Dan konden we er net de vinger niet achter krijgen. Of we dachten dat we de code hadden gekraakt, blijkt er één puzzelstukje niet te passen. Ken je dat? Na vele middagen koffiedrinken waarbij de cafeïne letterlijk mijn oren uitkwam (ze vergeet die foto steeds te appen), weten we welke kant we met onze Bond liefdesbaby uit moeten.

Wat in eerste aanzet een fijn idee leek, is die jaren 50/60 vibe terug. De tijd waarin de boeken werden geschreven en de films hun grootste successen vierden. Een period piece, midden in de Koude Oorlog, waarin mooi goed was en lelijk kwaad. Lekker overzichtelijk allemaal.

Ik heb het zelf ook vaker genoemd: ga terug naar de basis en plaats James Bond in de tijd waarin hij het beste tot zijn recht kwam. Barbara heeft daar altijd haar twijfels over gehad. Vooral het kostenplaatje baart haar zorgen, daar heeft zij kijk op. Films die zich afspelen in een andere tijd zijn zoveel duurder door alle aanpassingen die moeten kloppen. Daarbij: welke sponsor is gek genoeg om te investeren in technologische achteruitgang? Ja, het Archeon had er wel oren naar. Sympathieke lui, daar niet van, en ze dachten ook goed mee. Kon Bond gelijk naar Avifauna, hoefden we niet helemaal naar de tropen te gaan.

Het idee van een period piece hebben we uiteindelijk naast de koelkast gezet. Dat is meer voor over tien jaar als 007 in publiek domein valt. Een sterke literaire vertaling door Amazon Prime. Prima tegen die tijd. Voor nu hebben wij iets anders nodig, dat ontbrekende puzzelstukje…

En opeens was daar dat lampje: pling! Als in een stripverhaal. De energie die vrijkomt na een krachtige brainstormsessie. Dit is de sleutel!

Waar Barbara en ik keer op keer nog steeds van kunnen genieten, zijn de oude James Bond-films. En dat zijn er inmiddels tientallen. Met geen nieuwe films op komst, worden die oudere films vanzelf alleen maar ouder. Hoef je niks voor te doen. Maar, en nu komt het, die oude films doen het alleen nog goed bij een bepaald publiek. Voor de tieners van deze tijd is het allemaal echt te traag en het lukt ze simpelweg niet door de green screen-achtergrond te prikken. En ik moet zeggen, ze hebben een punt.

Voor dat probleem hebben Barbara en ik een oplossing. In het kielzog van Disney die al die animatieklassiekers in een live-action jasje gooit, gaan we de Bond-films re-maken. De grote vraag: waar beginnen we? Bij Dr. No (1962)? Bij Casino Royale? Nee, bij Goldfinger (1964)! De James Bond-klassieker bij uitstek.

En nu mogen Purvis en Wade lekker losgaan. Wat wordt de nieuwe insteek? Bond die in het eerste shot met een vogel op zijn kop komt aanzwemmen, dat trucje kennen we uit de voorbeeldfilm. Nee, de remmen moeten los en de heren mogen verzinnen wat ze willen, als ze maar trouw blijven aan die man die verzot is op goud en, wellicht, Fort Knox wil ‘beroven’ of iets van dien aard. Verder krijgen ze carte blanche om van de nieuwe Goldfinger een moderne film maken.

Fleming wordt er opnieuw bij gepakt; wat is blijven liggen bij de eerste verfilming? Er wordt geleend van Richard Maibaum en Paul Dehn, mag allemaal, met uiteraard een eervolle vermelding in de credits.

Wat betreft de muziek: ook John Barry blijft overeind. Zij het met een moderne touch aangevuld met nieuw gecomponeerde muziek. De titelsong; daar kunnen we niet omheen. Die ligt bij veel van de oude Bond-films zo in het gehoor verankerd, daar blijven we in principe van af, bij de nieuwe Disney-vertellingen zingen ze immers ook nog hetzelfde lied. Echter, Shirley Bassey maakt voor de huidige plaat ruimte voor een nieuwe strot. Beatje eronder en knallen!

Goldfinger in een compleet nieuw jasje. Barbara en ik zien het helemaal zitten. De klassieker blijft wat het is; de nieuwe moderne versie hoeft de oude niet te overtreffen, het ziet er alleen uit als een film die vandaag de dag is geschoten. Niet zo gek, want dat is ook zo. Geen achtergrondprojectie waar dat niet nodig is. De acteurs worden gewoon ingevlogen als er aan de andere kant van de wereld een scène wordt opgenomen. Suggestie: een iets andere kledingkeuze dan het blauwe rompertje? Ik noem maar iets geks hoor. Dan de vliegmachines: die komen niet uit de Thunderbird-fabriek. En de Bond-acteur schuift gewoon zijn trouwring af als hij zich in zijn rol begeeft, zodat we het niet met een afplakkertje hoeven te doen.

