Na de meer dan succesvolle release van Skyfall (2012) rijst al snel de vraag hoe de James Bond-franchise dit kan overtreffen. De 23e film viert niet alleen vijftig jaar 007, maar brengt wereldwijd ook meer dan een miljard dollar op. Een monsterhit dus. Niet gek dus dat EON Productions direct begint te plannen voor een opvolger. Bij voorkeur wederom met Daniel Craig als 007 en Sam Mendes in de regiestoel. En Amsterdam lijkt daar voor heel even een kleine rol in te gaan spelen.

Het geluk is rond 2012 aan EON’s zijde. Een jaar na Skyfall krijgt de studio eindelijk de rechten terug op Bonds klassieke aartsvijand Blofeld en de criminele organisatie SPECTRE. Voor het eerst sinds 1971 kan het iconische personage officieel terugkeren in de filmreeks. Maar het beeld van Blofeld is anno 2013 flink veranderd. De Austin Powers-films hebben van de kale, kat-aaiende schurk met litteken inmiddels een cliché gemaakt. Een karikatuur. Als Blofeld terugkomt, dan moet het personage fundamenteel worden herzien.

Blofeld in de Sony-hacks

Uit de gelekte e-mails tijdens de grote Sony-hack van 2014 blijkt dat er in vroege scriptversies volop wordt geëxperimenteerd met Blofelds nieuwe identiteit. Iets wat goed past bij de manier over hoe Ian Fleming over de schurk schrijft. Iemand die zichzelf steeds opnieuw uitvindt. Eén voorstel is om hem een haar te maken. Een vrouwelijke Blofeld dus. Mogelijk heeft ze een pigmentstoornis en krijgt ze daardoor een soort Zao-achtig uiterlijk met wit haar.

Er is ook een ander idee. Blofeld is een Afrikaanse drugsbaron met de naam Joseph Ki-Embu, die uit is op wraak voor het koloniale verleden van het Britse rijk. Hij beheert een diamantenmijn en vestigt zijn hoofdkwartier op diezelfde locatie. Scenarioschrijver John Logan overweegt zelfs om dit verhaal uit te spreiden over twee films, met als werktitel The Death Collector, vernoemd naar het zevende hoofdstuk uit Ian Flemings roman You Only Live Twice (1964).

Amsterdam als openingslocatie

In deze vroege versies van het script duikt ook Amsterdam op als locatie voor de pre-title sequence. Bond gaat undercover in de ondergrondse kooigevechtwereld van de stad. Hij neemt het in de ring op tegen een man genaamd Valenti, terwijl Q zich voordoet als diens arts. Na het gevecht gaat Bond op onderzoek uit in het kooivechtcomplex en stuit hij op een coderingsapparaat. Opmerkelijk is dat tijdens deze scène het volledige MI6-team actief is in het veld, dus ook M en Moneypenny zijn aanwezig in Amsterdam.

Wat volgt na het kooigevecht is een achtervolging per boot door de Amsterdamse grachten. Valenti vervult in deze versie een rol vergelijkbaar met Sciarra uit de uiteindelijke film, maar overleeft het gevecht. Bond doet zich voor als dood om te ontsnappen en duikt pas later weer op, wanneer hij Valenti opnieuw tegenkomt tijdens een gemaskerd bal in Rome.

De naam Blofeld valt al vroeg

Nog voor de title sequence begint ontcijfert Bond een gecodeerd boek met een apparaat dat doet denken aan een moderne Enigma-machine. Het speurwerk levert uiteindelijk een naam op: Blofeld. De man zelf is nog niet in beeld, maar zijn aanwezigheid wordt direct voelbaar. Volgens de gelekte e-mails zijn de studio-bazen bijzonder enthousiast over de vroege onthulling van de naam Blofeld.

Na deze uitgebreide en ambitieuze openingsscène zouden de titels volgen en volgt een totaal andere film dan die uiteindelijk in de bioscoop verschijnt.

Waarom gaat het niet door?

Regisseur Sam Mendes laat echter al vroeg weten dat hij slechts nog één Bond-film wil maken. Het tweeluik dat John Logan voor ogen heeft, wordt afgeblazen. Het script moet compacter, de verhaallijnen eenvoudiger en Amsterdam sneuvelt in het herschrijfproces. Het kooigevecht met Bond, de bootachtervolging en Valenti verdwijnen van tafel, net als de Enigma-achtige Blofeld-onthulling.

Kans op terugkeer lijkt klein

De scènes langs de Amstel, de Magere Brug en Reguliersgracht 36 uit Diamonds Are Forever blijven vooralsnog Bonds enige officiële bezoek aan Amsterdam. En hoewel we het graag anders zien, en de stad uiteraard een nieuwe Bond-scène gunnen tijdens de 750e verjaardag, lijkt een terugkeer voorlopig uitgesloten. De kans dat Bond binnenkort opnieuw vecht, achtervolgt of infiltreert aan de grachten, zie ik als bijzonder klein.

Gutenabond.

Het bericht Bond in Amsterdam? Hoe Spectre bijna begon aan de grachten verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het huis van Bond is in vier verschillende films te zien, Dr. No (1962), Live and Let Die (1973), Spectre (2015) en No Time to Die (2021). Hoewel er weinig boeken te ontcijferen zijn in de eerste twee genoemde films, is Bonds collectie in de latere twee films veel beter af te lezen. In verschillende shots en achter-de-schermen-foto’s wordt duidelijker wat de smaak is van Craigs Bond. Daarin komen we stiekem best wat meer te weten over de Bond die in zijn films al dieper in gaat op zijn gevoel.

Bonds bibliotheek in de films

Die Another Day

Voordat ik inzoom op de Craig-films, leg ik je een boek met een bijzondere connectie tot de 007-franchise voor. Het gaat om Birds of the West Indies van ornitholoog James Bond. Dit vogelboek, dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1936, speelde een cruciale rol in de totstandkoming van 007. Ian Fleming, zelf een fervent vogelaar, zocht naar een naam voor zijn spion en vond inspiratie in de auteur van deze ornithologische klassieker. Hij wilde een eenvoudige, onopvallende naam voor zijn hoofdpersoon en de naam James Bond leek hem perfect: kort, direct en zonder opsmuk.

Deze knipoog naar Flemings inspiratiebron wordt expliciet gemaakt in Die Another Day (2002), waarin Bond, gespeeld door Pierce Brosnan, zich op Cuba voordoet als een vogelspotter. In een scène waarin hij Jinx observeert vanaf een terras, houdt hij een exemplaar van Birds of the West Indies vast. De naam van de auteur is echter slecht te lezen, want deze is bewust doorgekrast door het productieteam.

