James Bond-producenten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson hebben gisterenavond op een groot gala in Hollywood een ere-Oscar in ontvangst mogen nemen. Niemand minder dan James Bond #6, Daniel Craig, prees zijn voormalige werkgevers in een prachtige speech.

Laat het nou net Daniel Craig zijn die op de vijftiende editie van The Governors Awards in het Dolby Theatre de show stal. Hij viel gelijk maar met de deur in huis en beantwoordde de vraag waar de zaal op zat te wachten. Weet hij wie de nieuwe James Bond is? Craig verwoordde het zo:

Voordat ik aan mijn speech begin wil ik gelijk maar met de deur in huis vallen. Ik weet niet wie de nieuwe James Bond is. Hij zit misschien wel in de zaal. Maar misschien ook niet!

Daniel maakte er uiteraard een grap om, maar wij Bond liefhebbers staan natuurlijk sinds eind 2021 droog. Nadat 007 in No Time to Die (2021) werd opgeblazen hebben we niets meer over zijn toekomst gehoord. Wel vierden we in die tijd 60 jaar feest voor de films, 70 jaar feest voor de boeken van Ian Fleming en Goldfinger (1964) stond volop in de spotlights.

Het jubileum van The Man With The Golden Gun (1974) vergeten we voor het gemak maar even. Het is dat de liefhebbers (zoals wij) er op sociale media nog aandacht aan besteden, maar verder is James Bond voor velen erg ver op de achtergrond verdwenen. Dat is jammer. We moeten geduld hebben.

Alle lof voor Barbara en Michael

Als we naar de tijd van No Time To Die en de decennia daarvoor kijken kunnen we, met enkele tussenpozen, amper om Barbara Broccoli en Michael Wilson heen. Ze namen in 1995 het stokje van Albert R. “Chubby” Broccoli over. Zijn dochter Barbara en stiefzoon Michael hadden toen al jaren over de schouders van hun pa meegekeken tijdens de productie van de Bond-films.

Het resulteerde in een zeer succesvolle periode van James Bond-films met Pierce Brosnan in de rol van 007. Een onverschrokken actieheld die altijd overwon. Maar men moest er hard voor werken. Met name na de wat minder ontvangen films (The Living Daylights, 1987 en Licence To Kill, 1989) met Timothy Dalton in de hoofdrol. GoldenEye (1995) was na heel wat rechtszaken rond de rechten van de films een schot in de roos. Dat moest ook wel, want de toekomst van de Bond-films hing aan een zijden draadje.

Nadat Broccoli en Wilson hun actieheld op een niet zo nette manier de wacht hadden aangezet koos men met volle overgave voor Daniel Craig. Een Brit met een duidelijke visie, zo bleek aan het einde van No Time to Die. Craig had een aardige vinger in de pap rond zijn vijftal James Bond-films en schopte het zelfs tot coproducent in Spectre (2015) en No Time to Die. Geen enkele Bond acteur deed hem dit na.

Barbara Broccoli en Michael Wilson spraken voor de uitreiking van de Irving G. Thalberg Memorial award met Associated Press. Daar kwam Bond 26 uiteraard ter sprake. Het enige wat de twee erover kwijt wilden was dat het kiezen van een nieuwe James Bond een grote beslissing is.

Wanneer we een nieuwe James Bond kiezen veranderen de films. Het is een enerverend proces. Hoe gaat verhaal eruitzien? Elke nieuwe 007 nam in het verleden iets mee, iets wat het karakter vormgaf.

Daar kunnen we dus helemaal niets mee. En dat past eigenlijk wel in het proces van het kiezen van een nieuwe James Bond. De twee producenten laat niets los. Hoe erg de wereld ook om een flintertje nieuws smeekt. Dat was rond Bond #5 en Bond #6 niet anders. Waarom zou het voor Bond #7 wel zo zijn?

We zijn enorm vereerd

Broccoli is trouwens de tweede vrouw in de geschiedenis van de Governors Awards die de Irving G. Thalberg Memorial award ontvangt. Kathleen Kennedy, president van Lucasfilm (Star Wars) kreeg het beeldje en de eer in 2018. Barbara was dan ook enorm vereerd.

Het is echt een eer. Ik denk vanavond aan al die mensen die de award mochten ontvangen een inmiddels niet meer onder ons zijn.

Albert R. Broccoli kreeg de Irving G. Thalberg Memorial award in 1982. Het was volgens zijn dochter het voorwerp dat hij het meest koesterde.

Het bericht Barbara en Michael ontvangen ere-Oscar voor oeuvre verscheen eerst op James Bond Nederland.

Dat de Oscar de enige echte filmprijs is, bewezen de BAFTA’s, die eerder in maart werden uitgereikt. De Britse tegenhanger van de Academy Award, zoals de Oscar officieel heet voor degene die de draad nu al kwijt is, is een grotendeels Engels aangelegen feestje. Kom maar naar voren, de BAFTA voor beste acteur, een groot applaus voor… Will Smith!

Die is er niet. Gelukkig maar, achteraf gezien.

Gaan we verder: een daverend applaus voor de schrijver van het beste scenario! Niemand minder dan Paul Thomas A…

Ook niet aanwezig? Tsja, LA – Londen is natuurlijk geen kattenpis op een vrije zondagavond. Dan maar een Duitser proberen?

Een staande ovatie voor Hans Zimmer! Zelfs die heeft de moeite niet genomen het vliegtuig te pakken. Aan wie reiken we die prijzen dan in godsnaam uit!?

Lashana Lynch wil er wel eentje en die editors van No Time to Die. Zijn toch niet genomineerd voor een Oscar, dan happen ze wel toe. Zo gezegd zo gedaan.

No Time to Die mag het doen met een stoet aan goedbedoelde nominaties. Bij de filmprijs die er echt toe doet en goed staat op de cover van een dvd-hoesje, scoort Bond in zijn zestigjarig bestaan maar mondjesmaat.

