The press opening

The official part started quickly after we arrived. Stéphane Pisane welcomed us. He’s a big James Bond fan and always had the ambition to bring Bond in Motion to Brussels. Brussels as European capital is the ultimate base for a Bond exhibition on the European continent. The link between Belgium and the United Kingdom was symbolised by the two flags placed next to Pisane and the presence of the British ambassador, Martin Shearman. The ambassador was welcomed and was happy to give a piece of British cultural heritage a home in Brussels.

Short speeches from co-conservator Pierre Lalmand, general manager of the Brussels motor show, and the mayor of Brussels, Philippe Close, followed. Close had already been daydreaming about car chases through the center of Brussels. Next up was Chris Corbould. The special effects coordinator of all the Craig films had been waiting next to my co-editor Corneel, but he hadn’t noticed Corbould. Chris Corbould was asked about his favorite car from the movies, but he had a hard time choosing. I can’t blame him.

There were more people present from the Bond world. Stunt coordinator Lee Morrison briefly talked about the challenges involved in recording James Bond films. EON archivist Meg Simmonds was especially proud on a number of never-before-seen pieces that had left the archive for the first time and were now in Brussels. Subsequently, the ribbon with the colors of the Belgian flag was cut by the ambassador and the mayor, to loud applause. Bond in Motion Brussels was officially declared open.

The gala

Few things in the world are as closely linked as James Bond and the tuxedo. Everyone recognises the image of Sean Connery sitting at the poker table in Dr. No (1962), but the moments when Brosnan and Craig walk into the casino in GoldenEye (1995) and Casino Royale (2006) respectively also show how well this outfit suits 007. Every opportunity I get to put on this suit, I grab with both hands. That Wednesday evening it was time again, and believe me that the organisation did everything they could to create a memorable evening!

Before the evening program started, there was enough time to walk around all the vehicles again. Although my colleagues and I had already done that a few hours earlier, we were mainly busy recording for a video during the press event. Now there was more time to really look at the details and talk about it with other guests. From youngsters like me to seniors in the workfield. These are the moments when I realize how big the world of James Bond is. As with any 007 related event there are many new faces, and as always that’s what makes it so special. Everyone experiences the franchise differently, which always leads to new insights for me.

Jorrit, Johan and I talked with EON archivist Meg Simmonds, who spoke with love and pleasure about her work and setting up Bond in Motion. Like all the other guests, she walked around the exhibition rooms, which made her very accessible. During the world premiere at the Royal Albert Hall I already felt connected to the front end of James Bond, but now I also felt connected to EON Productions, the back end of the whole thing.

That accessibility made me realize again how human EON really is. Here in the Netherlands the world of Bond can feel very foreign, but by seeing and speaking to everyone who’s involved I noticed how special the circus around the Bond films actually is. The whole Bond world is not only special for us enthusiasts, the people involved also put their heart and soul into this series.

A pleasant table

After we had eaten some snacks at the 007 bar and chatted with other guests, it was time to eat. We were assigned to table 11, the Moonraker table (Moonraker is the eleventh James Bond film). Each seat had its own nameplate. On my left were Johan and his wife Sandra and on my right was Jorrit. Next to Jorrit were two incredibly hilarious Brits – with whom we laughed a lot all evening – and next to them were our friends from Club James Bond France. Between them was Bond girl Beatrice Libert from, how could it be otherwise, Moonraker.

The food was prepared by Belgian two-star chef Yves Mattagne and would prefectly fit in a Bond film. Each course was a party in itself. The starter was served in a large block of ice. Johan pointedly noted that the water was warm when it was frozen, otherwise the ice couldn’t be so clear. However, after a while I forgot that ice melts. So a few minutes later, without thinking, I put my bread with butter on my plate. Right in the now melted ice… All soggy.

