Gosse DrentFirst Light markeert een nieuw begin voor ’s werelds beroemdste geheim agent. IO Interactive durft terug te gaan naar het allereerste hoofdstuk van James Bond en levert daarmee een game af die zowel vertrouwd als verrassend modern aanvoelt. Na jaren van stilte verkent deze titel niet alleen de oorsprong van 007, maar toont hij ook hoe relevant en levendig Bond anno 2026 nog altijd is.
Deze review is spoilervrij.
Een belofte die vijf jaar in de maak was
First Light werd aangekondigd op 19 november 2020, toen nog als Project 007. De wereld zag er toen nog heel anders uit dan nu: we zaten in de nasleep van een pandemie, No Time to Die (2021) was na lang wachten eindelijk verschenen en James Bond was nog altijd eigendom van EON Productions. Het voelde als een veelbelovende tijd voor de franchise, die na een pauze van vijf jaar eindelijk weer in beweging leek te komen.
Toch liep het anders. Niet alleen blijft tot op de dag van vandaag groot nieuws over de volgende Bond-film uit, ook vanuit IO Interactive bleef het lang stil. Ze hielden de game geheim zoals alleen MI6 dat zou kunnen: geen lekken, geen screenshots, enkel af en toe een bericht dat de ontwikkeling “gestaag en naar wens” verliep. Uiteindelijk zou het vijf jaar duren voordat we de eerste beelden zouden zien.
IOI maakte bij hun aankondiging en in de daaropvolgende trailers duidelijk een eigen draai te geven aan het Bond-verhaal, maar wel trouw te blijven aan de basis die Ian Fleming en EON Productions hebben gelegd. First Light beloofde zelfs verder terug te gaan dan Casino Royale (2006) en het “allereerste oorsprongsverhaal” van Bond te vertellen.
Van stealth naar Licence to Kill
Mede door het debacle dat 007 Legends heet, kreeg IO Interactive van EON Productions een duidelijke opdracht mee: “Bond is geen rennend machinegeweer.” Die frustratie van Barbara Broccoli tijdens de Activision-periode vormde het uitgangspunt voor IOI’s aanpak. Om dat te voorkomen ontwikkelde de studio een uniek concept, gebaseerd op het beroemdste onderdeel van Bonds werk, zijn Licence to Kill.
Het escalatieconcept werkt uitstekend. Bond probeert in principe niet als eerste te schieten wanneer hij ergens binnendringt, precies zoals je van een agent mag verwachten. De Licence to Kill zorgt ervoor dat stealth vaak de eerste optie is. Dat werkt verrassend goed en is ook nog eens leuk. Dankzij de Q Lens zie je eenvoudig waar vijanden zich bevinden en de meerdere looproutes in elk level doen denken aan het beste van de Hitman-franchise. Het levert gevarieerde gameplay op waarin je zelf bepaalt hoe je een missie benadert: rondhangen en luisteren naar niet-speelbare personages (npc’s), onderzoek doen, de omgeving gebruiken of doelwitten uitschakelen met gadgets. Hier schittert First Light echt.
Wanneer je toch wordt ontdekt, is vechten vaak de beste optie, zolang er nog niet is geschoten. Bond vecht heerlijk: krachtig, gevarieerd en met voelbaar gewicht achter elke klap. Met combo’s, worpen en het gebruik van objecten uit de omgeving voelt melee-combat beter dan ooit in een Bond-game.
Langdurige escalatie leidt uiteindelijk tot schietactie, ook daarin blinkt de game uit. De animatie waarin Bond soepel wapens oppakt, rechtstreeks uit No Time to Die, voelt typisch Bond. Kogels zijn schaars, waardoor je moet nadenken over elke confrontatie. Bonds instinct, een vorm van beperkte slow motion, helpt daarbij. IOI maakt duidelijke keuzes die passen bij zowel Broccoli’s wensen als hun eigen Hitman-ervaring en dat pakt uitstekend uit.
De terugkeer van gadgets en voertuigen
Wanneer knokken en schieten niet genoeg zijn, kun je terugvallen op je gadgets. Deze zijn modern, maar met ruimte voor klassieke elementen uit de oude films. De Q Lens toont precies welke gadget je waarvoor kunt gebruiken. Elke gadget kost een resource — batterij voor je horloge, chemicaliën voor overige gadgets — waardoor je er niet altijd blind op los kunt experimenteren. Is je resource op? Dan zal je een andere oplossing moeten vinden.
Gelukkig zijn resources eenvoudig aan te vullen door goed om je heen te kijken. In het begin ben je beperkt tot twee gadgets en je horloge, maar later mag je een derde gadget meenemen. De variatie is groot, al is het makkelijk om vast te houden aan dezelfde favorieten. De band tussen Q en Bond wordt bovendien sterk neergezet; Q voelt al snel als een vriend, iets wat de jonge Bond goed kan gebruiken.
