Klik hier voor het Nederlandse artikel.

Misconception about the family tree

Fleming first writes about the ancestors of James Bond in the eleventh novel, On Her Majesty’s Secret Service (1963). Sean Connery had made his debut as Bond in the film series the year before, which, in part, thanks to him, led to the massive success of Dr. No (1962). For Ian Fleming, this was a reason to give James Scottish roots. In that eleventh novel, James visits the College of Arms to obtain information about Blofeld. An employee of the College of Arms, Griffon Or, tries to find out where his family comes from immediately after Bond’s arrival.

“Yes, yes, yes. Very interesting indeed. Very. But I fear I have to disappoint you, my dear sir. The title is extinct. Actually, it’s a baronetcy. Most desirable. But no doubt we can establish a relationship through a collateral branch. Now then […] we have some ten different families of Bond. The important one ended with Sir Thomas Bond, a most distinguished gentleman. He resided in Peckham. […] If we could somehow establish a connection to Peckham.”

“I have no connection to Peckham. Well, I…” Griffon Or raised his hand. He said seriously, “Where do your parents come from, if I may ask?”

“My father was Scottish, and my mother was Swiss. But the point is…”

On Her Majesty’s Secret Service, Chapter 6, Bond of Bond Street

What strikes me is how curtly Bond responds that he has no connection to Peckham, and therefore, not to Sir Thomas Bond. This is the man after whom Bond Street in London is named, and whose family motto is even used for the title of the nineteenth film, The World Is Not Enough (1999). In the paragraphs that follow, James shows little interest in this branch of the Bond family. In fact, he almost seems to deny that he is part of the Peckham branch. This could mean that the literary Bond and the cinematic Bond have different ancestors. In the film adaptation of Majesty’s from 1969 with George Lazenby, and from the cufflinks Craig wears in Skyfall (2012), this family line seems to be confirmed. Even more famous is Brosnan’s remark to Elektra King: “Family motto.”

Nevertheless, Bond’s reaction in the book is mainly indifference, not necessarily denial. His attention is focused on investigating an enemy, not on his own family history. Fortunately, details of Fleming’s correspondence with Robin de la Lanne-Mirlees, who helped Fleming with research while writing Majesty’s, have been preserved.

The family name ‘Bond’

Meaning: husbandsman, bondsman, tenant, etc.

During his time at the College of Arms, Robin de la Lanne-Mirrlees maintained contact with Ian Fleming. He reportedly sent Fleming about 44 pages of background information about people with the name Bond (or Blofeld). In fact, almost no one with the name Bond comes from outside London, except for a variant from Wales. However, Robin de la Lanne-Mirrlees also writes to Fleming that although it rarely occurs, it does not mean that there is no Scottish branch.

So the chance that Bond’s father was Scottish is very small but not necessarily impossible. For example, my own last name is typically Gronings (from Groningen), and I come from North Brabant. Migration or a lost branch could be a reason for a Bond in Glencoe.

Andrew Bond and Monique Delacroix Bond

In Chapter 6 of Majesty’s, it becomes clear that the family of Bond’s father, Andrew Bond, comes from the vicinity of Glencoe in Scotland, and he has no living family members. In the next book, You Only Live Twice (1964), we read in Bond’s obituary that Andrew was a foreign representative of Vickers. A company that existed between 1828 and 1999 and specialized in making weapons and airplanes. In this book, we also read about James’ mother, Monique Delacroix. Monique was born as the daughter of a wealthy Swiss industrialist and grew up in Canton de Vaud. Together with Andrew, she has a son, James, who is born in Zurich.

In the book Majesty’s, one of his parents is briefly quoted as James recalls an old childhood memory on the beach of Royale-les-Eaux (a fictional coastal town in France).

It reminded him almost too vividly of his childhood – of the velvet feel of the hot powder sand, and the painful grit of wet sand between young toes when the time came for him to put his shoes and socks on, of the precious little pile of sea-shells and interesting wrack on the sill of his bedroom window (“No, we’ll have to leave that behind, darling. It’ll dirty up your trunk!”), of the small crabs scuttling away from the nervous fingers groping beneath the seaweed in the rock-pools, of the swimming and swimming and swimming through the dancing waves – always in those days it seemed, lit with sunshine – and then the infuriating, inevitable “time to come out.” It was all there, his own childhood, spread out before him to have another look at.