Een andere gekozen auteur is John Arlott, wiens oom een schoolgenoot is van Fleming. Arlott schrijft voornamelijk over cricket, maar Foster geeft geen specifieke titel van deze auteur op. Ook een boek over detective Philip Marlowe staat op Bonds plank, een verwijzing naar Goldfinger (1959), waarin Bond “de nieuwste Raymond Chandler” aanschaft.

Naast deze titels zijn er in Spectre ook romans van Eric Ambler te vinden. Ambler wordt beschouwd als een van de grondleggers van de moderne spionageroman en was een bekende van Fleming. In From Russia, with Love (1957) neemt Bond The Mask of Dimitrios (1939) van Ambler mee op zijn vlucht naar Istanboel. Ook liggen er boeken over luxe horloges en Aston Martins in Bonds appartement.

Iconic Alternatives noemt The Wristwatch Handbook en The Watch Book als mogelijke horlogeboeken. Ook schrijft de website over Aston Martin: Model by Model.

Hoewel nauwelijks zichtbaar in de uiteindelijke film, ligt er ook een exemplaar van The Journal of a Tour to the Hebrides van James Boswell, naast enkele historische werken over Schotse regimenten in Bond zijn appartement. “Ik moet goed nadenken over wie deze man is en welke boeken hij zou hebben,” vertelt Foster aan The Sunday Times. Ook Uniforms and History of Scottish Regiments ligt in Bonds huis.

Een ander opvallend boek is wederom Birds of the West Indies. Tijdens de opnames van Spectre verschijnt een foto op sociale media naast een klapperbord. Tijdens de opnames van de 24e Bond-film wordt echter wel een andere druk gebruikt.

In No Time to Die zien we voor de vierde keer het huis van James Bond. Dit keer is het geen appartement in Londen, maar een gelijkvloerse woning in Jamaica. Het huis is duidelijk geïnspireerd op Goldeneye, het winterverblijf van Ian Fleming, waar hij al zijn Bond-romans schreef. Niet alleen het exterieur weerspiegelt Flemings toevluchtsoord, ook het interieur kent treffende overeenkomsten. Bonds bureau is bijvoorbeeld een exacte replica van het bureau waarop Flemings gouden typemachine ooit stond.

Net als in Spectre zijn er zorgvuldig gekozen boeken aanwezig die iets onthullen over het karakter en de interesses van zowel 007 als Ian Fleming. In Bonds huis in No Time to Die vinden we een diverse collectie, variërend van filosofische werken tot boeken over zee- en ruimtevaart. Veel van deze boeken zijn te zien in twee specifieke momenten uit de film, waarvan de omslagen zijn eerder al ontrafeld door Roland Hulme en The James Bond Dossier.

Op Bonds bureau liggen ook een aantal boeken waar nog minder informatie over bekend is. Van de rij die tegen de muur staat, zijn enkele titels goed te lezen. De meest linkse daarvan is Ocean Yachtmaster: Celestial Navigation, an Instructional Handbook with Exercises van Pat Langley-Price en Philip Ouvry. Het is me nog niet gelukt te achterhalen welke druk te zien is in de film. Het is in ieder geval niet de gereviseerde hardcover uit 2002. Dit handboek behandelt zowel de theoretische als de praktische aspecten van hemelnavigatie en is bedoeld voor zeilers die zich voorbereiden op het RYA Yachtmaster Ocean Certificate.

Naast dit boek is een exemplaar te vinden met Oceanography op de rug, al blijft de volledige titel onduidelijk. Rechts daarvan staat echter de eerste editie van The Corvette Navy: True Stories from Canada’s Atlantic War van James B. Lamb (1977). Dit boek vertelt het meeslepende en vaak vergeten verhaal van Canada’s rol in de Noord-Atlantische Oorlog tegen de Duitse U-boten. Terwijl Groot-Brittannië afhankelijk is van konvooien die vitale voorraden over de oceaan brengen, beschermen kleine, onderbemande en slecht uitgeruste korvetten hen tegen de beruchte U-boot-wolvenroedels van Hitler. Deze schepen worden bemand door onervaren, maar vastberaden jonge Canadezen – boeren, taxichauffeurs en bouwvakkers, vaak nog tieners, onder leiding van officieren die amper midden twintig zijn. Ondanks hun gebrek aan training nemen ze het op tegen de professionele Duitse onderzeebootbemanningen en behalen ze een cruciale overwinning.

Enkele boeken verderop staat Fées, Sorcières et Loups-garous au Moyen Âge (1992) van de Franse Claude Lecouteux. Feeën, heksen en weerwolven blijven ons al eeuwenlang fascineren. Lecouteux onderzoekt in Duits-Scandinavische legenden en Europese tradities een vergeten religieus concept: de Dubbelganger. Een ziel die in menselijke of dierlijke vorm het lichaam kan verlaten tijdens slaap, trance of coma. Sommigen maken deze reis onbewust, terwijl anderen, soms beschuldigd van hekserij, deze bewust kunnen oproepen. Lecouteux laat zien dat feeën, heksen en weerwolven geen loutere fantasieën zijn, maar restanten van een oeroude, samenhangende visie op ziel en hiernamaals.

Naast dit boek staat Le père et son enfant (1972) van Fitzhugh Dodson. Dit werk, geschreven door een expert op het gebied van opvoeding, biedt concrete adviezen voor vaders, ongeacht de leeftijd van hun kinderen. Hij benadrukt dat de rol van de vader in de opvoeding minstens zo belangrijk is als die van de moeder. De aanwezigheid van dit boek in Bonds huis zou een subtiele verwijzing kunnen zijn naar Mathilde, de dochter van James en Madeleine.

Het laatste boek van deze rij is Le Roy François: Chroniques de la cour et de la ville (1987) van Jean-Michel Royer. Dit satirische werk beschrijft het turbulente politieke samenspel tussen François Mitterrand en Jacques Chirac in het eerste jaar van hun gedwongen cohabitatie in de Franse regering. Met een scherpe, humoristische pen werpt Royer een kritische blik op de “komedie van de macht” in de Franse politiek.

