Meteen opteren voor een dure auteur-regisseur als Denis Villeneuve brengt risico’s met zich mee. Echter, de lange pauze tot aan de première van Bond 26 ergens in 2028 is nu van een andere orde. Deze bestaat nu niet meer door een grote patstelling, maar vooral door hard werken aan een nieuwe Bond-toekomst. En de voordelen hiervan zijn al zichtbaar.  

Legio positieve voordelen in het verschiet

1. De nieuwe James Bond dan toch lekker jong?

Kijkend naar de stevige vinger die Amazon MGM Studios in de vorige week aangehaalde Bond-videogame heeft, maar ook naar het recente nieuws dat de filmmaatschappij dan toch echt jonge acteurs op het oog heeft, geeft me een redelijk goed gevoel. Zo noemen insiders de relatief onbekende Australische acteur Jacob Elordi. Elordi zal in 2028 31 zijn, is 1,96 meter en bekend van de film Saltburn (2023) en HBO’s Euphoria (2019 – heden). Een eveneens nieuwe naam in Hollywood is de Brit Harris Dickinson. Zijn naam resulteerde nog in een heus Dickinson-weekend voor onze columnist Jasper. Dickinson zal in 2028 32 zijn, is 1,88 meter en was de tegenspeler van Nicole Kidman in Halina Reijns Babygirl (2024). Maar óók de wereldberoemde Britse Spider-Man-acteur Tom Holland wordt genoemd. Holland zal in 2028 ook 32 zijn en is 1,70 meter. Ik denk dan ook echt dat we namen als Idris Elba, Aaron-Taylor Johnson en Henry Cavill moeten vergeten, omdat ze té oud zijn. Wij fans, en dan vooral de jongere aanwas van fans, willen dan ook een acteur zien die eens wat sneller opeenvolgende Bond-missies kan uitvoeren.

Het trio Elordi-Dickinson-Holland is dan ook een mooi lijstje. De acteurs zijn nog ‘kneedbaar’ en lijken acteurs die nu nog wat minder moeite hebben met typecasting. En willen Amazon MGM Studios en Denis Villeneuve meteen binnen komen stormen op menig Gen-Z filmfeestje, dan zou de wereldberoemde Brit Tom Holland geeneens zo’n gek idee zijn. Holland is een acteur die wéét hoe leuk typecasting kan zijn. In zijn rollen laat hij een Roger Moore-achtige lichtvoetigheid zien. Hij is inmiddels flink bonkig (gespierd) geworden. En hij kan de negatieve effecten van de nog steeds invloedrijke bejaarde Broccoli-koers en veel te lange zeven jaar durende hiatus wat doen verlichten. Jonge Spidey- en Marvel-fans neem je zo meteen mee naar de Bond-filmfranchise.

2. Traditie van final cut bij de Bond-producenten blijft

Ook belangrijk is, dat Denis Villeneuve geen problemen lijkt te hebben met de afwezigheid van final cut-wensen. Zo moet Villeneuve genoegen nemen met het feit dat hij in de eindmontage geen volledige zeggenschap zal krijgen over het eindproduct. Op zich is dat positief nieuws, omdat Amazon MGM Studios zo vast lijkt te houden aan een grote mate van creatieve controle. Villeneuve kan met Bond 26 ook geen groter allesomvattend creatief concept gebruiken dat in toekomstige Bond-films gebruikt gaat worden. Daarmee lijkt Bond 26 niet alleen jong te worden, maar ook vooral een standalone missie. De creatieve langetermijnplanning ná Bond 26 lijkt dan ook steviger in controle te zijn van Amazon MGM Studios en Bond-producenten David Heyman en Amy Pascal.

3. Scriptschrijvers Purvis en Wade zijn verleden tijd

Wellicht nog belangrijker is de wijze waarop het schrijfproces nu wordt gestuurd door Amazon MGM. In het nieuws van 25 juni wordt namelijk duidelijk dat de gebrekkige inspiratie van scriptschrijvers Neal Purvis en Robert Wade nu consequenties heeft. Ze worden aan de kant geschoven. Iets waar ik in 2024 al voor pleitte. Daar waar Richard Maibaum en Michael G. Wilson tot en met Licence to Kill (1989) redelijk waterdichte scripts afleverden op het bureau van EON Productions, leek er toch altijd een belangrijke mate van logica te schorten in de van ideeën uitpuilende scripts van Purvis en Wade. Met als door vele fans geziene dieptepunt van Blofeld als stiefbroer van Bond in Spectre (2015).

Het schrijversduo is al sinds The World Is Not Enough (1999) verbonden aan de Bond films, maar gaven in 2017 al aan dat de creatieve koek op was. In plaats van Purvis en Wade kunnen we volgens het recente nieuws uitkijken naar een dedicated scriptschrijver. Die gaat een uniek story treatment omzetten in een meer logische Bond-film qua verhaal. Denis Villeneuve zal dus zeker betrokken zijn bij het script, maar namen als Jon Spaihts (Dune), Hampton Fancher (Blade Runner: 2049) en Michael Green (Logan), met wie Villeneuve samenwerkte, worden niet voor niets genoemd als belangrijke potentiële hoofdschrijvers van het nieuwe Bond-script.

Ook belangrijk: Villeneuve staat erom bekend dat hij vastgetimmerde scripts eist, alvorens er begonnen wordt met de productie en casting van Bond 26. Een welkome gewoonte in de recente getroebleerde wereld van Bond-scripts. Zou dat ook voor meer inspiratie kunnen zorgen uit de vroegere Bond films van de jaren 60? Toen werden scripts met vlotte logische precisie geschreven en staarde men zich niet téveel blind op onlogische Ian Fleming-achtige roman-elementjes. Voor menig fan wordt het net zo belangrijk welke scriptschrijvers de producenten contacteren in de komende maanden. 