Bij het vijftigjarig filmjubileum in 2012 waren ze de geheim agent helemaal vergeten. Pas een jaar daarna, toen Skyfall een voltreffer bleek te zijn, liet de Academy er een Bond-montage op los. En Shirley Bassey natuurlijk. En Adele won de eerste Bond-Oscar sinds 1965, daartussen bleef het angstvallig stil. Ken Adam had allang moeten winnen voor You Only Live Twice (1967) — er kon niet eens een nominatie van af. John Barry idem dito. Voor zowel zijn Bond-scores als titelsongs: nul.

Pas sinds Skyfall doet Bond weer mee bij het Oscar-gala. En laat het vanaf dat moment zijn dat Bond nog maar bar weinig films aflevert, wat de kans op een prijsje automatisch vele malen kleiner maakt.

Natuurlijk heeft Bond Oscar helemaal niet nodig om aandacht te genereren. Ondanks alle tegenslagen heeft de laatste James Bond-film het prima gedaan aan de kassa. Maar een prijsje in de vorm van een gouden mannetje, of in ieder geval op zijn minst een nominatie, daar hadden Barbara Broccoli en Michael G. Wilson stiekem wel op gehoopt.

Voor bijvoorbeeld regisseur Cary Fukunaga die de boel uit het slop had getrokken en al die tijd retecool uit zijn oogjes bleef kijken ondanks de druk op zijn jonge schouders; Mark Tildesly die alle gemiste Bond-Oscars van Ken Adam goed had kunnen maken; Hans Zimmer die wél voor Dune werd genomineerd én won maar niet voor zijn bijzonder bevredigende Bond-score; Daniel Craig die zo vanzelfsprekend Bond is dat we vergeten dat hij het allemaal acteert; of Barbara en Michael zelf in de categorie Langste speelduur. The list is endless, zou M zeggen.

Zestig jaar filmhistorie is voor de Academy een twee minuten durende filmmontage aangekondigd door Kwik, Kwek en Kwak; drie boardsporters die bij elkaar opgeteld totaal niets met 007 te maken hebben en bij het opsommen van de James Bonds er gemakshalve eentje vergeten te noemen.

Judi Dench zat gewoon in de zaal hè. Dat is het kromme van alles. De 87-jarige superoma was gekomen aan de arm van haar kleinzoon Ed Sheeran. Een genot om te zien die twee. Sam, zoals Ed eigenlijk heet, had oma prima een kontje het podium op kunnen geven.

Javier Bardem, ook present. Die bevond zich de hele avond in de gevarenzone een armlengte bij Will Smith vandaan. Rami Malek idem dito. Hij mocht Billie Eilish en Finneas aankondigen en gaf de Bond-franchise een welgemeend pluimpje, waarna, dat moet gezegd, een kippenveloptreden van Billie en haar broer volgde.

Wat een prachtig ingetogen versie van deze topsong. Met die uithaal aan het eind als eindeloos hoogtepunt. Dat Billie daarna ook nog eens de prijs voor beste song in ontvangst mocht nemen, is meer dan terecht en fijn voor Bond. Al valt het niet uit te leggen dat James Bond in zestig jaar tijd net zoveel Oscars wist te verzilveren als Dune op één avond.

Sean Penn riep nog op om de Academy te boycotten als de Oekraïense Paddington niet mocht spreken. Penn was er niet. Zoals ook Timothy Dalton, Pierce Brosnan, Daniel Craig en die andere Bond-acteur er niet waren. Wéér niet. Maar waarom niet? Waarom moest de Oscar-organisatie drie willekeurige voorbijgangers van hun skateboard trekken?

Hoe simpel het had kunnen zijn, bewijst The Godfather-tribute. De magistrale filmtrilogie viert dit jaar zijn gouden filmjubileum. Drie oude mannetjes in wie wij Al Pacino, Francis Ford Coppola en Robert De Niro kunnen herkennen, hoefden enkel aan te komen sloffen voor een staande ovatie. Drie woordjes van de regisseur en weer af. Met in het publiek zichtbaar geëmotioneerde blikken. ‘Waardigheid’ is het juiste woord. Een verademing na de totale Tokkie-afgang van de Fresh Prince.

Dit gevoel hadden de vier overgebleven James Bonds nooit kunnen evenaren. Niet voor een Amerikaans publiek. Waren die andere twee er nog geweest, dan was het een ander verhaal. Die paar Britten in het publiek hadden de Yankees nooit mee kunnen krijgen in hun enthousiasme. Het was een povere vertoning geworden, dat durfde de Academy niet aan. Die speelt alleen op safe met voorgekookte toneelstukjes, want stel dat je iemand beledigt!

Dapperder is het Nederlands Film Festival dat in september weer een wereldshow ten beste in petto heeft. De uitnodigingen naar Timothy Dalton, Pierce Brosnan, Daniel Craig en die andere Bond zijn inmiddels de deur uit. Ricky Gervais is gevraagd de zaal te beledigen, de Toppers zullen a capella een medley van alle Bond-songs brengen en alle gasten krijgen bij binnenkomst een goodiebag met drie paracetamolletjes en bij voorbaat een klap voor hun bek.

Nu al het meest legendarische Gouden Kalveren Gala ooit.

Het bericht Column: Prijsjesmaand verscheen eerst op James Bond Nederland.

Tot nu toe heeft No Time To Die (2021) alle nominaties weten te verzilveren. Vorig jaar wonnen Billie Eilish & Finneas O’Connell een Grammy Award in de categorie Best Song Written for Visual Media en dit jaar wisten ze de prijzenkast aan te vullen met een Golden Globe voor Best Original Song. Een mooi begin, maar er zijn nog een hele hoop andere nominaties.

Nominaties per ‘Guild’

In Hollywood zijn er verschillende ‘Guilds’ of ‘Societies’ actief, dit zijn beroepsgroepen van de verschillende crews die aan een film werken. Zo heb je een Guild voor geluid, montage of kostuums. Deze Guilds delen ook prijzen uit. Daardoor is No Time To Die een flink aantal keer genomineerd in wat niche-categorieën. Misschien zijn dat niet de meest prestigieuze prijzen, maar het is toch een erkenning voor de verschillende vakmensen. Hieronder volgt een overzicht:

Als je je nu afvraagt wat die verschillende mensen precies hebben bijgedragen of wat in vredesnaam Foley of ADR is, dan verwijs ik je graag door naar onze speciale wiki-pagina voor No Time To Die. Redacteur Merlijn heeft heel wat tijd gestoken in het haarfijn uitleggen van de verschillende disciplines. Je steekt er gegarandeerd wat van op!

