Twan Arts, schrijver van James Bond voor Dummies en onze huiscolumnist, heeft enkele weken geleden een nieuw fictieboek uitgebracht. De titel luidt Ruiters van de Dood en het kan het beste worden omschreven als een pulpwestern. Het boek is dus niet 007-gerelateerd maar is wel, net als Fleming hoopte te bereiken met James Bond, geschreven om de lezer een pretentieloos en vlot lezend avontuur voor te schotelen.

Ruiters van de Dood  speelt zich af in Zuidwest-Amerika, halverwege de 19e eeuw. Vier mannen – een bandiet, een premiejager, een revolverheld en een Mexicaanse bendeleider – krijgen bezoek van een eenarmige man. Bij zich draagt de man een uitnodiging. Een uitnodiging voor een spel des doods. Op de winnaar wacht een beloning van honderdduizend dollar. Voor de verliezers wacht slechts de dood. De vier mannen zijn, ieder om hun eigen redenen, geïntrigeerd. Ze komen samen op de ranch van de grootgrondbezitter Joe Grant. Daar blijkt er nog een vijfde deelnemer te zijn aan het spel. Een mysterieuze vreemdeling. De spelers ontmoeten, de dankzij een schotwond aan het bed gekluisterde, Grant. Hij wil wraak nemen op de rebellenleider Alvarez, de man die verantwoordelijk is voor Grants verlamming. Maar Alvarez wordt bewaakt door een klein rebellenleger en hem doden is geen gemakkelijke opgave. Om die reden heeft Grant vijf van de meest beruchte mannen uit het Zuidwesten uitgenodigd voor dit spel. Diegene die Alvarez weet te doden en ter bewijs zijn rode sjerp mee terugbrengt, ontvangt de beloning.

Je kunt het boek bestellen via bol.com.

Het bericht Nieuw boek Twan Arts; Ruiters van de Dood verscheen eerst op James Bond Nederland.

Rond de eeuwwisseling bracht 007 Magazine een prachtige, speciale dubbeleditie van haar magazine uit rondom You Only Live Twice. Daarin staat de volgende treffende quote “The single most beautiful moment in any Bond film is when Kissy lifts her head and both Bond and the audience see her for the first time” (007 Magazine editie 36, juli 2000). En daar zit een kern van waarheid in. In een film zo bombastisch als You Only Live Twice is de Shinto huwelijksscène in al haar eenvoud, rust en schoonheid een absoluut pareltje.

De scène werd op een bloedhete dag in augustus 1966 gefilmd bij de Nachi tempel, gelegen in het Kumano gebied. In de film gaat James Bond undercover als een Japanse visser. Om zijn vermomming compleet te maken, wil Tiger Tanaka (hoofd van de Japanse geheime dienst) dat Bond een lokaal Japans meisje huwt. Dat meisje is Kissy Suzuki (hoewel die naam geen enkele keer in de film wordt genoemd). Aanvankelijk stribbelt Bond tegen – bang dat zijn aanstaande vrouw a face like a pig heeft – maar Tanaka is onverbiddelijk. En middels een traditioneel Japanse Shinto huwelijksceremonie treden Bond (in kimono!) en Kissy met elkaar in de echt.

Er zijn meerdere redenen te noemen waarom dit zo’n bijzondere en mooie scène is geworden. Ten eerste de muziek van John Barry (het nummer The Wedding op de soundtrack). Barry weet met gebruik van typisch Oosterse instrumenten en geluiden een fijne romantische sfeer te creëren. Ten tweede het camerawerk van Freddy Young. Hij weet het maximale uit de locatie en de kostuums te halen. En ja….het moment waarop we ein-de-lijk het gezicht van Kissy zien, brengt hij prachtig in beeld.

De derde en voor mij meest belangrijke reden dat de Shinto huwelijksscène zo uniek is, zit ‘m in het culturele aspect. Laten we niet vergeten dat Ian Fleming een groot cultuurliefhebber was en zijn boeken – en met name You Only Live Twice – vaak doorspekte met interessante feitjes rondom het land of de bevolkingsgroep waarin 007 zich op dat moment begaf. Zoiets komt in een boek altijd beter uit de verf dan in een film. Je kan in een actiefilm tenslotte niet minutenlang stilstaan bij een cultureel aspectje. Of toch wel? Want dát is precies wat regisseur Lewis Gilbert hier in You Only Live Twice doet. Hij lijkt de handrem op de snelle vaart in de film te gooien en een moment van rust te nemen om ons een kijkje in de Japanse keuken te geven. We wanen ons voor even écht een genodigde op een traditioneel Japanse huwelijksceremonie. Even zijn we de missie en het bijbehorende gevaar vergeten. Even, heel even maar, is er rust…and I’m enjoying every second of it.

