Rond die datum stroomde het felicitaties en loftuitingen op social media: ‘de beste actieregisseur!’, ‘de man die de jaren 80 bepaalde!’, ‘Bond op z’n best!’, ‘man vol verhalen!’, ‘tijd voor een ridderorde!’. John Glen werd geëerd met de mooiste veren.

Ere wie ere toekomt. Glen is een geweldenaar. Vijf Bond-films op rij, een niet te evenaren prestatie. Dat gaat ook echt niemand hem ooit nog afpakken. Maar John Glen was ook gewoon een manager die deBond-films uit de jaren 80 in goede banen leidde. Naast zijn ode aan Hitchcock door in ieder film zijn eigen trademark te verstoppen in de vorm van een beest dat plots krijsend door het beeld schiet, blinken zijn Bond-films niet uit in filmmagie. Met een beetje slechte wil kun je beweren dat het veredelde tv-films zijn.

Begonnen met On Her Majesty’s Secret Service (1969) als editor en second unit director, werkte hij in diezelfde functie mee aan The Spy Who Loved Me (1977) en Moonraker (1979), waarna hij door Cubby Broccoli werd gevraagd For Your Eyes Only (1981) te regisseren. Hij bleek, net als zijn voorgangers, de juiste man op de juiste plaats. Glen mocht aanblijven en perste er tot en met 1989 om het jaar een nieuwe film uit. Bij het 25-jarig Bond-jubileum zat 007 steviger in het zadel dan nu met zijn zestigste.

Glen begreep de Bond-films als geen ander, en de weerslag van James Bond op het filmpubliek. Na de megalomane producties van eind jaren 70 waar onze held zich zelfs buiten de dampkring begeeft, moest het allemaal iets minder fantastisch en vooral minder kostbaar. De taak van John Glen om van de Bond-films met minder franje toch nog iets smeuïgs te maken.

Dat dat hem lukte, mag voornamelijk worden toegeschreven aan de stuntlieden en actie-experts, zoals Rémy Julienne, wiens team de meest halsbrekende capriolen uithaalde op alles met twee, drie, vier of, waar het een Kenworth-truck betrof, een veelvoud aan wielen. B.J. Worth en Jake Lombard idem dito voor alles wat zich mét of liever zónder propellers in de lucht afspeelde. Of Rick Sylvester die zijn leven tot tweemaal in de waagschaal stelde onder leiding van Glen. ‘Remember, you are James Bond.’ En gaan met die banaan.

Hiermee doe ik de aardige regisseur absoluut tekort. De jaren 80 waren voor niemand makkelijk. Daarom zijn de welgemeende accolades in het luchtledige zo aandoenlijk.

Glen behoort tot de laatste van een uitstervend ras. Van vóór hem is geen enkele 007-regisseur meer in leven. Dat waren er, na bijna twintig jaar James Bond-films en elf rolprenten, trouwens maar vier in totaal: Terence Young (drie films), Guy Hamilton (vier), Lewis Gilbert (drie) en Peter Hunt (één). Young en Hunt zijn in middels op retour, Hamilton en Gilbert stierven enkele jaren geleden op respectievelijk 93- en 97-jarige leeftijd. Uit dit rijtje is Glen de enige die in zowel de jaren 60, 70 als 80 aan Bond heeft meegewerkt. Dat is op zichzelf al een museum waard.

Daags na de feestelijkheden van John Glen viel de eer te beurt aan Bond nummer vijf Pierce Brosnan. Ook al jarig. De erudiete Ier ziet er met zijn witte kuif nog immer Bond-waardig uit (als hij zijn buik tenminste inhoudt). Onder het mom van een felicitatie werd Brosnan de hemel in geprezen voor zijn 007-vertolking.