On Her Majesty’s Secret Service, Chapter 1, Seascape with figures

When his parents die in a tragic mountain accident in the Aiguilles Rouges near Chamonix, young James becomes an orphan at the age of eleven.

Charmian Bond

From James’ obituary, it is clear that after the death of his parents, guardianship falls to his aunt Charmian Bond, his father’s sister. She is already deceased at the time when the scene takes place at the College of Arms. After the death of his parents, Bond lives with Charmian in a small village called Pett Bottom, near Canterbury in Kent. There, in a small house near the charming Duck Inn, his aunt, who according to M “must have been a most erudite and accomplished lady,” completes Bond’s education before he goes to an English public school. At the age of twelve or thereabouts, he goes to Eton, the college where he was enrolled by his father at birth.

Also, an old colleague of his father plays a significant role in 1941 when James wants to join the navy. He helps James get a job at the Ministry of Defence, even though he is actually too young to be hired at that time.

The relationship between young James and his aunt is further elaborated in the Young Bond series. This is all the information we read about the Bond family in Ian Fleming’s novels.

The Pierce Brosnan films

The origin of James Bond and the death of his parents are mentioned in only a few films. In GoldenEye (1995), Alec Trevelyan taunts his former colleague 007, saying that James’ parents had the “luxury” of dying in a skiing accident. Two films later, in The World Is Not Enough, Elektra tells Bond that she could have given him “the world.” In response, he says, “The world is not enough.” She finds it a “foolish sentiment,” but Bond confirms it – as I wrote earlier in this article – as a family motto.

Skyfall

The third and fourth Daniel Craig films delve deeper into Bond’s hidden past. In the finale of Skyfall, Bond and M flee to Scotland. Along the way, they stop by the roadside, where M asks James if “this is the place” where he grew up. He remains silent. She tries again, “How old were you when they died?” There’s a stream in the background. “You know the answer to that. You know the whole story.” M lets out a deep sigh, “Orphans always make the best recruits.”

Shortly thereafter, the two decide to continue driving to Skyfall Lodge, a large, old mansion nestled among the mountains. The place where James grew up. M has her thoughts, “Christ, no wonder you never came back.” Once inside, they discover that the old gamekeeper Kincade is still alive. He tells M that young James Bond hid in the priest hole for three days when he was told the news that his parents had died. “When he came out, he was no longer a boy.”

Before Skyfall villain Silva enters the chapel to kill M, he briefly stares at a gravestone. It’s the gravestone of James’ parents. Their names are listed on it with the text: Tragically departed, although this is hardly readable in the film. At the very bottom of the stone, out of the camera shot, is one last line: Mors ultima linea rerum est, which means: death is the ultimate boundary, or as the expression was often used at the horse races: death is the finish line. It is a phrase from the Roman poet Horace, who wrote a letter (1.16) to his friend Quinctius Hirpinus.

The Foraging Photographer’s website has two articles with behind-the-scenes photos from the set of Skyfall Lodge (Grave news at Skyfall Lodge and Bond/Fleming’s family heritage). In them, he writes about how the set was constructed, but also about the names on the gravestones and the reason why some names were chosen. For example, there is a stone with the name Valentine Bond, a nod to Valentine Fleming, Ian’s father. If you want to read more about that, I highly recommend those articles.

Spectre

In Spectre (2015), we catch one last glimpse of Charmian Bond, who is referred to as the Legal guardian on the Order of temporary guardianship form. Below that, H. (Hannes) Oberhauser is listed as the Temporary guardian.

Different answers

With the different timelines (the books, the original film timeline, and the Craig timeline), different answers are possible. It is clear, in any case, that Bond’s parents were named Andrew and Monique and that they died in a climbing accident in the mountains. Whether Bond is related to Sir Thomas or not is something that readers or viewers can interpret for themselves. Not all questions are always easy to answer. Perhaps in a franchise with so many books and films, it’s an impossible task.