Alles wat de vorige keer niet werkte, of niet meer door de beugel kan in deze moderne tijd, wordt sowieso overboord gekieperd. Sta dus niet gek te kijken als straks Kitty Galore opduikt. Het is zoals Casino Royale in 2006 onderhanden is genomen. Het stramien geschapen door Fleming blijft overeind, alles eromheen is aangepast aan deze tijd.

We krijgen een vooruitzicht om van te smullen. Wat zullen de schrijvers gaan doen met From Russia with Love (1963), met Thunderball (1965), met Diamonds Are Forever (1971)? Want ook die komen aan de beurt. Het is iedere keer weer een feest om te ontdekken welke elementen uit de originele films en uit de boeken is overgenomen en welke nieuwe draai de makers aan de re-make hebben gegeven. Het gevecht in de Orient Express, Fort Knox, Piz Gloria. Het is niet te overtreffen, totdat je ziet wat de huidige filmmakers ervan hebben gebrouwen.

Op deze manier kunnen we echt weer eens verrast worden met iets dat we denken te kennen, maar met wat slimme vondsten een totaal andere kijk op de zaken geeft. ‘Ik vond het origineel toch echt beter.’ Natuurlijk! Die film zit in je poriën. Het heeft even tijd nodig, maar vind je ook niet dat het veel logischer is om On Her Majesty’s Secret Service (1969) éérst te verfilmen en dan pas You Only Live Twice (1967)? Dáárom herkent Blofeld Bond niet, ze hebben elkaar nog nooit ontmoet! ‘O, moest dat Blofeld voorstellen…’

Nogmaals: de oude films blijven de oude films. Daar blijven we van af en daar blijven we van genieten. Maar die nieuwe films verdienen ook een kans. Barbara Cavolfiori en ik hebben er in ieder geval zin in. Nu het plan onder ogen van Barbara Broccoli zien te krijgen. Dat zal nog een hele missie worden…

Foto’s: Thunderballs.org

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Column: De toekomst van James Bond verscheen eerst op James Bond Nederland.

Ik kan dit artikel niet anders beginnen dan met de dood van Bond, want het is ook waar de filmmakers zijn begonnen. We weten inmiddels dat de dood van het personage de eis was van Daniel Craig. Hij wilde best nog één keer terugkeren, maar dan zou zijn laatste film ook het definitieve einde worden. Geen zeep laten vallen of een knipogende vis. Zelfs niet symbolisch met de DB5 de zonsondergang tegemoet. Nee, sterven. Dat idee had Craig al eens geopperd na de première van Casino Royale (2006), en werd nu door Barbara Broccoli en Michael G. Wilson weer uit de koelkast gehaald voor No Time To Die.

De beslissing valt

Het einde van No Time To Die moest gewoonweg zo zijn. Daniel Craig had een akkoord met Barbara Broccoli. Aan haar de taak om het nieuws aan Michael G. Wilson te vertellen, en daarna trokken de producenten naar de studio’s om het nieuws mee te delen. Dat had wat overtuigingskracht nodig, maar voor Wilson klopte het plaatje. Hij vertelt aan Variety:

Aan het einde van de vierde film wilden wij Daniel terug, en hij was erg terughoudend. Ik denk dat we dachten, wij allemaal, dat dat de beste manier was om het hele ding te beëindigen. Nu, weet je, eigenlijk is dat niet ongewoon. Want Fleming probeerde hem te laten sterven in From Russia With Love en liet hem bijna doodgaan in You Only Live Twice. Maar ik denk dat het de juiste manier is om met een situatie om te gaan waarin een persoon al de hele tijd zijn leven riskeert. Uiteindelijk is het risico te groot. Ik denk dat Fleming dat inzag en wij kwamen ook tot die realisatie. Het is ook emotioneel belangrijk: dat je snapt dat er risico’s zijn verbonden aan wat mensen als Bond doen.