Naast gadgets keren ook voertuigen terug in de game. Wat jammer is, is dat deze voertuigen je soms erg veel helpen. Natuurlijk rijden er vandaag de dag auto’s op de weg met systemen als lane assist en adaptive cruise control, maar als ik een game speel wil ik zelf rijden, zonder al te nadrukkelijk bij het handje te worden genomen. Daarbij is het een gemiste kans dat Bond telkens in een andere bolide stapt. Zo bouw je minder een band op met een specifieke auto, terwijl juist dat een van de sterkere elementen is in veel Bond-films en hun meest iconische voertuigen.
Desondanks zijn de auto’s en boten een welkome toevoeging en zijn de scènes waarin ze voorkomen sterk neergezet. Er valt dus zeker genoeg te genieten wanneer Bond achter het stuur zit.
Bruisende omgevingen met veel details
Het levelontwerp is vaak uitstekend. De game duwt je subtiel in de juiste richting, terwijl de sandbox-opzet perfect werkt. Omgevingen zijn rijk gedetailleerd, npc’s voeren levendige gesprekken en de wereld bruist. Ook zijn er in de spelwereld verschillende verzamelobjecten te vinden. Deze zijn niet terug te vinden in het hoofdmenu, maar wel in de SimTac-omgeving in de kelder van Q Lab.
Ben je op een plek waar je niet hoort te zijn en een npc stelt je lastige vragen? Dan komt James’ innerlijke Klaus Hergersheimer perfect van pas. Met minimale moeite en een flinke dosis bluf praat hij zich moeiteloos uit ongemakkelijke situaties, zowel met burgers als vijanden. Voor vrijwel elke confrontatie heeft Bond wel een gevatte kwinkslag klaar.
Alle locaties hebben een eigen sfeer en bieden veel mogelijkheden om levels op verschillende manieren te voltooien, wat de herspeelbaarheid verhoogt. Door de levels heen vind je talloze objecten en verwijzingen waar Bond-verzamelaars blij van worden. IOI heeft duidelijk de films gezien én de boeken gelezen. Daar blijft het niet bij, want er zijn ook genoeg knipogen te vinden naar andere Bond-media, zoals vervolgschrijvers en oude games van eerdere uitgevers.
Wie is deze jonge James Bond?
De 26-jarige Bond die we spelen heeft al veel meegemaakt, maar is nog geen meedogenloze agent. Hij is fris, optimistisch en nog niet volledig gevormd. Naarmate het spel vordert, leren we meer over zijn verleden en herkennen we steeds meer de man die hij uiteindelijk wordt.
Patrick Gibson zet een uitstekende jonge Bond neer. Zijn stem klinkt misschien niet typisch Bond, maar zijn interpretatie voelt geloofwaardig: zijn blik, houding en manier van omgaan met autoriteit kloppen precies. Hij heeft een ondeugende blik in zijn ogen en de chemie met andere personages sluit naadloos op elkaar aan.
Toch wringt het script soms. Bond blijkt Reservoir Dogs (1992) te hebben gezien en te kunnen memen; grappig, maar andere woordkeuzes niet altijd passend. Woorden als “mate” of “lads” voelen niet Bondiaans, zelfs niet voor een jonge James. Soms mist hij net dat vleugje stijl en exclusiviteit dat Bond definieert. Misschien past dat bij een tijd waarin iedere influencer en beroemdheid relatable moet zijn, maar van James Bond verwacht ik toch net wat meer klasse.
Verhaal: een dreiging die minder indruk maakt
De promotie hield bewust geheim wie 009 is, wie de man met het gouden masker is of dat dit wellicht dezelfde persoon is. IOI focuste vooral op Bonds weg naar zijn 00-status, minder op de dreiging zelf. En waar Bond zelf sterk wordt neergezet, voelt de dreiging minder overtuigend.
Hoewel deze dreiging en de verhaallijn daar naartoe logisch is uitgewerkt, wist het me niet echt te grijpen. IOI heeft zo goed naar de films gekeken dat ze helaas ook enkele zwakke of al vaak geziene verhaallijnen hebben overgenomen. Veel plotelementen waren voorspelbaar of té herkenbaar, wat de verrassing wegnam. Soms voelt de game als een herhaling van plotlijnen uit films die we inmiddels al te vaak hebben gezien, zoals wederom de zoektocht naar een rogue agent. Iets wat we al kennen uit GoldenEye (1995) en Skyfall (2012).
Toch is één aspect sterk uitgewerkt: de vraag of Bond door iemand verraden gaat worden. First Light creëert een sterke sfeer waarin personages balanceren op ethische en morele grenzen en de cast zet dat overtuigend neer. Vrijwel iedereen stond op mijn verdachtenlijstje, zonder duidelijke aanwijzingen. Het zorgt voor een mysterieus randje waardoor ik wel geïnvesteerd bleef in de verhaallijn.