The second dish, unfortunately I had to break my promise to Roger Moore. I ate the foie gras with some guilt and I must admit that it was very tasty. The langoustine was very, it was flambeed at the table with whiskey. Not only did it look nice, but it also tasted really good.

The articles continues underneath the photo

The whole evening we laughed with our British friends. With this delicious food in front of us, we quickly came to the subject ‘Dutch cuisine’, after which we informed them about the existence of the Febo and the associated ‘snack-from-the-wall’ culture. Our neighbours recognised themselves somewhat in this snacking behaviour and told us that the British and the Dutch are not really that different from each other. “Tourists misbehave during holidays in another country, our history is debatable, we cheer for our favorite footballers and Formula 1 racers, and at the end of the evening we go home drunk”, that was our joint conclusion. In short, enough topics besides James Bond to have a good laugh about.

The anticipation of an event like this is always great, if the event equals my expectations it’s great fun, but I get the most pleasure from the unexpected extras. In this case that was a dance party at the 007 bar. Everyone was swinging up and down on stage and if you had finished dancing for a while there was enough space to relax at the bar. This was a great ending to a memorable evening.

For me, this evening contained many elements of what a good Bond film also has: fast cars, but above all a good story with nice characters, full glasses and you look back on it with a generous smile.

Vote now: The James Bond Top 2022

It’s back: the James Bond Nederland end of the year top! This year we not only want to know what your favourite films are and who your favourite James Bond is, but also who your favourite actor from the Benelux is. The polls close on Tuesday 20th of December. Click here to vote!

Het bericht Press opening and gala night at Bond in Motion Brussels! verscheen eerst op James Bond Nederland.

Op woensdag 7 december trok James Bond Nederland naar Brussel, om verslag te doen van de persopening van Bond in Motion in Paleis 1 van de Heizel. Er was ons een weergaloze tentoonstelling beloofd, en die verwachtingen werden meer dan overtroffen. Bond in Motion in Brussel is een must-see voor alle Bond-liefhebbers, auto-enthousiasten en filmfans.

Gosse schreef een artikel over de gala-avond, dat kun je hier vinden.

Voor het eerst in mijn leven was ik bij een persvoorstelling. Dat was spannend, maar het was met een gezonde spanning dat ik uit de Brusselse metro sprong. Ik had verwacht me een weg te moeten banen tussen de verschillende evenementenhallen van de Brussels Expo, maar niets was minder waar: de grote letters van Bond in Motion op het dak van Hal 1 sprongen direct in het oog. Ik wachtte buiten in de kou op Jorrit en Gosse. Eenmaal binnen maakten we een praatje met een aantal Belgische Bond-fans, Luc van Club James Bond France en een hele stoet aan Nederlandse (auto)journalisten. De Bond-muziek galmde door de luidsprekers. Hoewel dit voor velen gewoon werk was, voelde het voor mij anders: ik was toch nog altijd vooral fan.

Het officiële gedeelte kon snel van start gaan. Stéphane Pisane, CEO van het Brusselse evenementenbureau Carbon 12 0011, heette ons welkom. Hij was groot James Bond-fan, en had altijd al de ambitie gehad om Bond in Motion naar Brussel te halen. Brussel is de ultieme uitvalsbasis voor een Bond-tentoonstelling in Europa, en met de vele Britten in de Europese wijk van de hoofdstad konden ook zij makkelijk genieten van ‘hun’ geheime agent. De link tussen België en het Verenigd Koninkrijk werd gesymboliseerd door de twee vlaggen die naast Pisane stonden, en de aanwezigheid van de Britse ambassadeur voor België, Martin Shearman. De ambassadeur werd welkom geheten en was blij om een stukje Brits cultureel erfgoed even onderdak te geven in Brussel.

