubes van waterbestendig, geborsteld nylon. De cubes combineren praktisch gebruiksgemak met patronen die eveneens teruggrijpen op de openingstitels van de film.

De collectie wordt gecompleteerd door kleinere reisaccessoires, waaronder een paspoorthouder, een kaarthouder en bagagelabels. De accessoires volgen hetzelfde kleurenpalet van zwart, ivoor, grijs en rood. Ook hier zijn herkenbare elementen uit Casino Royale verwerkt, zoals de pokerfiches en verwijzingen naar Vesper.

Globe-Trotter en James Bond: een lange relatie

De nieuwe collectie is het volgende hoofdstuk in de relatie tussen Globe-Trotter en James Bond. De eerste samenwerking met een Bond-film kwam tot stand voor Skyfall (2012). Het was Bond-acteur Daniel Craig die het merk aandroeg. In die film gebruikt huurmoordenaar Patrice een bijzondere zwarte Stabilist-koffer tijdens de gebeurtenissen in Shanghai. Wat aanvankelijk een gewone aktetas lijkt, blijkt een ingenieus onderdeel van zijn uitrusting. Patrice gebruikt de koffer voor de onderdelen van zijn sluipschuttersgeweer en een glassnijder.

Voor Spectre (2015) keerde Globe-Trotter terug, ditmaal met bagage die daadwerkelijk door Bond zelf wordt gebruikt. Wanneer Bond en Madeleine Swann naar de Marokkaanse woestijn reizen, hebben ze een bruine Globe-Trotter Original-koffer bij zich.

Ook in No Time to Die (2021) zijn verschillende koffers van het merk te zien. Wanneer Bond en Madeleine aankomen bij hun hotel in Matera, wordt hun bagage uit de Aston Martin DB5 gehaald. Daaronder bevinden zich twee groene koffers van vulcanised fibreboard en een opvallende koffer van koolstofvezel. Deze groene koffer behoort volgens de storemanager tot de bestverkochte producten van het Britse merk.

De filmoptredens vormden de basis voor een uitgebreide reeks speciale uitgaven. Globe-Trotter bracht collecties uit die waren geïnspireerd op onder meer Skyfall, Spectre en No Time to Die, maar ook op klassiekers als Dr. No (1962), Goldfinger (1964), Thunderball (1965) en Octopussy (1983). In 2024 introduceerde het merk bovendien zijn eerste permanente 007-collectie. Deze bestaat uit grijze handbagage- en ruimbagagekoffers en een attachékoffer met een voering geïnspireerd op de iconische loop van een pistool, aangevuld met leren accessoires die verwijzen naar James Bond.

Met de nieuwe Casino Royale-collectie krijgt die samenwerking opnieuw een vervolg. Ditmaal staat het twintigjarig jubileum van Daniel Craigs eerste Bond-film centraal, vertaald naar reisbagage waarin de wereld van 007 op subtiele wijze samenkomt met het traditionele vakmanschap van Globe-Trotter.

De Globe-Trotter x 007 Casino Royale-collectie is sinds 5 oktober 2026 verkrijgbaar via Globe-Trotter.

Een bijzondere avond in Londen

Voor mij was de uitnodiging voor het lanceringsevenement een mooie afsluiting van mijn weekend in Londen. Dankzij Mark Wooldridge kreeg ik de gelegenheid om bij deze bijzondere bijeenkomst aanwezig te zijn. Dergelijke uitnodigingen zijn voor mij en voor JBN zeker niet vanzelfsprekend. Juist daarom waardeer ik het enorm dat we bij dit soort gelegenheden betrokken worden.

Mijn dank gaat dan ook uit naar Mark Wooldridge, Globe-Trotter en de betrokkenen van 007GB voor de gastvrijheid en de gezellige avond in Burlington Arcade. Het was mooi om de nieuwe collectie van dichtbij te ontdekken en tegelijkertijd andere liefhebbers uit de Bond-gemeenschap te ontmoeten.

Ook speciale dank aan Bond-kenner en goede vriend Ajay Chowdhury voor het laten voelen van Londen als een tweede thuis. Orbis non sufficit.

• Op twee na laatste foto: Pete Brooker, Kathryn Vinclaire en Gosse
• Voorlaatste foto: Pete Brooker, Ciaran Brown en Gosse

Het bericht Globe-Trotter viert twintig jaar Casino Royale met nieuwe 007-collectie verscheen eerst op James Bond Nederland.

Wie aan Ian Fleming denkt, denkt aan James Bond, Jamaica, casino’s en een stijlvolle gentleman met een vlotte pen. Maar Fleming was bovenal een schrijver met discipline. Die eigenschap vormt het uitgangspunt voor deze bijzondere samenwerking tussen Ian Fleming Estate en de Britse pennenmaker Yard-O-Led. De handgemaakte vulpen van sterling zilver heeft een ingebouwd uurwerk en wordt geleverd in een luxe cassette met een speciale editie van Casino Royale, speelkaarten, een leren etui en bloedrode inkt met de geur van buskruit.

De set werd op 1 oktober gepresenteerd tijdens een evenement in de Londense Piccadilly Arcade. De historische, overdekte winkelgalerij was voor de gelegenheid volledig aangekleed in de sfeer van Casino Royale, met decoraties die verwezen naar het casino en de wereld van James Bond.

Een horloge in de dop

Ian Fleming hield van regelmaat. Vanaf 1953 schreef hij ieder jaar een boek, wat uiteindelijk resulteerde in twaalf James Bond-romans en twee verhalenbundels. In een interview met Playboy vertelde hij dat hij dagelijks van 9.30 tot 12.30 uur schreef en ’s avonds nog een uur werkte. Na afloop nummerde hij de pagina’s en borg hij ze op in een map. Zijn werkdag draaide om vier uur geconcentreerd schrijven.

Fleming gebruikte voornamelijk een typemachine. Voor het voltooien van zijn eerste Bond-roman beloonde hij zichzelf met een gouden exemplaar. Toch past een schrijfinstrument met een ingebouwd uurwerk goed bij zijn gedisciplineerde werkwijze. Voor inspiratie vonden de ontwerpers in het archief van Yard-O-Led een potlood uit de jaren twintig met een ingebouwde miniatuurklok. Dat historische ontwerp vormde het vertrekpunt voor de nieuwe pen.

De eigenaren konden putten uit hun ervaring met horlogemerk Bremont. Samen met de Zwitserse uurwerkproducent ETA SA ontwikkelden zij een fijn quartz-uurwerk dat in de dop past. De wijzerplaat heeft een diameter van elf millimeter en is vervaardigd in de werkplaats van Yard-O-Led in Birmingham. Blauwstalen wijzers zorgen voor een goede afleesbaarheid. Een speciaal ontwikkelde corrector aan de zijkant maakt het mogelijk de wijzers elektronisch te verzetten, zonder dat een traditionele kroon het elegante ontwerp verstoort.

72 fijne strepen en een Jamaicaanse vogel

De pen is vervaardigd uit sterling zilver. De dop en houder zijn met de hand voorzien van 72 fijne, parallelle lijnen, een verwijzing naar de krijtstreeppakken die passen bij de verzorgde stijl van Fleming en zijn beroemdste creatie. Op de zilveren grip zijn klaveren, schoppen, harten en ruiten gegraveerd, als verwijzing naar Casino Royale en de confrontatie tussen Bond en Le Chiffre aan de speeltafel.