“Bond bijna laten sterven is niet hetzelfde als helemaal”, hoor ik je denken. Dat klopt, maar de beslissing was genomen. Het einde lag nu definitief vast, en de producenten trokken naar schrijvers Neal Purvis en Robert Wade. Zij gooiden hun ideeën op tafel. Ook regisseur Cary Fukunaga en Daniel Craig zelf sloegen aan het brainstormen. Bond moest dood, maar hoe? Dat was de vraag die Fukunaga mocht oplossen, zo legt hij uit:

Er waren een aantal dingen die Barbara en Michael en Daniel al hadden vastgelegd. Hoe Bond aan zijn einde komt, was nog niet beslist. De vraag werd dus: hoe gaan we het doen? Er waren veel verschillende versies.

Hoe komt Bond dan aan zijn einde?

Cary Fukunaga mocht het dus gaan uitzoeken. In het interview suggereren Fukunaga en Craig het opblazen van Bond aan boord van een raket of sterven door een slechte oester. Maar dat lijken me geen serieuze antwoorden te zijn. Meer intrigerend is een andere mogelijkheid: een simpele kogel, zomaar een verdwaald projectiel. Fukunaga neemt ons mee in zijn gedachtegang:

Een kogel, gewoon een anonieme kogel, die kan ik me herinneren. Maar het voelde niet gepast, een conventionele dood met een wapen. Een kogel die als het ware altijd Bonds naam had gedragen, van in het begin, had thematisch wel gepast. En het was realistisch geweest. Maar aangezien Bond eerder had kunnen ontsnappen aan alle andere dingen, moest het iets zijn wat verder ging dan dat – de ongelofelijk onmogelijke situatie.

Maar het waren Purvis en Wade die de oplossing schreven, zeggen ze: een raketinslag vanaf een marineschip waarbij Safins basis én Bond zelf opgeblazen werden. Volgens Neal Purvis viel die beslissing snel, Robert Wade vult aan:

We kwamen al snel bij het idee om het einde te laten komen via een raket op een marineschip. Die omgeving voelde juist aan. Dan weet je ook dat er iets aan zit te komen en het is een goede manier om de spanning erin te houden en je te doen geloven dat het niet echt gaat gebeuren.

Anderzijds, vanuit dramatisch standpunt kan je met een raketinslag een scène hebben met M, Moneypenny en Q samen. Dat maakt allemaal deel uit van het moment. Ik denk dat dat een goede manier is om het te doen.

Wat laat je zien?

Opvallend: als Bond dood gaat, is er geen lijk te zien. We zien de drie inslagen op de bunker terwijl Bond er naar staat te kijken. Een laatste inslag, en alles wordt even wit. Dat is exact wat de schrijvers wilden, legt Wade uit:

Er zijn manieren om een raketinslag te filmen zodat er wat ambiguïteit in zit. We wilden een bepaalde schoonheid in het beeld leggen, van de lucht die vlam vat, dat er verbeeldingskracht in zit. Op die manier zie je hem niet categoriek doodgaan. Ik denk dat de manier waarop Cary koos om het te filmen heel duidelijk is en behoorlijk shockerend, want je kunt nu een soort van Deus Ex Machina-einde hebben. Mensen zitten gevangen in de emotie. Ik denk dat hetzelfde gebeurde met Skyfall, want je verwacht niet dat Judi Dench sterft. Zodat mensen de film nog eens gaan bekijken zodat ze snappen wat ze net hebben meegemaakt.

Deus Ex Machina is het beeld van een oplossing die ineens verschijnt omdat de film opgelost moet worden. Een voorbeeld zijn Dorothy’s rode schoenen in The Wizard of Oz, waarmee ze zo makkelijk naar huis kan. En Robert Wade heeft gelijk: ook de raketinslag is een Deus Ex Machina. Het zorgt voor een einde dat snel bereikt kan worden. Fans die minder tevreden waren over het slot van No Time To Die hebben dat punt al wel eens aangehaald. Waarom kan Bond niet gewoon op tijd wegkomen? Waarom moeten die raketten gelanceerd worden als Bond nog op het eiland is? Is die tikkende klok niet wat arbitrair? Ja, het is wat klungelig als je het analyseert. Maar het einde van No Time To Die drijft op emotie, en dan mag het, vindt ook Daniel Craig:

Het feit dat Bond het leven van diegenen waar hij van houdt in gevaar zou brengen, is het laatste wat hij wil. Dat element was ongelofelijk belangrijk om erin te brengen, want het mocht niet als een willekeurige actie aanvoelen. Het moest gewicht hebben, zonder dat zou het niet werken. En als we dat gewicht niet hadden, dan hadden we het denk ik niet gedaan. Dan hadden we een andere manier gevonden om de film te beëindigen.