Het bericht YOLT maand: Column: Shinto verscheen eerst op James Bond Nederland.

De wiki pagina van You Only Live Twice is fors uitgebreid en verteld je nu veel meer over de film. Achter de schermen wordt hard gewerkt aan meer mooi content die jou als lezer informeert.

In 1967 speelde Sean Connery in de film You Only Live Twice. Hierin wordt hij op pad gestuurd om een aantal Amerikaanse, Britse en Russische ruimtevoertuigen op te sporen. De betrokken landen geven elkaar de schuld. Het is aan geheim agent 007 om dit mysterie op te lossen.

Veel plezier tijdens de You Only Live Twice maand!

Het bericht Welkom bij de You Only Live Twice maand verscheen eerst op James Bond Nederland.

Officieuze Bond film….tja, het is maar net hoe je het bekijkt. Producent Charles K. Feldman bezat de filmrechten van Ian Fleming’s eerste James Bond thriller en besloot ze – in de hoogtijdagen van Spymania – te verzilveren. Formeel is het dus wel degelijk een boekverfilming. Oké, er werd weinig van het boek gebruikt voor de film maar dat kan je ook zeggen van You Only Live Twice of Moonraker. Wat de jaren zestig versie van Casino Royale de stempel ‘officieus’ bezorgd, is het feit dat de film niet door EON Productions is geschoten. EON Productions – eigendom van Broccoli & Saltzman – bezaten de filmrechten van alle andere Bond boeken, maar niet die van Casino Royale (en deels Thunderball). Hoe de rechten van Casino Royale precies in handen van Feldman zijn gekomen, is een verhaal op zich.

Halverwege de jaren zestig was James Bond zo hot als de Sahara en het is dan ook niet gek dat Feldman zonder moeite een flink budget kreeg om Casino Royale te verfilmen. Aanvankelijk wilde hij er een serieuze thriller van maken maar het is een understatement om te zeggen dat hij daarin niet is geslaagd. Laats heb ik de film voor het eerst in misschien wel vijftien jaar weer eens bekeken. Met moeite kan ik daar wel aan toevoegen. Het is een draak van een film. Een soort van Austin Powers zonder geslaagde grappen. Het verhaal is onnavolgbaar en combineert zaken als zeven (!) James Bonds, indianen, hypnose, vliegende schotels, Mata Hari en doedelzakken. Er is werkelijk waar geen touw aan vast te knopen. Wat op zich niet vreemd is wanneer je weet dat er maar liefst vijf regisseurs aan de film hebben gewerkt. En blijkbaar waren de opnames zelf ook een zooitje. Acteurs die weigerden met elkaar in een scene te spelen, een flink uitlopend draaischema, van de set weglopende acteurs en verschillende ontslagen…niets ontbrak op de set van Casino Royale.

De film is dan ook hét voorbeeld dat zelfs wanneer je alles in huis hebt, je nog steeds een wanproduct kunt afleveren. En ik bedoel dan ook werkelijk álles in huis: je baseert de film op een sterke bestseller (misschien wel het beste Bond boek), kan meevaren op de immense populariteit van je hoofdpersonage, krijgt een voor die tijd ongekend hoog budget mee van de studio en weet daarmee een Oscar winnende regisseur (John Huston), een ervaren scenarioschrijver (Billy Wilder) en steracteurs Orson Welles, David Niven (nota bene een favoriet van Fleming voor de rol van 007), Peter Sellers en Woody Allen aan je te binden. Hoe langer ik erbij stil sta, hoe knapper ik het vind dat ze er zo’n baggerfilm van hebben weten te maken.