Hollywood Critics Association en Golden Tomatoes

Recensies en kritieken: voor een film zijn ze uitermate belangrijk. Maar ook recensenten mogen prijzen uitdelen, en No Time To Die is wederom genomineerd voor een aantal daarvan. Zo deelt de Hollywood Critics Association prijzen uit, en sleepte No Time To Die daar 3 nominaties in de wacht. Een prijs die al vorig jaar werd uitgereikt, was de leuke categorie Most Anticipated Film. Dat wij als Bond-fans stonden te springen om eindelijk de 25ste Bond-film te kunnen bekijken, is inmiddels geen geheim meer. Toch moest Bond zijn meerdere erkennen in Last Night In Soho, waar men blijkbaar meer naar uitkeek. De film van Edgar Wright won dus uiteindelijk.

Nog een prijs die No Time To Die ook al gewonnen heeft, is de Golden Tomato. Elk jaar wordt op 31 december gekeken welke films van dat jaar de beste score hebben op Rotten Tomatoes. No Time To Die is op de eerste plaats geëindigd in het genre ‘actie en avontuur’, waardoor deze de Golden Tomato Award voor Best Reviewed Action/Adventure Movie of 2021 wint.

BAFTAs, Critics Choice Awards en Satellite Award

Op 13 maart zijn er uitreikingen waar No Time To Die maar liefst zeven prijzen kan winnen: vijf nominaties voor de British Academy Film Awards (BAFTAs) en twee nominaties voor de Critics Choice Awards. Eerder schreef collega Corneel dit artikel over de BAFTA-nominaties. Daarin schrijft hij dat het voor No Time To Die de vierde nominatie is voor camerawerk in een Bond-film, na From Russia With Love (1963), Casino Royale (2006) en Skyfall (2012). Straks moet dan blijken of dit ook leidt tot winst. Verder is No Time To Die genomineerd in een hele hoop andere categorieën, deze lees je hieronder.

Billie Eilish & Finneas O’Connell zouden op 18 maart hun prijzenkast nog verder kunnen aanvullen met een Satellite Award. Ook hier zijn zij genomineerd voor Best Original Song.

De Oscars

De Academy Award wordt gezien als de belangrijkste filmprijs in de filmindustrie en wordt uitgereikt door de Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Ondanks een indrukwekkende promo-campagne van MGM, moest No Time To Die tevreden zijn met ‘slechts’ 3 nominaties, waarvan 2 in technische categorieën. Eigenlijk was het geen verrassing, maar Billie Eilish & Finneas O’Connell zijn wederom genomineerd voor de titelsong. Daarnaast waren er ook nominaties in de categorieën Best Visual Effects en Best Sound. Ook hierover schreef Corneel een uitgebreid artikel.

Alliance of Women Film Journalists

Tot slot nog een prijs die je eigenlijk niet wil winnen, maar No Time To Die wél gewonnen heeft. De Bond-film is gelukkig niet genomineerd voor een Razzie, de prijs die de slechtste films ‘bekroont’. De Alliance of Women Film Journalists had daarentegen wel een dubieuze eer voor Daniel Craig en Léa Seydoux. Het koppel won in de categorie Most Egregious Age Difference Between the Leading Man and the Love Interest, vrij vertaald Meest Schandelijk Leeftijdsverschil Tussen de Hoofdacteur en zijn Love Interest. 17 jaar tussen Craig en Seydoux was teveel volgens de organisatie. Het is echter niet de eerste keer dat de Alliance of Women Film Journalists Craig en Seydoux op de korrel neemt: ook voor Spectre (2015) was het koppel genomineerd in dezelfde categorie.

Natuurlijk is No Time To Die genomineerd voor nog veel meer prijzen, maar deze zijn vaak lokaal. Het zou te ver voeren om alle kleine filmfestivalletjes in de Verenigde Staten op te sommen, dat doe ik dan ook niet. De Internet Movie Database heeft een handig overzicht van alle mogelijke prijzen. Zoals je daar kunt zien, zou dit artikel veel te lang worden als we die ook zouden opsommen. En toch is dit een behoorlijk overzicht geworden. Welke prijzen zou No Time To Die gaan winnen, denk je?

Het bericht Overzicht: prijzen en nominaties voor NTTD verscheen eerst op James Bond Nederland.

Vandaag werden, na de BAFTAs, ook de nominaties voor de Oscars bekend gemaakt. Ondanks een indrukwekkende promo-campagne van MGM, moest No Time To Die tevreden zijn met ‘slechts’ 3 nominaties, waarvan 2 in technische categorieën. Geen verrassingen, ook Billie Eilish en Finneas O’Connell zijn genomineerd voor de titelsong.

Waar No Time To Die 5 BAFTA-nominaties wist binnen te halen, valt de oogst voor dé Amerikaanse filmprijzen, de Oscars, misschien wat tegen. Dat zangeres Billie Eilish en haar broer Finneas O’Connell een nominatie zouden halen voor Best Original Song, lag in de lijn van de verwachtingen. Niemand die eraan twijfelde dat die sowieso binnen was. Billie en Finneas kregen al eerder de Grammy en de Golden Globe voor hun gelauwerde nummer, géén Oscar-nominatie was vreemd geweest. En het is ook niet onverdiend, denk ik. Maar de leden van de Academy wacht een moeilijke taak: zich een nummer herinneren dat al meer dan 2 jaar geleden uitkwam.

No Time To Die moet het opnemen tegen nummers uit Four Good Days, King Richard, Belfast en Encanto. Vooral die laatste lijkt me gevaarlijk: een Disney-musical verslaan is niet simpel, en de lobby-machine van MGM zal flink gas moeten geven. Nochtans is dit dé Oscar die men niet wil verliezen: na winst voor Adele (Skyfall, 2012) en Sam Smith (Writing’s on the Wall uit Spectre, 2015) zou een derde keer op rij mooi zijn. Live and Let Die (1973), The Spy Who Loved Me (1977) en For Your Eyes Only (1981) konden eerder al rekenen op een nominatie bij de Oscars voor hun nummers. Maar met de winst van de laatste jaren én de reeks van prijzen die het nummer al won, zou het jammer zijn als No Time To Die zonder beeldje achterblijft.

