Het erfgoed van Fleming

Na zijn overlijden bleek dat Fleming zijn literaire zaken redelijk goed op orde had. In zijn testament stonden een aantal mensen die een geldbedrag kregen en voor de rest ging het grootste gedeelte naar zijn weduwe: Ann Fleming. Maar zijn literaire nalatenschap stond daar helemaal buiten. In 1952 was Fleming eigenaar geworden van uitgever Glidrose Productions Ltd. en heeft daar al zijn werken in ondergebracht.

In 1956 stelde hij zijn literair agent Peter Janson-Smith (foto rechts) aan om zich bezig te houden met de rechten van de buitenlandse publicaties van de James Bond-boeken. Na zijn dood nam Janson-Smith de leiding van Glidrose Productions over en zette zich in voor het behoud van het literaire werk. Elf maanden na het overlijden van Fleming verscheen zijn laatste verhaal: The Man With The Golden Gun. Glidrose Productions zorgde er ook voor dat in 1966 twee korte verhalen nog verschenen: Octopussy en The Living Daylights.

Colonel Sun

Glidrose Productions wilde het werk van Ian Fleming voortzetten. Dat is iets wat heel ongebruikelijk was in de literaire wereld en waar veel journalisten ook grote vraagtekens bij hadden. Auteur James Leasor werd als eerste benaderd, maar zag het niet zitten en bedankte ervoor. Kingsley Amis durfde het avontuur aan en schreef onder het pseudoniem Robert Markham het boek Colonel Sun. Het boek verscheen op 28 maart 1968 en werd uitgegeven door Flemings vaste uitgever Jonathan Cape. Het werd een bestseller en Amis schreef daarna nog twee James Bond-gerelateerde boeken, The James Bond Dossier en The Book of Bond. Amis volgde een beetje dezelfde regels als Ian Fleming had gedaan. Hij haalde locaties uit zijn eigen ervaringen en net zoals Fleming deed, nam Amis namen van vrienden over voor zijn karakters. Ondanks het succes van de boeken kreeg het geen vervolg.

In 1973 veranderde Glidrose Productions hun naam naar Glidrose Publications Ltd. Er werd in die tijd een boek van John Pearson door Glidrose goedgekeurd en eind jaren 70 verschenen er twee boekadaptaties van de Eon Productions-films The Spy Who Loved Me (1977) en Moonraker (1979). Beide boeken werden geschreven door Christopher Wood en hadden niks met het werk van Ian Fleming te maken.

Nieuw leven

Na het verschijnen van de werken van Christopher Wood wilde Glidrose Publications de literaire James Bond nieuw leven inblazen. In 1979 werd auteur John Gardner aangetrokken om James Bond-verhalen te schrijven. Tussen 1981 en 1996 verschenen er 14 James Bond-verhalen van Gardner. Hij zette het leven van Bond voort waar Fleming was gestopt en zijn doel was vooral om de boeken in de tijdgeest van de jaren 80 te krijgen. Op die manier kon er een nieuwe generatie kennis maken met de James Bond uit de boeken. De critici waren verdeeld over de boeken van Gardner. Vooral de Amerikaanse invloeden werden niet altijd gewaardeerd. Desondanks wist Gardner een aantal titels op The New York Time Beststellers List te krijgen.

I’m very grateful to have been selected to keep Bond alive. But I’d much rather be remembered for my own work than I would for Bond.

John Gardner

In 1996 is het laatste James Bond-boek van John Gardner verschenen, Cold. Gardner stopte met schrijven omdat hij slokdarmkanker had. In totaal heeft Gardner 16 James Bond-verhalen geschreven, waarvan twee een adaptatie waren van de films Licence To Kill (1989) en GoldenEye (1995). Glidrose Publications liet er geen gras over groeien en hetzelfde jaar begon er een nieuwe auteur met het schrijven van James Bond-verhalen.

Benson-tijdperk

De Amerikaanse schrijver Raymond Benson werd door Glidrose Publications aangesteld om nieuwe James Bond-verhalen te schrijven. Een controversiële keuze omdat het geen Engelse auteur is die het werk mag voortzetten. Benson wilde met dat vooroordeel komaf maken en reisde veelvuldig naar Londen om bij signeersessies aanwezig te zijn. Hij kwam in aanraking met Glidrose in 1982 toen hij in Engeland was om achtergrondinformatie te zoeken voor zijn boek The James Bond Bedside Companion. Dat boek viel in de smaak bij de leden van Glidrose en zo werd hij benaderd om verhalen te schrijven toen Gardner stopte. Hij wilde het wel proberen en dat bleek een schot in de roos.

Ian Fleming Publications

In 1999 wist Glidrose Publications rechten te krijgen over de karakters van de literaire James Bond. Hierna werd de naam veranderd in Ian Fleming Publications Ltd. Niet alleen het beheer van de James Bond-boeken kwam in hun handen, ook de andere werken van Fleming zoals Chitty Chitty Bang Bang en Thrilling Cities kwamen hieronder te vallen. Aan het roer van Ian Fleming Publications stonden toen twee nichtjes van Ian Fleming: Lucy en Kate Fleming. Behalve de naamswijziging veranderde niks en Raymond Benson bleef de schrijver van de James Bond-boeken op dat moment. De nieuwe naam verscheen voor het eerst in het boek High Time To Kill in 1999.