In de bovenstaande achter-de-schermenvideo zijn ook twee andere boeken te zien die liggen op een stapel op Bonds bureau en opnieuw betrekking hebben op boten. Dit is Reeds Diesel Engine Troubleshooting Handbook. Dit is een compacte gids voor het vinden van oplossingen voor de meest voorkomende motorproblemen, maar ook voor vele minder gangbare problemen. Het boek daaronder is de zesde editie van Reeds Skippers Handbook, vermoedelijk de Bloomsbury-druk, gezien de tekst op de rug. De uitlijning hiervan verschilt namelijk tussen de verschillende edities.

Op Bonds bijzettafel in de woonkamer ligt onderaan de stapel The Complete Zaha Hadid. Deze verzameling viert het innovatieve en futuristische werk van de iconische architecte. Zaha Hadid is een Britse architecte van Iraakse afkomst en studeerde in 1977 af. Ze werkt vervolgens bij het Office for Metropolitan Architecture van Rem Koolhaas, waar ze onder andere helpt bij de uitbreiding van het Tweede Kamer-gebouw in Den Haag.

Een ander boek wat eerder al is ontcijferd is Sunset Song (1932) van Lewis Grassic Gibbon, dat in Bonds kamer ligt op een bijzettafel. Dit boek, dat in 2005 werd verkozen tot Schotlands favoriete roman, vertelt het verhaal van een jonge vrouw in een veranderend Schotland en wordt beschouwd als een van de belangrijkste Schotse romans van de 20e eeuw. Een ander filosofisch werk in Bonds collectie is Zen and the Art of Motorcycle Maintenance (1974) van Robert M. Pirsig. Dit boek onderzoekt de relatie tussen technologie, filosofie en persoonlijke waarden—een passende keuze voor iemand die zowel mechanische precisie als intellectuele diepgang waardeert.

Bonds liefde voor de zee wordt weerspiegeld in verschillende maritieme boeken, zoals The Complete Book of Sea Fishing van Alan Yates en Ted Entwistle, dat ingaat op de aantrekkingskracht en technieken van zeevissen. Daarnaast bevat zijn collectie A Sailor’s Tales van Bill Robinson, een verzameling verhalen over een leven op zee, geschreven door de voormalige hoofdredacteur van Yachting Magazine. Farming the Edge of the Sea van E.S. Iversen werpt een blik op de biologie en kweek van verschillende zeedieren, een onderwerp dat mogelijk aansluit bij Bonds verleden bij de marine.

Verder bevat de collectie enkele boeken die wijzen op een bredere interesse in reizen en techniek. Welcome Aboard: Traveling on an Ocean Liner van Barbara A. Huff is een kinderboek dat de ervaring van een trans-Atlantische overtocht beschrijft. Your Spaceflight Manual: How You Could Be a Tourist in Space in Twenty Years van David Ashford en Patrick Collins speculeert over ruimtetoerisme en de technologische ontwikkelingen die dit mogelijk maken. Een interessante keuze met Roger Moores Moonraker (1979) in het achterhoofd.

In een andere scène is een kort shot te zien van enkele literaire en historische werken. Time’s Arrow (1991) van Martin Amis, een roman waarin de tijd in omgekeerde volgorde verloopt, duikt op in de achtergrond, evenals A Brilliant Darkness van João Magueijo, dat het mysterieuze leven van de theoretisch natuurkundige Ettore Majorana onderzoekt. Tot slot bevat Bonds (zichtbare) collectie ook Postwar: A History of Europe Since 1945 (2005) van Tony Judt, een diepgaande analyse van de naoorlogse geschiedenis van Europa. Een passend boek voor een spion die het levenslicht zag tijdens de Koude Oorlog.

Bonds bibliotheek in de romans

In Moonraker (1955) beschrijft Fleming Bonds appartement en zijn “book-lined sitting room” tot in detail. Het gaat om een tweekamerwoning op de begane grond van een typisch Engels Regency-huis. Vanuit de erker kijkt Bond uit op een klein plein met een rij bomen. In zijn “zitkamer vol boeken” staat een sierlijk Empire-bureau bij het grote raam met uitzicht op het plein. In de latere romans lezen we meer over de boeken die Bond leest en wat zijn smaak is. Daarover vind je meer in deel 1/2 van dit tweeluik.

Het bericht De persoonlijke bibliotheek van James Bond – deel 2/2 verscheen eerst op James Bond Nederland.

James Bond staat synoniem voor strakke maatpakken, veel actie, mooie vrouwen en volop avontuur. Dat allemaal het liefst overgoten met een fijne spionage saus. Je zou het bij vlagen briljante oog voor detail en de liefde voor het het vak van art-director bijna vergeten. Neal Callow verstaat zijn vak als geen ander.

Een goed ontworpen 007 set doet meer dan er alleen mooi uitzien. Het zet een sfeer neer, ondersteunt de emotie van een scène en geeft personages een achtergrond die hen tot leven brengt. Neem Dr. Madeleine Swanns klinische ondervraging in Spectre. Regisseur Sam Mendes wilde een kille, afstandelijke sfeer, en dat werd tot in de puntjes doorgevoerd: de locatie, het kleurgebruik, het meubilair – alles ademde psychologische spanning.

De details die niemand ziet

De kracht van goed setdesign zit in de kleine dingen die je hersenen wel registreren, maar je ogen nauwelijks opmerken. De locatie waar Swann wordt ondervraagd, werd niet willekeurig gekozen. De locatie-scouts vonden een restaurant in Sölden, Oostenrijk, dat vervolgens de blauwdruk werd voor een set die dat gevoel van isolement en kilte versterkte.

Maar het gaat verder dan alleen het grote plaatje. In Casino Royale (2006) bevat Vespers handtas een brief van haar moeder – een detail dat nooit prominent in beeld komt, maar er wel is. In Spectre (2015) heeft Mr. White een portemonnee met bonnetjes van een apotheek – een bewijs dat zijn personage verder reikt dan wat we in dialoog te horen krijgen. Het zijn dit soort nuances die Bond-personages een verleden geven, zonder het expliciet te maken.

Leven buiten de camera

Soms onthullen kleine, ogenschijnlijk triviale objecten een compleet leven buiten de scène. Wanneer Miss Moneypenny in  Spectre thuis te zien is, zijn er kindertekeningen van haar nichtjes en neefjes te vinden. Dat is geen toevallige setdressing; het is een bewuste keuze om haar meer menselijk te maken. Dit is geen overheidsfunctionaris die alleen leeft om Bond bij te staan – ze heeft een leven buiten MI6. Meg Simmonds, Archive Director van de Bond-films, benadrukt dat er voor elk personage moodboards en persoonlijke objecten worden samengesteld, of ze nu in beeld komen of niet. Dit geeft de personages een geloofwaardigheid die verder gaat dan hun acties op het scherm.