Is er dan niks goed aan deze versie van Casino Royale? Wat mij betreft één ding; het nummer The Look of Love van sixties icoon Dusty Springfield. Een heerlijk sexy nummer wat Spielberg jaren later opnieuw zou gebruiken voor zijn ode aan James Bond in Catch Me If You Can. En vooruit dan, nog een positief puntje: het vrouwelijk schoon. Want van alle Bond films kent deze film het hoogst aantal bloedmooie vrouwen. Wat dat betreft komt de film de belofte op de filmposter wel na:  “a Bondwagon full of the most beautiful and talented girls you ever saw!” Daarbij moet je getalenteerd wel als een rekbaar begrip zien.

https://youtu.be/0px9QxojVjU%20

Het bericht Column: Circus Royale verscheen eerst op James Bond Nederland.

IN MEMORIAM
Dit jaar hebben we afscheid genomen van een aantal grootheden uit de James Bond-wereld. In maart bereikte ons het nieuws dat productie designer Sir Ken Adam op 95-jarige leeftijd is overleden. Adam was verantwoordelijk voor de geweldige en herkenbare decors van 7 Bond-films. In dezelfde maand overleed ook Sir George Martin, hij componeerde de muziek van Live and Let Die. In april werd bekend dat regisseur Guy Hamilton op 93-jarige leeftijd was overleden. Hamilton regisseerde vier James Bond-films: Goldfinger, Diamonds Are Forever, Live and Let Die en The Man with the Golden Gun. Stuntman Steve Truglia overleed later in 2016 tijdens een stunt voor een film. Truglia was betrokken bij Tomorrow Never Dies, waarin hij als stuntman een van de zwarte Range Rover’s in Saigon bestuurde.

JAMES BOND NEDERLAND
Wij kijken terug op een mooi James Bond jaar. Het dieptepunt binnen de JBN-organisatie was het besluit dat we in februari moesten stoppen met het magazine Bondesque. Redenen hiervan zijn de teruglopende advertentiekosten, verkoopopbrengsten en de steeds duurder wordende verzendkosten (vooral naar het buitenland). Maar we hadden ook mooie hoogtepunten! In januari startte auteur Twan Arts bij James Bond Nederland. Hij schrijft een maandelijkse column, waarin hij zijn visie op de James Bond-wereld weergeeft. In november bestonden we 10 jaar en onderging James Bond Nederland een metamorfose. Nieuwe mensen, een nieuwe website, een forum en een wiki welke in de loop van de tijd gevuld zal gaan worden. Ook onze samenwerking met partners uit het verleden werd opgepakt, waardoor we o.a. een fles Bollinger mochten weggeven namens importeur Wijn Verlinden.

SPECTRE
Natuurlijk begonnen we het jaar met de naweeën van de release van Spectre in 2015. De distributeur in Nederland maakte bekend dat Spectre de Nederlandse bioscoopbezoeker massaal kon boeien. De film werd de best bezochte James Bondfilm in Nederland ooit. Maar ook op andere vlakken werd succes geboekt, vooral door Sam Smith met zijn titelsong “Writing’s On The Wall”. Hij ontving hiervoor een Golden Globe én een Oscar in de categorie Best Archievement Music Written For Motion Picture.

Op de website van 007.com verscheen een interactieve 360 graden virtuele tour door de werkplaats van Q. Hierdoor kunnen we alle voertuigen in zijn werkplaats tot in detail bekijken. In februari werden 24 items uit Spectre voor het goede doel geveild. Diverse props waaronder de laptop van Q, de outfit van James Bond uit de openingsscene in Mexico en diverse horloges gingen onder de hamer. Hoogtepunt was de verkoop van de Aston Martin DB10. Hieronder een kleine selectie.

BOND 25
Over de nieuwe James Bond-film is nog niks bekend. De informatie die we dit jaar hebben gelezen, is voornamelijk gebaseerd op geruchten. In februari liet co-producent Gregg Wilson weten dat er al nagedacht wordt over een vervolg van Spectre. Er zou op dat moment gekeken worden naar een mogelijke release datum en meer. De burgemeester van het Kroatische stadje Dubrovnik laat weten dat er al gesprekken zijn gevoerd. Het plaatsje is onder andere bekend uit de hitserie Games of Thrones, met onze eigen Carice van Houten.
Christoph Waltz (Blofeld in Spectre) heeft laten weten een principe akkoord te hebben om nog vier maal terug te keren in de James Bond-films. Alles is afhankelijk van zijn eigen agenda en de verhaallijn van de producten. In een interview liet hij weten dat hij zijn rol in Spectre mooi vond, maar dat er meer uit te halen viel. Wellicht in de volgende James Bond-film.
Ook Sir Roger Moore liet van zich horen. Hij gaf aan open te staan voor  een cameo in BOND 25. Wij zijn benieuwd!