4. Amazon MGM Studios vooralsnog gecommitteerd aan Bond 26

En wat te doen met alle zorgen van Bond-fans dat vanaf nu per direct de franchise uitgemolken gaat worden met meerdere spin-offs over Ernst Stavro Blofeld en Miss Moneypenny? Die mogen naar het rijk der fabelen gedragen worden. De prioriteit van Amazon MGM Studios en producers David Heyman en Amy Pascal is naar eigen zeggen éérst Bond 26. En alles zal daar nu voor moeten wijken, ook andersoortige instalments en spin-offs. Daar tegenover staat wel de welkome visie van Amazon MGM Studios dat de nieuwe Bond-films ná Bond 26 wel wat sneller op elkaar gaan volgen.

Nog wat andere, wellicht positieve, nieuwtjes

1. Filmstudios

Tussen al het geschrijf en gecast door, moeten er ook filmstudio’s afgehuurd of gereserveerd worden. Al sinds jaar en dag gebruikten EON Productions samen met hun toenmalige distributiepartners (Sony Pictures en Universal Studio’s) en co-eigenaar MGM de legendarische Pinewood Studios nabij Londen. In Iver Heath, Buckinghamshire, om precies te zijn. Maar ook op het vlak van studio’s is Amazon MGM op overnamepad geslagen. Vorig jaar juli nam het al die andere legendarische filmstudio over: Bray Film Studios in Water Oakley, Berkshire. 

Het zal ook nodig zijn, omdat Barbara Broccoli en Michael G. Wilson geen enkele poging hebben ondernomen om in hun nadagen als Bond-producers voor de lange termijn (tot en met pakweg 2030) zogenaamde studio lots te reserverem op Pinewood. En aangezien de meeste plekken op Pinewood al vergeven zijn voor de komende jaren, onder andere voor concurrent Disney, moest Amazon MGM Studios dus op zoek naar andere studiolocaties. Overigens niet alleen voor Bond, maar ook voor veel andere film- en streaming-projecten. Naast de Bray Film Studios beheert Amazon MGM nu ook de Shepperton Studios in Shepperton, Surrey. Het blijft jammer dat de Broccoli’s dit alles zo op z’n beloop hebben laten gaan. Maar het mooie is nu wel dat Amazon MGM er alles aan doet om de beschikking te hebben over studio’s als men in 2027 gaat filmen voor Bond 26.

2. Filmlocaties

Veel is er nog onbekend over de locaties die de productie momenteel aan het scouten is voor Bond 26. Maar de nieuwe Bond producers schijnen sinds april van dit jaar al wel druk doende te zijn met het scouten van locaties in Liverpool. Niet omdat dat nou zo’n exotische locatie is. Maar meer omdat de Londense autoriteiten restricties hebben ingevoerd voor de veelal verstorende maatregelen die bij het filmen ingevoerd moeten worden. Die maatregelen hebben dus ook vaak nadelige gevolgen voor de bewoners. Vooralsnog zal volgend jaar the London film ban geëffectueerd moeten worden, aldus Bill Koenig van The Spy Command. Liverpool zou dus zomaar kunnen instaan voor Londen in de volgende Bond film; het zogenaamde doubling for in filmtermen.

3. Amazon MGM Studios ontwikkelt zich ook snel tot internationale distributeur

In de landen waar Amazon MGM eigen kantoren en studio’s beheert, zoals de netgenoemde filmstudio’s in het Verenigd Koninkrijk, zal Amazon MGM ook zorg gaan dragen voor de distributie van nieuwe internationale filmprojecten, waaronder dus ook Bond 26. Voor de overige internationale markten heeft Amazon MGM vorige maand een nieuwe distributiedeal gesloten met Sony Pictures. Echter, het doel is duidelijk: opvangen van distributie in die landen die Amazon MGM in z’n eentje nu nog minder effectief kan bereiken. Want Amazon MGM Studios timmert door al deze overnames ook flink aan de weg als zelfstandige internationale filmdistributeur. Een rol die Amazon MGM in de zeer nabije toekomst dus volledig zelf zal uitvoeren. En ook dat is dus al een zorg minder voor aankomende James Bond-films.

Even resumeren

Samenvattend zijn er dus de nodige twijfels

1. Worden Amazon MGM Studios en David Heyman en Amy Pascal daadwerkelijk slimmere financiers dan Barbara Broccoli en Michael G. Wilson?
2. Brengt een dure auteur regisseur als Denis Villeneuve daadwerkelijk creatieve vernieuwing zoals hier eerder werd opgeschreven?  
3. Gaat de aankomende recordlange pauze tussen No Time to Die (2021) en Bond 26 niet voor teveel schade zorgen in het collectieve bewustzijn over het popicoon James Bond? 
4. Stuurt Denis Villeneuve met zijn visie op Bond 26 niet teveel aan op een ouder kijkerspubliek? Met zijn veelal serieuzere films, waarin minder ruimte is voor luchtigheid, escapisme en humor?

Echter, de voordelen met het recente nieuws nemen toch de overhand

1. Er schijnt een nadrukkelijke focus te liggen op het casten van een jongere, meer ‘kneedbare’ Bond-acteur. Eentje die niet schuw is voor typecasting. Iets wat Barbara Broccoli en Michael G. Wilson nalieten.
2. Amazon MGM Studios zijn vooralsnog serieus over de creatieve controle. De studio geeft de nieuwe regisseur geen ruimte voor een final cut van de film. Met het casten van een veel jongere acteur loopt men ook minder risico’s. Een acteur met veel creatieve eisen à la Daniel Craig ligt niet in het verschiet.
3. Het schrijven van een waardig, logisch en vooral vastgetimmerd script geniet nu alle aandacht. Bij Denis Villeneuve en de toekomstige hoofd-scriptschrijver zou dit in betere handen kunnen liggen. Immers, Neal Purvis en Robert Wade mogen geen vervolg geven aan hun schrijfwerkzaamheden voor Bond.
4. Amazon MGM Studios en producers David Heyman en Amy Pascal zijn vooralsnog vooral gefocust op de productie van Bond 26. De vrees voor spin-offs mag vooralsnog geparkeerd worden.
5. (Pre-)productie van de nieuwe Bond-film hoeft geen vertraging op te lopen. Met de Bray Film Studios en de Shepperton Studios ligt er een goede optie voor het filmen in studio’s.
6. Men schijnt al aanstalten te maken om moeilijkheden van het filmen door (Londense) autoriteiten te omzeilen met alternatieve locaties (Liverpool?).
7. Met een nieuwe samenwerking met distributeur Sony Pictures maar ook de alsmaar groeiende internationale distributietak van Amazon MGM Studios zelf zijn er geen noemenswaardige lange onderhandelingen nodig. De distributie van Bond 26 is nu al min of meer gegarandeerd.