De andere 2 nominaties

De twee andere nominaties zijn voor Best Visual Effects en Best Sound. Beiden waren al genomineerd voor de BAFTA, daar komen nu de Oscars bij. Opvallend is daarbij dat Visual Effects bij de BAFTAs vooral bestond uit outsiders (The Matrix, Ghostbusters). Bij de Oscars ligt dat toch even anders. Marvel krijgt hier wél tweemaal een nominatie met Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings en Spider-Man: Far From Home. Kan No Time To Die deze twee voorblijven? En helaas: ook Dune is weer genomineerd. Ik betwijfel of dat lukt.

Bond kreeg in 2013 nog 2 nominaties voor geluid: Skyfall was genomineerd voor Best Sound Mixing en Best Sound Editing. Die laatste won het team uiteindelijk ook. Sinds 2020 zijn de twee categorieën samengevoegd, en is er dus enkel Best Sound. Onder de genomineerden treffen we opnieuw Dune en West Side Story, zoals bij de BAFTAs. Maar de Oscars nomineren ook Belfast en The Power of the Dog, twee zwaargewichten die ook allebei genomineerd zijn voor Best Picture. De uitslag van de BAFTAs voor deze categorie zal de ultieme graadmeter zijn voor de Oscars.

De nominaties op een rijtje

Best Original Song
Billie Eilish en Finneas O’Connell

Best Visual Effects
Charlie Noble, Joel Green, Jonathan Fawkner en Chris Corbould

Best Sound
Simon Hayes, Oliver Tarney, James Harrison, Paul Massey en Mark Taylor

Campagne zonder resultaat?

Om af te ronden: geen nominatie voor het camerawerk van Linus Sandgren, ook de Editing was geen nominatie waard volgens het Oscar-comité. Deze twee haalden wel een BAFTA-nominatie binnen. Met 3 nominaties doet No Time To Die het beter dan Spectre, dat slechts 1 maal werd genomineerd voor Best Original Song. Maar de hoogtijdagen van Skyfall met 6 nominaties liggen achter ons. Toch is er bijzonder veel werk gestoken in campagnevoeren. En iets zegt mij dat EON gehoopt had op meer. Er was een uitgebreide campagne, een video en de For Your Consideration-lijstjes verraden hogere ambities.

Als we de voorspellingen in de vakbladen moeten geloven, dan is de titelsong van Billie Eilish de enige nominatie die ook gewonnen zal worden. Of No Time To Die straks naar huis gaat met 1, 2, 3 of helemaal geen Oscars, het antwoord kennen we op 27 maart.

Het bericht NTTD genomineerd voor ‘slechts’ 3 Oscars verscheen eerst op James Bond Nederland.

Noot: Normaliter plaatsen we de column van Jasper op de eerste dag van de nieuwe maand. Maar vanwege de actualiteit kiezen we ervoor om eerder te plaatsen. (Redactie).

Het is roddel en achterklap in zijn zuiverste vorm. Het is misleiding. Het is onderbuik. Het is Albert Verlinde die Humberto Tan beschuldigt van te amicale appjes. Het is besmettelijker dan corona. Het is aandachttrekkerij met Hendrik Haan-gedrag als gevolg.

Neem een goedbedoelde website als FilmTotaal. Een Jim Pedd of Bram de Groot is er altijd als de kippen bij. Niet gehinderd door enige kennis van Bond-zaken springen ze er als kwispelende puppy’s bovenop. Het verhaal van de klok en de klepel. Met een kop als ‘Nieuwe James Bond wordt véél sneller aangekondigd dan je denkt?’ lapt de auteur iedere journalistieke regel aan zijn laars.

In de kop van FilmTotaal lijkt de nieuwsaankondiging een feit, anders zou het tussen aanhalingstekens moeten staan. Maar hé, de kop eindigt met een vraagteken. Dat is altijd een vaag teken. Het maakt de zin in dit specifieke geval zelfs onbegrijpelijk.

We worden de laatste jaren overspoeld door een pandemie aan vraagtekens in nieuwskoppen. Als je jezelf als zogenaamde nieuwsvoorziening enigszins serieus neemt, kom je met antwoorden op vragen. Dat is waar de lezer in geïnteresseerd is. Je stelt de vragen vooraf en komt met een verklaring waarom iets wordt beweerd. ‘Deadline: Nieuwe Bond komt na de Oscars’, daarmee heb je in één pennenstreek de kern te pakken en was je, net als Pontius Pilatus, je handen in onschuld.

Ná de Oscars betekent net zoveel als vóór de kerst. Wat het precies inhoudt, doet er niet toe, we kunnen er lekker op losgaan. Quasinieuws over de nieuwe James Bond scoort ook.

Als we ons aan de feiten houden, komt het hierop neer dat Barbara Broccoli het remspoor die Daniel Craig heeft achtergelaten zo lang mogelijk wil uitsmeren. Tot dat moment heeft ze zichzelf verboden aan een opvolger te denken, of in ieder geval tot na de Oscars.

Lange tijd had ik mijn hoop gevestigd op 5 oktober dit jaar, om zodoende het zestigjarig jubileum nog enig cachet te geven. Met de aankondiging van een nieuwe James Bond komt er namelijk ook een nieuwe film, zonder film hebben we namelijk niets aan een werkloze 007. En die film is toch waar we met z’n allen het warmst voor lopen. In principe is de hoofdrolspeler maar bijzaak, die is prima inwisselbaar, zo blijkt al zestig jaar. De nieuwe film, daar moet het om te doen zijn.

Aankomende 5 oktober verschijnt de James Bond-muziekdocumentaire die vorig jaar werd aangekondigd. Een prachtig initiatief, waar ik als Bond-muziekfanaat reikhalzend naar uitkijk. Het is een troostprijs bij absentie van een jubileumfilm. De aankondiging van de nieuwe 007 kunnen we dan wel op ons buik schrijven.