Bond-grootheden

Er volgden korte speeches van mede-conservator Pierre Lalmand, algemeen directeur van het Brusselse autosalon en dus kenner van hoe je veel voertuigen op een goede manier tentoonstelt, en de burgemeester van Brussel, Philippe Close. Close had al lopen dagdromen over achtervolgingen door het centrum van Brussel, maar dit was uiteraard ook heel bijzonder. Ik deed mijn best om alles in beeld te brengen, en schrok me een hoedje toen Chris Corbould naar voren werd gevraagd. De special effects-coördinator van heel wat Bond-films had naast mij staan wachten, maar ik had niet gemerkt dat ik op nog geen meter van hem stond. Hij werd gevraagd naar zijn favoriete auto uit de films, maar hij kon moeilijk kiezen. Ik neem het hem niet kwalijk.

Er waren nog wel meer grootheden uit de Bond-wereld aanwezig. Stunt-coördinator Lee Morrison vertelde kort over de uitdagingen die bij het opnemen kwamen kijken. EON-archivaris Meg Simmonds was vooral erg trots dat een aantal nog nooit eerder vertoonde stukken het archief hadden verlaten en nu in Brussel stonden. Vervolgens werd onder luid applaus het lint in de kleuren van de Belgische vlag doorgeknipt door de ambassadeur en de burgemeester. Zo werd Bond in Motion in Brussel officieel voor geopend verklaard.

Ook wij konden Lee Morrison interviewen over zijn rol bij de films en deze Bond in Motion! Het werd een boeiend gesprek tussen Lee en Gosse!

Een rondje Bond in Motion

Tijd dus om eens rond te kijken op Bond in Motion en alles te filmen en te fotograferen. Gosse en Jorrit gingen in duopresentatie de hele tentoonstelling langs, terwijl ik de voertuigen filmde en fotografeerde. Dat heeft een schitterende video opgeleverd die een ongelofelijk goede indruk geeft van wat er te zien valt. Deze kan je bovenaan het artikel bekijken! Verwacht je aan veel auto’s, maar ook varend en vliegend materieel, schaalmodellen en maquettes. En de deskundige uitleg van Jorrit en Gosse, natuurlijk.

Ondertussen zal ik proberen je ook in woorden mee te nemen door de tentoonstelling. Wat direct opvalt, is dat alles ontzettend ruim is opgesteld. Er is plaats om alle voertuigen van dichtbij te bewonderen. Ze staan allemaal in een eigen diorama, met als achtergrond een foto van het passende landschap in de film. Denk aan de stoffige zandgroeve bij de Aston Martin DBS uit Quantum of Solace (2008), de kade bij de Lotus Esprit uit The Spy Who Loved Me (1977) of een stukje Frans kasteel bij de Rolls-Royce uit A View to a Kill (1985). Vliegtuigen en helikopters zijn aan het plafond bevestigd en kan je dus uit alle hoeken bekijken. Little Nellie uit You Only Live Twice (1967) en de Acrostar Minijet uit Octopussy (1983) zijn adembenemend op ware grootte.

Spektakel met licht en geluid

Enkele pronkstukken staan strategisch opgesteld in het midden van de verschillende zalen. Zo is de Aston Martin DB5 uit No Time to Die (2021) te zien mét draaitafel aan het chassis. De auto kan daardoor de rondjes uit de film uitvoeren. Om zo’n stuntauto te zien draaien, compleet met ratelende gatling guns, gebroken glas en kogelgaten, is impressionant. Ook verbluffend is het metrostel uit Skyfall (2012), wat Silva naar beneden laat kletteren. Om de zoveel tijd is daar met licht en geluid een simulatie te zien. Doordat het metrostel omgeven is door brokstukken en gewapend beton, voelt het net echt. Datzelfde geldt ook voor de verbrande Jaguar C-X75 uit Spectre (2015). Half zwartgeblakerd en met deuken is de supercar onherkenbaar. Maar als Bond-kenner word je direct teruggekatapulteerd naar de scène in de film, mede door de sterke belichting.