Dus na veel negatief gespeculeer, eigenlijk tot en met begin 2025, kunnen we met het Bond-nieuws van vorige maand eindelijk weer eens echt positief speculeren over de 26e James Bond-film. Wie gaat het script schrijven voor Bond 26? Welke jonge gozer uit het Britse Gemenebest mogen we verwelkomen als de zevende Bond-acteur? Stay tuned komende maanden hier op James Bond Nederland!

Het bericht Opinie: En James Bond is waarlijk opgestaan! – Deel 2/2 verscheen eerst op James Bond Nederland.

Al helemaal na Barbara Broccoli’s weinig diplomatiek uitgedrukte “They (Amazon, red.) are f***ing idiots!” afgelopen december, en het bijkomende gevolg dat Jeff Bezos hierdoor klaar was met de slakkengang, desinteresse en afgestorven inspiratie en creativiteit van de inmiddels ex-Bond-producers Barbara Broccoli en Michael G. Wilson. De overname van MGM in 2021 had tot dusver niets opgeleverd op het vlak van James Bond, en niet geheel onbegrijpelijk zou Bezos dus gezegd hebben: “I don’t care what it costs, get rid of her.”

Zo gezegd, zo gedaan. Onder het mom van de nieuwe filmmaatschappij Amazon MGM Studios werd geld geen issue meer. “Koop ze om”, koop ze… uit, is nu het devies. En op 24 maart 2025 is dat dus officieel gebeurd. Die datum is wat dat betreft net zo’n belangrijke dag geworden als 5 oktober 1962: James Bond is weer tot leven gewekt. Een nieuwe joint venture is afgesloten, waarbij het er feitelijk op neerkomt dat Amazon MGM Studios álle creatieve controle van Barbara Broccoli en Michael G. Wilson heeft afgepakt. (Zonder dat de oud-producers ook nog maar iets willen betekenen voor James Bond in creatief opzicht, boeren de filantropen Broccoli en Wilson zeer wel bij deze nieuwe joint venture.)

En we hebben een regisseur!

Maar goed, nog geen drie maanden later, 25 juni 2025, en de weg naar pre-productie van Bond 26 is nu dan toch echt dichtbij. Vaarwel Barbara en Michael, welkom nieuwe Bond-producers David Heyman en Amy Pascal. En met hen dus ook het grote nieuws dat auteurregisseur Denis Villeneuve eenmalig een James Bond-film zal regisseren. Bond 26 wordt nu echt een feit en is geen fictie meer. Wat zijn nu de voordelen en nadelen van dit grote nieuws? Kunnen we opgelucht ademhalen met Villeneuve als regisseur? Gaan we echt een nieuw Bond-tijdperk tegemoet, waarbij met nieuw elan en boordevol creativiteit Bond 26 een juweel van een Bond-actiethriller gaat worden?

Ik ben redelijk positief. Al is het maar om te zien dat Amazon MGM Studios er geen gras over laat groeien. Maar ik heb toch ook zo mijn bedenkingen. Allereerst de addertjes onder het gras.

Potentiële nadelen

1. Niet meteen een andere financiële strategie

Zullen producers David Heyman en Amy Pascal gewiekster en slimmer omgaan met het kostenplaatje van Bond 26? Tuurlijk, Amazon MGM Studios kan nu voordelen halen uit de schier onuitputtelijke financiële reserves van topman Jeff Bezos. Maar in hoeverre zien Heyman, Pascal en Amazon MGM Studios in dat er niet alleen werk gemaakt moet worden van één Bond-film, maar ook van alle films die daarna geproduceerd gaan worden? Lange­termijnplanning is in de blockbuster-filmwereld sinds de coronapandemie nog veel belangrijker geworden.

Ex-producers Barbara Broccoli en Michael G. Wilson waren kundig in het verdeel-en-heersprincipe richting de toenmalige co-eigenaar MGM (nu Amazon MGM Studios) en distributeurs Sony Pictures en Universal Pictures. Zo kon EON Productions flink wat geld ophalen na afloop van de bioscooprelease van een Bond-film. Echter, de financiële cijfers, kijkend naar Return on Investment (ROI), waren voor James Bond minder florissant. Barbara en Michael werden er beter van; de toekomst van James Bond op het witte doek juist minder.

2. Voortzetting van het Broccoli-mantra: dure auteur regisseurs

Het productiebudget (film en marketing bij elkaar genomen) was dus té gortig, de Return on Investment simpelweg matig tot slecht, en dus draaiden films als Spectre (2015) en No Time to Die (2021) hooguit break-even. Nu zijn de financiële zorgen voor Bond 26 sowieso minder, met Bezos als Blofeldachtige geldschieter. Echter, ik zou graag zien dat Amazon MGM Studios in financieel opzicht ietwat kundiger te werk gaat met slimmere, niet per se grotere, investeringen. Ook kijkend naar de crew die wordt gecontracteerd.

Door te kiezen voor Denis Villeneuve als Bond-regisseur, ooit ook een favoriet van Barbara Broccoli en Michael G. Wilson, wijkt Amazon MGM niet ál te sterk af van wat de Broccoli’s recentelijk altijd wilden: het contracteren van dure auteurregisseurs die erg serieus met de materie omgaan qua verhaal en drama. Van Denis Villeneuve hoef je dus niet per se een meer lichtvoetige en politiek incorrectere film te verwachten, zoals dat misschien wél het geval was geweest met nicheregisseurs als Edgar Wright of Guy Ritchie.