Dit soort details zijn misschien niet het eerste waar je aan denkt als je Bond-films kijkt, maar ze zijn cruciaal. Ze zorgen ervoor dat de wereld echt voelt, dat de personages meer zijn dan hun dialogen en actiescènes.

We spraken Neal Callow tijdens de promotietoer van Spectre al eens. Dat verhaal kan je via deze link teruglezen. De video kan je hieronder bekijken.

Dit artikel verscheen eerder bij onze collega’s van Menquiry.

Het bericht De James Bond-films hebben oog voor detail verscheen eerst op James Bond Nederland.

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Cinema in Concert organiseert unieke film-, muziek- en concertervaringen, waarbij films in hun geheel op groot scherm worden vertoond terwijl een symfonieorkest de soundtrack live uitvoert. Na eerdere successen met de James Bond-films van Daniel Craig is het nu de beurt aan Spectre (2015), met muziek van Thomas Newman.

Van het dreigende The Pale King tot het iconische James Bond Theme, het Noordpool Orkest brengt de soundtrack van Spectre in Concert live tot leven onder leiding van dirigent Anthony Gabriele.

Onderaan dit artikel lees je hoe je kaartjes kunt winnen voor deze unieke ervaring. Maar eerst, de data:

• 19 februari 2025 om 20.00 uur: Martiniplaza theater Groningen
• 20 en 21 februari 2025 om 20.00 uur: Het Concertgebouw Amsterdam
• 26 februari 2025 om 20.00 uur: De Vereeniging Nijmegen
• 27 februari 2025 om 20.00 uur: De Doelen Rotterdam
• 2 maart 2025 om 20.00 uur: Koningin Elisabethzaal Antwerpen

James Bond Nederland mag tweemaal twee kaartjes weggeven op locatie naar keuze van de winnaar. Hoe je kan winnen lees je onderaan dit artikel.

Synopsis Spectre

Een geheimzinnig bericht uit het verleden stuurt James Bond op een missie naar Mexico City en Rome, waar hij de beeldschone weduwe Lucia Sciarra ontmoet. Hij is aanwezig bij een geheime vergadering en ontdekt daar het bestaan van de organisatie SPECTRE. Ondertussen ligt MI6 onder vuur van hun nieuwe baas, Max Denbigh. Hij twijfelt over de relevantie van MI6.

In zijn jacht om achter de waarheid van SPECTRE te komen, schakelt Bond de hulp in van Moneypenny en Q om hem te helpen Madeleine Swann te vinden, die hem wellicht verder kan helpen. Hoe verder Bond bij het hart van SPECTRE komt, hoe meer hij erachter komt dat hij misschien wel meer lijkt op zijn aartsrivaal dan hij van tevoren dacht…

Over het Noordpool Orkest

Het Noordpool Orkest bestaat al meer dan 10 jaar volledig uit professionele musici en speelde met solisten als Douwe-Bob, Waylon, Ellen ten Damme en Bert Visscher. Zij stonden op de mainstage van Pinkpop en openden het North Sea Jazz Festival. Ze hebben de meesterwerken van grote componisten als Hans Zimmer en John Williams voor volle theaterzalen uitgevoerd met de filmconcerten van Harry Potter and the Philosopher’s Stone in Concert, The Godfather Live in Concert, Gladiator Live in Concert, Home Alone in Concert en Love Actually in Concert.

Meedoen prijsvraag

Wil jij kans maken op één van de twee setjes vrijkaarten voor Spectre in Concert? Stuur dan een mailtje met en geef daarin aan wat je favoriete Bond-soundtrack is en waarom naar:

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Actievoorwaarden winactie Spectre in Concert

• De prijs is niet inwisselbaar voor contanten.
• Deze winactie loopt tot en met maandag 17 februari 2025 om 23.59 uur.
• Uit de juiste antwoorden worden de winnaars geloot. Zij krijgen van ons bericht.
• Redacteuren van James Bond Nederland zijn uitgesloten van deelname.

Het bericht GESLOTEN – Winactie: Spectre in Concert met Noordpool Orkest verscheen eerst op James Bond Nederland.

Het zorgt voor een verandering van James Bond zelf, want in plaats van de traditionelere cocktail cuffs in de pre-jaren-90-films, dragen Bond-acteurs Pierce Brosnan en Daniel Craig veel meer vaker manchetknopen dan hun voorgangers. In dit tweede deel; de manchetknopen van Daniel Craig, en aandacht voor de kopen die Ian Fleming, geestelijk vader van agent 007, draagt.

S.T. Dupont 5174 uit Casino Royale

James Bond draagt ​​een paar S.T. Dupont 5174 manchetknopen in Casino Royale (2006) tijdens de eerste ontmoeting met Vesper in de hogesnelheidstrein naar Montenegro. De manchetknopen zijn vierkant en hebben dunne lijntjes in de gebogen bovenkant. De nieuwe uitgaven van deze knopen kunnen een wat andere sluiting hebben dan degene die Bond in de film draagt.

Deze manchetknopen zijn tegenwoordig erg moeilijk te vinden, maar heel soms worden ze aangeboden op Ebay of op Bond Lifestyle.

S.T. Dupont 5172 uit Casino Royale en Quantum of Solace

Een paar vierkante S.T. Dupont 5172-manchetknopen met diamantreliëf en palladiumafwerkingen wordt gedragen door Daniel Craig in Casino Royale en het vervolg Quantum of Solace (2008).

In Casino Royale draagt ​​James Bond de manchetknopen als hij in de taxi zit met Vesper en als hij zijn Walther inpecteert in de Aston Martin DBS (over die auto trouwens binnenkort een video op JBN). In de volgende film draagt Bond ​​deze manchetknopen met zijn Tom Ford-smoking in de operascènes van Bregenz. De S.T. Dupont 5172-manchetknopen zijn voorzien van het iconische Diamond Head-patroon, dat terug te vinden is op veel S.T. Dupont-artikelen.

De knopen maken geen deel uit van de officiële James Bond-collectie uit 2006 en worden daarom geleverd in de gewone Dupont-doos. Van 2020 tot 2023 werden de knopen opnieuw uitgebracht, maar wel met een nieuwe typenummer: 5568. De prijs lag toen rond de € 130. Op internet worden ze nu aangeboden voor een prijs rond de € 320.

S.T. Dupont 5244 uit Casino Royale

S.T. Dupont heeft een paar exclusieve palladium manchetknopen gemaakt voor Casino Royale. Deze manchetknopen worden geleverd met een certificaat waarop staat dat ze een exacte reproductie zijn van de manchetknopen uit de film.