Het bericht Dit is hoe het einde van No Time To Die tot stand kwam verscheen eerst op James Bond Nederland.

De Craig-pentalogie is inclusief No Time to Die één lang verhaal sinds Casino Royale (2006), ofwel een miniserie binnen de Bond-reeks, zoals producent Michael G. Wilson het onlangs treffend noemde. Toen Craigs debuutfilm Casino Royale werd gemaakt, konden de producenten niet weten dat: A) deze Bond tot 2021 zou aanblijven, B) Craig vijf Bond-films zou maken en C) het allemaal zo lang ging duren.

Een hoop gepuzzel achteraf kan Eon Productions gespaard blijven als schrijvers Neal Purvis en Robert Wade nú aan het werk worden gezet om de rode draad voor een trilogie uit te zetten.

Wat mij over het algemeen stoort aan films en series die pas later (na bewezen succes) tóch niet blijken afgerond, is dat met alle macht wordt geprobeerd verhaallijnen aan elkaar te lijmen. Ik begrijp dat het zo werkt, maar artistiek gezien is het een wurggreep.

Om bij het voorbeeld van de Bond-films van Daniel Craig te blijven: Quantum of Solace (2008) werd aangekondigd als een direct vervolg op Casino Royale. Het was voor het eerst in de geschiedenis van de Bond-films dat in een vervolgfilm de draad werd opgepakt. Oké, de meeste Bond-films zijn indirect een vervolg op de vorige, zeker als de film dezelfde hoofdrolspeler heeft, maar ze staan allemaal op eigen benen. Quantum of Solace is de enige Bond-film die moeilijk te volgen is als je de voorganger niet hebt gezien.

Mijn commentaar sluit aan bij de aanvang van Casino Royale; toen was het idee om de directe verhaallijn in de volgende film door te trekken er namelijk nog niet, dat is pas ontstaan bij het uitzetten van een vervolg. Veel verder dan die ene film van dat moment kijkt Eon Productions namelijk niet.

Skyfall (2012) staat verhaaltechnisch weer los van de vorige twee delen, mede ontstaan door het gat van vier jaar tussen deze film en diens voorganger, wat op zich weer vreemd is, omdat Quantum of Solace nogal wat open eindjes heeft.

De hele Quantum-organisatie, wat een nieuw SPECTRE (de misdaadorganisatie, niet de latere filmtitel) had kunnen worden, was net op de rails gezet, maar ontspoort met dezelfde vaart als waarin de film is gemonteerd. Want wat er precies van Quantum is geworden en enkele van diens leden, zoals de mysterieuze Guy Haines, wordt nergens duidelijk. Ook niet in Spectre (2015). In die film wordt recht geluld wat krom is om de tetralogie te overkoepelen. En plots blijkt ook Skyfall onderdeel van het grote verhaal te zijn; filmschurk Silva is met terugwerkende kracht gewoon een SPECTRE-agent. Dat wist alleen niemand toentertijd, ook hijzelf niet.

Bovenstaande is een ordinair simpel te verklaren: Eon Productions had in 2012 de rechten van SPECTRE nog niet terug. Een smet op het blazoen van de ‘officiële filmreeks’ dat teruggaat naar de jaren 60, waarin de rechten na een jarenlange strijd tussen Ian Fleming en Kevin McClory aan laatstgenoemde werden toegekend. McClory overleed in november 2006, op het moment dat de nieuwe Bond Daniel Craig furore maakte in Casino Royale. Zeven jaar later mocht Eon Productions zich eindelijk weer met Blofeld en diens misdaadorganisatie bemoeien. Een kans die de filmmakers iets te gretig hebben aangepakt, want ineens moest de man met de witte poes worden ingepast in de Craig-films.

In No Time to Die (2021) keert Blofeld voor de tweede maal terug in de gedaante van Christoph Waltz, ze konden hem na zo’n lange tijd ook niet negeren. Waltz wilde alleen terugkomen als Craig dat ook zou doen. Wat impliceert dat het na de komende film ook afgelopen is voor het misdadig brein van SPECTRE, althans gespeeld door Waltz. Na zo’n lange afwezigheid had hij op zijn minst een trilogie verdiend.

Vandaar de wijze raad om eens gek te doen en wél een keer vooruit te kijken. Dat is richting de nieuwe eigenaar van MGM ook een aardig gebaar, en ik zie daarin met Amazon ook serieus perspectief. Op die manier kan er sneller worden geleverd en weet iedereen veel duidelijker waar hij aan toe is; de producenten, de James Bond-acteur, de bioscoopketens en het publiek.