Aan de onderzijde prijkt een gouden afbeelding van de Jamaicaanse doctor bird, een kolibriesoort die Fleming bijzonder bewonderde. In zijn verhalenbundel For Your Eyes Only (1960) omschreef hij de vogel als de mooiste van Jamaica, en volgens sommigen zelfs als de mooiste ter wereld. De vulpen wordt gecompleteerd door een penpunt van achttienkaraats witgoud. Wie liever zonder vulpeninkt schrijft, kan kiezen voor de rollerballuitvoering.

Een bijzondere editie van Casino Royale

De pen wordt gepresenteerd in een rood-zwarte cassette die aansluit bij de sfeer van een casino. Naast het schrijfinstrument bevat de set een zwart leren etui en een speciale editie van Casino Royale, ontworpen en gedrukt in samenwerking met Ian Fleming Publications. Het boek is speciaal voor deze samenwerking gemaakt en vormt samen met de pen een eerbetoon aan het literaire begin van James Bond.

Ook een speciaal ontworpen pak speelkaarten ontbreekt niet. Het opvallendste accessoire is een flesje bloedrode inkt dat tijdens het schrijven een geur van buskruit verspreidt. Daarmee gaat Yard-O-Led verder dan alleen een luxe schrijfinstrument: de verpakking, accessoires en geur dragen allemaal bij aan de Bond-beleving. De ontwikkeling van de collectie nam twee jaar in beslag.

Slechts 506 exemplaren

Van zowel de vulpen als de rollerball worden slechts 253 exemplaren gemaakt. Het aantal verwijst naar 13 april 1953, de publicatiedatum van Casino Royale. De vulpen kost 4.750 Britse pond; de rollerball is verkrijgbaar voor 4.450 pond.

Met deze eerste samenwerking brengen Yard-O-Led en de Ian Fleming Estate een eerbetoon aan de schrijver en de wereld die hij creëerde. De combinatie van zilver, goud, horlogetechniek en verwijzingen naar Casino Royale maakt de set tot een bijzonder verzamelobject.

Of Fleming zelf met deze pen zijn volgende Bond-avontuur zou hebben geschreven, valt te betwijfelen. Zijn gouden typemachine bleef immers jarenlang zijn favoriete instrument. Wellicht een kattebel voor zijn vrouw, Ann? Het ingebouwde uurwerk had ongetwijfeld gepast bij zijn nauwgezette werkwijze. En mocht de inspiratie even wegvallen, dan is er altijd nog de bloedrode inkt met de geur van buskruit. Helemaal in de geest van 007.

Meer informatie

• Casino Royale-vulpen
• Casino Royale-rollerball
• Yard-O-Led-website

Het evenement in Piccadilly Arcade

Veel dank aan Ian Fleming Estate en Yard-O-Led voor de uitnodiging aan James Bond Nederland. Het blijft bijzonder om bij dit soort gelegenheden aanwezig te mogen zijn. Namens JBN kan ik zeggen dat ik als Bond-liefhebber enorm heb genoten van de onthulling en de gezellige avond.

Ook speciale dank aan Bond-kenner en goede vriend Ajay Chowdhury voor het laten voelen van Londen als een tweede thuis. Orbis non sufficit.

• Laatste foto: David Lowbridge-Ellis MBE en Gosse tijdens de presentatie

Het bericht Yard-O-Led brengt eerbetoon aan Ian Fleming met exclusieve Casino Royale-pen verscheen eerst op James Bond Nederland.

All In is het nieuwste James Bond-boek

Hoewel we vandaag de verjaardag van de James Bond-films vieren, springt de literaire poot van Bond al een aantal jaar mee op de verjaardags-kar. Dit jaar is dat niet anders: Ian Fleming Publications kondigt een novelle aan, getiteld All In. All In werd geschreven door auteur en historicus Dan Jones (De Essex Dogs-trilogie, Henry V) en verschijnt op 3 december in een hardcover-uitgave exclusief op ianflemingshop.com. Een audioboek- en e-boek-versie zullen ook verschijnen. Het is dit jaar 70 jaar geleden dat Ian Fleming Diamonds are Forever uitbracht in 1956, en All In is dan ook schatplichtig aan de Fleming-roman. Bond moet een van de kostbaarste stenen ter wereld zien te lokaliseren in Ceylon (het huidige Sri Lanka), samen met diamantensmokkelaarster Tiffany Case.

Ceylon, 1954.

De Britten vertrekken. Het is zes jaar geleden dat Ceylon, land van de meest kostbare edelstenen ter wereld, werd losgemaakt van het Britse Rijk. De forten en de officiersvertrekken op het eiland worden leeggemaakt.

Maar James Bond reist in de tegenovergestelde richting. 007 is bezig aan een missie om een van de kostbaarste edelstenen op aarde op te sporen. En hij heeft niet veel tijd om dat te doen. Bond wordt meegelokt in een dodelijk spel in de koele bergen van Kandy naar de donkerste diepten van de oceaanbodem, waar hij merkt dat de inzet hoger is dan enkel edelstenen.

Om hier levend uit te komen, zal hij moeten gokken op alles. Het is All In – of niets.

Synopsis All In

Omega presenteert twee horloges: James Bond en SPECTRE

Dat Omega iets zou doen op James Bond Day 2026, daar kon je je klok op gelijk zetten. De afgelopen dagen gaf de Zwitserse horlogemaker een aantal hints op zijn website, met onder andere een SPECTRE-octopus zoals we die kennen uit het nieuwe logo voor de organisatie sinds de film Spectre (2015). Nu wordt duidelijk wat er aan de hand is: Omega brengt niet één, maar twee horloges uit, allebei een Seamaster Diver 300M. Op de website kan je kiezen tussen 007 of SPECTRE. Welke past er bij jou?

Beide horloges zijn gemaakt in de typische marine-traditie van de laatste Bond-klokjes. Met lichtgevende wijzers en cijfers kan je tot 300 meter diepte nog perfect zien hoe laat het is. De James Bond-editie kent blauwe golfjes op de wijzerplaat, helemaal in thema. De gun barrel en het gekende 007-logo staan achterop het horloge, uitgevoerd in roestvrij staal.

Maar het is het SPECTRE-horloge dat de show steelt. De wijzerplaat is inktzwart, en ook de ring aan de buitenkant is pikzwart. De zwarte SPECTRE-octopus siert de achterkant en het woordmerk ‘SPECTRE’ staat daaronder te lezen. De bandjes van beide horloges zijn uitgevoerd in een fijn mesh van staal.

Dit jaar dus geen flamboyante Bond-Seamasters, maar iets wat subtieler is. Enkel de achterkant van beide Seamaster Divers verraadt dat we hier met James Bond te maken hebben. De kostprijs van beide horloges is 8.500 euro.

Globe-Trotter viert 20 jaar Casino Royale

Dit jaar is het 20 jaar geleden dat Casino Royale in de bioscopen verscheen. In de Amerikaanse en in sommige regionale Britse bioscopen wordt de film opnieuw vertoond, terwijl wij in Nederland en België op onze honger blijven zitten. Gelukkig brengt Globe-Trotter het casino-vertier wat dichter bij huis, met koffers, tassen en bag charms met Casino Royale-motieven.