Zelfs als je geen grote kenner bent, is Bond in Motion toegankelijk. Bij elk voertuig staat een televisiescherm dat beelden uit de desbetreffende film laat zien, en wat informatie geeft over hoe het voertuig werd gebruikt. De tekst springt van Nederlands naar Frans naar Engels, wat wel wil zeggen dat je af en toe moet wachten totdat je de uitleg in jouw taal kunt lezen. Maar dat geeft weer tijd om het voertuig voor je beter te bekijken. De info is met de grootste zorg geselecteerd en bevat leuke feitjes over het filmproces en technische informatie.

Ode aan de crew

Een groot stuk van Bond in Motion is precies dat: een ode aan de technische departementen die de Bond-films maken wat ze zijn. Van verborgen mechanismen in Bonds BMW uit The World is Not Enough (1999) tot schaalmodellen van de raketten van de Amerikanen uit Moonraker (1979), de mini-helikopter uit GoldenEye (1995) waar je een mini-Brosnan in kunt zien zitten, een schaalmodel van MI6 en paspoorten van Bond, je kunt het vakmanschap aflezen en bewonderen. Bond in Motion is daarmee niet een simpele expositie van geparkeerde auto’s in een hal, het is een beleving waar je ook nog wat van opsteekt. Als filmliefhebber merk je dat er veel meer nodig is om shots te maken die we als kijker vanzelfsprekend vinden.

Met Bond in Motion is geprobeerd een overzicht van 60 jaar Bond in voertuigen uit te beelden, en dat is bijzonder goed gelukt. Elke film is vertegenwoordigd, en er ligt niet meer nadruk op recentere films: dit is een fenomenale maar zorgvuldig samengestelde tentoonstelling. Er is daarbij ook niet op een voertuig meer of minder gekeken. De Aston Martin V8 staat tweemaal te schitteren: één keer met ski’s uit The Living Daylights (1987) en één keer met Whitehall als achtergrond uit No Time to Die. Datzelfde geldt voor de DBS met zowel een Casino Royale– (2006) als een Quantum of Solace-versie. Ook de DB5 kom je nogmaals tegen: deze keer met een foto van Sean Connery uit Goldfinger (1963) als achtergrond. Dat geeft de gelegenheid om een aantal leuke foto’s te nemen.

Even weer fan

Die Goldfinger-DB5 staat opgesteld in de bar, een plek waar je na of tijdens je bezoek nog even gezellig iets kan gaan drinken. Rondom zijn Bond-posters te zien, en het 007-logo licht op. Door het materiaalgebruik voel je je echt even Bond zelf. Als je door de bar loopt, of tussen de auto’s met Nobody Does it Better op de achtergrond, dan droom je weg. Ik ook. En dan was ik weer even Bond-fan, die z’n geluk niet op kon. Maar de plicht riep: dit was een persvoorstelling. Er werd hard gewerkt en even genoten. Toch moet ik het allemaal nog eens gaan bekijken. Ik heb alvast een gegronde reden om terug te gaan, want als Bond-fan wil je het liefst zo lang mogelijk in die vertrouwde sfeer blijven hangen die Bond in Motion in Brussel zo doeltreffend neerzet.

Bond in Motion in Brussel is nu geopend voor het publiek en blijft open tot 14 mei 2023. Je vindt Bond in Motion in Hal 1 van de Brussels Expo, met parkeergelegenheid in de buurt. Tickets voor Bond in Motion vind je via 007Brussels.com, en kosten € 25 voor volwassenen. Er is korting voor kinderen, jongeren en senioren.

Stem nu: De James Bond Top 2022

Hij weer terug terug van weggeweest: de James Bond Nederland eindejaarstop! Dit jaar willen we niet alleen weten wat je favoriete films zijn en wie je favoriete James Bond is, maar ook wie je favoriete acteur uit de Benelux is. De stembussen sluiten op dinsdag 20 december. Klik hier om te stemmen!

Het bericht Bond in Motion: totaalbeleving op de persopening (video) verscheen eerst op James Bond Nederland.