Voor het uiteindelijke product zelf kan het ook alleen maar goed uitpakken. Eén doorlopende verhaallijn uitgesmeerd over zeven uur film, waarin personages zich kunnen ontwikkelen, waarin naar één ultieme climax wordt toegewerkt, met twee megacliffhangers aan het eind van de eerste twee delen… Wellicht is deze trilogie een leuk klusje voor Peter Jackson.

Bijkomend nadeel van de trilogie is dat we daarna wéér aan een nieuwe Bond moeten wennen. Ook blijkt het financieel onverantwoord een succesvolle James Bond aan de kant te zetten. Maar helaas, het zal moeten, anders krijg ik mijn lijstje nooit kloppend: de Lazenby-solo, de Dalton-duologie, de Bond 7-trilogie, de Brosnan-tetralogie, de Craig-pentalogie, de Connery-hexalogie en de Moore-heptalogie.

Bond nummer 8 wacht een schone taak…

Het bericht Column: De Bond-trilogie verscheen eerst op James Bond Nederland.

Onder het genot van een kop koffie, een roombotercroissant, of wellicht Bond’s eigen toast met Jersey butter en Little Scarlet jam, ben je deze zondag door ons weekoverzicht weer helemaal up-to-date.

Saïd Taghmaoui als schurk voor Bond 25?

Kiest de productie van Bond 25 voor een Frans-Marokkaanse schurk? Dat was afgelopen zondag groot nieuws. Saïd Taghmaoui sprak tijdens een voorronde van The Emmy’s met de pers.

Ik zou in de komende James Bond-film spelen, waarin ik de hoofd-schurk speel. Daarbij was ik gecast door regisseur Danny Boyle, maar die heeft het Bond-project net goed en wel verlaten. Dus natuurlijk is er nu onzekerheid.

Het bleek een storm in een glas water te zijn. Taghmaoui ontkende alles op dinsdag. Lees verder.

Fake news..!
C’est toujours mieux de venir vérifier la source..! pic.twitter.com/RIv1VjuOln

Said Taghmaoui (@SaidTaghmaoui) 11 september 2018

Winactie Johnny English Stikes Again!

Een klungelige geheim agent uit Groot Brittanie? Dat kan natuurlijk alleen maar Johnny English zijn! De Brit staat voor een nieuw avontuur en jullie konden de afgelopen week 2×2 kaarten voor de Nederlandse premiere in Amsterdam winnen.

Huidige president Trump van Amerika redden uit de handen van een complot uit Noord Korea! En dat in een setting op een golftoernooi in Dubai.

Dhr. Degen

Daarvoor waren wij opzoek naar de meest absurde situatie waarin alleen Johnny English terecht zou kunnen komen. Het invullen van de prijsvraag bleek voor velen van jullie een opgave maar de winnaars zijn bekend. De winnaars zijn: Dhr. van der Graft en Dhr. Degen. Gefeliciteerd! Lees verder.

Vast komen te zitten op de wc en geen gebruik kunnen maken van gadgets om eruit te komen.

Dhr. van der Graft

Châteaus Flight: Een reis van twee vrienden

Onze columnist Twan reisde afgelopen augustus met een vriend af naar Parijs. Hij bezocht drie chateaus in twee dagen. Liefhebbers weten uiteraard over welke het gaat. Het ging om Château d’Anet (Thunderball, 1965), Château de Vaux-le-Vicomte (Moonraker, 1979) en Château de Chantilly (A View To A Kill, 1985). Lees hier zijn reisverslag.

Veiling James Bond items bij Propstore

Ben jij een echte James Bond verzamelaar? Zet dan donderdag 20 september maar in je agenda! Propstore veilt dan een aantal James Bond props en memorabilia in London. Het meest bijzondere item is toch wel de duikboot op schaal uit The World is Not Enough (1999). Redacteur Merlijn verteld je welke items er nog meer worden geveild. Lees verder. 

Column: “James Bond Will Return”, maar wel stééds langzamer…

Hoe komt het toch dat er steeds meer tijd tussen de James Bond films zit? Redacteur Gert vraagt het zich hardop af. Hij herinnert zich de tijd dat je als bezoeker de bioscoop uitliep en wist dat James Bond snel terugkwam. Is dat nog wel zo vanzelfsprekend? Gert bekijkt de status van de James Bond franchise op dit moment én werpt een blik op de toekomst. Lees verder.