Het ontwerp van de knopen is geïnspireerd op het ontwerp van de smoking die hij in de film draagt. Ze maken deel uit van de James Bond Casino Royale-collectie uit 2006, die onder meer pennen, aanstekers, sigarenknipper omvat.

De oorspronkelijke prijs lag rond de $ 300, maar de manchetknopen zijn inmiddels erg prijzig geworden, en kunnen soms meer dan $ 1000 kosten.

Tom Ford gestreepte T-cylinder JM0093U-G18KW uit Skyfall

James Bond draagt Tom Ford gestreepte T-cylinder-manchetknopen met het referentienummer JM0093U-G18KW in film Skyfall (2012). Hij draagt het paar in de openingsscènes in Turkije. Vlak nadat hij van de kraan in de treincoupé sprinkt verstelt hij ze nog even, om vervolgens zijn achtervolging op Patrice te vervolgen.

De manchetknopen in de film zijn witgoud, maar ze zijn op het moment van schrijven alleen te koop in het geelgoud. Sinds kort kost een paar je meer dan $ 10.000.

Tom Ford 18 karaat geelgouden parelmoer manchetknopen uit Skyfall

Een paar van mijn favoriete manchetknopen van Bond; de ronde Tom Ford geelgouden parelmoer manchetknopen uit Skyfall. De manchetknopen zijn te zien in het casino van Macau en op de poster van de film.

Een paar kost je zo’n € 3500, al worden ze niet meer vaak te koop aangeboden.

Tom Ford-manchetknopen met het familiemotto Orbis Non Sufficit uit Skyfall

In Skyfall draagt Daniel Craig een paar manchetknopen die speciaal voor de film zijn ontworpen. De ronde manchetknopen tonen het familiewapen van Bond met het motto Orbis Non Sufficit. Het is hetzelfde wapen als wat we zien in On Her Majesty’s Secret Service (1969).Bond draagt dit paar manchetknopen samen met een grijs Tom Ford-pak wanneer Silva M opzoekt in de rechtbank.

Ongeveer dertig paar van deze manchetknopen werden gemaakt door Tom Ford voor de film. In 2012 werd een van de paren geveild voor maarliefst £ 30.000! Een replica van de manchetknopen gemaakt door Magnoli Clothiers is beschikbaar voor $ 50.

Lapis Lazuli en parelmoeren Tom Ford-manchetknopen met initialen

James Bond draagt in Spectre (2015) manchetknopen met zijn initialen JB, die gegraveerd zijn. Hij heeft zowel een paar van Lapis Lazuli als een paar van parelmoer. De JB-gegraveerde manchetknopen zijn ontworpen door de Nederlandse Jany Temime en vervaardigd door Tom Ford.

Bond draagt de blauwe JB-manchetknopen gedurende de hele film bij elk van zijn Tom Ford-pakken. De parelmoer-versie van de manchetknopen draagt hij wanneer hij in de trein wil dineren met Madeleine Swann, samen met zijn Tom Ford-smoking en zwarte Crockett & Jones Alex-schoenen.

Eén van de originele drie paren manchetknopen werd in 2016 geveild voor £ 74.500.

De mysterieuze manchetknopen van Ian Fleming

De manchetknopen van Ian Fleming, met parels en de inscripties WUS, SIL, UDH en NUF, waren oorspronkelijk een uitdaging voor aspirant-spionnen en codekrakers, volgens Louise Dennis, hoofd juwelen bij veilinghuis Mallams in Oxford. Fleming, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Marine Inlichtingendienst diende, had een grote interesse in codes en codekraken, wat blijkt uit zijn werk en zijn eigen ervaringen. De specifieke betekenis van de inscripties blijft echter een mysterie, wat het verhaal alleen maar intrigerender maakt.

De werden gedragen door Fleming op een feest na de première van de eerste Bond-film Dr. No in 1962. Ze zijn waarschijnlijk speciaal voor hem gemaakt en later doorgegeven aan een inwoner van Oxfordshire.

Ze werden in 2021 verkocht voor £ 5.720 aan een bieder in het Verenigd Koninkrijk.

Het eerste deel van dit tweeluik lees je via de link.

Nog even dit…

Alles wat James Bond Nederland publiceert, gebeurt volledig op vrijwillige basis en non-profit. Wil je JBN steunen middels een donatie, dan komt dit volledig ten goede aan betere artikelen. Elke cent wordt direct geïnvesteerd in onze website. Doneren kan via het onderstaande bankrekeningnummer. We danken je hartelijk voor je gift.

NL55 RABO 0338 6331 46 ten name van Stichting James Bond Nederland

Het bericht Deze manchetknopen draagt James Bond – Deel 2/2 verscheen eerst op James Bond Nederland.

Thunderball – Junkanoo

Carnaval is niet enkel hossen, springen en bierdrinken. Een van de charmes zijn de optochten met de praalwagens waar mensen een jaar lang aan hebben gewerkt. In de vierde Bond-film komt 007 op de Bahama’s terecht in een Junkanoo terwijl hij vlucht voor SPECTRE. Als je het feest niet kent of onbekend bent met de geschiedenis, lijkt het wellicht wel op ons Nederlandse carnaval, maar de waarheid ligt anders. Het eerste verschil is dat een Junkanoo vaak plaatsvindt op nieuwjaarsdag of tweede kerstdag. Ze staan symbool voor de bevrijding van de slavernij.

De Junkanoos zijn ontstaan een aantal eeuwen geleden ontstaan op de Bahama’s. Hoewel de betekenis en de geschiedenis van het feest niet helemaal duidelijk is, is het mogelijk afkomstig uit Afrika. Het verhaal gaat dat tot slaaf gemaakte mensen rond Kerstmis een vrije dag kregen om feest te vieren buiten de plantages. Op die vrije dag zouden tot slaaf gemaakten zich verkleden, dansen en feest vieren. Een van die mensen was de mysterieuze Koning John Canoe, die opstond tegen het kolonialisme van onder anderen de Nederlanders.

Artikel gaat verder onder de foto

De Nederlanders vochten terug tegen Canoe, maar het leger van 120 man sterk verloor de eerste strijd. Hun schedels zouden zijn gebruikt om het paleis mee te versieren. John Canoe regeerde zijn fort voor nog zeven jaar tot de Nederlanders terugkwamen. Die namen hem uiteindelijk mee, zijn lot is onbekend. Een deel van de nakomelingen van bevolking werd later naar de Bahama’s gedeporteerd. Hoewel die mensen vaak bang en boos waren, hielden ze wel vast aan hun cultuur, geloof en herinneringen.