Er zijn grote trolley-koffers, een koffertje voor je dure Bond-horloges, tasjes waar je je hemden netjes in kunt opbergen en leuke leren charms om je Bond-flair te laten zien. De motieven aan de binnenkant van de koffers zijn geïnspireerd op de animaties uit de title sequence, terwijl de buitenkant een wat neutralere zwarte lederen look heeft.

Op de grootste koffer staat op de buitenkant wel een royal flush afgedrukt, van schoppen 4 naar schoppen 8. Het is Bonds winnende hand in de film. Een speciaal koffertje is dat voor je horloge. Met een prachtige zwarte binnenkant met de kaartmotieven uit de film, rode kussentjes en het Casino Royale-logo zitten je Omega’s veilig opgeborgen. Een stevig slot is daarbij geen overbodige luxe. De twee grote rolkoffers kosten 3.345 en 3.245 euro, de horlogekoffer 2.295 euro. Packing cubes zijn er vanaf 145 euro, de leren charms kosten 175 euro.

Meer over de koffers van Globe-Trotter vind je in onze Instagram-post door onze reporter ter plaatse, Gosse.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door James Bond Nederland (@jamesbondnl)

De pen van Yard-O-Led

Wat ook al op onze sociale media viel te bekijken is de nieuwe vulpen van het Britse luxemerk Yard-O-Led. Gosse was aanwezig bij de lancering, en zag dat de pen daadwerkelijk scherper is dan het zwaard. De pen, uitgevoerd in zilver, bevat 72 pinstripe-lijnen als eerbetoon aan Bonds geestelijk vader, Ian Fleming.

De zilveren greep is dan weer gedecoreerd met speelkaarten terwijl je bovenop de basis een gouden wimpelstaartkolibrie vindt, het logo dat door Ian Fleming Publications gebruikt wordt. In For Your Eyes Only (1960) noemde Fleming die kolibrie “de mooiste vogel in Jamaica, en volgens sommigen de mooiste vogel ter wereld”. De luxe-pen kost omgerekend 5.714,95 euro en heeft een oplage van 253 stuks.

Meer Casino Royale door Turnbull & Asser

De Britse kleermaker Turnbull & Asser viert ook 20 jaar Casino Royale, en doet dat met iets bijzonders: een midnight-blauwe smoking. Turnbull & Asser was verantwoordelijk voor het hemd en het strikje van James Bond tijdens het pokertoernooi in de film, en verkocht al een tijdje reproducties van deze twee kledingstukken. Nu komt er dus een heel pak bij, pochetten, bretellen, en een nieuwe lichtblauwe strik. De smoking moet de sfeer van Casino Royale weergeven, want de zwarte smoking van Daniel Craig in de film werd door Brioni gemaakt. Toch is deze creatieve samenstelling van Turnbull & Asser zeker niet onaardig, met details van speelkaarten op de pochetten en een jasje van fluweel.

En verder…

Ook twee andere modemerken uit de Daniel Craig-era brengen speciale Casino Royale-producten uit. Crockett & Jones komt met een paar zwarte suède schoenen met goudgele 007-logo’s, terwijl N.Peal dan weer de zwarte cashmere-trui van Bond in Venetië heeft gereproduceerd. Zippo zet de festiviteiten in vuur en vlam met een speciale Casino Royale-aansteker. En dan is er nog IO Interactive, die ons vorige week al extra levels gaf voor de videogame First Light. Voor James Bond Day 2026 komt het met de aankondiging dat de muziek uit het spel op LP zal verschijnen. Wanneer, dat is voorlopig nog niet bekend.

Na al deze producten blijft er nog één grote vraag open: wat met Bond 26? Daar lijken we vandaag niet meer op te hoeven rekenen. De aanloop die Amazon MGM neemt, is wel een erg lange…

Het bericht James Bond Day 2026 geeft ons een boek, horloges, koffers en meer verscheen eerst op James Bond Nederland.

Hier en daar lees ik wel eens wat. Laatst nog een heel boek. Een boek dat ik eerst zelf had geschreven en daarna weer helemaal terug moest lezen om verbeteringen door te voeren. Ik ben er nu wel even klaar mee met dat boek, al kan ik het iedereen van harte aanbevelen. Ook ditmaal weer boordevol James Bond-referenties, terwijl het nergens over James Bond gaat.

Hier en daar lees ik dus wel eens wat. Zoals een opiniestukje over de liefde die de Broccoli’s hadden voor James Bond. Een liefde die een kolos als Amazon nooit op die manier kan uitdragen. Daarvoor is Amazon te groot en James Bond slechts een radartje.

Toch blijf ik erbij dat ook voor een techreus als Amazon James Bond een grote vis is. Zeker als je ziet welke mensen zich aan het project hebben verbonden; dit kán niet foutgaan, wil ik heel graag denken. En dat denk ik dan ook.

Wel een raar idee dat voor het eerst in de 65-jarige historie van de James Bond-films er geen Albert R. Broccoli meer bij de begintitels zal prijken. Een naam die stond voor kwaliteit met een hoog entertainmentgehalte. In plaats daarvan zal er een Amazon MGM-titel verschijnen. Zolang ze maar wegblijven van dat Prime-logo met dat zogenaamde lachebekje. Het is anders toch een beetje als een vijfsterrenmaaltijd in een McDonalds-verpakking.

En als die gunbarrel dan eindelijk sinds No Time to Die (2021) weer opent op het bioscoopscherm, dan is dat hele gedoe rond die overname verleden tijd en kunnen we ons heerlijk twee uur laten meevoeren door een nieuwe James Bond-film. Hoop ik. Zolang Jeff Bezos zijn blauwe busjes in de garage laat staan en als hij, álsjeblieft, zijn vrouw thuishoudt.

With all due respect; met een jongere James Bond is de rol voor Lauren Sanchez als mogelijke Bond-girl, godzijdank, wel uitgespeeld. Oké, omdat Jeff het niet kan laten: één klein rolletje voor zijn echtgenote als ‘anchor’, zoals ze in haar tien laatste filmrollen staat vermeld. Huw Edwards hoeven ze toch niet meer te bellen.

Over de liefde voor James Bond gesproken; dit was een liefde die vooral diep zat bij wijlen Cubby Broccoli, de godfather van de Bond-films. Dochter Barbara hield bovenal van haar vader. Ze vond het lullig voor die ouwe als zijn geesteskindje een stille dood zou sterven. Met gezonde tegenzin nam zij daarom de producententaak op zich en toen de vader zag dat het goed zat (zie GoldenEye, 1995), kon hij vredig zijn ogen sluiten.

Dat er meer was dan James Bond, heeft Barbara Broccoli nooit onder stoelen of banken gestoken. Zij wilde met alle geweld ook andere films maken. Verhalen die dichtbij haar stonden en verder van het publiek. Nou, dat is gelukt. Het is als de oude broccoliplantage: uit de grond gestampt door vader, die eerst als kneuterboertje het tij mee had en door een slimme positie in de markt zijn product van een gouden label kon voorzien. Toen hij begon na te denken over zijn opvolging, bleek de eerste lichting kinderen hun heil liever elders te zoeken, waarna de stiefzoon en de jongste dochter overbleven om de toko bijna als vanzelfsprekend draaiende te houden. Maar of zij net zoveel van broccoli hielden als hun vader…

De dochter hield zichzelf op de been door een nieuwe vrucht te zaaien. Deze ruwe bolster was háár compositie, compleet geoogst naar háár smaak. Ze hield van zijn mondgevoel, zijn geur, de manier waarop hij in de hand lag en eruit at. Het werd een regelrechte liefde voor dit bijproduct, terwijl de hartstocht voor het hoofdbestandsdeel waar haar vader een leven lang voor had gestreden, steeds verder op de achtergrond raakte.