3. Een recordlange Bond-filmhiatus zit er nog steeds aan te komen

Dan is er ook nog de drukke agenda van Denis Villeneuve. Voordat men, om vanaf nu maar wat meer met filmtermen te schermen, principal photography (de eigenlijke productie) van Bond 26 kan beginnen, moeten er nog eerst twee andere films afgemaakt worden. De derde film uit de Dune-trilogie wordt op dit moment gefilmd en de film Nuclear War: A Scenario is vorige maand officieel in pre-productie gaan. Pas daarna zal begonnen worden met het op poten zetten van Bond 26. En daarmee wordt een release van Bond 26 in het jaar 2028 steeds realistischer. En dat betekent dan weer een gigantisch lange pauze van meer dan zeven jaar. Moeten de nieuwe Bond-producers nog steeds zo stevig naar de pijpen van de agenda van een regisseur dansen? Amazon MGM Studio’s zal dus veel marketingwerk moeten verrichten om met het fenomeen James Bond ook de interesse van Gen-Z te wekken.

4. Te weinig verjonging van het Bond-bioscooppubliek?

Kijkend naar het belang van sponsoring en merchandise, viel mij de afgelopen jaren op dat Barbara Broccoli en Michael G. Wilson teveel, bewust of onbewust, gefocust waren op het meer oudere witte mannelijke kijkerspubliek. Voor een gezonde financiële en creatieve toekomst van agent 007, lijkt het me dan niet meer dan logisch dat we ook Gen-Z meer gaan betrekken bij James Bond. 

Gelukkig is daar IO Interactive, dat in samenwerking met Amazon MGM Studio’s een compleet nieuwe videogame heeft ontwikkeld: First Light. We berichtten er vorige maand al over. De hoofdrol is dan ook voor een 26-jarige James Bond 007. En er is veel overlap met het nog immer populaire Hitman, een franchise die ook uit de koker van IO Interactive komt. De videogame kan dan ook een belangrijke creatieve aangever worden voor Bond 26. 

Echter, zal Denis Villeneuve ook kijken naar een nodige verjonging van Ian Flemings hoofdpersoon op filmvlak? Gaan de nieuwe Bond-producers in het geval van product placement ook iets meer voorkeur geven aan Coca-Cola dan bijvoorbeeld alcoholmerken als Smirnoff en Heineken, zoals ook in de videogame te zien zal zijn? Krijgen we een oudere James Bond, zoals Daniel Craig die een 38-jarige Bond speelde in Casino Royale (2006)? Of gaan we echt verjongen, zoals Sean Connery die 31 was tijdens het filmen van Dr. No (1962) of George Lazenby die 29 was ten tijde van On Her Majesty’s Secret Service (1969)? Met Denis Villeneuve, die toch meer serieuze films maakte voor een volwassener bioscooppubliek, zoals Sicario (2015) , Arrival (2016) en Dune (2021), moeten we dat nog maar zien.

Gaat Bond 26 dan net zo’n stroeve start krijgen als de recente Bond films uit het Broccoli-Wilson-tijdperk? Volgende week lees je in dit tweeluik dat er ook positieve hordes zijn genomen.

Het bericht Opinie: En James Bond is waarlijk opgestaan? – Deel 1/2 verscheen eerst op James Bond Nederland.

De James Bond 007-franchise heeft op dit moment geen actieve plannen voor de toekomst. Het doet me terugdenken aan de periode 1989-1995 waarin filmproductiebedrijf MGM/United Artists in allerlei rechtszaken verwikkeld zat en Timothy Dalton bijna in een derde Bond-film James Bond speelde.

De toekomst van 007 op het witte doek hing aan een zijden draadje. Er is zelfs sprake geweest van verkoop aan de hoogste bieder. Zover zal het in het geval van de nieuwe James Bond-film gelukkig niet komen.

Wie, wat en vooral wanneer?

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen; het antwoord op die vraag kan ik je niet geven. Maar we hebben sinds vorige week wel, na een lange periode van stilte uit London, meer informatie over de toekomst van de James Bond-franchise. En die stemt mij op dit moment niet gelukkig. Al ben ik wel blij dat EON Productions bij monde van Barbara Broccoli en Michael G. Wilson iets over de Bond-franchise vertelden. Ze konden er tijdens de kick-off van de promotiecampagne van 007: Road to a Million ook niet onderuit.

Er ligt nog een lange weg voor ons voordat Bond heruitgevonden is voor het volgende hoofdstuk in de reeks. We zijn nog niet eens begonnen aan dat proces.

Daar moeten we het dus mee doen. Men is nog niet eens begonnen. Dat is voor ons James Bond-liefhebbers een zware dobber. Maar valt dit te verklaren? In 2019 en de jaren daarvoor werkte men na Spectre (2015) aan No Time To Die (2021). De opnames werden in oktober 2019 afgerond. Dan is het nog aardig werk aan pre-productie voordat je het product klaar hebt. Februari 2020 was de oorspronkelijke releasedatum. Om regisseur Cary Fukunaga wat meer tijd te geven, hij verving de Danny Boyle die na een meningsverschil de productie verliet, schoof men de release naar april 2020.

Nog meer uitstel

De releasedatum naderde snel toen corona rap de wereld in haar greep kreeg. Dat betekende uitstel naar november 2020. Ook die datum werd niet gehaald. Vanwege het virus kreeg No Time To Die release op 2 april 2021 in de Verenigde Staten. Het hele circus kon weer haar tenten opslaan toen er een volgende vertraging kwam. 28 september 2021 ging de film na een vertraging van anderhalf jaar in première.