In het licht van het definitieve einde van Daniel Craigs Bond blijkt dat met weemoed wordt teruggekeken naar de Bond-films uit de jaren 90. Daar waar Bond nog echt 007 mocht zijn en Brosnan, net als Glen in zijn tijd, de juiste man op de juiste plaats was. Want wat je ook vindt van Brosnans interpretatie van de wereldberoemde spion, en de acteur is zelf allerminst tevreden over zijn vertolking, hij flikte het ’m wel om de geheim agent die op sterven na dood was naar een nieuw millennium te loodsen.

Als belichaming van Bond is Brosnan perfect. Hij is de enige Bond-vertolker na Sean Connery (mijn eerste) aan wie ik niet heb hoeven wennen. Zolang Brosnan zijn beknepen mond maar houdt. Zodra hij die opendoet, verdwijnt alle dreiging. Kan de man niks aan doen. Ze hadden alleen beter een oral-signature tape in zijn nek kunnen implanteren. Een voice box zou de rest van het werk doen. Den beste Bond den es je gab!

Binnen de Bond-canon behoren Glen en Brosnan tot de middelmaat. Maar man man man, hoe groot is de behoefte aan een middelmatige Bond-film? Een avontuur zonder pretenties onder regie van John Glen waarbij je precies weet wat je krijgt. Met Pierce Brosnan in de hoofdrol; geef die man een voice box cadeau. Gun beide heren minus 25 jaar — ik vermoed dat zelfs Craig-dweper Barbara Broccoli dan overstag gaat.

Het tijdperk John Glen, het tijdperk Pierce Brosnan; ze liggen een kwart tot half mensenleven achter ons. Het waren achteraf gezien heerlijke onbekommerde Bond-jaren. Die mannen wisten van aanpakken.

James Bond is het filmisch hoogtepunt uit hun leven, dat kan niet anders. Glen heeft na Bond weinig noemenswaardigs meer gemaakt. Zijn Columbus-film uit 1992 was een faliekante mislukking. Brosnan is sinds Bond een veelgevraagd acteur, maar om te zeggen dat hij erg succesvol is. Mamma Mia! deed het tot tweemaal lekker aan de kassa. Die credits moeten toch echt aan Björn en Bennie en niet aan Brosnan worden toegeschreven.

Laat de online felicitaties aan wie dan ook lekker uitbundig zijn. John Glen wás immers de beste Bond-regisseur in de periode 81-89; Pierce Brosnan de beste 007 tussen 95-02. Andy Glen, John Glens zoon, beloofde een paar dagen na 15 mei mijn gelukwens aan zijn vader over te brengen, want zolang het kan, vier ook ik dit jubileum zonder enige terughoudendheid mee. Glens glorieuze reputatie zal met zijn ouder worden en daar voorbij enkel toenemen. Hij behoort inmiddels tot het eregilde der Bond-legendes.

Zijn voorgangers hadden allen iets onbereikbaars; niet in de laatste plaats omdat ze dood zijn, maar ook voor die tijd. Die vonden het niet meer dan logisch een Bond-film te regisseren. Glen was hoogst verbaasd dat hij werd gevraagd. Voor hij het wist had hij zijn eerste film gemaakt, en omdat hij alles opmerkelijk netjes binnen de tijd en het budget had gehouden, mocht hij gelijk aan een tweede beginnen. Opnieuw deed John Glen wat van hem werd gevraagd en zo had hij met gemak tot No Time to Die kunnen doorgaan. Met één levensgroot verschil: hij was zonder morren om het jaar komen opdraven. Bond 30 was inmiddels in de pocket geweest en Pierce Brosnan wegens succes veel langer geprolongeerd. Met méér John Glen hadden we een compleet alternatieve Bond-geschiedenis gehad. Heerlijk middelmatig, ongecompliceerd, ononderbroken en puur Bond.

Het bericht Column: Een alternatieve Bond geschiedenis verscheen eerst op James Bond Nederland.