Bond 25: Purvis and Wade terug onder een andere regisseur?

Keren Neal Purvis en Robert Wade nu terug als scenarioschrijvers voor Bond 25 of zijn ze nooit weggeweest? Redacteur Jorrit probeert antwoord op die vraag te geven. Neemt de Engelse regisseur Bart Layton de regisseursstoel voor Bond 25 van Danny Boyle over? Layton hint er in een radio-interview wel op. Lees verder.

Het bericht JBN Weekoverzicht week 37 verscheen eerst op James Bond Nederland.

Een ruime vier weken geleden stond de James Bond wereld op zijn kop. Regisseur Danny Boyle verliet project Bond 25 en kort daarna pakte scenarioschrijver John Hodge ook zijn biezen. Creatieve problemen waren de oorzaak.

Michael G. Wilson, Barbara Broccoli and Daniel Craig today announced that due to creative differences Danny Boyle has decided to no longer direct Bond 25.

Sinds die tijd is er geen officieel nieuws rond de productie van Bond 25 meer geweest. Enkele castleden uit Spectre (2015) hebben verteld dat ze hun rol graag nogmaals willen spelen. Ik heb het over Dave Bautista (Hinx) en Lea Seydoux (Madeleine Swann). Maar daar bleef het wel bij. Tot zover het officiële nieuws.

Purvis en Wade nemen scenario over?

Volgens de geruchten hebben Bond veteranen Neal Purvis en Robert Wade vóór de komst van Danny Boyle en John Hodge al een compleet scenario voor Bond 25 geschreven. Dit zou daarna door John Hodge zijn aangepast.

Bij hun vertrek stonden de producenten met lege handen. Ware het niet dat volgens Baz Bamigboye, columnist voor The Daily Mail, Purvis en Wade druk doende zijn om het scenario te herschrijven!

The Purvis and Wade treatment they wrote earlier was already signed off before the bromance with Danny Boyle and John Hodge began.

Neal Purvis en Robert Wade schreven voor The World is Not Enough (1999), Die Another Day (2002), Casino Royale (2006), Quantum of Solace (2008), Skyfall (2012) én Spectre (2015) het scenario.

Bart Layton neemt regie over?

De Engelse regisseur en documentairemaker Bart Layton is de zoveelste naam die voor de rol van regisseur voorbij komt. Het verschil met andere regisseurs als Yann Demage, David MacKenzie en Christopher McQuarrie is dat Layton wel degelijk in gesprek is.

I am in discussions about it. There’s nothing more concrete. It’s very flattering to be put in the mix for something like that, and of course we’ve all grown up watching Bond with out dads and stuff like that. Well, a lot of us have.

Na het vertrek van Boyle en Hodge is er geen officieel nieuws rond de productie van Bond 25 meer geweest. Deze berichten zouden dit wel eens kunnen veranderen. Stay Tuned!

Het bericht Bond 25: Purvis and Wade terug onder een andere regisseur? verscheen eerst op James Bond Nederland.

Vijf jaren na de dood van Ian Fleming verscheen de eerste geautoriseerde thriller gebaseerd op het fictieve karakter James Bond. Het is een bekend gegeven voor de gemiddelde Bond-fan. Het boek heette Colonel Sun en was geschreven door Robert Markham. Dit bleek echter een pseudoniem van de beroemde schrijver Kingsley Amis te zijn. Amis was geen onbekende in de literaire Bond-wereld, aangezien hij enkele jaren daarvoor het non-fictieboek The James Bond Dossier had gepend. Colonel Sun is een direct vervolg op Flemings laatste boek, The Man with the Golden Gun. Het boek opent met een nogal bloederige ontvoering van M. Bond gaat op zoek naar de daders en dit brengt hem naar Griekenland, waar hij ontdekt dat een Chinese militair genaamd Kolonel Sun Liang-tan de kwade genius achter dit alles is.

Er is in het verleden al eerder door Bond-fans gesuggereerd dat Colonel Sun als inspiratie heeft gediend voor een Bond-film. Zo kent Licence to Kill hetzelfde wraakmotief, wordt M in The World Is Not Enough ook ontvoerd en heet de schurk in Die Another Day Kolonel Tan-Sun Moon.