Raymond Benson schrijft uiteindelijk zes originele James Bond-verhalen, drie boekadaptaties van Bond-films (Tomorrow Never Dies (1997), The World Is Not Enough (1999) en Die Another Day (2002)) en voor het eerst na Ian Fleming een drietal korte verhalen. Deze verschenen in onder meer de Playboy. Ook verschenen er twee omnibussen van zijn verhalen: The Union Trilogy en Choice Of Weapons. In 2002 stopte Benson met het schrijven van de James Bond-verhalen, maar zijn carrière kreeg hierdoor een flinke boost. Daarna schreef hij nog Splinter Cell– en Hitman-boeken.

Ivoren geboortedag

Ian Fleming Publications wilde op de 100e geboortedag van Fleming in 2008 een nieuw James Bond-verhaal publiceren. Hiervoor werd de Engelse auteur Sebastian Faulks benaderd. Hij weigerde om het aanbod aan te nemen. Maar nadat hij een artikel van Ian Fleming Publications toegestuurd kreeg en de originele boeken van Fleming had herlezen, kwam hij op zijn beslissing terug. Het artikel dat hij toegestuurd had gekregen was een origineel stuk van Ian Fleming uit 1962 met als titel How To Write A Thriller.

Ian Fleming had in Jamaica altijd een vast patroon van werken en Sebastian Faulks besloot om daarin mee te gaan. Maar een aantal Jamaicaanse elementen, zoals snorkelen en cocktails drinken, liet hij achterwege. Het resultaat van het schrijven was Devil May Care en werd een grote hit. Bijzonder was dat op de kaft van het boek “Sebastian Faulks writing as Ian Fleming” stond vermeld. Daarmee werd verwoord dat Faulks typische elementen van de Ian Fleming-boeken en diens schrijfstijl had overgenomen. Ian Fleming Publications wilde graag dat Faulks nog een James Bond-boek zou schrijven, maar Faulks bedankte daarvoor. Eén boek was voldoende voor hem.

One tribute, one centenary, one book.

Sebastian Faulks

De tweede Amerikaan

Het was Ian Fleming Publications niet gelukt om Sebastian Faulks twee of meerdere James Bond-verhalen af te laten leveren. Pas drie jaar later wisten ze de Amerikaanse auteur Jeffrey Deaver te strikken om een boek te schrijven. Maar ook hij gaf aan slechts 1 boek te willen schrijven. Ian Fleming Publications ging daarmee akkoord, met als resultaat het boek Carte Blanche. En Deaver durfde als eerste auteur ook de historie van James Bond helemaal om te gooien. Zo was ‘zijn’ 007 geboren in 1979 en een veteraan van de Afghaanse oorlog. Ondanks de grote lancering in St. Pancras Station in Londen werd het boek matig onthaald.

In maart 2012 maakte auteur William Boyd bekend dat hij een nieuw verhaal aan het schrijven was. Een maand later maakte Ian Fleming Publications bekend dat Boyd een nieuw James Bond-verhaal aan het schrijven was. Na 18 maanden, waarbij meerdere manuscripten naar Ian Fleming Publications werden gestuurd, was het boek klaar en kreeg het de titel Solo. Net als Ian Fleming gebruikte William Boyd zijn eigen ervaringen in het verhaal. Boyd had Bond meegenomen naar een wereld die het personage eigenlijk niet goed kende: Afrika. Boyd bleef wel dicht bij de James Bond van Ian Fleming.

Ter voorbereiding las hij alle James Bond-boeken in chronologische volgorde en verdiepte zich in het leven van Fleming. Zelf was hij redelijk tevreden met het boek, maar liet weten nooit in de buurt te kunnen komen van de verhalen zoals Fleming die schreef. Het onthaal van het verhaal was wisselend en in het begin liepen de verkoopcijfers ver achter die van Carte Blanche en Devil May Care. Maar nadat de London Evening Standard het boek op de eerste plek had gezet van hun leeslijst, veranderde dat. Echter vond ook Boyd het genoeg om maar 1 James Bond-verhaal te schrijven.

Horowitz, Anthony Horowitz

In oktober 2014 werd de Engelse bestsellerauteur Anthony Horowitz door Ian Fleming Publications benaderd om een nieuw James Bond-verhaal te schrijven. Het werd het begin van een trilogie. Uniek was dat Horowitz voor zijn eerste twee boeken, Trigger Mortis en Forever And A Day, origineel materiaal van Ian Fleming had gebruikt. Voor het eerste boek gebruikte Horowitz het nooit eerder gepubliceerde verhaal Murder On Wheels. Het eerste hoofdstuk bevat delen van een ongepubliceerde televisiereeks die Fleming zelf had geschreven. De critici waren over het algemeen heel lovend over het verhaal.