BOEKEN
2016 was op het gebied van Bond-boeken een uitstekend jaar. Uitgever en webwinkel Amazon maakte bekend dat er een vervolg komt op de heruitgave van de Duitse James Bond-boeken van John Gardner. Ook komt de webwinkel met een fraai promotiefilmpje in de Verenigde Staten. Niet alleen in Duitsland kwamen de verhalen van Fleming opnieuw uit. Ook in Italië verschenen de boeken met een fraaie reeks covers.
Het vervolg van de Young Bond-boeken wordt aangekondigd. Auteur Steve Cole maakt de eerste titel bekend: Heads To Die. Het boek is in maart verschenen. In december werd het vervolg in de Young Bond-serie gepresenteerd: Red Nemisis. Er is ook heugelijk nieuws voor de liefhebbers van de James Bond-verhalen. Ian Fleming Publications kondigt in 2016 een nieuwe roman aan. In 2018 verschijnt het tweede James Bond-boek van auteur Anthony Horowitz. Beide partijen laten weten dat er wederom gebruik zal worden gemaakt van origineel materiaal van Ian Fleming, wat nog niet eerder is gebruikt. Zijn vorige boek, Trigger Mortis, verscheen bij uitgeverij Orion als paperback.

Het meeste nieuws kwam uit de geanimeerde James Bond wereld . Sinds 2015 mag Dynamite Comics officieel James Bond-verhalen in stripvorm uitbrengen. Diverse series zijn gestart. In 2016 verscheen deel 4,5 en 6 uit de serie VARGR. Ook verscheen er een hardback collectors editie met de hele VARGR reeks in een boek. Daarnaast werd de volgende serie, genaamd Eidolon, gepresenteerd en krijgt Felix Leiter zijn eigen spin-off  verhalen. Deze worden vanaf februari 2017 uitgebracht.

VERZAMELEN
Voor menig verzamelaar was 2016 een mager jaar, waardoor ook wel weer betaalbaar! Dat gaat volgend jaar anders worden. Big Chief Studios heeft kondigde een unieke samenwerking aan. Ze gaan samen met EON Productions en Danjaq een officiële lijn James Bond-figuren uitbrengen. De eerste serie is uit Goldfinger en omvat James Bond, Auric Goldfinger en Oddjob. In december werd bekend dat de voorverkoop in februari 2017 start. Er hangt wel een behoorlijk prijskaartje aan: €270 euro per figuur.

Bij Corgi verschenen in januari twee nieuwe James Bond-voertuigen: de Aston Martin DB10 uit Spectre en een speciale, gelimiteerde editie van de DB5 ter ere van de 50e verjaardag van Thunderball. De verpakking is wat de Aston Martin DB5 uniek maakt: het model zelf is niet gewijzigd van andere edities.
Op Spectre gebied is er ook nog ander verzamelnieuws. De soundtrack verschijnt, net als Skyfall, op LP en de stenen Bulldog van M verschijnt bij Royal Doulton opnieuw. Maar dan, gelijmd en wel in een Spectre-verpakking.  In On The Set Of James Bond’s Spectre zijn unieke foto’s van de sets te zien. De foto’s hangen tevens op een tentoonstelling in Berlijn.
Het bedrijf Out Of Prints kwam met een serie truien en t-shirts. Hierop staan de afbeeldingen van de covers van de Ian Fleming-boeken.
Op gebied van de James Bond-magazines was er niks te klagen. MI6 Confidential verscheen 3 keer dit jaar. 007 Magazine komt met een James Bond-kalender voor 2017 en een zeer interessante uitgave over de vuurwapens uit de James Bond-films kwam uit.