Maar de martelscene van Spectre is overduidelijk gebaseerd op hoofdstuk 19 uit Colonel Sun, getiteld De theorie en de praktijk van het martelen. Zo duidelijk dat de filmmakers in de aftiteling van Spectre de erfgenamen van Kingsley Amis ook bedankten. De martelscene van Spectre kennen we allemaal; Blofeld peutert met een aantal kleine maar o zo venijnige boren in het hoofd van 007. In Colonel Sun overkomt Bond hetzelfde, hoewel Kolonel Sun met een set ijzeren draden wat primitiever aan de slag gaat.  De voornaamste reden dat Kingsley Amis vriendelijk wordt bedankt voor zijn bijdrage, is de dialoog die we tijdens de martelscene in Spectre horen. Lees hieronder maar eens mee:

Dialoog Colonel Sun:  “A man lives inside his head. That’s where the seed of his soul is. I was present once when an American prisoner in Korea was deprived of his eyes. And the most astonishing thing happened. He wasn’t there anymore. He’d gone though he was still alive. There was nobody inside his skull. Most odd, I promise you. So James, I’m going to penetrate to where you are. To the inside of your head. <…>“Now get on with your squalid sadistic serade. Bring out your thumbscrews and your hot irons. They can’t be much more painful then having to sit here listening to you.”

Dialoog Spectre: “As you know all too well, dear Madeleine, a man lives inside his head. That’s where the seed of his soul is. Now, James and I were both present recently when a man was deprived of his eyes. And the most astonishing thing happened. Didn’t you notice? He wasn’t there anymore. He’d gone even though he was still alive. So in this brief moment between life and death, there was nobody inside his skull. Most odd. So, James. I’m going to penetrate to where you are. To the inside of your head.” <…..> “Well, get on with it then. Nothing can be as painful as listening to you talk.”

Lijkt me duidelijk, toch? In een interview aan het tijdschrift MI6 Confidential biechtte associate producer Gregg Wilson op dat men worstelde met de dialoog in deze belangrijke scene waarin Oberhauser zijn nieuwe identiteit prijsgeeft. Op het laatste moment grepen zij terug naar het boek Colonel Sun. Hiervoor diende EON overigens ook een deal te sluiten met Ian Fleming Publications (eigenaar van de Bond-thrillers) aangezien de afspraak om materiaal in Bond-films te verwerken alleen gold voor het werk van Ian Fleming (MI6 Confidential editie 37, oktober 2016)

Ik ben benieuwd: gaan we in de toekomst vaker scenes terugzien uit de Bond-boeken die niet door Ian Fleming zijn geschreven? Of gaan we zelfs een complete boekverfilming zien van een van de andere auteurs? Er zijn genoeg boeken om uit te kiezen en een klein aantal hiervan zijn door zowel pers als publiek positief ontvangen. Mochten Purvis & Wade nog even aanblijven als scenaristen, dan zou het me niet verbazen als ze nog eens leentjebuur spelen.

Het bericht Column: De theorie en de praktijk van het martelen verscheen eerst op James Bond Nederland.

Ook voor deze film zullen Neal Purvis en Robert Wade zich bezig houden met het verhaal voor de nieuwe film. Het duo schrijft hiermee voor de vijfde keer het filmverhaal. Voor Bond 23 worden zij bijgestaan door Peter Morgan.

Morgan is zeker geen onbekende in de filmwereld. Wie zijn CV leest ziet een aantal grote films op zijn naam staan als Frost/Nixon, The Queen en The Last King of Scotland. Hij schreef voor 20 films het script, was daarnaast producent van 6 films en regisseert momenteel The Special Relationship, die in 2011 in de bioscopen zal verschijnen.

Morgan heeft ondertussen een indrukwekkende lijst met awards waarvoor hij is genomineerd en heeft verzilvert. Genomineerd voor zijn werk aan Frost/Nixon en vele BAFTA’s in de afgelopen jaren binnengehaald.

Verwacht kan worden dat de volgende James Bond serieus is, maar ook weer veel klassieke elementen zullen terugkeren. “Peter, Neal and Robert are extraordinarily talented and we’re looking forward to working with the three of them”, aldus Barbara Broccoli en Michael Wilson in het persbericht.

Morgan, Purvis and Wade to work on Bond, James Bond

LOS ANGELES, June 12 – Producers Michael G. Wilson and Barbara Broccoli of EON Productions Ltd and Metro-Goldwyn-Mayer Pictures have today announced that Peter Morgan (Frost/Nixon, The Queen), Neal Purvis and Robert Wade (Quantum of Solace, Casino Royale) will be the screenwriters of the 23rd James Bond adventure.