Het zijn de nieuwe mensen achter het product waarop alle hoop nu is gevestigd. Daarmee zit het honderd procent snor. Zo’n Steven Knight, de man achter Peaky Blinders, ziet het als eervolle taak de Bond-vlag hoog te houden voor niemand minder dan voor koning en vaderland. Als rasechte Engelsman groeide hij op met James Bond; een liefde die hem met de paplepel werd ingegoten.

Denis Villeneuve, weliswaar een Canadees, maar ook hij werd in zijn jeugd geïnfecteerd door James Bond. Het is zijn eer te na een slechte film te maken, laat staan een slechte Bond-film. Tel daar zo dadelijk de jongen bij op die nooit durfde te dromen van de rol waarin hij is gecast. Een jongen die zich als tiener liet meevoeren door de avonturen van Sean Connery, Roger Moore en Pierce Brosnan. Eentje die de benadering van Timothy Dalton en Daniel Craig verstaat en de emotionele lading van George Lazenby waardeert. Ook hij zal ons niet laten vallen.

Wat geen liefde voor James Bond? Met het juiste team met de neuzen dezelfde kant op, is ook voor ons een schone taak weggegeld: wij mogen dit team niet laten vallen. Zo’n eerste Bond-film met een frisse kop is altijd extra spannend. De messen zullen geslepen zijn, de te vullen schoenen reuzengroot. Wij moeten als één blok achter het nieuwe product gaan staan. Dat zijn wij aan James Bond verplicht. Dat zijn wij verplicht aan Cubby Broccoli. Verplicht aan alles dat ons Bond-adepten maakt…

Noem me een dweper, een romanticus, een opportunist. Zij zijn de mensen die het moeten gaan doen. Wij zijn de mensen van wie zij het moeten hebben. 

Want als ik straks in Londen met een Union Jack… Oeps, praat ik toch bijna mijn mond voorbij. Secret mission…

Het bericht James Bond Day Column: Secret Mission verscheen eerst op James Bond Nederland.

De aanloop naar No Time to Die (2021) was lang. Aan het einde van Spectre (2015) reden James Bond en Madeline Swann na hun avonturen met Blofeld weg. Per Aston Martin DB5 natuurlijk. Bond zijn persoonlijke wagen die Q na de verwoesting van de bolide in Skyfall (2012) met liefde had gerestaureerd.

Ik zag Spectre voor het eerst met mijn beste maat Allard. Na de net beschreven scènes zei ik tegen hem, het is genoeg geweest. Bond is klaar, heeft de wereld gered en krijgt het meisje. De cirkel is rond. We weten nu wat Quantum is, waarom Le Chiffre, Dominic Greene en Silva met elkaar te maken hebben en nu heeft Craig zijn 007 rust.

Maar niets was minder waar. Begin 2016 werd project Bond 25 aangekondigd. Met Daniel Craig als James Bond, 007. Ik had er gemengde gevoelens over. Voor mij was het wel klaar. Tijd voor vers bloed. Maar het mocht niet zo zijn. Voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen Daniel Craig als 007. Hij heeft de franchise een fantastische richting opgeduwd. Eentje waar het echt om het personage James Bond ging. Eentje vol gevoel, emotie, bedrog en een onduidelijke dreiging. Dat was na twintig films waarin Bond het avontuur aanging, de schurk versloeg en het meisje kreeg een aangename verandering.

Mijn reactie op de film in 2021

Amsterdam, dinsdag 28 september 2021 tegen een uur of twaalf in de avond; Ik loop samen met Hayco vol ongeloof het Koninklijk Theater Tuschinski uit. Op de Reguliersbreestraat treffen we een al even verbaasde Jasper Hartog (onze columnist en brein achter bondblog.nl), Jort Kelder en Welmoed Sijtsema. “James Bond is dood toch?” vraagt Jort aan Jasper. We kijken elkaar allemaal vragend aan. Hoe gaat men dit oplossen? Is er wel een vervolg of is dit het einde van de franchise? Jasper en ik probeerden Jort uit te leggen dat dit het einde van Daniel Craig als James Bond betekende. Aan het einde van de aftiteling stond immers James Bond Will Return. En dat zinnetje gaf ons hoop en duidelijkheid. Maar zeker wisten we het natuurlijk niet.

No Time To Die blies me van mijn stoel. Ik heb na de laatste beelden van Madeline en Mathilde die in Bonds Aston Martin V8 Vantage reden zonder overdrijven een kwartier moeten bijkomen. Wat had ik zojuist gezien? Bond is dood! Hoe ga ik dit aan jullie als lezers en volgers op onze sociale media verkopen? Ik bedacht me al snel dat het me flink wat uitleg zou kosten. Bond kon niet dood, Bond overleefde alles. Laat hij zich nu dan opblazen en zo gemakkelijk chanteren? Dat laatste voelde echt zo. Bond met een dochter, laat me niet lachen dat is het domste wat hij kon doen. Ook al koos James er aan het einde van Spectre voor om zijn Walther aan de wilgen te hangen. Dacht hij nu echt dat al zijn vijanden hem zo gemakkelijk zouden vergeten? Elk land bespioneert elkaar. Elke veiligheidsdienst of misdaadsyndicaat waarmee Bond ooit te maken heeft gehad kent zijn naam.

Nee, ik wist niet wat ik van de film moest denken. Na die avond in Amsterdam niet en ook niet maanden erna. Wat ik wel weet is dat ik volop van de bijna vijfentwintig minuten durende pre title sequence genoot. Dat was al een film op zich. Eentje vol verrassingen en fantastisch uitgevoerde actie. Ook de scènes na het nummer van Billie Eilish konden me bekoren. De draai van de camera voordat de aanvalsploeg van Primo het laboratorium binnenvalt is prachtig. Het personage van Valdo Obruchev is minder. Waarom kiest men in film zo vaak voor een stuntelig iemand in een serieuze film? Moet dat de spanning breken?

De intenties van het personage zijn serieus, hij wil net als schurk Lyutsifer Safin de wereld vernietigen. Maar waarom Safin dit wil is me niet echt duidelijk geworden. We weten dat Blofeld zijn familie heeft vermoord. Dat hij SPECTRE omver wil werpen kan ik begrijpen. Maar moet de hele mensheid daar dan voor worden uitgeroeid? Voor mij is het doel van een personage wat zoveel impact op het verhaal heeft van groot belang. De film was het in 2021 net niet. Dat had ook zeker te maken met de dood van mijn held. Hoewel ik het gezien de keuze voor een serie films met een doorlopend verhaal wel kan begrijpen. Een serie die in 2006 met Casino Royale begon en in 2021 met No Time to Die eindigde.

Mijn visie op de film in 2026

Mijn leven is in de afgelopen vijf jaar flink veranderd, ik kende momenten van diep verdriet, verloor op een haar na mijn moeder, maakte een eigen gezondheidscrisis mee, verwelkomde een nichtje en een neefje en ruilde mijn trouwe benzineauto in voor een futuristisch elektrisch model. Ook James Bond beleefde een turbulente periode. Het trouwe EON Productions verkocht de rechten van de franchise aan het Amerikaanse Amazon MGM Studios. De creatieve rechten hielden ze wel. Zo kunnen de Broccoli’s nog wat invloed op het personage uitoefenen. Het waren in 1962 Albert Broccoli en Harry Saltzman die James Bond naar het witte doek brachten.