Dat No Time To Die door het coronavirus werd uitgesteld kwam voor velen van jullie als een verrassing. De film was klaar en stond te popelen om de wereldwijde bioscopen te veroveren. Helaas sloten de bioscopen massaal en was er voor de productie op financieel gebied geen winst te behalen.

Het uitstel

Regisseur Cary Fukunaga spreekt zich voor het komende nummer van Empire Magazine uit. Hij heeft het, voor wat er nu is gepubliceerd, vooral over de druk en het moment dat de film tot uitstel kwam.

Ik volgde het nieuws rond de corona uitbraak op de voet en bleef de producenten maar vragen wat ze met No Time To Die gingen doen. Wat is het plan vroeg ik ze.

Ik denk dat niemand kon voorzien hoe de wereld compleet tot stilstand zou komen. De bioscopen bleven leeg.

Het antwoord

Dat antwoord kwam op woensdag 4 maart. De film werd tot 12 november uitgesteld. Ik kan me de enkele alinea op de homepage van 007 nog goed voor de geest halen.

MGM, Universal and Bond producers, Michael G. Wilson and Barbara Broccoli, announced today that after careful consideration and thorough evaluation of the global theatrical marketplace, the release of No Time To Die will be postponed until November 2020. The film will be released in the U.K. on November 12, 2020 with worldwide release dates to follow, including the US launch on November 25, 2020.

De afsluiting

Niet alleen voor de liefhebber en bioscoopbezoeker was dit een klap ook voor de productie. Fukunaga had de film al ruim van tevoren af. Op de vraag of hij de film na april nog heeft bewerkt is hij duidelijk.

Je kan aan de film blijven aanpassen en poetsen maar meestal wordt het product daar niet beter van. We moesten de film afmaken. Mentaal had ik de film afgesloten. Ook op emotioneel gebied.

Voor de rest van het verhaal moeten we wachten tot 9 juli. Dan verschijnt het augustus nummer van Empire Magazine. Daar vind je ook een nieuwe foto van Safin gespeeld door Rami Malek. We houden je op de hoogte.

Synopsis No Time To Die

James Bond kan niet lang van zijn rust op Jamaica genieten als zijn oude vriend van de CIA Felix Leiter hem om hulp vraagt. De missie gaat om het redden van een ontvoerde wetenschapper. Een missie die veel verraderlijker en gevaarlijker is dan hij op het eerste gezicht oogt. Het verhaal leidt Bond naar een mysterieuze schurk die de beschikking over gevaarlijke nieuwe technologie heeft…

De vijfentwintigste en laatste James Bond-film met Daniel Craig in rol van Bond beleeft haar Nederlandse première op 12 november.

Het bericht Fukunaga: De film is af, ik pas niets meer aan verscheen eerst op James Bond Nederland.

Hoe verloopt eigenlijk de werkdag van Daniel Craig en regisseur Cary Fukunaga op de filmset van Bond 25? En waarom lopen er regelmatig medewerkers niets te doen? Ik probeer het in dit artikel te duiden.

Sommige afbeeldingen in dit artikel bevatten spoilers.

Na het ‘action’ van Cary Fukunaga spelen Daniel Craig en de andere acteurs hun rol, maar tussen de opnamen door blijft het gissen naar wat al die cast- en crewleden precies doen en hoe ze elkaar niet voor de voeten lopen op de vaak overbevolkte set. Om dat laatste zoveel mogelijk te voorkomen heeft Hollywood een goed afgestemd systeem ontwikkeld voor het opnemen van een speelfilm.  

Meer dan duizend medewerkers

Bond 25 wordt gemaakt door een uitgebreide crew van meer dan duizend toegewijde mannen en vrouwen. Veel van hen werken op freelance basis, anderen zijn afkomstig van de bedrijven die op het terrein van Pinewood Studios gevestigd zijn.

