Is mijn mening over No Time To Die na vijf jaar nog onveranderd?

Het is deze week vijf jaar geleden dat ik vol spanning op het rode pluche plaatsnam. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Strak in het pak, samen met Hayco naar het Koninklijk Theater Tuschinski in Amsterdam. We waren voor de Nederlandse première uitgenodigd. Dat was nog niet eerder voorgekomen.

De aanloop naar No Time To Die (2021) was lang. Aan het einde van Spectre (2015) reden James Bond en Madeline Swann na hun avonturen met Blofeld weg. Per Aston Martin DB5 natuurlijk. Bond zijn persoonlijke wagen die Q na de verwoesting van de bolide in Skyfall (2012) met liefde had gerestaureerd.

Ik zag Spectre voor het eerst met mijn beste maat Allard. Na de net beschreven scènes zei ik tegen hem, het is genoeg geweest. Bond is klaar, heeft de wereld gered en krijgt het meisje. De cirkel is rond. We weten nu wat Quantum is, waarom Le Chiffre, Dominic Greene en Silva met elkaar te maken hebben en nu heeft Craig zijn 007 rust.

Maar niets was minder waar. Begin 2016 werd project Bond 25 aangekondigd. Met Daniel Craig als James Bond, 007. Ik had er gemengde gevoelens over. Voor mij was het wel klaar. Tijd voor vers bloed. Maar het mocht niet zo zijn. Voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen Daniel Craig als 007. Hij heeft de franchise een fantastische richting opgeduwd. Eentje waar het echt om het personage James Bond ging. Eentje vol gevoel, emotie, bedrog en een onduidelijke dreiging. Dat was na twintig films waarin Bond het avontuur aanging, de schurk versloeg en het meisje kreeg een aangename verandering.

Mijn reactie op de film in 2021

Amsterdam, dinsdag 28 september 2021 tegen een uur of twaalf in de avond; Ik loop samen met Hayco vol ongeloof het Koninklijk Theater Tuschinski uit. Op de Reguliersbreestraat treffen we een al even verbaasde Jasper Hartog (onze columnist en brein achter bondblog.nl), Jort Kelder en Welmoed Sijtsema. “James Bond is dood toch?” vraagt Jort aan Jasper. We kijken elkaar allemaal vragend aan. Hoe gaat men dit oplossen? Is er wel een vervolg of is dit het einde van de franchise? Jasper en ik probeerden Jort uit te leggen dat dit het einde van Daniel Craig als James Bond betekende. Aan het einde van de aftiteling stond immers James Bond Will Return. En dat zinnetje gaf ons hoop en duidelijkheid. Maar zeker wisten we het natuurlijk niet.

No Time To Die blies me van mijn stoel. Ik heb na de laatste beelden van Madeline en Mathilde die in Bonds Aston Martin V8 Vantage reden zonder overdrijven een kwartier moeten bijkomen. Wat had ik zojuist gezien? Bond is dood! Hoe ga ik dit aan jullie als lezers en volgers op onze sociale media verkopen? Ik bedacht me al snel dat het me flink wat uitleg zou kosten. Bond kon niet dood, Bond overleefde alles. Laat hij zich nu dan opblazen en zo gemakkelijk chanteren? Dat laatste voelde echt zo. Bond met een dochter, laat me niet lachen dat is het domste wat hij kon doen. Ook al koos James er aan het einde van Spectre voor om zijn Walther aan de wilgen te hangen. Dacht hij nu echt dat al zijn vijanden hem zo gemakkelijk zouden vergeten? Elk land bespioneert elkaar. Elke veiligheidsdienst of misdaadsyndicaat waarmee Bond ooit te maken heeft gehad kent zijn naam.

Nee, ik wist niet wat ik van de film moest denken. Na die avond in Amsterdam niet en ook niet maanden erna. Wat ik wel weet is dat ik volop van de bijna vijfentwintig minuten durende pre title sequence genoot. Dat was al een film op zich. Eentje vol verrassingen en fantastisch uitgevoerde actie. Ook de scènes na het nummer van Billie Eilish konden me bekoren. De draai van de camera voordat de aanvalsploeg van Primo het laboratorium binnenvalt is prachtig. Het personage van Valdo Obruchev is minder. Waarom kiest men in film zo vaak voor een stuntelig iemand in een serieuze film? Moet dat de spanning breken?

De intenties van het personage zijn serieus, hij wil net als schurk Lyutsifer Safin de wereld vernietigen. Maar waarom Safin dit wil is me niet echt duidelijk geworden. We weten dat Blofeld zijn familie heeft vermoord. Dat hij Spectre omver wil werpen kan ik begrijpen. Maar moet de hele mensheid daar dan voor worden uitgeroeid? Voor mij is het doel van een personage wat zoveel impact op het verhaal heeft van groot belang. De film was het in 2021 net niet. Dat had ook zeker te maken met de dood van mijn held. Hoewel ik het gezien de keuze voor een serie films met een doorlopend verhaal wel kan begrijpen. Een serie die in 2006 met Casino Royale begon en in 2021 met No Time To Die eindigde.