Het wachten op een eerste film van Amazon doen we nog altijd. Gaat men volgende week, op James Bond Day iets aankondigen? Twee weken geleden kwamen ze met een wereldwijde re-release van Casino Royale op de proppen. De film gaat komende maand weer in de bioscopen draaien. Op het moment hebben enkel de Amerikanen en Engelsen geluk. Hier in de Lage Landen is er bij wijze van spreken, nog geen blonde Bond in smoking gespot. We houden het voor je in de gaten. Maar of ik er nog in geloof weet ik zo net niet.

Terug naar No Time to Die in 2026. Is mijn mening over de film in vijf jaar veranderd? Niet echt. No Time to Die was een moetje. Ik heb de film na 2021 misschien nog een enkele keer gezien. Producent EON Productions wilde heel graag nog een film met Craig na Spectre. Al blijf ik erbij dat het verhaal rond de Craig Bond wel af was. Ik heb de film in 2021 een vijftal keer kort achter elkaar gezien. De film is in mijn mening veel te lang en heeft een aantal bijzondere momenten.

Als voorbeeld neem ik de achtervolging op Bond, Madeline en Mathilde in Noorwegen. Deze begint op zich goed, heeft er lekker de vaart in en kent een aantal gave momenten. Maar wanneer ze op de grote grasvlakte met de rivier aankomen is het meer een rijdende reclame voor Triumph en Land Rover. Begrijp me niet verkeerd, de stunts met de auto’s en motoren zijn gaaf. Maar er zit een in mijn ogen bizar slecht stukje cgi in. Op een gegeven moment komt een motor het beeld in. Deze ziet er zo nep uit en maakt een onnatuurlijke beweging. Ik heb het er na vijf jaar nog met vrienden over.

Even een zijspoortje; Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One (2023) heeft ook zo’n moment. Wanneer Ethan en Grace zich per politieauto en politiemotor door Rome een weg banen komt er een stadsbus in beeld. Die lijkt wel gecreëerd door een Intel Pentium 4 uit 2000. Dat is zowel Bond als M:I onwaardig. Zeker omdat de James Bond- en Mission: Impossible-franchises bekend staan om hun door mensen uitgevoerde stunts.

Dat neemt niet weg dat Daniel Craig er in No Time to Die vol voor gaat. Hij heeft het personage van James Bond volledig in de vingers. Van zijn humor moet hij het niet hebben. maar zijn emoties spatten van het scherm. Bond is aan het begin van de film gelukkig, wordt bedrogen en heeft Vesper na al die jaren nog niet losgelaten. Dat laat de kracht van het personage zien. De klasse waarmee Craig zijn Bond tot een menselijke held heeft gesmeed. Eentje waarvan Daniel Craig na de première van Casino Royale in Berlijn wist dat die zijn leven zou verliezen.

In 2013 kreeg EON Productions na een lange juridische strijd met Kevin McClory de rechten voor SPECTRE en Enrst Stavro Blofeld terug. De derde James Bond-film met Daniel Craig als 007 was toen net uit. EON aarzelde geen moment en bracht direct de kip met de gouden eieren in stelling. Hun nieuwste project zou Spectre heten en de aartsvijand van James Bond kwam terug. Ze kozen voor de Oostenrijkse acteur Christoph Waltz. Een prima keuze wat mij betreft. Helaas was SPECTRE en daarmee het karakter geen lang leven beschoren. In No Time to Die werden de misdaadorganisatie en het karakter bot de afgrond ingeduwd. Ik kan er met mijn hoofd na vijf jaar nog steeds niet bij.

Een persoonlijk hoogtepunt in No Time to Die is het personage van Paloma. De Cubaanse actrice Ana de Armas is geknipt voor de rol van de chaotische agente. Helaas is ze maar kort te zien. Ze had dan ook maar twee weken training gehad.

Ik hoop dat producenten David Heyman en Amy Pascal de franchise met succes nieuw leven inblazen. Aan regisseur Denis Villeneuve zal het zeker niet liggen. Hij regisseerde drie Dune-films en deze kaskrakers wisten en groot publiek te trekken. Ook scenarioschrijver Steven Knight, van Peaky Blinders, weet wat hij doet. Nu is het wachten op nieuws. Ons geduld wordt op de proef gesteld. Maar één ding weten we zeker, James Bond will return.

Het bericht Is mijn mening over ‘No Time to Die’ na vijf jaar nog onveranderd? verscheen eerst op James Bond Nederland.

King Zero is een mysterieus boek: over de inhoud weten we niet veel. De beknopte synopsis geeft een gevoel van dreiging en geeft alvast het startpunt van het verhaal: een moord. Verder weten we dat het boek zich na alle Ian Fleming-boeken afspeelt. James Bond komt oog in oog met een schurk die zijn gelijke niet kent, vertelt de flaptekst.

Le Chiffre. Dr No. Goldfinger. James Bond heeft het tegen hen allemaal opgenomen. Maar de wereld verandert, en zelfs 007 heeft geen idee wat hem te wachten staat…

Het begint met een vermoorde agent in de Saoedische woestijn. Alleen een verrader kon over de kennis beschikken die nodig was om hem uit te schakelen. Maar zelfs James Bond kan niet vermoeden welk geheim zo belangrijk was dat men bereid was ervoor te moorden. Terwijl Bond het spoor over de hele wereld volgt, beseft hij niet dat het aftellen al is begonnen. En in de schaduw houdt zich een man schuil die over meer macht beschikt dan Bond zich ooit had kunnen voorstellen.

Bereid je voor op een schurk zoals je die nog nooit hebt gezien. Bereid je voor op King Zero.

Lovende recensies

Verschillende Britse media hebben King Zero al gelezen en konden het mysterie ontrafelen. De pers is lovend. “Charlie Higson weet wel iets van hoe je een goede 007 neerzet. Fans kunnen gerust zijn: King Zero zit vol met gevaar en sensuele femme fatales, met seks en aanvaringen met haaien – zelfs een streepje horror”, schrijft The Times. Barry Forshaw van The Financial Times schrijft dan weer dat “we kunnen gerust stellen dat King Zero onmiskenbaar tot de top van de 007-reeks behoort: een kleurrijk en knap geconstrueerd avontuur voor een moderne Bond, dat tegelijkertijd op slimme wijze traditionele elementen van de franchise verwerkt”.

Ook collega-auteurs zijn enthousiast. Misdaadschrijver M.W. Craven heeft het over een moderne Bond die zijn muziek via Spotify luistert, maar tegelijk is King Zero “gewelddadig, stijlvol en op angstaanjagende wijze plausibel”. Craven looft de schurk die Higson heeft gecreëerd, die volgens hem naast Goldfinger, Dr. No en Hugo Drax kan staan. William Boyd, die eerder het Bond-boek Solo schreef, heeft het over een “scherp inzicht in wat het Bond-universum doet kloppen”.