TacSim van Q Branch
Wie geen zin heeft in het verhaal kan terecht in de TacSim van Q: een trainingsruimte die doet denken aan de vr‑scène uit Die Another Day (2002). Hier oefen je combat, gunplay en scenario’s zonder narratief, en door challenges te voltooien speel je outfits, gadgets en upgrades vrij.
Leuk, maar niet zo interessant als de verhaalmodus. Vooral omdat outfits alleen in TacSim te gebruiken zijn, terwijl de promotie juist sterk op die outfits leunde. Het was veel aantrekkelijker geweest als spelers, zoals in de From Russia with Love (2005), tijdens de campagne van outfit konden wisselen. Daardoor voelt een deel van de promotie als een valse belofte: ik wil mijn vrijgespeelde outfits, en zeker outfits waarvoor spelers soms extra hebben betaald, kunnen gebruiken wanneer ik dat wil.
Natuurlijk is het niet logisch om in een combatpak van de Royal Navy door een zonovergoten paradijs te lopen en cocktails te drinken, maar de gamer in mij verlangt wel naar die vrijheid. Juist omdat de promotie zo sterk op outfits focuste, is het teleurstellend dat deze opties in de verhaalmodus zo beperkt zijn. Zeker omdat die modus veel leuker is dan de TacSim.
Het fundament met de Glacier-engine
First Light draait op de custom engine van IO Interactive, genaamd Glacier, en de kracht daarvan wordt indrukwekkend tentoongesteld. Ik speelde de game op een Xbox Series X en alle omgevingen zien er niet alleen prachtig uit, maar laden ook snel en soepel in.
Bugs komen nauwelijks voor en de paar keer dat ik er een tegenkwam, was deze zo klein dat hem al snel weer vergeten was. Daarvoor speelt de game simpelweg te prettig weg. De enige keer dat ik vast kwam te zitten, vormde bovendien geen groot probleem, omdat je dankzij de vele checkpoints nooit ver verwijderd bent van je laatste voortgangspunt. De Glacier-engine kan veel aan en levert die prestatie, net als Bond in de game, moeiteloos.
Muziek en titelsequentie zijn feest van herkenning en flair
First Light blinkt duidelijk uit op technisch vlak. Wat echter minstens zo belangrijk is voor de sfeer die je door de hele game voelt, is de muziek. De koperen instrumenten knallen goed door en vormen een feest van herkenning voor liefhebbers. Regelmatig keren riffs uit de films terug en wanneer het nodig is, wordt de muziek heerlijk bombastisch. Op sommige momenten ontstaat een perfecte harmonie tussen gameplay, actie en muziek. Juist dan komen de actiescènes echt tot leven.
Daarbij helpt het dat de muziek niet alleen filmisch klinkt, maar ook dat er voor de titelsequentie duidelijk goed is gekeken naar het werk van EON Productions. De openingssequentie lijkt rechtstreeks van Daniel Kleinman te komen en doet nauwelijks onder voor die van de recente Craig-films. Zelfs de manier waarop de namen in beeld verschijnen, met hetzelfde lettertype als in de films (Century Gothic), inclusief timing en animatie, voelt volledig authentiek.
De visuele stijl leunt sterk op herkenbare elementen uit de films, zoals Bonds rennende schaduw. Tegelijkertijd weet de game met zijn gouden kleurpalet en grote schaakstukken een eigen identiteit neer te zetten. Daarmee weet IOI misschien wel de meest authentieke Bond-filmervaring tot nu toe naar consoles te brengen.
Conclusie
First Light is een zeer welkome game, zeker na de 007-droogte van de afgelopen jaren. Het spel biedt prachtige omgevingen, sterk levelontwerp, vloeiende gameplay en draait als een zonnetje. Patrick Gibson zet een overtuigende jonge Bond neer en de wereld voelt levendig, rijk en vol details die fans zullen herkennen.
Hoewel het verhaal hier en daar steken laat vallen en soms te voorspelbaar is, wordt dat ruimschoots opgevangen door de geweldige atmosfeer, de slimme Licence to Kill-mechaniek en de variatie in stealth, combat en gadgets. De Glacier-engine levert bovendien een technisch indrukwekkende ervaring af, met minimale bugs en snelle laadtijden.
IO Interactive heeft een Gen Z-James Bond naar de 21e eeuw gebracht en daarmee 007 klaargestoomd voor een nieuwe generatie liefhebbers, zonder daarbij de rijke geschiedenis van de franchise uit het oog te verliezen.
00 status for IO Interactive confirmed.
First Light is nu beschikbaar voor Xbox Series X/S, PlayStation 5 en pc (Steam, Epic Games Store). Voor Nintendo Switch 2 is nog geen releasedatum bekend. Bekijk onze overzichtspagina voor toekomstige updates over de game.
Jorrit van der Valk
Reageren