Vorig jaar markeerde 60 jaar James Bond op het witte doek. En dat wilden de James Bond-producenten uitgebreid vieren. Geen tijd voor de productie van Bond 26 dus. We draaien onze kalenders van april 2023 naar mei 2023 als de scriptschrijvers in Hollywood het werk neerleggen. Hun Britse collega’s, veelal ook aangesloten bij de vakbonden, tonen zich solidair. Op 14 juli sluiten de acteurs en actrices zich bij hen aan. De staking duurt tot 25 september van dit jaar. Acteurs en actrices zijn op het moment van schrijven nog in staking.

Dus wat mag je dan van EON Productions verwachten? Eigenlijk niet zo veel. Al ben ik van mening dat ze ons Bond-liefhebbers meer mogen geven dan een realityshow als verplicht onderdeel van de overname van Metro Goldwyn Mayer door Amazon en een dure webwinkel. Men had best in de periode crises samen op afstand plannen voor een nieuwe Bond-film kunnen maken en de verschillende acteurs voor de rol van 007 kunnen selecteren. Misschien hebben ze dat al gedaan, EON is nu niet bepaalt scheutig met het delen van nieuws.

Welke acteurs schrijf ik als 007 af?

Als voorzitter van James Bond Nederland krijg ik regelmatig de vraag of ik weet wie de nieuwe James Bond wordt. Dat antwoord kan ik niet geven. Ik stel dan vrijwel altijd de wedervraag: Wie denk jij dat het wordt? Het antwoord laat zich wel raden. Een bekende ster uit Hollywood als vreemde Marvel-doctor of een halfgod uit Asgard. Ik heb het natuurlijk over Benedict Cumberbatch en Tom Hiddelston.

Ik durf wel te zeggen dat deze twee mannen, hoe goed ze ook bij de rol passen, nooit James Bond worden. Ze zijn simpelweg te bekend en niet kneedbaar. Zie je het al voor je bij een bioscoopbezoekje bij jou in de buurt? Iemand roept: “Dat is Loki! Die kan toch geen James Bond zijn!?”

Ook favorieten als Idris Elba, Richard Madden, Henry Cavill en Tom Hardy worden rond dezelfde reden niet de nieuwe 007. Hoe gaaf ik het ook zou vinden om Cavill in de rol te zien. Want hoe je het ook wendt of keert, deze man is Superman. En dat imago raak je, zeker bij het grote publiek, niet zomaar kwijt. Ik durf te wedden dat het gros van de mensheid die regelmatig de bioscoop bezoekt niet eens weet dan Henry geen Superman meer is.

Mijn keus: James Norton

Mag ik kiezen? Dan weet ik al jaren wie Daniel Craig als James Bond moet opvolgen. De Britse acteur met dezelfde naam als onze held. James Norton. Hij is vooral bekend van zijn rol als de vrijgezelle predikant Sidney Chambers in de Britse Tv-serie Grandchester. Waarin hij samen met zijn goeie vriend bij de recherche van het dorp moorden oplost. Dit jaar gooide hij hoge ogen met de film A Little Life van de Vlaamse regisseur Ivo van Hove. Een film waarin Luke Thompson ook een rol heeft. Waarom ik hem even benoem lees je aan het einde van de volgende alinea.

Norton is voor mij de typische James Bond kandidaat. Eentje die net niet bekend is en veel ervaring in de Britse televisiewereld heeft. Deze man is door de producenten nog te kneden tot de James Bond die ze aan het grote publiek willen tonen. Eentje met charisma en, als je het mij vraagt, een goeie kop. Qua leeftijd zit het wel goed. De 007 uit de boeken van Ian Fleming was ongeveer 35 jaar. Laat James Norton nu 38 zijn. De perfecte leeftijd dus. Al is hij wanneer de film uitkomt waarschijnlijk te oud. Jammer hoor. Thompson is trouwens een Brit die is opgegroeid in Frankrijk. Speelt in Britse films en televisieseries, 35 jaar oud… vul zelf maar in…

“Bond 26 eind 2025 maar, eind 2026 is reëler”

Wanneer verwacht ik de volgende James Bond-film? Als ik mijn spaarzame centen op een jaar en periode mag zetten kies ik nu voor eind 2025. Dan is het vier jaar geleden dat we No Time To Die voor het eerst mochten zien. Maar dan moeten de Broccoli en Wilson voor eind van dit jaar echt aan de slag. Zolang er een acteursstaking is blijft hun zoektocht naar een nieuwe Bond-acteur hoogstwaarschijnlijk onbeantwoord. Laat ik er voor het gemak dan nog maar een jaartje bijrekenen. Men is op 138 Piccadilly nog niet eens begonnen…

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Vier jaar geleden filmde Craig zijn laatste scènes als 007 verscheen eerst op James Bond Nederland.

They’re not nations, they’re individuals. And look around you. Who do you fear? Can you see a face, a uniform, a flag? No! Our world is not more transparent now, it’s more opaque! It’s in the shadows. That’s where we must do battle. So before you declare us irrelevant, ask yourselves, how safe do you feel?”

Dat was een heel epistel van M in Skyfall (2012). In het jaar van de release van Skyfall  gebeurde er, ook op geopolitiek niveau, een heleboel. Niet voor niets wilde regisseur Sam Mendes meer kwijt over de stand van zaken over moderne spionage in de jaren 10 van deze eeuw. Dat is ‘m aardig gelukt.

Het was in die periode ook écht zo dat cybercrime in opmars kwam. Rusland en vooral China deden al langere tijd aan een uiterst gewiekste vorm van bedrijfsspionage met behulp van het internet. Om nog maar niet te spreken over de vele nieuwe Chinese automerken die toch wel erg nadrukkelijk leken op hun westerse evenknieën.

Als Bond-films realiteit worden

Het begin van de jaren 10 was ook wel degelijk een periode waarin wij nog niet helemaal wisten of het de leiders van concrete natiestaten waren die cybercriminaliteit flink opwaardeerden, of ondoorzichtige anonieme individuen binnen grote bedrijven of daarbuiten.