De reden dat we zo hangen aan een nieuwe James Bond is dat een nieuwe Bond een uniekere gebeurtenis is dan een nieuwe film; zes Bond-acteurs tegenover 25 films. Bij de benoeming van Daniel Craig in oktober 2005 was ik vooral erg blij dat er een nieuwe film was aangekondigd. En notabene Casino Royale (2006), terug naar Ian Fleming. Die Craig was niet de persoon waarin ik nu zo één-twee-drie een James Bond zag. Ik accepteerde hem omdat er een nieuwe film aan vast zat. Als we hem alleen maar als model-Bond hadden gekregen, zo van: we hebben nu eenmaal een gezicht nodig bij James Bond, had dan Pierce Brosnan alsjeblieft laten staan. Als die ergens goed in was, was het wel op James Bond lijken.

Craig maakte het in zijn eerste foto gelijk goed hoor. Daar stond een James Bond. Een andere, maar zonder twijfel James Bond. Nog voordat ik hem ook maar iets had zien doen, had ik vanaf dat moment alle vertrouwen in hem. Wat een foto al niet teweeg kan brengen.

Toch knap hoe Barbara Broccoli dat al voor zich zag, terwijl hij vóór de opnamen nog met een uitgezakte spuuglok rondliep en donkere kringen rond zijn ogen. Bij zijn aankondiging op de oevers van de Thames was hij alles behalve de gelikte gentleman-spy. Dat gladde was er met de komst van Daniel Craig meteen vanaf.

Daarmee kregen we opnieuw een James Bond die zijn eigen draai aan het karakter kon geven. Het is zoals Roger Moore, Timothy Dalton en Pierce Brosnan ook hadden gedaan. En daarmee speelt een nieuwe Bond weldegelijk een belangrijke rol in het verloop van een film, een film wordt namelijk nogal gekleurd door de invulling van de acteur. Hoe goed de schrijvers ook hun best doen Moore iets harder te maken, Dalton iets komischer, Brosnan iets dreigender, tegen de aard van het beestje is zelfs James Bond niet opgewassen.

De lijm die alle afzonderlijke films bij elkaar houdt, is vooral het vaste stramien, de herkenning. Van de vastgeroeste personages als M, Q en Moneypenny tot de gunbarrel en de titelsequentie en vooral de James Bond Theme. Haal je dat weg en geef je alle beestjes een andere naam, dan blijft er een actiefilm over. In de meeste gevallen een degelijke film, maar eentje waar net dat extra sausje aan ontbreekt.

De uitreiking van de Oscars vindt dit jaar plaats op 27 maart. Tussen dan en kerstmis bestaat een redelijke kans dat we de nieuwe James Bond gepresenteerd krijgen. En gebeurt het niet na deze Oscars, dan toch wel na een volgende editie.

Leuk ideetje voor de vraagtekenfetisjisten: ‘Wederopstanding James Bond op Eerste Paasdag?’ Symbolisch gezien zou dat een wereldstunt zijn. James Bond met zegen van de paus. Amen.

Het bericht Column: Met de zegen van de paus verscheen eerst op James Bond Nederland.

De winnaar voor de beste mannelijke hoofdrol dit jaar, Anthony Hopkins, die zeer terecht gewonnen heeft, liet daags na het ooit zo prestigieuze Hollywoodfeestje in een reactie weten vereerd te zijn met het beeldje. Hij was vanuit LA teruggekeerd naar zijn geboortegrond Wales en vond het niet nodig op stel en sprong op het vliegtuig te springen; hij was Tom Cruise niet. Bovendien, zo wisten alle bookmakers zeker: hij zou toch niet een beeldje bij de Oscars winnen.

Zonder alle James Bond-Oscar-nominaties hier op te dissen (zo veel zijn het er trouwens niet), heeft de Bond-franchise nooit echt hoge ogen gegooid bij de Academy Awards.

In totaal hebben de James Bond-films bij elkaar vijf Oscars in de wacht gesleept. Met Skyfall (2012) als topscorer, die won er twee: voor beste song en beste geluidsmontage. Lang daarvoor viel de eer te beurt aan Goldfinger (1964) voor diens geluidseffecten en Thunderball (1965) voor de speciale effecten. Hekkensluiter is voorlopig Spectre (2015) met een Academy Award voor beste song.

Sean Connery is de enige James Bond-acteur met een Oscar op zak: 25 jaar nadat hij te zien was in Dr. No (1092). Oké, Roger Moore had er ook eentje, maar daar stond de naam van Marlon Brando op. Moore bleef tijdens de uitreiking in 1973 beteuterd achter met het beeldje toen Brando een Indiaan had gestuurd om de prijs in zijn naam te weigeren.

De meest recente schurken brengen het er wat dat betreft nog het beste van af, zowel Javier Bardem (Skyfall) als Christoph Waltz (Spectre) en nu Rami Malek (No Time to Die) zijn stuk voor stuk Oscarwinnaars (Waltz won er zelfs twee) alvorens James Bond het leven zuur te maken. Met dat bijltje had eerder alleen Christopher Walken (A View to a Kill, 1985) gehakt. Bond-girl Halle Berry won haar Oscar tijdens de opnamen van de Bond-film waarin zij de vrouwelijke hoofdrol speelde. Na de première van Die Another Day (2002) verzocht de Academy haar het beeldje weer in te leveren.

Voor volgend jaar is de hoop toch wel gevestigd op Billie Eilish. Smaken verschillen, maar de titelsong van de nieuwe Bond-film is toch duidelijk beter dan dat van castraatzanger Sam Smith. Die eerste Oscar is dus sowieso in de pocket.

Op het gebied van cinematografie haalt de laatste Bond-film ongetwijfeld ook een prijs binnen. Wat we tot nu toe aan trailers en foto’s van No Time to Die hebben gezien: oogstrelend werk van Linus Sandgren. Het wordt zijn tweede Academy Award. Eigenlijk had Roger Deakins moeten winnen voor Skyfall. Die fout heeft de Academy inmiddels rechtgezet met twee latere Oscars voor Deakins: Blade Runner 2049 (2017) en Sam Mendes’ 1917 (2019).