OVERIG NIEUWS
Niet alleen James Bond Nederland vierde zijn 10-jarig jubileum. De website Bond Lifestyle van Remmert van Braam mocht hetzelfde jubileum vieren. De tentoonstelling Designing 007 verhuisd dit jaar twee maal. In 2015 was de tentoonstelling in Mexico-Stad te zien, dit jaar verhuisde het naar Parijs en nu in Dubai. Daar is Designing 007 tot begin 2017 te bezoeken.
De wassen beelden van Madam Tussauds werden van Berlijn naar New York gebracht. Alle James Bond-acteurs zijn opnieuw in was vormgegeven.
Tijdens een veiling van Bonhams in Londen werden diverse originele posters van de James Bond-films te koop aangeboden. Een opmerkelijk item tijdens deze veiling was de martelstoel uit de film Live and Let Die.
De stekker uit de James Bond-game James Bond: World Of Espionage ging eruit. De game werd door vele fans heel slecht ontvangen, vooral omdat de link met James Bond nagenoeg nihil was.

Het bericht Jaaroverzicht 2016 verscheen eerst op James Bond Nederland.

In de categorie onder de 15 euro

In de categorie onder de 15 tot 25 euro

In de categorie onder de 25 tot 50 euro

In de categorie onder de 5o tot 100 euro

In de categorie boven de 100 euro

Het bericht James Bond Kerstgids 2016 verscheen eerst op James Bond Nederland.

Casino Royale is niet de belangrijkste film voor de Bond reeks geweest. Dat was Goldfinger, de film die voor een James Bond gekte zorgde die zijn weerga niet kende. Ook is Casino Royale niet de meest cruciale film geweest voor de franchise. Dat was GoldenEye, die de uitdaging kende om na zes Bond-loze jaren de criticasters te bewijzen dat James Bond er ook na de Koude Oorlog nog toe deed. Maar Casino Royale is naar mijn mening wel de meest gedurfde film uit de gehele reeks. Want met Casino Royale namen Barbara Broccoli en Michael G. Wilson een gok groter dan iedere gok die James Bond zelf in de film zou nemen. We zijn dat misschien alweer vergeten, juist omdat de film zo’n groot succes was bij fans, recensenten en het grote bioscooppubliek.

Voor de eerste keer sinds Sean Connery zich in 1962 introduceerde als “Bond, James Bond” besloot men bij Casino Royale ‘opnieuw te beginnen’. Een reboot, zoals we dat noemen in filmland en eerder hadden gezien bij iconische personages als Batman, Sherlock Holmes en Dracula. Maar de filmmakers besloten meer te doen dan alleen opnieuw te beginnen. Ze besloten de succesvol gebleken Bond Cocktail te distilleren en vervolgens weer samen te stellen.

In mijn boek James Bond voor Dummies beschrijf ik dat de Bond Cocktail uit drie onderdelen bestaat: een beproefd recept, de juiste ingrediënten en een professioneel team voor én achter de schermen. Alle drie deze onderdelen ondervonden een reboot. Allereerst het beproefde recept, waarmee ik doel op de verhaallijn van een Bond film. De traditionele wapenloop werd achterwege gelaten en de daaropvolgende openingsscéne is in zwartwit en rauwer dan we ooit eerder hadden gezien. Het verhaal toont James Bond niet als de perfecte geheim agent maar als de beginneling die diverse inschattingsfouten maakt. Ook de ingrediënten van Casino Royale wijken radicaal af van alles wat we gewend waren. Geen Moneypenny, geen Q, amper gadgets en het befaamde James Bond Thema horen we pas bij de aftiteling. Hiermee lieten Broccoli en Wilson zien vertrouwen te hebben in de basis van alles: James Bond als karakter. Ze hadden het lef om alle opsmuk overboord te gooien en te focussen op het personage van James Bond. De kern van het verhaal is de emotionele reis die Bond maakt van beginneling in de geheime dienst tot de professional met de codenaam 007.

Zo’n gewaagde koerswijziging zou alleen werken met de juiste acteur als James Bond. En daarin namen de producenten misschien wel de allergrootste gok. Ze zochten naar een man die over de kwaliteiten beschikte om de interne worstelingen van James Bond op het witte doek te kunnen weergeven. Ze kozen voor Daniel Craig. En ze kregen een stortvloed aan kritiek over zich heen (zie ook mijn column van februari). Maar Broccoli en Wilson trokken zich er niets van aan, zetten stug door en leverden één van de allerbeste Bond films aller tijden af.