Vanwege het succes van Trigger Mortis werd Horowitz door Ian Fleming Publications gevraagd nog een boek te schrijven. Deze werd in 2016 aangekondigd en verscheen op 31 mei 2018. Ook voor dit boek gebruikte Anthony Horowitz niet eerder gebruikt materiaal van Ian Flemings idee voor een televisieserie. Bijzonder was dat Horowitz ervoor gekozen had om het verhaal voor het eerste boek Casino Royale (1953) af te laten spelen. Een idee dat enkele jaren ervoor in de filmwereld heel erg werd gebruikt. In december 2022 werd de titel van het derde James Bond-verhaal van Horowitz bekend gemaakt: With A Mind To Kill.

Young Bond en Miss Moneypenny

Naast de James Bond-verhalen zijn er ook een aantal spin-off-series geweest. De bekendste is wel de Young Bond-serie waarin we James Bond leerden kennen in de jaren 30 tijdens zijn schooltijd op Eton. De zeven verhalen werden geschreven door Charlie Higson en Steve Cole en verschenen voor het eerst in 2005.

De tweede spin-off-reeks was The Moneypenny Diaries geschreven door Samantha Weinberg onder het pseudoniem Kate Westbrook. De serie is helemaal gewijd aan de persoonlijk assistent van ‘M’, Miss Moneypenny. Naast drie boeken, Guardian Angels, Secret Servant en Final Fling, verschenen er ook een tweetal korte verhalen.

Double O

In 2022 kunnen we naast het laatste deel van Anthony Horowitz ook een nieuwe spin-off tegemoetzien. Auteur Kim Sherwood gaat de Double-O-trilogie schrijven. De serie gaat over de andere dubbele 0-agenten en niet over James Bond. De eerste titel is al bekendgemaakt: Double Or Nothing. Dat boek verschijnt op 1 september 2022. De andere titels en releasedata zijn nog niet bekend gemaakt.

En zo is het literaire universum in de afgelopen 70 jaar aardig groot geworden. Naast de klassieke boeken van Ian Fleming blijft ook anno 2022 de literaire kant van 007 in trek. Wie weet wat de toekomst gaat brengen.

Het bericht De literaire Bond-wereld na Fleming verscheen eerst op James Bond Nederland.

In 2008 verscheen een speciaal James Bondavontuur getiteld Devil May Care dit omdat Ian Fleming (geestelijk vader van James Bond) dat jaar honderd zou zijn geworden.

De Britse succesauteur Sebastian Faulks schreef het verhaal op dezelfde manier zoals Fleming dat deed. Maar is dit boek een nieuw begin van een reeks?

The Bookseller had een interview met Sebastian Faulks over Devil May Care. Hierin vertelde hij dat er van zijn hand één boek is verschenen en het blijft daarbij:

Ik heb een contract getekend voor één boek. En om eerlijk te zeggen heb ik ook geen interesse in een tweede boek.

De literaire agent van The Ian Fleming Estate gaf antwoord op de vraag of we in de toekomst nog meer nieuwe James Bondavonturen kunnen verwachten:

Op dit moment heeft geen enkele andere auteur zich bij ons gemeld met de vraag of hij of zij een nieuw avontuur mag schrijven. We hebben op het moment ook geen concrete plannen maar houden alle opties open voor de toekomst.

Het bericht Alle opties open voor nieuw bondboek verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het boek ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van Ian Fleming Devil May Care geschreven door Sebastian Faulks is ook in Noord Amerika verschenen. Dat is op zich geen nieuws omdat het boek wereldwijd op 28 mei in de verkoop ging. Nu verscheen het zowel in Noord Amerika als in het Verenigd Koninkrijk als gebonden boek. Nu zijn er dus paperback versies. Deze verschijnen volgend jaar in mei.

Op de cover van de Noord Amerikaanse versies zien we veel invloeden van de Penguin versies van alle James Bondverhalen geschreven door Ian Fleming. Het gaat om de speciale serie die ter gelegenheid van Fleming zijn geboortedag opnieuw zijn uitgebracht. De nieuwe paperbacks van Faulks zijn rood van kleur. Er staat een dame in een catsuit op en vlammen vreten aan de cover.

Voor alle covers geld dat deze concepten zijn. De Amerikanen kozen trouwens voor een close-up van de dame terwijl men in Canada koos voor een foto waarop we de dame geheel zien. De cover voor het Verenigd Koninkrijk verschild nogal van de Noord Amerikaanse versies. Het boek is zwart met de dame in het catsuit erop. Haar kleding is rood en ze heeft een flink pistool in haar hand. De uitgever van alle versies is de Penguin Group. De concept covers van de boeken kunt u bekijken bij onze collega`s van commanderbond.net.

De Nederlandse versie van Devil May Care verscheen uitsluitend in een paperback. Het boek wordt uitgegeven door onze partner A.W Bruna Uitgevers.

Het bericht Devil May Care Paperbacks verscheen eerst op James Bond Nederland.