“Lastige balanceeract”

Binnen de Bond-community is er eveneens veel positivisme. David Lowbridge-Ellis van Licence to Queer merkt op dat Higson Bond stevig in de huidige wereld neerzet, in hetzelfde universum als zijn eerdere Bond-boek On His Majesty’s Secret Service (2023). Higson gaat daarbij de controverse en de huidige geopolitieke situatie niet uit de weg. “Het is een lastige balanceeract”, zegt Lowbridge-Ellis, “maar Higson speelt het klaar, tot en met de emotioneel volwassen finale”.

Bond-YouTuber Calvin Dyson bemerkt dat Higson “niet wegkijkt van geweld en gruwelijke details”. “Er is zoveel uit Fleming geplukt en in het heden gezet”, vertelt hij. Dyson meent dat het midden van het boek wat inzakt en dat er in dat stuk iets teveel dialoog zit, maar over het algemeen vindt hij “dat er veel interessante personages, goede humor, intense actie, gewelddadigheid, seks, sadisme, dood en schoonheid is. Het vervult alle basisprincipes van wat je wil van een Bond-verhaal”. Tot slot doet Bond-acteur George Lazenby nog een duit in het zakje: “Charlie Higsons 007 is terug in dienst van Zijne Majesteit in King Zero. Als iemand die daar wel iets vanaf weet, is het een spannend boek”.

Ook als audioboek

Higson weet zijn Bond vorm te geven na On His Majesty’s Secret Service. De literaire Bond kent inmiddels verschillende gedaantes: Higsons Bond is compleet anders dan Bond uit de Double O-trilogie van Kim Sherwood. Volgens Lowbridge-Ellis is het een goede blauwdruk voor de uitdaging die scenarist Steven Knight aangaat: Knight moet immers de filmreeks een nieuw tijdperk binnen loodsen. Op Bond 26 is het nog even wachten, maar ondertussen is er met King Zero een verhaal dat meer is dan enkel een zoethoudertje tot de volgende film.

King Zero is verkrijgbaar via onder andere ianflemingshop.com, uitgeverij Penguin Books en Amazon. Het boek is verschenen in hardcover, paperback, als e-boek en als audioboek. De Britse (stem)acteur Peter Serafinowicz leest de roman voor. Over een Nederlandse verschijningsdatum of een vertaling is op dit moment nog niets bekend.

Het bericht Mysterieus Bond-boek King Zero nu verkrijgbaar verscheen eerst op James Bond Nederland.

Begin november 2019 was Gosse samen met Jorrit op uitnodiging van James Bond Club Deutschland in Frankfurt. Het was Gosses eerste reis voor James Bond Nederland. Een die hij door de ontmoeting met John Glen niet snel zal vergeten.

In 2019 bestond Licence to Kill (1989) dertig jaar. Dat moest natuurlijk in stijl worden gevierd. James Bond Club Deutschland, in 2019 nog geleid door Andreas Pott, Wolfgang Thürauf en Benjamin Lind wist wel hoe. Ze nodigden John Glen in Frankfurt uit. Hij is regisseur van vijf James Bond-films. Andreas en Wolfgang zijn helaas niet meer onder ons, maar ik weet zeker dat ze samen met Sean en Roger toekijken.

Origineel artikel 7 november 2019: Licence To Kill 30 jaar: JBN naar Duitsland

Na twaalf jaar en zeven films nam het grote publiek afscheid van Roger Moore. Al bijna werd Pierce Brosnan aangekondigd als opvolger, maar dit ging niet door. De producenten van Remington Steele besloten op het laatste moment om toch nog één seizoen van de Amerikaanse Tv-serie te maken. Daarom werd in 1986 Timothy Dalton aangekondigd als de nieuwe 007.

In Daltons korte, maar sterke reeks Bond-films liet hij een nieuwe kant van het personage zien. Deze kant kwam het beste naar voren in Licence To Kill (1989), een film die dit jaar 30 jaar bestaat. Tijd voor onze collega’s van James Bond Club Deutschland om, met als speciale gast; Vijfvoudig James Bond regisseur John Glen, een feestje te geven.

Vroeg uit de veren

Zondagochtend om 7:15 uur stond mijn collega Jorrit voor de deur. Het zou voor hem één van de vele avonturen worden met buitenlandse collega’s en Bond-beroemdheden. Voor mijzelf was het echter de eerste keer dat ik buiten Nederland fans van de franchise zou ontmoeten, laat staan een Bond-beroemdheid. Ik ben ooit in 2014, met vakantie in Londen, Gemma Arterton (Quantum Of Solace, 2008) tegengekomen, maar daar blijft het dan ook bij. Daarom was ik ditmaal meer gespannen dan voor een normaal dagje uit.

Tijd voor lunch, verhalen en cocktails

Scheurend met Jorrit zijn Spaanse volbloed over de Autobahn reden we naar Frankfurt. We lieten onze spullen achter in het hotel – waarbij je geen Bond-set moet voorstellen, maar een klein kamer met al helemaal een piepklein badkamertje – en liepen naar het restaurant van hotel Fleming. Hoe gepast kun je het hebben. Eenmaal binnen werden we hartelijk begroet door onze Duitse collega’s, maar tussen hen zat een speciale gast. Mister John Glen, regisseur van alle Bond-films uit de jaren 80, stond op toen ik kennismaakte met iedereen rondom de tafel. Met een kalme stem gaf hij me een hand en zei hij:

John Glen, nice to meet you.

Ik vertelde hem verrassend rustig mijn naam – dat voor menig buitenlander niet goed uit te spreken is – en nam plaats aan de tafel voor acht. De in dag in Frankfurt kon nu echt beginnen.

Het was een voortreffelijke lunch waar zowel de heren van James Bond Club Deutschland, John Glen als Jorrit en ik duidelijk plezier hadden. Luisterend naar zijn verhalen was de tijd om voordat ik het wist en was het tijd voor het volgende item op de planning: een cocktailreceptie. Tijdens deze receptie waren verschillende Bond-relikwieën te vinden. Zo waren er callsheets van Bond-producties, muziekwerken en handtekeningen te vinden van de franchise. Het gaafste was nog wel het moment dat John Glen, aan de hand van The James Bond Archives, over al zijn Bond-films iets had te vertellen.

We had quite a big problem with Rogers last one, because the climax of the movie was in danger. The whole 007-stage burned down and the set was rebuild in just three weeks. Quite remarkable.

John Glen over de finale van A View To A Kill

De DB5

Na deze receptie was het tijd om een DB5 te aanschouwen (lees: aanbidden). De bolide zag eruit alsof hij zo uit de fabriek was gerold. We konden er zolang naar kijken als ons bekoorde en in de garage hingen nog veel andere Bond-frutsels; denk aan posters, bouwtekeningen van de Goldfinger DB5 en Aston Martin-posters. Het moment suprême had het wegrijden van de auto met John Glen moeten worden, maar de DB5 staat niet voor niets bekend om zijn problemen. Na wat gezeur met de accu lukte het uiteindelijk toch om weg te rijden. Op naar het volgende onderdeel, das Deutsches Filminstitut & Filmmuseum waar later die avond Licence To Kill zou worden getoond. We ging per Spaanse volbloed in de achtervolging dwars door het drukke centrum van Frankfurt.