Mijn visie op de film in 2026

Mijn leven is in de afgelopen vijf jaar flink veranderd, ik kende momenten van diep verdriet, verloor op een haar na mijn moeder, maakte een eigen gezondheidscrisis mee, verwelkomde een nichtje en een neefje en ruilde mijn trouwe benzineauto in voor een futuristisch elektrisch model. Ook James Bond beleefde een turbulente periode. Het trouwe EON Productions verkocht de rechten van de franchise aan het Amerikaanse Amazon MGM Studios. De creatieve rechten hielden ze wel. Zo kunnen de Broccolis nog wat invloed op het personage uitoefenen. Het waren in 1962 Albert Broccoli en Harry Saltzman die James Bond naar het witte doek brachten.

Het wachten op een eerste film van Amazon doen we nog altijd. Gaat men volgende week, op James Bond Day iets aankondigen? Twee weken geleden kwamen ze met een wereldwijde re-release van Casino Royale op de proppen. De film gaat komende maand weer in de bioscopen draaien. Op het moment hebben enkel de Amerikanen en Engelsen geluk. Hier in de Lage Landen is er bij wijze van spreken, nog geen blonde Bond in smoking gespot. We houden het voor je in de gaten. Maar of ik er nog in geloof weet ik zo net niet.

Terug naar No Time To Die in 2026. Is mijn mening over de film in vijf jaar veranderd? Niet echt. No Time To Die was een moetje. Ik heb de film na 2021 misschien nog een enkele keer gezien. Producent EON Productions wilde heel graag nog een film met Craig na Spectre. Al blijf ik erbij dat het verhaal rond de Craig Bond wel af was. Ik heb de film in 2021 een vijftal keer kort achter elkaar gezien. De film is in mijn mening veel te lang en heeft een aantal bijzondere momenten.

Als voorbeeld neem ik de achtervolging op Bond, Madeline en Mathilde in Noorwegen. Deze begint op zich goed, heeft er lekker de vaart in en kent een aantal gave momenten. Maar wanneer ze op de grote grasvlakte met de rivier aankomen is het meer een rijdende reclame voor Triumph en Land Rover. Begrijp me niet verkeerd, de stunts met de auto’s en motoren zijn gaaf. Maar er zit een in mijn ogen bizar slecht stukje CGI in. Op een gegeven moment komt een motor het beeld in. Deze ziet er zo nep uit en maakt een onnatuurlijke beweging. Ik heb het er na vijf jaar nog met vrienden over.

Even een zijspoortje; Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One (2023) heeft ook zo’n moment. Wanneer Ethan en Grace zich per politieauto en politiemotor door Rome een weg banen komt er een stadsbus in beeld. Die lijkt wel gecreëerd door een Intel Pentium 4 uit 2000. Dat is zowel Bond als MI onwaardig. Zeker omdat de James Bond en Mission: Impossible franchises bekend staan om hun door mensen uitgevoerde stunts.

Dat neemt niet weg dat Daniel Craig er in No Time To Die vol voor gaat. Hij heeft het personage van James Bond volledig in de vingers. Van zijn humor moet hij het niet hebben. maar zijn emoties spatten van het scherm. Bond is aan het begin van de film gelukkig, wordt bedrogen en heeft Vesper na al die jaren nog niet losgelaten. Dat laat de kracht van het personage zien. De klasse waarmee Craig zijn Bond tot een menselijke held heeft gesmeed. Eentje waarvan Daniel Craig na de première van Casino Royale in Berlijn wist dat die zijn leven zou verliezen.

In 2013 kreeg EON Productions na een lange juridische strijd met Kevin McClory de rechten voor Spectre en Enrst Stavro Blofeld terug. De derde James Bond-film met Daniel Craig als 007 was toen net uit. EON aarzelde geen moment en bracht direct de kip met de gouden eieren in stelling. Hun nieuwste project zou Spectre heten en de aartsvijand van James Bond kwam terug. Ze kozen voor de Oostenrijkse acteur Christoph Waltz. Een prima keuze wat mij betreft. Helaas was Spectre en daarmee het karakter geen lang leven beschoren. In No Time To Die werden de misdaadorganisatie en het karakter bot de afgrond ingeduwd. Ik kan er met mijn hoofd na vijf jaar nog steeds niet bij.

Een persoonlijk hoogtepunt in No Time To Die is het personage van Paloma. De Cubaanse actrice Ana de Armas is geknipt voor de rol van de chaotische agente. Helaas is ze maar kort te zien. Ze had dan ook maar twee weken training gehad.

Ik hoop dat producenten David Heyman en Amy Pascal de franchise met succes nieuw leven inblazen. Aan regisseur Denis Villeneuve zal het zeker niet liggen. Hij regisseerde drie Dune-films en deze kaskrakers wisten en groot publiek te trekken. Ook scenarioschrijver Steven Knight, van Peaky Blinders, weet wat hij doet. Nu is het wachten op nieuws. Ons geduld wordt op de proef gesteld. Maar één ding weten we zeker. James Bond Will Return.