Afgelopen 7 december was de persopening van Bond in Motion Brussels, met daarop volgend een passende gala-avond. Met James Bond Nederland waren we bij beide onderdelen van het programma aanwezig. Samen met Jorrit en Johan blik ik in dit artikel terug op een memorabele avond!

Weinig dingen in de wereld zijn zo sterk met elkaar verbonden als James Bond en de smoking. Iedereen kent het beeld van Sean Connery die aan de pokertafel zit in Dr. No (1962), maar de momenten waarop Brosnan en Craig het casino binnenlopen in respectievelijk GoldenEye (1995) en Casino Royale (2006) laten ook zien hoe goed deze outfit bij 007 past. Iedere gelegenheid die ik krijg om mezelf in dit pak te hijsen, pak ik met beide handen aan. Afgelopen woensdagavond was het weer tijd voor een feestje en geloof me dat de organisatie van Bond in Motion er alles aan gedaan had om een memorabele avond neer te zetten!

Corneel schreef een artikel over de persopening, dat kun je hier vinden.

Aankomst en inzichten

Voor het avondprogramma begon was er genoeg tijd om nogmaals langs alle voertuigen van de expositie rond te lopen. Hoewel mijn collegae en ik dat een paar uur eerder ook al hadden gedaan, waren we toen vooral bezig met opnames voor een video. Dat is natuurlijk leuk, maar nu was er meer tijd om écht even goed te kijken naar de details en erover te praten met andere gasten. Van jonkies zoals ik tot senioren in het werkveld. Dit zijn de momenten waarop ik me realiseer hoe groot de wereld van James Bond is. Zoals bij ieder 007-gerelateerd evenement zijn er veel nieuwe gezichten en zoals altijd is dat wat het juist zo bijzonder maakt. Iedereen beleeft de franchise anders, wat bij mij altijd zorgt voor nieuwe inzichten.

Dit keer was dat niet anders, zo waren onder anderen Luc en Jessy aanwezig van Club James Bond France. Uiteraard zijn zij bekenden voor Jorrit en Johan, maar ik kende ze nog niet. Wat het voor mij pas echt bijzonder maakte is dat er ook werknemers van EON Productions aanwezig waren. In het verleden heb ik al met veel plezier kennis mogen maken met John Glen, maar die zit al lang aan zijn welverdiende pensioen en heeft weinig te maken met nieuwe films.

Ook was EON-archivaris Meg Simmonds aanwezig, die met liefde en plezier vertelde over haar werk en het opzetten van Bond in Motion. Net als alle andere gasten liep ze rond in de expositiezalen, wat haar erg toegankelijk maakte. Tijdens de wereldpremière in de Royal Albert Hall voelde ik me al verbonden met de front end van James Bond, maar nu voelde ik me ook verbonden met EON Productions, de back end van het hele gebeuren.

Die toegankelijkheid zorgde ervoor dat ik me opnieuw besefte hoe menselijk EON eigenlijk is. Vaak lijkt het productiehuis hier in Nederland een ver-van-ons-bed-show, maar door iedereen te zien en te spreken merk je opnieuw hoe bijzonder het hele filmcircus rondom Bond eigenlijk is. Wat daarbij hielp is dat Lee Morrison, stuntcoördinator van alle vijf de Craig-films, ‘s middags op het persevenement al vertelde hoeveel herinneringen de voertuigen van de afgelopen 15 jaar bij hem opwekken. De hele Bond-wereld is niet alleen voor ons liefhebbers bijzonder, ook de betrokkenen stoppen hun hart en ziel in deze serie.