Laten we voor volgend jaar vooral Mark Tildesley niet vergeten, de decorontwerper van No Time to Die als waardige opvolger van voormalig Bond-architect Ken Adam. Met Tildesley moet dat oude Bond-gevoel weer terugkeren van een schurk met een buitenissig buitenverblijf, in dit geval een gigantisch bunker waarin mysterieuze kernwapenachtige artillerie wordt vervaardigd. Adam is het nooit gelukt om voor zijn Bond-jaren een beeldje in de wacht te slepen. Volkomen onterecht natuurlijk. Voor You Only Live Twice (1967) werd hij niet eens genomineerd. Enkel mocht hij het proberen met The Spy Who Loved Me (1977), maar dat jaar dong ook Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977) mee.

Als we dan toch bezig zijn met de Oscarwinnaars van volgend jaar: vlak Hans Zimmer niet uit. De filmcomponist werd elf keer genomineerd en won enkel voor The Lion King (1994). Wordt nu toch wel eens tijd om met een échte film te winnen. Aan de muziek van de gunbarrel ligt het in ieder geval niet, die knalt er als vanouds lekker in en als de Duitser daarna het Bond-thema zo nu en dan tevoorschijn haalt, hoor je mij niet klagen. Schandalig blijft het natuurlijk wel dat John Barry voor geen van zijn elf Bond-scores ook maar een nominatie werd gegund.

Een ondergeschoven kindje bij de Bond-films is het scenario. Geweldenaar Richard Maibaum verdient postuum alsnog een Oscar voor zijn tekstuele bijdragen aan dertien Bond-films. No Time to Die gaat volgend jaar op voor de Academy Award voor het originele scenario van Neal Purvis en Robert Wade. Maar omdat het bewerkte scenario nóg beter is dan het originele, krijgen Phoebe Waller-Bridge en Cary Joji Fukunaga daarna ook allebei nog een gouden beeldje. Zo begint de teller met inmiddels zes Oscars voor No Time to Die lekker op te lopen.

Omdat Fukunaga de Bond-productie na het verlaten van de beoogde regisseur zo soepel vlot wist te trekken, gaat de Oscar voor beste regie uiteindelijk ook naar hem. Het was de Academy bij de vorige categorie eindelijk gelukt zijn naam goed te spellen; uitbuiten die hap!

Met de Oscar voor beste regie kun je die voor beste film moeilijk aan een andere productie toekennen, dus mogen Barbara Broccoli en Michael G. Wilson eíndelijk eens dat podium beklimmen. Barbara bedankt vooral Daniel (Craig, red) voor zijn gespierde torso waaraan zij menig avondje heeft zitten pulken. Dat mag namelijk als producent had zij ooit van collega Weinstein geleerd. Michael Wilson doet daar sinds het vertrek van Judi Dench gedwee aan mee. Terwijl Barbara een lijst met onbekende namen oplepelt, loopt bij Michael het water in de mond. Hij hoopt stiekem dat er onder het laagje goud een massief stuk chocolade zit.

Natuurlijk gaat de Oscar voor beste hoofdrolspeler naar Daniel Craig. Het is voor hem immers de laatste keer als 007. Hij heeft de rol bovendien het langste gespeeld dan wie dan ook sinds de uitvinding van de film. Geen enkel excuus om hem de trofee te weigeren. Ook tegenspeelster Lashana Lynch gaat niet met lege handen naar huis. Zij is de eerste vrouwelijke zwarte 007 sinds de uitvinding van de film. Need I say more?

Voor beste mannelijke bijrol worden zowel Ralph Fiennes als Rami Malek genomineerd. Rory Kinnear als Tanner valt net buiten de boot. Fiennes gaat er na een verhitte strijd uiteindelijk vandoor met de prijs, Malek wordt getroost met een flacon Clearasil. Hij glimlacht als een boer met kiespijn, maar zijn make-upartieste mag dan weer wel een beeldje ophalen. Zo realistisch pokdalig heeft de Academy sinds Robert Davi niet meer op het witte doek gezien.

Blijven er nog vier subcategorieën als montage, geluid, visuele effecten en kostuums over. Prijzen die zonder protest allen bij No Time to Die belanden. Met vijftien Oscars verslaat de 25e James Bond-film Ben-Hur (1959), Titanic (1997) en de laatste Lord of the Rings (2003), die er alle drie slechts elf wisten te bemachtigen.

Ik kan er eentje naast zitten, maar als ik met bovenstaande voorspelling niet een klein beetje in de buurt kom, is die hele Academy Award één grote corrupte bende. Dan hoeft het voor mij ook niet meer.

Het bericht Column: Bond en de Oscars verscheen eerst op James Bond Nederland.

Een nieuwe Oscar-categorie voor Blockbusters

Tot dusver staat de teller voor het aantal gewonnen Oscars voor de James Bond-franchise ‘nog maar’ op vijf. Daarbij werden vooralsnog enkel de technische categorieën in het zonnetje gezet. De volgende vier James Bond-films wonnen tot dusver een Oscar:

“GOLDFINGER”:
Oscar voor “Best Sounds Effects” – Norman Wanstall

“THUNDERBALL”:
Oscar voor “Best Special & Visual Effects” – John Stears

“SKYFALL”:
Oscar voor “Best Sound Editing” – Per Hallberg & Karen Baker Landers
Oscar voor “Best Original Song” – Adele Adkins & Paul Epworth
En nominaties voor:
“Best Cinematography” – Roger Deakins
“Best Original Music” – Thomas Newman
“Best Sound Mixing” – Scott Millan, Greg P. Russell & Stuart Wilson

“SPECTRE”:
Oscar voor “Best Original Song” – Sam Smith & James Napier

Daarnaast ontving wijlen Albert R. “Cubby” Broccoli in 1982 uit handen van Sir Roger Moore nog de speciale Academy oeuvre-award, de Irving G. Thalberg Memorial Award. De Thalberg-award wordt vergeven aan dié producer wiens creativiteit heeft gezorgd voor een constante en consistente hoge kwaliteit van het produceren van films.