Een moment met John

In het Duitse Filmmuseum werd ons selecte gezelschap vergroot met bezoek door leden van de Duitse Bondclub. Glen nam ruim de tijd voor foto’s en handtekeningen voor alle aanwezigen. Hij maakte een klein praatje en vroeg me of ik uit Nederland kwam. Natuurlijk zei ik ja en hij begon direct te vertellen over zijn zoon die hier afgelopen zomer heeft rondgevaren. Zowel Jorrit als ik staan zo trots als een pauw op onze foto’s met de vijfvoudig 007-regisseur.

John stelt hier de vragen

Na deze mooie momenten met de 87-jarige Brit was het tijd voor piano en zang van Lady Bond. De Duitse zangeres Meike Garden zong voor al het publiek en Mister Glen drie Bond-titelsongs (For Your Eyes Only, All Time High en Licence To Kill) en een eigen geschreven nummer. Het publiek genoot zichtbaar en John bedankte haar hartelijk na afloop. Voordat het slotstuk – het kijken van de film – zou beginnen, was er van tevoren nog één onderdeel te doen. In de kleine bioscoopzaal van das Deutsches Filminstitut konden fans allerlei verschillende vragen stellen aan de regisseur, die daar vervolgens mooie antwoorden op gaf. Soms trok hij in het antwoord zijn eigen plan, maar leuk was het elke keer weer.

Time for a well earned drink

Jorrit en ik sloten de avond af in de bar van ons hotel, samen met onze collega Benjamin Lind van The Bond Bulletin. Met veel gepraat en gelach praatten we over de afgelopen dag in het Duitse Frankfurt, de aankomende Bond-film No Time To Die (2020) en allerlei zaken binnen en buiten Bond. Om 2:30 uur was het uit met de pret en namen Jorrit en ik afscheid van onze Duitse vriend. Al met al was het een schitterende dag waarin we veel gezien en gehoord hebben. James Bond Nederland wil James Bond Club Deutschland en The Bond Bulletin graag bedanken voor het mooie programma en alle ervaringen.

Met dank aan Sacha Braun van fotostudiosaschabraun.de voor de zeven foto’s!

Het bericht Terugblik: 30 jaar ‘Licence to Kill’ in Frankfurt verscheen eerst op James Bond Nederland.

De start van JBN betekende in 2006 ook de start van Daniel Craig als James Bond nummer zes. Een Brit, uiteraard, met blond haar. Dat kon voor sommigen niet. Maar men trok snel bij na het zien van Craig in een strakke zwembroek. Casino Royale met sloeg in als een bom. In de film zien we hoe James Bond zijn Double O-status behaalt. Een schitterend debuut van Daniel Craig die de rol na Casino Royale nog vier keer speelde. In 2021 hing hij zijn Walther aan de wilgen.

2026 markeert twintig jaar Casino Royale. Dat laat Amazon MGM Studios niet zomaar voorbijgaan. Het brengt dit najaar Casino Royale terug op het witte doek! Dat wordt genieten van de achtervolging op Madagaskar, de ontluikende liefde tussen Bond en Vesper en het daaropvolgende het drama in Venetië. Amazon viert het twintigjarig bestaan van Casino Royale in oktober, terwijl de film in november uitkwam. Misschien wel op James Bond Day. Dat is op 5 oktober, de premièredatum van Dr. No (1962). Laat ze dan gelijk maar met een acteur voor Bond 26 komen…

Synopsis Casino Royale

Nadat hij 00-agent is geworden, jaagt James Bond op een bommenmaker in Madagaskar. Dat leidt hem via de louche financier Alex Dimitrios in de Bahama’s naar het complot om een prototype Skyfleet-vliegtuig bij Miami Airport op te blazen. Door de bomaanslag te voorkomen, laat Bond de criminele bankier Le Chiffre op de rand van faillissement kwakkelen. Die verloor het geld van zijn klanten door te wedden op het faillissement van Skyfleet op de aandelenmarkt.

Le Chiffre zet een pokerspel op met hoge inzetten in Montenegro om het verloren geld terug te winnen. Bond is aanwezig met financieel agente Vesper Lynd en wint. Daarop ontvoert Le Chiffre Vesper en martelt Bond in een poging om de winst terug te krijgen. Ze worden gered wanneer Mr White, een figuur in de dan nog onbekende terroristische organisatie, Le Chiffre vermoordt. Lynd werkt echter in het geheim voor White en heeft een deal met hem gesloten om Bonds leven te redden.

Verliefd op Lynd neemt Bond ontslag bij MI6 en reist met haar naar Venetië. Daar realiseert hij zich dat ze hem heeft verraden en het geld heeft gestolen. Na een vuurgevecht in een instortende Venetiaanse villa, laat Lynd zichzelf verdrinken omdat ze de last van haar schuld niet kan dragen. Bond achtervolgt White en schiet hem neer, waarna hij zichzelf introduceert: “De naam is Bond, James Bond.”

Rijden in een Aston Martin DBS

James Bond krijgt van de geheime dienst een gave bolide mee. Hij rijdt in de film met een Aston Martin DBS. Een ander exemplaar heb ik eens goed aan de tand gevoeld. Die video kan je hieronder bekijken. Liever lezen? Klik dan hier.

Het bericht ‘Casino Royale’ keert terug in de bioscoop verscheen eerst op James Bond Nederland.

Denk maar eens aan de opgespoten eilanden in de golfregio of de kustbewaking in de Amerikaanse staat Louisiana in en rond New Orleans. Dat innoveren doen we naast ter land en ter zee ook in de lucht.

Met de Pal-V maakt het gelijknamige bedrijf uit het Brabantse Raamsdonksveer Little Nellie werkelijkheid. Sinds 2020 mag de creatie de weg op. Met de Europese goedkeuring van de Europese Luchtvaartautoriteit EASA op zak mikt Pal-V nu op een lancering in 2028.

Een Pal-V?

Wat is een Pal-V eigenlijk? Het korte antwoord, een auto en een helikopter. Een gyrocopter om precies te zijn. De Pal-V kan rijden en vliegen. Een RDW-goedkeuring volgde zoals gezegd al in 2020. Maar het bedrijf ontwikkeld de vliegende auto al jaren. In 2017 waren mijn collega’s Allard en Joey al in Raamsdonksveer en spraken ze met directeur Robert Dingemanse. Hij vatte de het voertuig in een paar zinnen samen.

“Met een vliegtuig vlieg je van A naar B en kom je eigenlijk niet precies op de plek waar je wilt. Dat is eigenlijk niet zo handig. En dat wilde ik met een team anders doen. Zo is de PAL-V ontstaan.”

Orderboeken tot de nok gevuld

Volgens de knappe koppen in Raamsdonksveer zijn de orderboeken vol. De meeste bestellingen zijn door commerciële bedrijven gedaan. Maar ook de Nederlandse politie, brandweer en defensie schijnen afnemers van de vliegende auto te zijn. Het lijkt mij ook best praktisch. Al mag de Pal-V niet overal landen. Het voertuig moet op een airstrip de wielen aan de grond zetten. Daar zijn er in Nederland nu een twintigtal van.

Het luchtruim is, in ons land, daarnaast ook flink vol. Daar lopen volgens het artikel van de NOS ook andere partijen tegenaan. Zo willen bezorgdiensten graag gebruik maken van drones. Voor een Pal-V moet je trouwens flink in de buidel tasten. Het instappertje kost 299.000 euro. Voor de meest luxueuze uitvoering dien je 499.000 euro af te tikken.