En ook nu zijn er nog veel uniform loze militairen die niet meteen het beste met de mensheid voor hebben. We kennen de Russische GRU en de Wagner Group nu als duistere krachten die zonder officieel mandaat van hun regering voor behoorlijk wat antiwesters tumult kunnen zorgen. Een beetje hetgeen waaraan Columbo in For Your Eyes Only (1981) aan refereerde:

Well, I know too much about him. He wants me out of the way. By using a British agent to do his dirty work for him, your government might give him another medal.

Columbo in For Your Eyes Only

Van klassieke crises…

Maar dan is er toch wel degelijk iets veranderd in de geopolitiek van recente jaren. De opkomst van Donald Trump (met behulp van een goede vriend), de Brexit, de Euro-crisis, de Coronapandemie, de Oekraïne-Rusland-oorlog en de evenzo verhitte crisissfeer in Taiwan; ze geven aan dat klassieke crises tussen landen weer oplaaien. Het zijn nog wel degelijk individuen die kwaad in de zin hebben, maar steeds vaker zouden ze de leiders van natiestaten kunnen zijn. Ze treden weer op de voorgrond, komen zelfs uit de schaduw en laten sociale media, hacking en staatspropaganda instrumenten worden van een uiterst noodzakelijke informatieoorlog.

Wie had ooit kunnen denken dat de president van Rusland geïnspireerd zou raken door Silva en zo’n instrument op nog grotere schaal wil toepassen: “Interrupt transmissions from a spy satellite over Kabul… done. Hmm. Rig an election in Uganda. All to the highest bidder.” Ook in No Time To Die (2021) maakte wijlen Felix Leiter daar een opmerking over: “Our elected leaders aren’t playing nice anymore in the sandbox!” Al had Felix écht wel iets meer duiding mogen geven.

… naar een tweede koude oorlog

En dat is nogal zachtjes uitgedrukt. De ‘zandbak’ weet anno 2022 ook klassieke oorlogsvoering weer nieuw elan te geven (Oekraïne). Klassieke dictators winnen dus steeds meer aan populariteit. De Hitlers en Stalins van toen staan in nog gewiekstere gedaantes weer op. In Rusland, in China en óók in de VS. Misschien moeten we het maar gewoon benoemen en er niet omheen draaien: de oude Oost- en West tegenstellingen zijn weer terug, in een wellicht nog scherpere afgebakende wereld van dictatuur versus democratie. Je kunt geruststellen dat de Tweede Koude Oorlog sinds deze nieuwe jaren 20 dan toch echt begonnen is. 

Geopolitiek om van te likkebaarden

Voor Ian Fleming zou dit natuurlijk een fantastisch inspirerende tijd geweest zijn voor nieuw materiaal. Al in de roman Casino Royale (1953) bleek dat Fleming zijn hoofdpersoon al een visie meegaf over geopolitiek:

Today we are fighting Communism. Okay. If I’d been alive fifty years ago [1903], the brand of Conservatism we have today would have been damn near called Communism and we should have been told to go and fight that. History is moving pretty quickly these days and the heroes and villains keep on changing parts.

Ian Fleming in Casino Royale

Maar Fleming schreef zijn boeken natuurlijk in een relatief nieuwe naoorlogse wereldorde. Het Westen en de Communisten hadden in een soort superpact de overwinning behaald op Nazi-Duitsland en Japan. De klassieke hete frontenoorlog (De Tweede Wereldoorlog) was voorbij en een nieuwe bekoelde status quo tussen het Westen en de Sovjetunie (De Koude Oorlog) kwam ervoor in de plaats. Die bekoelde status is weer terug. En wellicht had zelfs Fleming niet kunnen vermoeden dat deze nieuwe Tweede Koude Oorlog in rap tempo heter wordt. Máár reken maar dat hij dit niet onderbelicht had gelaten.

Botsing van winstmodellen en geopolitieke realiteit

Toch betwijfel ik of Barbara Broccoli & Michael G. Wilson dit wel zo inspirerend vinden. Bond-fans weten al dat ook de producers en scenarioschrijvers soms iets té vaak de geopolitieke realiteit wilden vermijden, en daarom ook in creatief opzicht soms ‘vastliepen’. Want dan is de film business met al z’n marketingstrategen en winstplaatjes richtinggevend. Immers, ook de filmwereld ervaart nog steeds de gevolgen van een heftige Coronapandemie. Het té halsstarrig vasthouden aan het concept om niet té politiek te willen zijn in Bond films, kan dan vaker in botsing komen met de creatieve geest van wijlen Fleming.

Zelfs Ian Flemings prachtige uitvinding SPECTRE, om zo niet té politieke Bond romans te hoeven schrijven, kunnen in 2022 op steeds meer weerzin stuiten in landen als China. Werd in 2012 nog met behulp van montage en ondertitelcensuur de doodgeschoten Chinese beveiligingsmedewerker weggewerkt uit Skyfall, in No Time To Die werd Safins nationaliteit wel héél erg kundig weggewerkt. Natuurlijk zijn niet alle Russen slecht en moeten we niet generaliseren, maar Poetin is wél een Rus die de verpersoonlijking is van een wereld die sommigen niet graag groter willen zien worden. De geschiedenis roert zich dus niet alleen snel, zoals Fleming aangaf in Casino Royale, maar kan zich ook weer snel herhálen. En als die troebele wereld van die Eerste Koude Oorlog nu in rap tempo ‘onttroebelt’ wordt in deze nieuwe Tweede Koude Oorlog, dan hebben we geheim agent 007 nog hárder nodig dan in de gehele periode 1953–2020. 

Orlov en Klebb must return

Tuurlijk, in de Bond films uit de Eerste Koude Oorlog, zoals From Russia With Love (1963) en Octopussy (1983), werden de verknipte schurken al duidelijk in verband gebracht met de dictatoriale natiestaat waarvoor ze werkten. Maar dat gebeurde in een tijd dat het Westen met veel zelfvertrouwen geopolitieke conflicten te lijf ging. Dus wellicht vinden de filmmarketeers bij Amazon’s MGM & United Artists dat té politiek gevoelige Bond films een financieel risico met zich meedragen. Ook als SMERSH- en KGB-werknemers (of GRU-werknemers) Orlov en Klebb ineens overlopen naar SPECTRE.