Met de nieuwe categorie “Best Achievement in Popular Film” zou een James Bond-film dus aanzienlijk wat meer kans kunnen maken op een Oscar-nominatie…..of zelfs het winnen van dat felbegeerde beeldje. Want op dit moment krijgt de Academy nog regelmatig het verwijt dat het te vaak met een elitair oog de films onderwerpt aan screenings.

Kijkcijfers dalen, dus verdere wijzigingen

De nieuwe Oscar-categorie is ook uit nood geboren. Zo heeft de Academy of Motion Picture Arts and Sciences al jaren te maken met fikse kijkcijferdalingen. Zo keken er in maart maar 26,5 miljoen mensen naar de liefst vier uur durende Oscar-uitreiking. Dat was een behoorlijk dieptepunt voor de Academy. De uitreiking trok zelfs zo’n 20% minder kijkers dan een jaar eerder.

In het verleden heeft de Academy al maatregelen ondernomen om deze kijkcijferdaling tegen te gaan. Zo is de categorie “Best Motion Picture of the Year” al eens uitgebreid van vijf genomineerde films naar negen á tien films (afhankelijk van de hoeveelheid write-in’s door leden van de Academy).

En ook nu wordt er flink wat gewijzigd. Naast de nieuwe Oscar-categorie, wordt de show volgend jaar ook teruggebracht naar zo’n drie uur. Daarbij wordt de uitreiking van enkele technische categorieën niet meer live uitgezonden.

Kanshebbers voor “Best Achievement in Popular Film”

Met de nieuwe Oscar-categorie maken nu ineens films, die eerder enkel nog afgescheept werden met winst in een technische categorie, kans op een belangrijkere Oscar. “Mission: Impossible 6 – Fallout” wordt daarbij nadrukkelijk genoemd. En heel misschien mag Danny Boyle in maart 2020 dan nog eens z’n tweede Oscar ophalen voor Bond 25?

Het bericht Meer Oscar-kansen voor Bond met nieuwe categorie? verscheen eerst op James Bond Nederland.

De Bond-films hebben wél degelijk in het verleden een Oscar-beeldje in ontvangst mogen nemen. Echter is het aantal zeer beperkt. Door de steeds belangrijker wordende Britse film-industrie, werd het grootste gedeelte pas in de 21e eeuw binnengesleept.

Nummer 1: Goldfinger

De eerste Bond-film die het gouden beeldje in ontvangst mocht nemen was Goldfinger. In 1965 kreeg geluidseditor Norman Wanstall de prijs voor zijn geluidseffecten in Goldfinger, in de categorie Beste Sound Effects. Al sinds de eerste Bond-film Dr. No was de geluidseditor betrokken bij de Bond franchise. Na Never Say Never Again stopte hij voor de franchise.

Nummer 2: Thunderball

Een klein jaartje later waren het de visual effects van Thunderball die geprezen werdt met het beeldje, in de categorie Beste Visual Effects. Niemand minder dan John Stears was verantwoordelijk voor de visual effects, maar in de Bond-wereld wordt hij ook genoemd als de ‘echte Q’. Want hij was verantwoordelijk voor de legendarische scènes met de Aston Martin DB5 in zowel Goldfinger als Thunderball.

De Britse visual effect artist ontwierp onder andere de machinegeweren, draaiende nummerplaten, kogelvrije ramen en de welbekende schietstoel in de DB5. Ook de ontploffing van de Jamaicaanse schuilplaats van Dr. No was van zijn hand.

[WPGP gif_id=”26883″ width=”600″]

Nominaties

En toen bleef het voorlopig enkel tot nominaties. Diamonds Are Forever ontving een nominatie in de categorie Beste Sound. En dat was het voor Sean Connery’s Bond-tijdperk.

In Roger Moore’s tijdperk bleef het echter alleen bij nominaties. In totaal ontvingen de films 6 nominaties. De eerste was voor Live And Let Die in de categorie Beste (originele) geschreven muziek voor film, het gelijknamige liedje van Paul McCartney kreeg de nominatie.

The Spy Who Loved Me

The Spy Who Loved Me kon rekenen op een recordaantal nominaties. Ken Adam, Peter Lamont en Hugh Scaife ontvingen de nominatie voor Beste Art Direction Set Decoration. De andere twee nominaties waren beide voor Marvin Hamlisch in de categorie Beste (originele) geschreven muziek voor de soundtrack van de film en de titelsong ‘Nobody Does It Better’.

Moonraker

In 1979 kreeg Moonraker ook een nominatie voor de Beste Visual Effects. Verantwoordelijk hiervoor waren Derek Meddings, Paul Wilson en John Evans. Uiteindelijk ging de Academy Award naar de film Alien.

For Your Eyes Only

De laatste nominatie in het Moore-tijdperk was wederom voor Beste (originele) geschreven muziek voor film, genomineerd was de gelijknamig titelsong ‘For Your Eyes Only’. Geschreven door Mick Leeson en gecomponeerd door Bill Conti. Sheena Easton mocht het lied zingen.

Nummer 3 & 4: Skyfall

Ruim 30 jaar en 10 films later, mocht het opnieuw baten voor de Bond franchise. Het werd tijd, toch? Het aan stellen van een Oscar-waardige regisseur, Sam Mendes, wierp zijn vruchten af. Want de 23e Bond-film kon rekenen op maar liefst 5 Oscar nominaties. Een record! Na een waanzinnige opbrengst van ruim een miljard dollar, stond de Bond franchise op z’n hoogtepunt. Uiteindelijk werden 2 van de 5 Oscars daadwerkelijk verzilverd.

De genomineerden waren:

Beste Cinematografie
Roger Deakins

Beste (originele) soundtrack voor film
Thomas Newman

Beste Sound Mixing
Scott Millan, Greg P. Russell en Stuart Wilson

De winnaars waren:

Beste (originele) geschreven muziek voor film
Adele en Paul Epworth
Voor het nummer: Skyfall

Beste Sound editing
Per Hallberg en Karen Baker Landers

Niet heel onverwachts was de Oscar voor Skyfall van Adele en Paul Epworth. Het nummer was ijzersterk ontvangen door het publiek. Het nummer stond 29 weken in de Nederlandse top 40, waarvan 7 weken op de eerste plaats. Ook heeft het nummer sinds dat het uitkwam in 2012, een jaarlijkse notering in de Top 2000.