Daniel Craig will reprise his role as Ian Fleming’s James Bond 007 in the film, which will be a MGM release of an EON production. Bond 23 is the latest installment in the longest-running franchise in motion picture history and will be produced by Michael G. Wilson and Barbara Broccoli. A date for the start of production is yet to be confirmed.

“Peter, Neal and Robert are extraordinarily talented and we’re looking forward to working with the three of them,” commented Wilson and Broccoli.

Peter Morgan is the award-winning writer of such films as The Last King of Scotland, The Queen and Frost/Nixon, which was based on his play. He has also scripted the upcoming The Special Relationship for HBO and Hereafter for DreamWorks. He will turn his attention to Bond 23 on completion of these duties. Morgan is represented by UTA (US) and Independent Talent Group (UK).

Since 1991 Neal Purvis and Robert Wade have collaborated on a diverse range of projects including The Italian Job, Johnny English and the past four Bond films. They recently adapted John Le Carre’s The Mission Song and are also working on the upcoming sequel The Brazilian Job. Purvis and Wade are represented by Endeavor (US), Casarotto Ramsay & Associates (UK).

For more information, visit http://www.mgm.com/

About EON Productions

EON Productions/Danjaq, LLC, is owned by the Broccoli family and has produced twenty-two James Bond films since 1962, including QUANTUM OF SOLACE. The James Bond films, produced by Michael G. Wilson and Barbara Broccoli, make up the longest running franchise in film history and include the recent blockbuster films GoldenEye, Tomorrow Never Dies, The World is Not Enough, Die Another Day and Casino Royale. EON Productions and Danjaq, LLC, are affiliate companies and control all worldwide merchandising of the James Bond franchise.

About Metro-Goldwyn-Mayer Inc.

Metro-Goldwyn-Mayer Inc., through its operating subsidiaries, is actively engaged in the worldwide production and distribution of motion pictures, television programming, home video, interactive media, music and licensed merchandise. The company owns the world’s largest library of modern films, comprising around 4,100 titles. Operating units include Metro-Goldwyn-Mayer Studios Inc., Metro-Goldwyn-Mayer Pictures Inc., United Artists Films Inc., MGM Television Entertainment Inc., MGM Networks Inc., MGM Domestic Networks LLC, MGM Distribution Co, MGM International Television Distribution Inc., Metro-Goldwyn-Mayer Home Entertainment LLC, MGM ON STAGE, MGM Music, MGM Worldwide Digital Media, MGM Consumer Products and MGM Interactive. In addition, MGM has ownership interests in international TV channels reaching nearly 120 countries. MGM ownership is as follows: Providence Equity Partners (29%), TPG (21%), Sony Corporation of America (20%), Comcast (20%), DLJ Merchant Banking Partners (7%) and Quadrangle Group (3%).

Geruchten: Ondertussen is de geruchten machine op gang gekomen en worden er al veel gespeculeerd. De Engelse krant The Guardian publiceerde eerder deze maand een artikel waarin zou blijken dat de nieuwe film, net als The Living Daylights, zou gaan afspelen in Afghanistan.

Maar ook dat de nieuwe James Bond bolide van de hand van de meester is en dat we weer veel gadgets mogen verwachten. We zullen zien wat hiervan uiteindelijk waar is. Voorlopig duurt het nog even voordat er gefilmd gaat worden en de film in de bioscopen komt te draaien. Het jaar 2011 wordt genoemd.

Het bericht Bond 23: Schrijvers bekend gemaakt verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het schrijven van een Bondfilm is een droom die uitkomt

;zegt het duo in The Times.

Als we met een script beginnen weten we zelf niet hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen. Voor Quantum Of Solace schreven we het eerste script in een Londens café. Dit script heeft nooit het witte doek gehaald ;

zegt Purvis.

Na het schrijven voor de film Let Him Have It uit 1991 schreef het duo de film Plunkett and Macleane (1999). Een succesvolle mix van humor, actie en avontuur. Na deze film kwamen ze onder de aandacht van EON Productions producenten Michael G. Wilson en Barbara Broccoli.

Na The World Is Not Enough schreven ze alle James Bindfilms die erna verschenen. Die Another Day (2002), Casino Royale (2006) en Quantum Of Solace (2008) meestal samen met Paul Haggis.

Het werken aan een grote blockbuster met een groot budget is iets waar je samen aan meewerkt. Je maakt de film met elkaar.

We hebben onze sporen verdiend. Het is nu de kunst om in dit vast te houden en betrokken te blijven bij grote projecten.

Het bericht Purvis en Wade over James Bond verscheen eerst op James Bond Nederland.