Thanks to Merlijn Kuiper (Bondesque Magazine), who informed me of the correspondence between Ian Fleming and Robin de la Lanne-Mirrlees and wisely said to me, “How important is Bond’s background? It’s just filling in basically nothing.”

Donations

Would you like to support Stichting James Bond Nederland by making a donation? You can do so by donating via the SEPA number down below.

NL55 RABO 0338 6331 46 in name of Stichting James Bond Nederland

KVK number (Trade register number): 85622028

Het bericht The story of James Bond’s parents verscheen eerst op James Bond Nederland.

Click here for the English article.

Misvatting over de familiestamboom

Fleming schrijft voor het eerst over de voorouders van James Bond in de elfde roman On Her Majesty’s Secret Service (1963). Sean Connery maakte het jaar daarvoor zijn debuut als Bond in de filmserie, wat mede dankzij hem tot het gigantische succes van Dr. No (1962) leidde. Voor Ian Fleming een reden om James Schotse roots te geven. In die elfde roman bezoekt James het College of Arms om aan informatie te komen over Blofeld. Een werknemer van het CoA, Griffon Or, probeert direct na Bonds aankomst uit te pluizen waar zijn familie vandaan komt.

“Ja, ja, ja. Heel interessant inderdaad. Zeker. Maar ik vrees dat ik u moet teleurstellen, mijn beste meneer. De titel is uitgestorven. Eigenlijk is het een baronetschap. Zeer begeerlijk. Maar ongetwijfeld kunnen we een relatie opbouwen via een neventak. Nu dan […] we hebben zo’n tien verschillende families van Bonds. De belangrijkste eindigt met Sir Thomas Bond, een zeer voorname heer. Hij woonde in Peckham. […] Als we nu eens een verband konden leggen met Peckham.”

“Ik heb geen connectie met Peckham. Nou, ik…” Griffon Or stak zijn hand op. Hij zei serieus: “Waar komen je ouders vandaan, als ik vragen mag?”

“Mijn vader was een Schot en mijn moeder was een Zwitserse. Maar het punt is…”

On Her Majesty’s Secret Service, hoofdstuk 6, Bond of Bond Street

Wat mij opvalt is hoe kortaf Bond reageert dat hij geen connectie heeft met Peckham, en daarmee ook niet met Sir Thomas Bond. Dat is de man naar wie de Londense Bond Street vernoemd is en wiens familiemotto zelfs gebruikt is voor de titel van de negentiende film, The World Is Not Enough (1999). In de paragrafen die volgen, toont James weinig interesse voor deze tak van de Bond-familie. Sterker nog, hij lijkt bijna te ontkennen dat hij een onderdeel van de Peckham-tak is. Wat zou kunnen betekenen dat de literaire Bond en de cinematografische Bond andere voorouders hebben. In de filmadaptatie van Majesty’s uit 1969 met George Lazenby, en uit de manchetknopen die Craig draagt in Skyfall (2012), lijkt deze familielijn namelijk wél te worden bevestigd. Nog bekender is Brosnans opmerking richting Elektra King: “Family motto.”

Toch is Bonds reactie in het boek voornamelijk desinteresse, niet per se ontkenning. Zijn aandacht gaat naar het onderzoeken van een vijand, niet naar zijn eigen familiegeschiedenis. Gelukkig zijn er details bewaard van Flemings correspondentie met Robin de la Lanne-Mirlees, die Fleming hielp om onderzoek te doen tijdens het schrijven van Majesty’s.

De familienaam ‘Bond’

Betekenis: husbandsman, bondsman, tenant, etc.

Gedurende zijn periode op het College of Arms onderhield Robin de la Lanne-Mirrlees contact met Ian Fleming. Zo stuurde hij Fleming naar verluidt zo’n 44 pagina’s met achtergrondinformatie over mensen met de naam Bond (of Blofeld). Eigenlijk komt bijna niemand met de naam Bond van buiten Londen, op een variant uit Wales na. Robin de la Lanne-Mirrlees schrijft echter ook aan Fleming dat hoewel het haast niet voorkomt, het niet wil zeggen dat er geen Schotse tak bestaat.