De link met James Bond

James Bond heeft in zijn carrière bij de geheime dienst al heel wat bijzondere uitvindingen van Q Branch de revue zien passeren. Niet alles haalde de actieve dienst maar de meeste van Q zijn gadgets hebben 007 al vaak uit benarde situaties gered. Wanneer Q in Japan met een aantal grote koffers arriveert staat James toch een beetje perplex. In die koffers zit een gyrocopter die Q Little Nellie noemt.

Eentje die, uitgevoerd met een flink wapenarsenaal, wordt ingezet om een eiland voor de kust van Japan te onderzoeken. De gyrocopter werd ontworpen door de Brit Ken Wallis die met zijn Wallis WA-116 voor onder andere de Britse defensie werkte. Wallis vloog het voertuig dan ook, als stuntdubbel van 007, in You Only Live Twice (1967) waarin James Bond de verdwijning van ruimtevaartuigen onderzoekt. Dat leidt hem naar zijn aartsvijand Ernst Stavro Blofeld.

Het bericht Gaat de Pal-V in 2028 de lucht in? verscheen eerst op James Bond Nederland.

Welke jongen ons meesleept in die avonturen, is van secundair belang. Toch hechten we er extreem veel waarde aan naar welk hoofd we twee uur moeten kijken. Want wat als dat hoofd jou niet aanstaat?

Smaken verschillen, dus bovenstaand probleem zul je altijd houden. Zo is er nog steeds een groep die zich Bond-liefhebber noemt en toch niet naar Daniel Craig kan kijken. De James Bond van een hele generatie — volgende maand 21 jaar geleden werd hij benoemd.

Toegegeven, ook ik zag in Daniel Craig geen 007 toen zijn naam in het voorjaar van 2005 ineens opdook. Barbara Broccoli zag dat als een van de weinigen wél en zij drukte haar zin door. Toen Craigs benoeming (met zwemvest) op 14 oktober van dat jaar officieel werd bevestigd, hadden we één zekerheid die belangrijker was dan de man die de tuxedo zou gaan dragen: we krijgen een nieuwe Bond-film!

Daar zou de focus op moeten liggen, op die nieuwe film. Het verleden heeft namelijk uitgewezen dat Sean Connery niet per se in On Her Majesty’s Secret Service (1969) hoefde te spelen om er een grandioze film van te maken. In The Spy Who Loved Me (1977) werd hij ook niet gemist.

Gek idee dat er op dit moment iemand rondloopt die zich binnen niet al te lange tijd de nieuwe James Bond mag noemen. Volgens de geruchten gaat het om drie kandidaten, waarvan er twee Jack heten en die andere een voornaam draagt die geen voornaam is. Als je andere geruchten mag geloven, wisselen die namen, inclusief de percentages die eraan hangen. De bookies hebben het er maar druk mee.

Toen oud casting director Debbie McWilliams eerder dit jaar met honderd procent zekerheid wist te melden dat géén van de namen in het geruchtencircuit de juiste naam was, zat zij duidelijk een potje te jokken.

Namen lekken vroeg of laat altijd uit. Ook de goede. De kans dat we de nieuwe James Bond al voorbij hebben horen komen, is 99,9% volgens deze bookmaker. Jammer voor de fan wiens favoriet nooit werd genoemd, spannend voor degene die op een bepaalde kop hoopt.

En wat als het tóch een vrouw wordt? Dat zou pas een James Bond-stunt zijn!

In het geval deze wereldstunt uitblijft, opteer ik – ondanks dat het ontzettend onbelangrijk is – toch voor een jongen die niet te jong of te oud is, hetzelfde kan brengen als we gewend zijn, maar dan net even anders, en vooral dat ze iemand kiezen die er PLEZIER in heeft de rol te spelen.

Laatst zette ik voor mijn oude vader Moonraker (1979) op, met de Bond waar het plezier van het scherm afspat. Ik dacht dat ik na vijf minuten wel weer kon gaan, maar ik heb de hele film met hem uitgekeken. Zoals ik deze zomer The Lord of the Rings terugkeek door de ogen van mijn oudste dochter, zag ik Moonraker door de ogen van mijn vader, die precies reageerde zoals je bij een Bond-film hoort te reageren: de terugkeer van Jaws (‘Wat gemeen!’ toen hij Bond uit het vliegtuig duwde), Jaws die verliefd wordt (‘Prachtig!’) en Jaws en Dolly die achterblijven op een afgeketst gedeelte van het ruimtestation (‘Ze overleven het toch wel?’). Jaws maakt blijkbaar nog steeds veel indruk. En dat maakt het terugzien door andere ogen een waardevolle bezigheid.

Het bleek maar weer dat een oudje als Moonraker, zeker één van mijn guiltiest guilty pleasures, na bijna vijftig jaar nog steeds doet wat het moet doen: entertainen. Dat is gelijk de reden dat ik de film kan blijven zien. Voorheen zette ik Moonraker vaak op voor John Barry. Nu we gezegend zijn met die prachtige soundtrack-cd van La-La Land is Moonraker nog steeds een schijfje dat ik graag in de spelers stop; James Bond zoals James Bond bedoeld is.

Ook de neefjes van 7 en 9 moesten eraan geloven. Nu waren zij in Sölden al eens bij 007 Elements geweest en kenden ze al een aantal stunts. Toch mocht ik ze tijdens een logeerpartijtje opnieuw trakteren op de Asgard-jump, de Lotus submarine, de gondola chase, de waterskiscène uit Licence to Kill (1989) en de sprong van de dam uit GoldenEye (1995). Momenten voor open monden, zeker in die leeftijdscategorie. En zo zullen er in de toekomst meer van deze hoogtepunten volgen. Ik kan niet wachten op de onthulling van Blofelds vulkaanbasis, de crocodile walk en de kitesurf-scène uit Die Another Day (2002). Die laatste is natuurlijk een grapje.

En zo begin ik dit schooljaar tijdens mijn Engelse lessen voor groep 8 voortaan met een scène uit James Bond plus het commentaar uit de making-of erachteraan. Want dat is wat ik mijn pupillen meegeef als het om de Engelse taal gaat: kijk iets wat je leuk vindt met de Engelse ondertiteling erbij, dan gaat het bijna vanzelf. Ik was een woord als ‘discombobulated’ nooit eerder tegengekomen dan in de making-of van Licence to Kill. Een woord dat ik te pas en te onpas gebruik. Hoe handig is dat!

Toen ik jaren geleden een taalles moest geven over het schrijven van een nieuwsbericht, mijn oorspronkelijke beroep, had ik allemaal feitjes op het digibord gezet over wat we tot dan toe wisten over Bond 25. Naar aanleiding daarvan moesten de leerlingen een bericht schrijven. Er was één jongen die huilend onder zijn tafel verdween: ‘Maar ik weet niks van James Bond!’ Het was diezelfde jongen, inmiddels een middelbare school ganger, die jaren later nog eens naar mij toekwam om te vertellen dat hij inmiddels alle James Bond-films had gezien. Hij vond het prachtig.

Omdat ik mijn neefjes en al mijn leerlingen graag wil blijven voeden met hoogtepunten uit de James Bond-films, moeten ook de nieuwe filmmakers hoogtepunten blijven produceren. Lijkt mij een reden genoeg om films te blijven maken.

Daarbij maakt het dus helemaal niet uit wie de nieuwe James Bond is. Als hij maar Jack Lowden heet…

Het bericht Column: Discombobulated verscheen eerst op James Bond Nederland.