Honderden mensen werken vanachter een bureau, zoals de CGI-specialisten die het opgenomen filmmateriaal digitaal bewerken. Zij lopen Daniel Craig in ieder geval niet voor de voeten als hij in Italië of Noorwegen zich op een scène voorbereidt. Anderen lopen wel op de set rond en vooral bij actiescènes is het aantal medewerkers aanzienlijk. Wat voor buitenstaanders als een drukke en onoverzichtelijke filmset overkomt, is in werkelijkheid een geoliede machine.     

Technici van de set

Voordat de acteurs met de repetitie van een scène beginnen, worden de technici gevraagd de set te verlaten. Achter de schermen hebben zij dan even niets om handen terwijl regisseur Cary Fukunaga met Daniel Craig, Rami Malek of Léa Seydoux de scène repeteert. 

Cary Fukunaga neemt dan eerst nog eens met de acteurs door wat hun karakter wil. Het belangrijkste voor een acteur is de betekenis van de dialoog te begrijpen en de situatie waarin hij of zij zich bevindt. Cary vertelt ook waar en wanneer ze op de set lopen, stilstaan of zitten, en natuurlijk waar de camera komt te staan. Vaak wordt de camera op de plek gezet waar de actie zich naar toe beweegt (let er maar eens op). Het is aan de regisseur te bepalen wanneer de acteurs tijdens een scène lopen en wanneer ze de dialogen spreken.  

Acteurs spelen scène voor

Als de acteurs voor de eerste keer de scène voorspelen, kijkt Cary Fukunaga hoe de acteurs zich bewegen binnen het door hem bedachte plan. Cary staat tijdens de repetitie zelf op de plek waar later de camera wordt neergezet.  

Na circa twintig minuten worden de afdelingshoofden op de set opgeroepen en spelen de acteurs de scène aan hen voor. Director of photography Linus Sandgren, de camera operator, de gaffer (hoofd elektricien) en de assistent- regisseur zien nu met eigen ogen wat de bedoeling is en wat dat voor hun eigen werk gaat betekenen. Via portofoons laten zij vervolgens de groep wachtende collega’s buiten de set weten welke apparatuur er extra uit de grote filmtrucks gehaald moet worden. 

Terwijl Daniel Craig en zijn tegenspelers verder repeteren, controleert de director of photography onder meer of de acteurs niet te dicht bij de muren van de set staan waardoor er geen ruimte voor achterlicht is. De dolly grip-medewerker kijkt nauwlettend toe waar hij wel en niet een camerarails kan uitleggen. En de gaffer bedenkt hoe de lampen het efficiëntst opgehangen kunnen worden zodat ze niet voor elke nieuwe camera-instelling verhangen hoeven te worden.

Als de afloop van een scène eenmaal vastligt, plakt de tweede camera assistent op de plek waar de acteurs stilstaan een markeringsstreep op de vloer. De focus puller gebruikt deze strepen later als referentie voor de afstand tussen de camera en de acteurs bij het instellen van de scherpte. Dit werk komt heel precies omdat in tegenstelling tot televisieopnamen bij film gewerkt wordt met een kleine scherptediepte. Met name tijdens de dialoogscènes zijn alleen de gezichten van de acteurs optimaal scherp, de achtergrond veel minder (let er maar eens op).   

Acteurs van de set

De acteurs verlaten vervolgens op hun beurt de filmset en gaan de make-up in of naar de kostuumafdeling. De overige crewleden komen nu met het extra materiaal de set op.

Cary Fukunaga en director of photography Linus Sandgren bespreken nu welk shot het eerst wordt opgenomen, waar de camerarails komt te liggen en welke lens nodig is. Stand-ins nemen de plaats in van de belangrijkste acteurs zodat het voor de licht- en cameramensen eenvoudiger is om de opname voor te bereiden. Voor het instellen van het lichtniveau hebben de stand-ins dezelfde haarkleur en huidtint als Daniel Craig, Naomie Harris en Léa Seydoux. 