The West is decadent! And divided!

General Orlov in Octopussy

Het post-pandemische verdienmodel van Bond-films is namelijk nog steeds óók gericht op Rusland en China. Daarom kan het jammer zijn dat de creatieve vrijheid bij het schrijven van een Bond-film in conflict kan komen met de huidige, sterk dystopische, geopolitieke realiteit, en dan vooral in landen als China en Rusland.

Afzetmarkten herzien

Toch denk ik dat het verstandig is om de verdienmodellen voor Rusland en China wat meer achterwege te laten. Een film als Top Gun: Maverick (2022) wist zonder afzetmarkten Rusland en China al $ 1,4 miljard wereldwijd op te brengen. En Paramount ging zelfs zó ver om de film eens níét te ontdoen van pro-Taiwan sentimenten. Natuurlijk hielp het retro-gevoel van de jaren 80 van de vorige eeuw de film ook een handje. Het geeft in elk geval aan dat filmliefhebbers ook genoeg positiviteit kunnen halen uit een film zonder dat er censuur wordt toegepast.

Voor Bond-fans gloort er in elk geval ook een stukje hoop. Amazon verschoof de poppetjes dermate kundig vorige week, zodat in rap tempo een nieuwe distributiedeal in kannen en kruiken was. Dus vanaf Bond 26 kunnen er weer zonder problemen nieuwe James Bond-films in de bioscoop verschijnen. 

James Bond heeft weer wat om voor te vechten

Maar zou het niet fantastisch zijn als tijdens deze geopolitieke beslommeringen, zelfs met een stukje financiële continuïteit voor Bond 26, de Bond-scenarioschrijvers even alle voorzichtigheid opzijschuiven? Dat ze, met iets meer politieke incorrectheid gewoon dat weer kunnen doen waar de Bond-films in de Eerste Koude Oorlog zo sterk in waren? Lekker stangen en natiestaten pesten, maar ook staatloze overlopers én narcistische nationalisten tegen elkaar laten uitspelen? En dan Bond het vuile werk laten opknappen? Immers, zoals Rosa Klebb al eens zei:

Who can the Russians suspect, but the British. The Cold War in Istanbul will not remain cold very much longer.

Rosa Klebb

Amazon en MGM moeten inzien dat de nieuwe geopolitieke realiteit een bron van creatieve vrijheid en inspiratie kan zijn. Want precies híérom is Ian Fleming groot geworden. Box office opbrengsten (censuur: China, Rusland) mogen hierbij nimmer spelbreker zijn. Op naar Bond 26, want spionage is weer van levensbelang.

Het bericht Deze nieuwe koude oorlog is fantástisch voor 007 verscheen eerst op James Bond Nederland.

En met dié wetenschap loopt elke Bond-fan weer als een tevreden man uit de bioscoop. In de tussenliggende periode -tussen twee Bond-films- blijft de fan-community een baken van plezier en zekerheid.

Lees bijvoorbeeld het prachtige reisverslag van columnist Twan Arts, waarbij hij met een vriend in no-time drie fantastische Bond-kastelen bezocht. Of de recente opening van 007 Elements waar redacteur Johan Antens in de gelegenheid was om wat nieuwe Bond 25-nieuwtjes te ontfutselen van enkele crew-leden. En wat te denken van podcast-redacteur Don Zuiderman, die zijn ervaringen tijdens een prachtige video-locatietour in Londen voor ons opschreef.

Wat ons Bond-fans bindt

En dan is daar natuurlijk de verzamelgekte, die zich bij elke fan weer op een andere manier manifesteert. Van verzamelingen die toch écht wel meeverzekerd moeten worden, tot gewoon een kleine, subtiele, relatief onopvallende Bond-boekencollectie. Iedereen beleeft James Bond op zijn of haar eigen manier. En dat maakt de wereld van James Bond zo leuk.

Die wereld wordt nog leuker als men naast alleen die vier woordjes “James Bond Will Return” ook weer verslag kan doen van een officieel persbericht waarin de Broccoli’s & Wilson’s de productie aankondigen van een nieuwe Bond-film. De levendigheid onder Bond-fans begint dan weer groter te worden, de webwinkels zien verkopen van Bond-gerelateerde zaken weer wat stijgen en er vindt weer wat meer interactie plaats tussen fans.

Dat laatste vind ik wellicht het interessantst om mee te maken. De discussies laaien weer op, de verschillen tussen fans komen weer meer aan de oppervlakte, evenals meningen over de aankomende Bond-film. En gelukkig gebeurt dat op jamesbond.nl op een uiterst respectvolle manier.

Zinloze zorgen?

Niet iedereen maakt zich dan ook in dezelfde mate zorgen over de staat van de James Bond-franchise als ik dat doe. En niet iedereen is het dan ook met mij eens dat een eventuele aankomende vertraging in de productie van Bond 25 niet goed is. Evenmin is niet iedereen het met mij eens dat afraffelwerk Bond 25 goed zou doen. Al deze dingen zijn mijns inziens een onwelkome ontwikkeling voor de franchise.

Wij als fans hebben op dat vlak natuurlijk weinig in te brengen. We trekken niet aan de touwtjes van de franchise, noch hebben wij de mogelijkheden om sturing te geven aan de geldmachine die Bond heet. Maar deze Bond-fan past er wél voor om het recente, minder positief getinte nieuws weg te wuiven als zijnde onbeduidend, zinloos of verwarrend. Nieuws doet niet proactief een appèl op de positieve emoties of negatieve emoties. Nieuws is niet erg mooi gestructureerd op de door ons gewenste momenten. En nieuws geeft al helemaal geen voorkeur aan meningen van mensen. Nee, het omgekeerde hoort juist het geval te zijn: nieuws dient mening te vormen, en dient soms ook mensen wakker te schudden.