Het verhaal achter de Junkanoo is niet te vergelijken met het Nederlandse carnaval, maar de optochten met aangeklede wagens en vrolijke kleuren hebben – zoals ze in Thunderball (1965) gepresenteerd worden – er wel iets van weg. Uiteindelijk gebruikt James een van de wagens om te vluchten van SPECTRE. Hij is echter in zijn been geschoten, dus Fiona Volpe en haar handlangers weten hem te volgen door het bloedspoor dat hij achterlaat. Gelukkig is verderop een feestje in de Kiss Kiss Club aan de gang, waar 007 zichzelf kan opfrissen. Alleen net als hij denkt dat hij veilig is en een dame vraagt om met hem te dansen, komt Fiona aanlopen. Samen dansen ze midden op de dansvloer, maar ondertussen wordt James onder schot gehouden. Hoe weet hij zich hieruit te redden?

Moonraker – Wegrennen van Jaws

Braziliaans carnaval en Nederlands carnaval, het is toch een beetje appels met peren vergelijken. Maar carnaval is carnaval, dus deze scène uit Moonraker (1979) hoort in het rijtje thuis. De film laat goed zien hoe groot het Braziliaanse carnaval wordt gevierd met honderden verklede mensen en toeschouwers. Iedereen danst, springt en zingt. Bond is wat overdressed met zijn smoking, maar opvallender is vooral de grote clown die de groep nastaart op weg naar de opslagplaats van Hugo Drax.

Als Bond binnen op onderzoek uit is, houdt zijn collega Manuela buiten de wacht. Ze ziet wat dansende mensen en er lijkt niets gevaarlijks aan de hand te zijn. Tot uit het niets het grote verschijnsel van daarvoor de steeg inloopt. Het gevaarte draagt een clownspak en heeft een gigantisch versierd hoofd. Plots doet de clown zijn hoofd af, daaronder verschijnt niemand minder dan Jaws. Manuela pakt haar mes, maar kan Jaws er niet mee steken.

Net op het moment dat ze bijna is gebeten, komt een groep feestgangers hen voorbij. Snel pakt Jaws haar op en doet alsof ze aan het dansen zijn. De groep cirkelt om hen heen en feest door richting de grote optocht. Dan komt Bond tevoorschijn en weet Jaws van haar af te trekken. Gelukkig voor 007 en Manuela komt een nieuwe groep mensen langs en trekt iemand Jaws aan zijn pak en is het tweetal van hem af.

Mocht je deze carnaval dus achternagezeten worden door grote clown, zorg er dan voor dat je niet verzeild raakt in een buitenaards avontuur. Voor je het weet neem je het met lasers op tegen vijanden bij een ruimtestation! Al is dat wel weer een leuk idee als carnavalspak. Let er dan wel op dat Roger Moore enkel in het promotiemateriaal een zilverkleurige outfit draagt. In de film zelf hebben 007 en Holly Goodhead de gele pakken van Drax Industries aan.

Artikel gaat verder onder de foto

Everything or Nothing – Mardi Gras Gekte

Ook in het videospel Everything or Nothing (2004) zit nog geen tien seconden Amerikaans carnaval, of zoals ze het daar noemen: Mardi Gras, letterlijk ‘Vette Dinsdag’. Mardi Gras is de dag voor Aswoensdag, in carnavallend Nederland bekend als Vastenavond. De laatste avond van carnaval. (Dat is overigens iets anders dan Vastelaovend, wat in Limburg een synoniem is voor het algehele carnavalsfeest.)

James Bond heeft in New Orleans en afspraak met zijn contactpersoon Mya Sterling van de NSA. Ze komt echter niet opdagen, maar weet Bond te bereiken via een openbare telefoon. Ze geeft hem de tip om naar de opslagplaats van Yayakov te rijden, maar niet voordat hij een vrachtwagen ophaalt bij de Gumbo Diner. Op weg naar het restaurant rijdt (lees: vliegt) Bond met zijn Aston Martin Vanquish door wat feestgangers heen en vernielt daarmee een praalwagen. De mensen in de optocht zijn duidelijk in paniek, maar het levert de speler wel een 007-moment op. De ballon die je weg ziet vliegen komt als easter egg later weer terug in het level De Portchartrain Brug. Het is overigens niet duidelijk waarom de rest van de stad geen Mardi Gras viert, het is enkel nét die ene straat waar 007 doorheen vliegt.

Spectre – Day of the Dead

Ook de Dag van de Doden in Spectre (2015) is geen echt carnaval. Toch wilde ik het opnemen in dit rijtje, omdat Bond ditmaal zélf verkleed rondloopt tussen de optocht. Op zijn hoofd draagt hij een schedelmasker en een hoge hoed, terwijl op zijn lange jas een skelet is afgedrukt. Zelfs zijn das heeft een skeletprint. Zijn outfit wordt afgemaakt door een gethematiseerde stok. Om hem heen zie je meer mensen die in hetzelfde thema zijn verkleed. Iedereen doet mee met het thema ‘de Dag van de Doden’.

Bond draagt zijn vermomming echter niet lang, in een mum van tijd weet hij zich te verkleden. Net als zijn vriendin denkt dat ze samen het bed in zullen duiken zegt Bond tegen haar: “I won’t be long”, hij springt het raam uit en loopt over de daken van Mexico Stad. Mocht je nog geen verkleedkleding hebben voor carnaval, dan is deze Bond-geïnspireerde outfit wellicht iets voor jou?

Andere verkleedfeestjes in Bond

Meer carnavalsesque parades zijn er niet in de James Bond-films, maar dat bekent niet dat je je niet kan laten inspireren door 007. Hij vermomt zich vaker dan je denkt! Zo zijn er in Octopussy (1983) alleen al vier momenten waarop James zich vermomd. Je kan net als hem verkleed gaan als Colonel Toro, al loop je dan wel het risico de echte Colonel tegen te komen.

In dezelfde film draagt Bond nóg drie verkleedpakken, vlak voor de climax van de film is Bond zowel vermomd als gorilla, acrobaat en – de bekendste – als clown. Als je een van deze outfits namaakt kun je nog altijd zeggen dat je zeggen dat je James Bond in vermomming bent!

Veel plezier deze carnaval!

Het bericht Carnaval in de James Bond-films verscheen eerst op James Bond Nederland.