De afgelopen weken werd het tienjarig jubileum van Casino Royale op social media veelvuldig genoemd. De verhalen, herinneringen en anekdotes aan de film zijn allemaal positief. Casino Royale is één van de meest geliefde Bond films geworden van zowel de pers, de fans als het publiek. En terecht. Laat deze column dan ook een hulde zijn aan de moed die Broccoli en Wilson tien jaar geleden toonden toen zij besloten ‘opnieuw te beginnen’.

Het bericht Column: Tijd voor een feestje! verscheen eerst op James Bond Nederland.

Pedro Armendáriz was een Mexicaanse acteur die al op jonge leeftijd emigreerde naar de VS. Nadat hij in 1931 afstudeerde, werkte hij een tijdje als toeristengids. Regisseur Miguel Zacharias ontdekte hem toen hij in een lokale cafetaria de jonge Armendáriz een befaamde monoloog van Shakespeare hoorde citeren. Armendáriz keerde terug naar zijn geboorteland en acteerde in de hoogtijdagen van de Mexicaanse cinema in diverse succesvolle films. Zijn mannelijke en charmante uitstraling (ze noemden hem ook wel ‘de Clark Gable van Mexico’) maakte hem geliefd bij zowel het publiek als zijn vakbroeders. Het duurde niet lang of filmmakers buiten het Latijns-Amerikaanse land ontdekte zijn talent en castte Armendáriz.

Toen Terence Young hem in 1963 vroeg voor de cruciale rol van Kerim Bey, was Armendáriz een van Mexico ’s beroemdste sterren. Het was in de maanden voorafgaand aan de opnames van From Russia with Love dat Armendáriz ontdekte dat hij aan kanker leed. Een ziekte die hij hoogstwaarschijnlijk jaren eerder had opgelopen bij de beruchte opnames van The Conqueror. Het is een triest en bekend verhaal in Hollywood: The Conqueror, met in de hoofdrol John Wayne, werd gefilmd in een omgeving waar diverse testen met atoomwapens waren uitgevoerd. De filmset werd besmet door de nucleaire neerslag van die testen. Meer dan negentig cast- en crewleden van The Conqueror – waaronder John Wayne zelf – zouden uiteindelijk aan kanker overlijden.

Pedro Armendáriz vertelde Terence Young het trieste nieuws en begreep het wanneer de regisseur de rol van Kerim Bey opnieuw zou casten. Maar daar wilde Young niets van weten. Hij besloot het opnameschema overhoop te gooien en alle scenes met Armendáriz als eerste te filmen. Tijdens de opnames van From Russia with Love vocht Armendáriz letterlijk voor zijn leven en verdiende alom respect voor zijn enorme inspanningen.

Tijdens de opnames van deze tweede Bond-film leerde hij Ian Fleming kennen, een man die zelf ook in de nadagen van zijn leven verkeerde. Het schijnt dat Fleming en Armendáriz bij een feestje op de filmset hun gezamenlijke bewondering voor de schrijver Ernest Hemingway bespraken. Hemingway had er destijds voor gekozen, toen hij eveneens stervende was aan kanker, niet lijdzaam af te wachten maar zelfmoord te plegen. Kort na het gesprek met Fleming werd Armendáriz in het ziekenhuis opgenomen. In navolging van Hemingway besloot Armendáriz ook niet lijdzaam af te wachten. Hij liet een wapen binnensmokkelen in het ziekenhuis en nam zijn eigen leven.

From Russia with Love was de laatste film waarin Armendáriz speelde. De allerlaatste keer dat we hem als Kerim Bey horen spreken, is een mooi afscheid voor zowel het personage als de acteur. Hij houdt aan boord van de Oriënt Express de Russische officier Benz onder schot. Er ligt nog een lange treinreis in het verschiet en Armendáriz spreekt de memorabele woorden: “I’ve had a particularly fascinating life. Would you like to hear about it?”

Het zou niet de allerlaatste keer zijn dat een Armendáriz verscheen in de Bond-filmreeks. Ruim 25 jaar later speelde Pedro Armendáriz Junior de rol van corrupte president Lopez in Licence to Kill.

Het bericht Column: De Clark Gable van Mexico verscheen eerst op James Bond Nederland.