Het bijna moedeloze Bond 25-project

Natuurlijk, het is soms om moedeloos van te worden. Deze week dook er ook weer onbevestigd nieuws op dat een eventuele vertraging van Bond 25 alleen maar aannemelijker maakt. Zo heeft filmmaatschappij Lionsgate nu z’n ogen gericht op 8 november 2019 om hun actie-blockbuster Midway in premiere te laten gaan, en zou Marvel Studio’s voor november en december inmiddels ‘vrijgekomen’ studioruimte in Pinewood Studios hebben afgehuurd om het nieuwe karakter Captain Britain tot leven te wekken (James Bond is toch de énige échte Captain Britain??).

De James Bond-franchise is in de kern géén arthouse-fenomeen, maar veel meer een blockbuster-fenomeen dat dient te vermaken en waarbij geldschieters liefst lopende band-werk afgeleverd willen zien.

Menig Bond-fan, en ook menig collega-redacteur, zal zeggen “Ach Gert, dan maar een jaartje extra vertraging!” of “Focus je toch lekker op al die dingen die ons Bond-universum nú al rijk zijn!”. Maar ik denk daar substantieel anders over. Hoe groter de pauzes, en hoe vaker zulke grote pauzes plaatsvinden, hoe minder James Bond onderdeel uit zou kunnen maken van ons collectieve filmbewustzijn. Dan komt er juist ruimte voor meer roddel en achterklap en minder Bond-nieuws dat er écht toe doet. Dan kunnen er langzaamaan minder nieuwe, frisse, interessante Bond-locaties bijgeschreven worden in de analen van onze reisverslagen. En dan worden het aantal Bond-avonturen in een gegeven periode gewoon minder talrijk. En zelfs die individuele Bond-avonturen hoeven dan ook niet meer per sé het predicaat “Certified Fresh” omgehangen te krijgen (Zie SPECTRE, dat notabene vier jaar na Skyfall verscheen).

Bond’s toekomst

Dat is niet alleen jammer voor de Bond aficionado die dit schrijft, maar ook voor onze kids. Het fenomeen ‘Bond’ is altijd het handigste uit te leggen met een nieuwe Bond-film in het vooruitzicht. From Russia With Love is een nagenoeg perfecte Bond-film. Het respect voor deze Bond-film is zich bij velen pas met de jaren gaan ontwikkelen. Daardoor is het nu wellicht wat makkelijker om ons te verplaatsen in die roemruchte jaren ’60 van de vorige eeuw. Maar voor de snelle, ongeduldige, twitterende adolescenten van nu zou zo’n film steeds meer een ver-van-mijn-bed-show kunnen worden. En toch, deze doelgroep wordt door andere filmmaatschappijen wél meer op z’n wenken bediend.

Ik heb niet het idee dat EON Productions zich dat ten volste realiseert. Het lijkt er momenteel op dat de prioriteit bij het familiebedrijf, met Barbara Broccoli en Gregg Wilson (Michael Wilson laat al erg veel taken over aan zijn zoon) voorop, niet bij Bond ligt. Struin de site eon.co.uk maar eens af, en je begrijpt dat dit als een simpel feit aangeduid kan worden.

Weer meer besef dat Bond vooral vermaak is?

Wil ik hiermee zeggen dat EON Productions nu maar sneller en vaker Bond-films moet produceren? Nee hoor. Want een Bond-liefhebber wil niet zomaar alwéér een leuke, nieuwe formule-film zien, maar idealiter ook een avontuur dat aangeduid kan worden als een zeer goede film, los van de Bond-stempel. Maar zelfs dán dient de liefde en passie voor James Bond nog wel allesomvattend te zijn, en dan in het bijzonder bij de Bond producers. Bij Barbara Broccoli, Michael/Gregg Wilson en co-producer Daniel Craig lijkt deze passie soms wat deukjes op te lopen.

Het lijkt er momenteel op dat de hoofd-prioriteit bij het familiebedrijf [EON Productions], met Barbara Broccoli en Gregg Wilson voorop, niet bij Bond ligt

En geef ze eens ongelijk. Het produceren van een Bond-film is tijdrovend, stressvol en in bijna alle opzichten een uitputtingsslag. Cast en crew kunnen dat beamen. En dat is al helemaal het geval als men zich realiseert hoe complex de eigendomsrechten van Bond vormgegeven zijn.

Maar hoe je het ook went of keert, de James Bond-franchise is in de kern géén arthouse-fenomeen, maar veel meer een blockbuster-fenomeen dat dient te vermaken en waarbij geldschieters liefst lopende band-werk afgeleverd willen zien. Wel uiterst goede films natuurlijk! Maar nog steeds als zijnde een onuitputtelijke, snelle serie van spionage-avonturen. Maar het lijkt soms wel alsof de Broccoli’s en Wilson’s daar niét meer aan willen. Daarentegen zijn andere grotere filmmaatschappijen en tech-bedrijven zich hiervan meer bewust. En ook de fanatiekere, immer lachende Tom Cruise weet dat. Of dit alles een goede ontwikkeling is voor ‘onze’ franchise, laat ik hier even in het midden.

Hów “James Bond Will Return”!?!?

In elk geval, “James Bond Will Return”. Dat is absoluut leuk, maar helaas begint dat anno nu een wat lege huls te worden. De vraag “Hów Will James Bond Return??” is in 2018 wellicht nog veel belangrijker geworden. En ja, ik zal het antwoord op die vraag waarschijnlijk nooit zelf proactief kunnen beïnvloeden. Maar dat neemt niet weg dat we dan maar stilletjes moeten afwachten. Elke stem, hoe klein, zacht en onbeduidend ook, is er eentje.

In de tussentijd ga ik me lekker vergapen aan de reisverslagen van Twan en Don. En in mijn welverdiende september-vakantie ga ik echt nog wel een Bond-roman herlezen. Alleen beste fans, lieve collega’s…ook dít avontuur heb ik inmiddels al zo vaak gelezen…

Het bericht Column: “James Bond Will Return”, maar wel stééds langzamer… verscheen eerst op James Bond Nederland.