Folio Society kondigt Octopussy & The Living Daylights aan

Folio Society heeft aangekondigd dat het de laatste James Bond-roman van Ian Fleming gaat uitbrengen: Octopussy & The Living Daylights. Deze verhalenbundel verscheen oorspronkelijk postuum op 23 juni 1966, bijna twee jaar na Flemings dood.

Het is alweer drie jaar geleden dat For Your Eyes Only in de Folio-reeks uitkwam. Liefhebbers moesten dus even geduld hebben, want eigenlijk stond dit laatste deel voor vorig jaar gepland. Met de publicatie van Octopussy & The Living Daylights maakt Folio Society de reeks nu eindelijk compleet, zo blijkt uit een tweet van Calvin Dyson.

Octopussy & The Living Daylights is het veertiende en laatste James Bond-boek van Ian Fleming. Het boek bevatte aanvankelijk twee verhalen, Octopussy en The Living Daylights, maar latere edities werden uitgebreid met de korte verhalen The Property of a Lady en 007 in New York.

Zoals vaker putte Fleming rijkelijk uit zijn eigen leven. Zijn passie voor Jamaica, zijn oorlogservaringen en zijn liefde voor bergsport en duiken komen duidelijk terug in de verhalen. Ook persoonlijke connecties, van vrienden tot minnaressen, verwerk­te hij tot karakters of details. Zelfs een recept voor roerei vond zijn weg naar de pagina’s.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Octopussy

In dit verhaal reist Bond naar Jamaica om Major Dexter Smythe te confronteren. Smythe wordt verdacht van de moord op Bonds voormalige skiler­aar Hannes Oberhauser én de diefstal van nazi-goud. Hoewel Bond slechts een bijrol speelt, is zijn aanwezigheid cruciaal. Hij biedt Smythe de keuze: zich verantwoorden of zelfmoord plegen. Uiteindelijk vindt Smythe de dood op bizarre wijze – verstrikt tussen een giftige schorpioenvis en zijn huisdier-octopus, toepasselijk Octopussy genoemd.

Veel elementen van het verhaal stammen rechtstreeks uit Flemings leven. Hij had in Kitzbühel gewandeld en geskied, observeerde octopussen bij zijn huis in Jamaica en had een langlopende fascinatie voor verborgen nazi-goud. Zijn buurvrouw en latere minnares Blanche Blackwell gaf hem een kleine roeiboot, die hij Octopussy noemde. Zo kreeg het verhaal zijn opmerkelijke titel.

The Living Daylights

Bond krijgt de opdracht een Britse agent veilig uit Oost-Berlijn te loodsen. Zijn taak: een KGB-sluipschutter uitschakelen, codenaam Trigger. Vanuit een hotelkamer houdt Bond het niemandsland in de gaten, maar tot zijn verbazing blijkt Trigger niemand minder dan een jonge celliste te zijn. Op het beslissende moment schiet Bond niet haar dood, maar haar wapen kapot. Een zeldzaam moment van compassie van de geharde 007.

Het verhaal was deels geïnspireerd door een echte ontsnapping uit Colditz, waarbij een orkestgeluid de vluchtende gevangenen dekmantel bood. Trigger is gebaseerd op Flemings halfzus Amaryllis, een concertcelliste en andere personages zijn geïnspireerd op Bond-bekenden uit de oorlog en MI6, zoals Sir Stewart Menzies.

The Property of a Lady

Wanneer MI6 ontdekt dat een dubbelagente een Fabergé-ei wil veilen bij Sotheby’s, vermoedt Bond dat dit een list is om haar uit te betalen. Hij woont de veiling bij, observeert de KGB-contactpersoon en legt zo een spionnen­spel bloot waarin kunst en geopolitiek elkaar raken.

The Property of a Lady was een opdracht voor Sotheby’s en werd in 1963 gepubliceerd in hun jaarlijkse Ivory Hammer.

007 in New York

Het kortste verhaal uit de bundel is vooral een luchtige schets. Bond reist af naar New York om een voormalige MI6-medewerkster te waarschuwen voor haar nieuwe geliefde, een KGB-agent. Tussendoor reflecteert hij op de stad en deelt Fleming zelfs zijn favoriete recept voor roerei. Uiteraard geserveerd met wat roséchampagne van Taittinger.

Breek de eieren in een kom. Klop ze grondig los met een vork en breng goed op smaak. Smelt vier ons boter in een kleine koperen pan (of een pan met dikke bodem). Zodra de boter gesmolten is, giet je de eieren erbij en laat je ze op zeer laag vuur garen, terwijl je voortdurend klopt met een kleine garde. Wanneer de eieren nog iets minder gegaard zijn dan je normaal zou wensen om te eten, haal je de pan van het vuur, voeg je de resterende boter toe en blijf je nog een halve minuut kloppen. Voeg ondertussen fijngehakte bieslook of fijne kruiden toe. Serveer op warme, met boter besmeerde toast in individuele koperen schaaltjes (puur voor de uitstraling), met roséchampagne (Taittinger) en zachte achtergrondmuziek.

Van boek naar film

EON Productions liet zich meerdere keren inspireren door deze bundel. In 1983 verscheen Octopussy, waarin elementen van zowel Octopussy als The Property of a Lady zijn verwerkt. Vier jaar later werd The Living Daylights vrij getrouw verfilmd met Timothy Dalton in zijn debuut als 007.

Ook latere films bevatten knipoogjes naar deze verhalen, zoals Solange in Casino Royale (2006) en een plotdetail in Quantum of Solace (2008); in de laatste scène van de film waarschuwt Bond een Canadese agente wanneer zij een relatie blijkt te hebben met de ex-vriend van Vesper Lynd. Zelfs de naam Oberhauser vond zijn weg naar Spectre (2015), waarin wordt verteld dat hij de vader is van 007’s aartsvijand, Ernst Stavro Blofeld.

The Folio Society en Fay Dalton

The Folio Society is in 1947 opgericht in Londen. Ze hebben als missie om literaire grootheden te eren door speciale edities op de markt te brengen. Ze onderscheidt zich door het gebruik van lettertypen, illustraties, papier en de manier van binden. De eerder verschenen edities van The Folio Society werden met veel lof ontvangen.

De illustraties zijn naar verwachting wederom van de in Londen wonende Fay Dalton. Haar stijl kenmerkt zich vooral door de vintage look en past goed bij de jaren 50-periode. In 2010 won ze de Pickled Ink Award fo Illustration, een belangrijke prijs voor kunstenaars. Kenmerkend voor het werk van Dalton is de combinatie tussen traditioneel teken- en schildermethodes en digitaal tekenen.