Op 24 november 2014 draait de geruchtenmachine rond de vierentwintigste James Bond-film, die nog geen titel heeft, volop. Zou het zo zijn dat Ernst Stavro Blofeld weer te zien is? We melden dat de Duitse acteur Christoph Waltz de rol gaat vertolken en hadden het bij het juiste eind!

Oorspronkelijk bericht

Volgens The Daily Mirror komt aartsvijand Ernst Stavro Blofeld terug in BOND 24. De rol zou vertolkt worden door Christopher Waltz. De Duitse acteur werd eerder genoemd als tegenspeler van Daniel Craig in de nieuwe film. Er werd toen gespeculeerd dat Waltz een niet vijandige rol zal gaan hebben. Echter bronnen binnen de productiemaatschappij zouden hebben laten doorschemeren dat dit anders is. Een andere aanwijzing is dat EON Productions sinds een jaar het intellectuele recht heeft op de naam en personage van Blofeld. De rechten berustte eerst bij de nazaten van Kevin McClory, een van de schrijvers van Thunderball (1965) en later Never Say Never Again (1983). Of hiermee ook de organisatie SPECTRE terug gaat keren is ook gissen. Misschien dat Blofeld het brein is achter de Quantum-organisatie, maar dat is allemaal giswerk.

Boeken

Blofeld verscheen voor het eerst in de boeken van Ian Fleming. In Thunderball (1961)omschrijft Fleming zijn karakter, inclusief geboortedatum- en plaats. Omdat Blofeld geboren is in de toen tot Duitsland behorende stad Gdingen, zou de keuze logisch zijn om een Duitse acteur dit personage te laten vertolken. Blofeld komt later terug in de boeken The Spy Who Loved Me (1962), On Her Majesty’s Secret Service (1963) en You Only Live Twice (1964). Voor het laatst wordt Blofeld genoemd in Fleming’s laatste boek: The Man With The Golden Gun (1965).

Films

In de films komt Ernst Stavro Blofeld met enige regelmaat terug. In From Russia With Love (1963) en Thunderball is er voor het eerst een glimp te zien van de man met de witte kat. Veel zien we niet: alleen zijn handen, benen en de witte kat. Pas in You Only Live Twice (1967) krijgen we echt te maken met de man. Acteur Donald Pleasance gaf als eerst gestalte aan het personage. Overigens was acteur Jan Werich eerst gecast, waar door ziekte werd hij vervangen.

Voor de volgende film, On Her Majesty’s Secret Service (1969), keert Blofeld terug. Dit keer in de vorm van Kojak-acteur Telly Savalas. Waarom niet dezelfde acteur is gekozen, is niet duidelijk. In Diamonds Are Forever (1971) is aan het begin te zien hoe Blofeld een geheel ander gezicht krijgt: Charles Gray neemt het stokje over. In 1981 duikt Blofeld voor het laatst op in For Your Eyes Only (1981). Daar zien we alleen een man in een rolstoel zitten, die uiteindelijk door Bond in een schoorsteen wordt gedumpt. Of dit zijn dood is geworden is nooit bekend gemaakt.

Het bericht 15 jaar JBN: Blofeld terug? verscheen eerst op James Bond Nederland.

Zoals wel vaker wordt de releasedatum van een nieuwe James Bond-film niet gehaald. Voor Spectre (2015), Bond 24 zaten we er anderhalf jaar naast. Voor No Time To Die (2021), ach laten we niet over de vijfentwintigste James Bond-film beginnen. We mogen blij zijn dat de film in een goede periode verscheen en een groot succes is geworden. De film is zoveel uitgesteld vanwege de Coronapandemie. We zijn de tel een beetje kwijt. No Time To Die was het sluitstuk van Daniel Craig zijn tijd als geheim agent James Bond, 007.

Spectre, Bond 24 was naast Casino Royale (2006), Quantum of Solace (2008) en Skyfall (2012) een opmaat naar de finale. Eentje die erg wisselend werd ontvangen. Love it or hate it zeg maar.

Oorspronkelijk bericht

Het ziet ernaar uit dat aan het eind van Skyfall ‘James Bond will return in 2014’ komt te staan. Tijdens de vakbeurs CinemaCon in Las Vegas afgelopen week, heeft Sony’s President of Worldwide Distribution onthuld dat Bond in dat jaar terugkomt met de 24e film. Dit is geheel in de lijn van MGM, welke weer terug wil gaan naar een cyclus van elke twee jaar een nieuwe James Bond-film.

De films zullen dan aan het eind van het jaar in de bioscopen verschijnen. Of de producenten zullen overstappen op de 3D technologie is niet bekend. Wel hebben zij aangegeven de ontwikkelingen op dit gebied nauwlettend in de gaten te houden om zo het ultieme James Bond-gevoel te uitten in de films.

Daniel Craig zal waarschijnlijk in Bond 24 terug keren, als onderdeel van het megacontract dat hij 2 jaar geleden met EON Productions heeft afgesloten.

Het bericht 15 jaar JBN: Bond 24 in 2014 verscheen eerst op James Bond Nederland.

Deze unieke kans is te vinden bij autobedrijf Simon Drabble Cars uit Andover, Verenigd Koninkrijk. De auto is niet alleen een uniek stukje 007-historie. Ook was deze belangrijk voor de historie van Jaguar en Williams Advanced Engineering. De auto werd door hen ontwikkeld. De Jag werd voor het eerst voorgesteld aan het grote publiek tijdens de Paris Motor Show in 2010.

De interesse was groot. Jaguar besloot 250 exemplaren te fabriceren. De aandrijflijn was revolutionair, ze bestond uit 4 elektromotoren en 2 microgasturbines. Vermogen: 780 en 1600 Nm. De microgasturbines zorgden voor een bereik van 900 kilometer. Het bleef bij 1 prototype en vijf verder ontwikkelde prototypen. Helaas trok Jaguar in 2012 de stekker uit het project.

Onder invloed van het economische klimaat besloot Jaguar in 2012 om het C-X75 prototype niet in productie te nemen.

Officiële lezing Jaguar

De C-X75 in Spectre

Jaguar leverde zeven C-X75 modellen voor de samenwerking met de James Bond-producenten en de productie van Spectre (2015). De kenmerkende oranje auto is te zien in Spectre tijdens een achtervolging samen met de Aston Martin DB10. Het uiterlijk van de Jaguar is trouw aan het ontwerp van het prototype. Maar onder de motorkap vinden we zeker geen milieuvriendelijke hybride: er ligt een dikke V8 in.