Acteurs op de set

Wanneer de crew alles in gereedheid heeft gebracht, komen Daniel en de andere acteurs terug op de set en oefent de camera operator de camerabewegingen met hen. Na wat laatste aanpassingen volgt dan de eerste opname.

De basismethoden voor speelfilms maken is overal gelijk in de wereld. Niet omdat men elkaar nadoet, maar omdat het de beste manier is om elkaar niet in de weg te lopen. En er is nog een reden voor. Als Bond in Italië filmt dan moeten de lokaal aangetrokken medewerkers uiteraard op dezelfde manier te werk gaan als de Engelsen en Amerikanen.

Een tip uit ervaring

Ten slotte een tip voor wie zelf op een filmset wil werken: begin onderaan de ladder. Je mag dan buiten de lunchpauzes om extra broodjes, water, kauwgom en ander zaken voor de vermoeide en hongerige crew regelen. In een sector waar stress, hard werken, eindeloze perfectie, en lange dagen standaard zijn, scoor je daar als junior medewerker geweldig mee. Want net als in de echte wereld zijn het ook in de fantasiewereld van Hollywood de kleine dingen waar het dagelijks om draait.   

Het bericht Bond 25: Hoe ziet een werkdag op de set eruit? verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het was eind mei 2018 één en al hosanna bij EON Productions. Men had een Hollywood regisseur binnengehaald. De Brit Danny Boyle begon vol goede moed aan zijn nieuwe avontuur; De vijfentwintigste James Bond-film. Een franchise met een rijke geschiedenis en een sterk karakter die keer op keer de wereld red.

Helaas pakte de samenwerking met Danny Boyle tussen Barbara Broccoli, Michael Wilson en Daniel Craig niet goed uit. De productie raakte in een impasse. Op 20 september werd Cary Joji Fukunaga als nieuwe regisseur voorgesteld.

EON wilde andere schrijvers betrekken

Danny Boyle vertelt in een interview met Empire Magazine over zijn vertrek, onenigheid en zijn besluit om te stoppen met Bond 25.

De strakke samenwerking tussen mij en John Hodge was voor EON Productions een probleem. Ze wilden graag andere schrijvers bij Bond 25 betrekken.

Dat werkte duidelijk niet. En Boyle wilde dat niet. Hij zegt dat het script wat hij en Hodge aan het schrijven waren niet af was.

Wat John Hodge en ik deden/schreven was erg goed. We kregen niet de kans om ons verhaal af te maken. Je moet geloven in het proces waar je samen met je schrijver in zit. Als je dat niet doet zit je verkeerd.

Heeft Boyle iets geleerd van zijn werk aan Bond 25? En hoe werkt hij eigenlijk?

Ik heb een hoop geleerd van mijn werk aan Bond 25. Zelf werk ik altijd samen met schrijvers. Ik ben niet bereid dat te veranderen. Het ging echt goed. Helaas wilde men (EON) niet op deze manier verder.

Cary Joji Fukunaga

Wat vindt Danny Boyle van Cary Joji Fukunaga?

Na de beslissing om niet verder met Bond 25 te gaan heb ik van Cary een kaart gekregen. Ik heb hem veel succes met zijn nieuwe project gewenst. Het is echt jammer dat dit project voor mij niet gelukt is.

En zo weten we van Danny Boyle zelf wat de oorzaak van zijn vertrek bij Bond 25 was. Bond 25 gaat op 8 april 2020 in wereldpremière. Nederland is een dag later aan de beurt.

Er is nog geen traditionele persconferentie geweest. Maar er wordt algemeen vanuit gegaan dat de productie van Bond 25 begonnen is. Zo is er activiteit op de Pinewood Studios en in Noorwegen.

Wil je meer weten over Bond 25? Bezoek dan onze speciale Bond 25 pagina. Daar vind je allerlei informatie over de vijfentwintigste James Bond-film.

Het bericht Danny Boyle: “EON wilde met Bond 25 niet mijn kant op” verscheen eerst op James Bond Nederland.