Opvallend bij deze 90e uitreiking was, dat Skyfall cameraman Roger Deakins, na 13 nominaties dan eindelijk zijn nominatie mocht verzilveren voor zijn werk voor Blade Runner 2049. Hij stond samen met Spectre cameraman Hoyte van Hoytema op de shortlist voor het beeldje.

Nummer 5: Spectre

De meest recente Bond-film mocht ook een Oscar in ontvangst nemen. Het nummer ‘Writing’s On the Wall’ van Sam Smith en Jimmy Napes won het gouden beeldje in de categorie: Beste (originele) geschreven muziek voor film.

Dit nummer werd overigens wisselend ontvangen door het publiek. Of je hield ervan of je vond het op z’n zachts gezegd gewoon niet mooi. En dat was te merken, er waren twee kampen. Toch bleek het nummer uiteindelijk goed genoeg voor de prijs, volgens het publiek.

Roger Moore tribute

Traditiegetrouw worden belangrijke mensen uit de filmwereld geeert in een speciale tribute in de show. Roger Moore was ook opgenomen in de video. Bekijk de tribute hieronder.

Het bericht James Bond en de Oscars verscheen eerst op James Bond Nederland.

We kennen Naomi Harris in de James Bondfilms als Miss Moneypenny. Deze rol vertolkt Harris sinds Skyfall (2012). Daar leerden we het karakter kennen als een veldagent die het James Bond erg moeilijk maakt. Uiteindelijk kiest ze toch voor een kantoorbaan en wordt ze de secretaresse van de nieuwe M, een rol van Ralph Fiennes. In Spectre keert Moneypenny terug en zien we wederom een totaal andere Miss Moneypenny dan we uit de films met Connery, Moore, Lazenby, Dalton en Brosnan kennen.

In de film Moonlight speelt Naomi de rol van Paula. De film gaat over Chiron, een jongeman die worstelt met zijn identiteit, gevoelens, mannelijkheid en geaardheid. Het verhaal is verdeeld in drie hoofdstukken (zijn kindertijd, tienertijd en volwassenheid) waarin we een deel van het leven van Chiron zien. Tijdens zijn kindertijd wordt hij veel gepest. Een oude man ontfermt zich over hem. Omdat Chiron geen geld heeft moet hij drugs verkopen. Het personage van Naomi Harris is een klant van hem.

Als Chiron verder opgroeit heeft hij geen familie waarop hij kan bouwen. In de stad waar hij woont worden alle problemen met geweld opgelost. Het is een lastige tijd voor hem waarin hij erg worstelt met zijn geaardheid. Hij kan alleen zijn vriend Kevin vertrouwen. Maar als snel moeten ze hun relatie verbergen omdat deze niet wordt getolereerd.

Chiron wordt volwassen en is niet meer de man die hij vroeger was. Totdat Kevin hem aan zijn gevoelens voor hem herinnerd.

De James Bond franchise heeft zelf ook meerdere Oscars gewonnen. In 1964 won Norman Wanstall de Oscar voor Best Sound Effects voor Goldfinger en in 1965 won John Stears in de categorie Best Visual Effects voor Thunderball. Skyfall won twee Oscars voor Best Sound Editing (Per Hallberg en Karin Baker Landers) en Best Original Song (Adele Atkins en Paul Epworth) en tot slot sleepte Sam Smith samen met Jim Naples voor de titelsong van Spectre (Writing’s On The Wall) de Oscar voor Best Original Song binnen.

De Oscars worden op zondag 26 februari tijdens een show in het Dolby Theatre in Hollywood uitgereikt. De presentatie is in handen van talkshowhost en komiek Jimmy Kimmel.

Wil je meer weten over Goldfinger, Thunderball, Skyfall en Spectre? Kijk dan eens in onze wiki.

Het bericht Naomi Harris krijgt Oscar nominatie voor Moonlight verscheen eerst op James Bond Nederland.

Als Skyfall het net zo goed op de Oscars gaat doen als in de Box Office dan kunnen we een hoop verwachten. Skyfall is voor de volgende categorieën genomineerd:

• Beste Titelsong voor Skyfall – Adele Adkins en Paul Epsworth,
• Beste Cinematografie – Roger Deakins
• Beste Soundtrack – Thomas Newman
• Beste Geluid – Per Hallberg en Karen Baker Lander
• Beste Geluid Editors – Scott Millan, Greg P. Russell en Stuart Wilson

De 85ste Oscaruitreiking zal voor een deel in het teken staan van James Bond. Dit omdat James Bond in 2012 zijn vijftigjarig bestaan op het witte doek vierde.

Volgens een Britse krant hebben alle zes James Bondacteurs een uitnodiging voor het gala ontvangen. Maar het is nog maar de vraag of alle acteurs op het gala zullen verschijnen. Sir Sean Connery staat erom bekend dat hij niets meer met 007 te maken wil hebben.

Een anonieme bron bij de Oscar organisatie zegt dat Sir Sean de uitnoding nog niet heeft afgewezen. Volgens de bron is Connery hier altijd vrij snel in.

De uitreiking van de Oscars vind plaats op zondag 24 februari. Voor Nederlandse kijkers is er waarschijnlijk zoals elk jaar de mogelijkheid om de uitreiking live via Film1 te volgen.

Critics Choice Awards

We maken graag van de gelegenheid gebruik om u te vertellen dat Skyfall twee Critics Choice Awards heeft gewonnen. Daniel Craig viel in de prijzen voor zijn rol als James Bond 007. Skyfall mocht ook de prijs voor beste film mee naar huis nemen. Javier Bardem, Dame Judi Dench en Roger Deakins vielen helaas net buiten de prijzen in hun categorieën.

Het bericht Vijf Oscarnominaties voor Skyfall verscheen eerst op James Bond Nederland.