Jaguar Land Rover Special Vehicle Operations bouwde in samenwerking met Williams Advanced Engineering de auto’s voor de film. Zo kwam men na ruim vijf jaar weer bij elkaar.

De film was een kans om de C-X75 en de fantastische capaciteiten van het Special Operations-team te demonstreren. Maar het betekent niet een verandering in de strategie van Jaguar.

John Edwards, Managing Director of Special Operations

Een van de zeven Jaguar C-X75’s stuntauto’s uit Spectre is nu dus te koop. Deze auto heeft als productienummer 007. De wagen werd na de productie verkocht. De nieuwe eigenaar heeft het onderhoud daarna altijd laten uitvoeren door Jaguar Land Rover Classic Works.

Het bericht Jaguar C-X75 van Hinx uit Spectre te koop verscheen eerst op James Bond Nederland.

Laten we beginnen bij de Nederlandse cijfers. Redacteur Jorrit schreef al eerder over de eerste vijf dagen, die alle records braken. En ook nu blijven de records sneuvelen. No Time To Die is de meest succesvolle film van 2021 in Nederland, en laat dus al na twee weken eerdere recordhouders Jungle Cruise, Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings en Black Widow achter zich. Met 610.000 bezoekers is Daniel Craigs laatste avontuur een regelrechte hit. Naar Skyfall (2012) en Spectre (2015) kwamen uiteindelijk respectievelijk 2,083 miljoen en 2,190 miljoen mensen kijken. Zo ver is No Time To Die nog niet, maar de box office opbrengsten in Nederland zijn uitmuntend in vergelijking met de twee vorige films. In twee weken tijd haalde No Time To Die 8.387.086 dollar op, voor Spectre was dat 8.234.168 dollar en Skyfall haalde 9.218.580 dollar binnen. No Time To Die blijft het na twee weken dus beter doen dan Spectre. Fantastisch nieuws, net na een pandemie!

De rest van Europa

In het thuisland van James Bond, het Verenigd Koninkrijk, kan No Time To Die ook schitterende box office cijfers voorleggen: afgelopen week haalde de film 15,2 miljoen pond op, en komt zo op een voorlopig totaal van 52,6 miljoen pond uit. Dat is ongeveer 71,8 miljoen dollar, en daarmee doet No Time To Die het in die eerste twee weken iets slechter dan Skyfall (85,6 miljoen dollar) en Spectre (96,9 miljoen dollar) indertijd. Maar opnieuw: in vergelijking met andere films dit jaar verpulvert No Time To Die alle voorgaande records. We kunnen dus concluderen dat de Britten in groten getalen naar de bioscoop renden om ‘hun’ icoon te zien. Eenzelfde soort patroon merken we in andere Europese landen zoals België, Frankrijk en Duitsland: niet de beste box office voor Bond ooit, maar wel schitterend in vergelijking met de rest van het filmjaar.

Echter waarschuwt vakblad Variety voor wat er nog komt: deze week komt in het Verenigd Koninkrijk Venom: Let There Be Carnage in de zalen. Na een niet onaardige 189 miljoen dollar in onder andere de Verenigde Staten, hoopt men dat succes te herhalen in het Verenigd Koninkrijk en de rest van Europa. No Time To Die zal moeten inbinden. Terwijl men in Nederland nog even doorgaat met de IMAX-vertoningen voor No Time To Die, is dat bijvoorbeeld in België al niet meer het geval, en maakt Bond plaats voor Tom Hardy. Ook komen The Last Duel van Ridley Scott en het langverwachte Halloween Kills uit. Die laatste draait inmiddels. De competitie neemt toe.

Teleurstelling in de Verenigde Staten

En waar komt dan dat woord ‘teleurstellend’ vandaan? Daarvoor moeten we naar de Verenigde Staten. Daar hadden specialisten voorspeld dat No Time To Die rond de 60 miljoen dollar op zou halen in het openingsweekend. Sommige berekeningen waren nog optimistischer en voorspelden een opbrengst tussen de 60 en de 70 miljoen dollar. Uiteindelijk sloot No Time To Die af met 55.225.007 dollar, beneden het bedrag wat men verwachtte. Op zondag gingen er al 24% minder mensen naar de film dan de dag ervoor. No Time To Die scoort met een weekendopbrengst van 55 miljoen dollar slechter dan Skyfall (88 miljoen dollar), Spectre (70 miljoen dollar), én Quantum of Solace (67 miljoen dollar). Die laatste vind ik opmerkelijk: in 2008 lag er minder nadruk op het halen van die magische grens van 1 miljard dollar dan nu, en nu liggen de verwachtingen ook hoger om veel geld binnen te halen.

Waar liggen die ietwat teleurstellende cijfers dan aan? Volgens de vakbladen zijn er twee belangrijke factoren. Ten eerste trekt Bond een ouder publiek aan. In de VS was 57% van het publiek ouder dan 35 jaar. En dat is in de VS een groep die moeilijker terug te krijgen is naar de bioscoop. Veel Amerikanen wachten nog even af om films op het grote scherm te zien, of hebben geen zin in de maatregelen waar ze zich aan moeten houden. En de tweede factor is die concurrentie met Venom: Let There Be Carnage. Hoewel No Time To Die de meeste opbrengst genereerde van de twee films, haalde Venom 32 miljoen dollar op in zijn tweede week, en zat relatief dicht in de buurt van No Time To Die. NTTD kon het jongere publiek niet genoeg overtuigen om resoluut voor Bond te kiezen, zo klinkt het.

Conclusie?

Wereldwijd zit No Time To Die nu op een opbrengst van 321.191.483 dollar. Het zal vooral van de internationale markt af hangen of de film goed blijft presteren en of we in de buurt komen van de opbrengsten van eerdere Bond-films met Daniel Craig. Tegelijk moet No Time To Die nog openen in China (29 oktober) en Australië (11 november), dus die box office kan nog groeien. Definitief conclusies trekken, daar is het nog te vroeg voor. Toch lijken de Amerikanen Bond te hebben afgeschreven: zo schrijft Variety dat Bond 26 allicht stevig zal snoeien in het budget. Op Twitter de roep ik dat ze stom waren geweest om het ding niet gewoon op streaming te gooien. Maar als ik moet kiezen tussen mijn laptop-scherm en die donkere bioscoopzaal, is mijn keuze snel gemaakt. Gauw nog eens tickets bestellen, dus.

Het bericht No Time To Die Box Office: uitstekend of teleurstellend? verscheen eerst op James Bond Nederland.