Een gezellige tafel

Nadat we de hapjes op hadden in de 007-bar en waren bijgekletst met andere gasten was het tijd om te gaan eten. Wij waren ingedeeld bij tafel 11, de Moonraker-tafel (Moonraker is de elfde James Bond-film). Voor elke zitplaats was een eigen naambordje neergezet. Links van mij zaten Johan en zijn vrouw Sandra en rechts van mij zat Jorrit. Naast Jorrit zaten twee ongelofelijk hilarische Britten – met wie we de hele avond veel hebben gelachen – en daarnaast zaten wederom onze vrienden van Club James Bond France. Tussen hen in zat Bond-girl Beatrice Libert uit hoe kan het ook anders, Moonraker.

(De tekst gaat verder onder de foto)

Het eten werd gemaakt door de Belgische twee sterren chef-kok Yves Mattagne en zou zo in een Bond-film passen. Elke gang was een feestje op zich, zo werd het voorgerecht geserveerd in een groot blok ijs. Johan merkte scherp op dat het water warm was toen het werd ingevroren, omdat het ijs anders niet zo helder kon zijn. Ik vergat echter na een tijdje dat ijs van nature smelt, dus een paar minuten na het voorgerecht legde ik zonder na te denken een broodje met boter op mijn bord met het gesmolten ijs… Zompig was dat toch een stukje minder lekker.

Het tweede gerecht, daarvoor heb ik helaas mijn belofte aan Roger Moore moeten verbreken. Ik heb de fois gras met wat schuldgevoel opgegeten en ik moet ook wel weer bekennen dat het erg lekker was. Bijzonder was de langoustine die werd aan tafel geflambeerd met whisky. Niet alleen zag het er leuk uit, maar het smaakte ook nog eens erg goed.

De hele avond hebben we met onze Britse vrienden gelachen over van alles en nog wat. Met dit lekkere eten voor ons kwamen we al snel op het onderwerp ‘de Nederlandse keuken’, waarna we ze hebben ingelicht over het bestaan van de Febo en de bijbehorende ‘snack-uit-de-muur’-cultuur. Onze buren herkenden zich wel enigszins in dit snackgedrag en vertelden ons dat de Britten en de Nederlanders eigenlijk niet zo veel van elkaar verschillen. “Toeristen misdragen tijdens vakanties in een ander land, onze geschiedenis is discutabel, we juichen voor onze favoriete voetballers en Formule 1-racers en aan het eind van de avond gaan we dronken naar huis”, zo luidde onze gezamenlijke conclusie. Kortom, genoeg onderwerpen naast James Bond om hartelijk om te lachen.

De voorpret van een evenement zoals Bond in Motion is altijd groot, als de verwachting dan uitkomt is het al helemaal leuk, maar het meeste plezier haal ik uit de onverwachte extra’s. In dit geval was dat een dansfeest in de 007-bar. Op het podium swingde iedereen op en neer en als je even was uitgedanst was er genoeg plek om bij te komen aan de bar of in een luie stoel aan een tafeltje. Dit was een geweldig toetje van een memorabele avond. Uiteindelijk waren we met zo’n tweehonderd Bond-liefhebbers die net als ik alles uit de kast halen om een geweldige avond te beleven.

Voor mij bevatte deze avond veel elementen van wat een goede Bond-film ook in zich heeft: snelle auto’s, maar vooral een goed verhaal met leuke personages, volle glazen en je kijkt erop terug met een gulle lach.

(De tekst gaat verder onder de foto)

De ervaringen van Johan

Wauw, Bond in Motion!

Jaren geleden heb deze expositie gezien in Beaulieu (Zuid-Engeland) en later in Covent Garden in Londen, maar dit is echt een aanrader! Alles is veel ruimtelijker opgezet dan de voorgaande keren. Vlak nadat we parkeerden werden we in de lobby ontvangen met een glas champagne met daarop het typografische Bond in Motion-logo en het stadssilhouet van Brussel.

