De latere Bondfilms hebben een traditie om onmogelijke shots soms niet naar de prullenbak te verwijzen. In Skyfall valt het hoofd van Bond uit beeld als hij via de rups-graafmachine achterin de trein springt. Zoiets doe je over. Maar er moet wel iets ernstigs aan de hand zijn geweest dat een extra take er niet in zat.

Hetzelfde geldt voor het einde van de achtervolging in QOS als een auto door de reling heen het ravijn induikt. De wagen verdwijnt daarbij duidelijk onbedoeld uit het beeldkader door een fout van de kraan- of de camera operator. In het daaropvolgende en tevens laatste shot in deze scene zien we de auto nog even onherkenbaar onder uit beeld zakken. Beide shots zijn een Bond productie onwaardig. Soms vraag ik me af hoe ze 40 jaar terug met beperkte technieken in Hollywood het wel goed kregen.

De lichteffecten die op Bond vallen in zijn close ups tijdens de achtervolging in Spectre zijn bijzonder fraai. De wagen stond hierbij overigens stil en was omringt door HD schermen met beelden van de omgeving. Nieuw hierbij was dat alle lichteffecten op en in de autocabine computergestuurd waren. Tot het kleinste glimmertje aan toe waren deze lichten telkens opnieuw sync met de achtergrondbeelden te herhalen. Bijna te mooi.

Zelfs tijdens een achtervolging willen we nog een verhaal verteld krijgen. Andere Bondfilms doen dat inderdaad beter dan QOS.