De kans dat Bonds vader een Schot was is dus heel klein, maar niet per se onmogelijk. Mijn eigen achternaam is bijvoorbeeld typisch Gronings en ik kom zelf uit Noord-Brabant. Migratie of een verloren tak zou een reden kunnen zijn voor een Bond in Glencoe.

Andrew Bond en Monique Delacroix Bond

In hoofdstuk 6 van Majesty’s wordt wel duidelijk dat de familie van Bonds vader, Andrew Bond uit de buurt van Glencoe inSchotland, komt en hij geen levende familieleden meer heeft. In het volgende boek, You Only Live Twice (1964), lezen we in Bonds overlijdensadvertentie dat Andrew een buitenlandse vertegenwoordiger was van Vickers. Een bedrijf dat bestond tussen 1828 en 1999 en gespecialiseerd was in het maken van onder andere wapens en vliegtuigen. In dit boek lezen we ook voor het eerst over James’ moeder, Monique Delacroix. Monique werd geboren als dochter van een rijke Zwitserse industrieel en groeide op in Canton de Vaud. Samen met Andrew krijgt ze een zoon, James, die wordt geboren in Zürich.

In het boek Majesty’s wordt een van zijn ouders kort geciteerd als James een oude jeugdherinnering op het strand van Royale-les-Eaux (fictieve kustplaats in Frankrijk) ophaalt.

Het herinnerde hem bijna te levendig aan zijn kindertijd – aan het fluweelzachte gevoel van het hete poederzand en het pijnlijke geknars van het natte zand tussen de jonge tenen als het tijd was om zijn schoenen en sokken aan te trekken, aan het mooie hoopje zeeschelpen en interessante krullen op de vensterbank van zijn slaapkamerraam (“Nee, dat moeten we achterlaten, schat. Het maakt je hutkoffer vies!”), aan de krabbetjes die wegkropen van de nerveuze vingers die onder het zeewier in de rotspoelen tastten, aan het zwemmen en zwemmen en zwemmen door de dansende golven – in die tijd leken die altijd verlicht met zonneschijn – en dan het vervelende, onvermijdelijke “tijd om eruit te komen”. Het was er allemaal, zijn eigen kindertijd, voor hem uitgespreid om te bekijken.

On Her Majesty’s Secret Service, hoofdstuk 1, Seascape with figures

Wanneer zijn ouders omkomen bij een tragisch bergongeluk in de Aiguilles Rouges bij Chamonix, wordt de jonge James op elfjarige leeftijd wees.

Charmian Bond

Uit de overlijdensadvertentie van James blijkt dat de voogdij na de dood van zijn ouders bij zijn tante Charmian Bond komen te liggen, de zus van zijn vader. Zij is op het moment dat de scène zich op het CoA afspeelt al overleden. Bond woont na het overlijden van zijn ouders met Charmian in een klein dorpje genaamd Pett Bottom, in de buurt van Canterbury in Kent. Daar, in een klein huisje vlak bij de aantrekkelijke Duck Inn voltooit zijn tante, die volgens M “een zeer scherpzinnige en bekwame dame moet zijn geweest,” Bonds opleiding voordat hij naar een Engelse openbare school gaat. Op de leeftijd van twaalf of daaromtrent, gaat hij “naar tevredenheid” naar Eton, het college waar hij bij zijn geboorte was ingeschreven door zijn vader.

Een oud-collega van zijn vader speelt in 1941 ook een belangrijke rol als James bij de marine wil. Hij helpt James om aan de slag te gaan bij het Ministerie van Defensie, terwijl hij op dat moment eigenlijk te jong is om aangenomen te worden.

De relatie tussen de jonge James en zijn tante worden verder uitgewerkt in de Young Bond-reeks. Dit is alle informatie die we in de romans van Ian Fleming over de Bond-familie lezen.