Ik voelde me als een klein kind in een snoepwinkel; Bond was overal! Auto’s, motoren, metro’s en boten, er stond van alles. Nadat ik de eerste overweldiging had overleefd was het tijd om een rondje te gaan lopen door de wereld van Bond. Op iedere hoek stond een ober met een fles champagne en er werd naar believen bijgevuld. Diverse voertuigen werden ondersteund door licht- en geluidseffecten. Als kers op de taart is er de rond spinnende Aston Martin DB5 uit No Time to Die (2021), inclusief ronkende motor, rook en semi-werkende gatling guns in de koplampen.

Hierna hebben we met andere bekenden in de 007-bar ons glas nog maar eens laten vullen en werden we vertroeteld met lekkere hapjes. De bar werd opgeluisterd door live muziek met een zangeres. Tijdens het openingswoordje riep de organisatie Moonraker-actrice Beatrice Libert nog even naar voren voor een kort interview, om vervolgens aan tafel te gaan. Alle aanwezigen waren verdeeld over 25 tafels die elk de naam van een Bond-film droegen. De indeling gaf aan dat wij aan de Moonraker-tafel waren ingedeeld samen met onze vrienden van de Franse James Bond-club, twee gezellige Britten en en de zojuist geïnterviewde Beatrice Libert.

Aan tafel lieten we onszelf verwennen met het viergangendiner. Elke gang werd vergezeld door een passende wijn die in verschillende wijnglazen werd geschonken met wederom op elk glas het Bond in Motion-logo. Allemaal fantastisch lekker! Aan de tafel naast ons zaten Meg Simmonds, Chris Corbould en Lee Morrison. Erg aardige mensen, ze namen allemaal de tijd voor een praatje, foto en handtekening. Na een sprongetje van vreugde zakte het gezelschap wederom af naar de 007-bar voor een afzakkertje. De strik kon van mijn nek en we hebben in alle gemoedelijkheid verder gedronken. Wat een mega-fantastische avond. Ik ga zeker nog een keer terug om van Bond in Motion te kunnen genieten!

En de ervaringen van Jorrit

In Brussel weten ze wel hoe ze een feestje moeten bouwen. Dat zag ik al toen we op uitnodiging van de organisatie tijdens het persevenement onze video opnamen, eerder die middag. Eentje die je nog van ons te goed hebt. Bond in Motion zag ik net als Johan het eerst in het National Motor Museum in het Zuid-Engelse Beaulieu. Dat was een knus geheel met mooie displays en aankleding. Vervolgens trok de expositie naar de Britse hoofdstad. Als onderdeel van het London Film Museum werden de auto’s, boten en andere voertuigen in een donkere kelder tentoongesteld. Vanwege de kleuren kwamen vele stukken niet uit de verf.

Hoe anders is dat bij onze zuiderburen! Op zesduizend vierkante meter waan je je James Bond of Bond-girl tussen vrijwel alles wat 60 jaar James Bond op voertuig gebied te bieden heeft. Ze knallen je tegemoet! Het is er ruim en er is voor spektakel gezorgd. Er is alleen al voor anderhalf miljoen euro in verlichting geïnvesteerd! Dat is ongekend. Net als sommige stukken die het publiek nog nooit heeft gezien.

Op het gala heeft Gosse me meerdere malen moeten knijpen. Dit was op en top 007! Mannen strak in de smoking en mooi geklede vrouwen zover je kan kijken! Ik keek mijn ogen uit en was blij om oude bekenden, zoals Nathalie Cloet en collega-president Luc Le Clec, na lange tijd te kunnen zien. We hebben als JBN nieuwe vrienden gemaakt. Het eten was fantastisch, maar speelde een bijrol. De mensen stonden voor mij boven alles. Het enthousiasme van organisator Stéphane Pisane was aanstekelijk, EON-archivaris Meg Simmonds is een schat van een vrouw en mijn mederedacteuren straalden van oor tot oor. Wat kan ik me als voorzitter nog meer wensen?

Het bericht De bijzondere gala-avond van Bond in Motion Brussels! verscheen eerst op James Bond Nederland.