De Pierce Brosnan-films

De afkomst van James Bond en de dood van zijn ouders wordt maar in enkele films benoemd. In GoldenEye (1995) beschimpt Alec Trevelyan zijn oud-collega 007, omdat James’ ouders “de luxe” hadden om te sterven bij een skiongeluk. Twee films later, in The World Is Not Enough, zegt Elektra tegen Bond dat ze hem “de wereld” had kunnen geven. Als reactie zegt hij: “De wereld is niet genoeg.” Ze vindt het een “dwaas sentiment”, maar Bond bevestigt het – zoals ik eerder in dit artikel schreef – als familiemotto.

Skyfall

De derde en vierde Daniel Craig-films duiken dieper in Bonds verborgen verleden. In de finale van Skyfall vluchten Bond en M naar Schotland. Onderweg stoppen ze langs de weg, waar M aan James vraagt of “dit de plaats is” waar hij opgroeide. Hij blijft stil. Ze probeert het nog eens: “Hoe oud was je toen ze overleden?” Er stroomt een beekje op de achtergrond. “Je weet het antwoord daarop. Je kent het hele verhaal.” M slaakt een diepe zucht: “Wezen zijn altijd de beste rekruten.”

Kort daarna besluiten de twee verder te rijden naar Skyfall Lodge. Een groot, oud landhuis midden tussen de bergen. De plek waar James opgroeide. M denkt er het hare van: “Christus, geen wonder dat je nooit terugging.” Eenmaal binnen blijkt de oude jachtopziener Kincade nog te leven. Hij vertelt M dat de jonge James Bond zich drie dagen schuilhield in de priest hole, toen hem het nieuws werd verteld dat zijn ouders waren overleden: “Toen hij eruit kwam was hij geen jongen meer.”

Voordat Skyfall-schurk Silva de kapel betreedt om M te doden, staart hij kort naar een grafsteen. Het is de grafsteen van de ouders van James. Daarop zijn hun namen vermeld met daaronder de tekst Tragically departed, al is dit in de film nauwelijks te lezen. Helemaal onderaan de steen, buiten het camerashot, staat nog een laatste regel: Mors ultima linea rerum est, de dood is de uiterste grens, of zoals de uitdrukking vaak werd gebruikt op de paardenrenbaan: de dood is de eindstreep. Het is een zinssnede van de Romeinse dichter Horatius, die een brief (1.16) schreef aan zijn vriend Quinctius Hirpinus.

De website van The Foraging Photographer heeft twee artikelen met achter-de-schermen-foto’s op de set van Skyfall Lodge (Grave news at Skyfall Lodge en Bond/Fleming’s family heritage). Daarin schrijft hij over hoe de set is opgebouwd, maar ook over de namen die op de grafstenen staan en de reden waarom sommige namen zijn gekozen. Zo is er een steen met daarop de naam Valentine Bond, als knipoog naar Valentine Fleming, de vader van Ian. Wil je daar meer over lezen, dan kan ik je die artikelen van harte aanbevelen.

Spectre

In Spectre (2015) vangen we nog een laatste glimp op van Charmian Bond, die Legal guardian wordt genoemd op het formulier Order of temporary guardianship. Daaronder staat H. (Hannes, red.) Oberhauser als Temporary guardian genoemd.

Verschillende antwoorden

Met de verschillende tijdlijnen (de boeken, de originele filmtijdlijn en de Craig-tijdlijn) zijn er verschillende antwoorden mogelijk. Duidelijk is in ieder geval dat Bonds ouders Andrew en Monique heetten en zijn omgekomen bij een klimongeluk in de bergen. Of Bond wel of geen familie is van Sir Thomas is iets wat je als lezer of filmkijker zelf mag invullen. Niet alle vragen zijn altijd duidelijk te beantwoorden. Misschien is dat in een franchise met zo veel boeken en films ook wel een onmogelijke opgave.

Met dank aan Merlijn Kuiper (Bondesque Magazine), die me op de hoogte bracht van het bestaan van de correspondentie tussen Ian Fleming en Robin de la Lanne-Mirrlees, en wijselijk tegen me zei: “Hoe belangrijk is de achtergrond van Bond? Het is alleen maar invulling van eigenlijk niks.”

Het bericht Het verhaal achter de ouders van James Bond verscheen eerst op James Bond Nederland.